Άγιον Όρος: Ο άγνωστος θησαυρός των οθωμανικών χειρογράφων αναδύεται

 Τα πρώτα έγγραφα της οθωμανικής ιστορίας σώζονται στο Άγιο Όρος και φανερώνουν πως οι Οθωμανοί πήραν τη μοναστική κοινότητα υπό την προστασία τους.

Ο πατήρ Θεόφιλος, αριστερά, ο βυζαντινολόγος Γιάννης Νιέχοφ-Παναγιωτίδης, στο κέντρο και ο Αναστάσιος Νικόπουλος, νομικός και επιστημονικός συνεργάτης του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου, ελέγχουν ένα χειρόγραφο στη βιβλιοθήκη της Μονής Παντοκράτορα στο Άγιο Όρος, Βόρεια Ελλάδα , την Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2022

VIA ASSOCIATED PRESS

Βαθιά μέσα σε ένα μεσαιωνικό οχυρωμένο μοναστήρι στην κοινότητα του Αγίου Όρους, οι ερευνητές για πρώτη φορά αξιοποιούν έναν σχεδόν άγνωστο θησαυρό: χιλιάδες χειρόγραφα της οθωμανικής εποχής, ανάμεσά τους και ορισμένα από τα παλαιότερα του είδους τους στον κόσμο.

Η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Παντοκράτορος, αφιερωμένη στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος, είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά από τα 20 Μοναστήρια που βρίσκονται στο Άγιον Όρος.

Ιδρύθηκε στα μέσα του 14ου αιώνα από τους βυζαντινούς, πλην όμως Ενετούς πολίτες, αξιωματούχους κατά σάρκα αδελφούς Αλέξιο στρατοπεδάρχη και Ιωάννη πριμικήριο.

Οι βιβλιοθήκες της αυτοδιοικούμενης κοινότητας, αποτελούν μια αποθήκη σπάνιων χειρογράφων σε διάφορες γλώσσες εκτός των ελληνικών, όπως σε ρωσικά και ρουμάνικα.

Πολλά από αυτα τα έγγραφα έχουν μελετηθεί εκτενώς, όχι όμως τα οθωμανικά, προϊόντα μιας κατοχικής γραφειοκρατίας που κυβέρνησε τη βόρεια Ελλάδα από τα τέλη του 14ου αιώνα - πολύ πριν την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 - μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, όταν η Χερσόνησος του Άθω έγινε και πάλι ελληνική.

Ο βυζαντινολόγος Γιάννης Νιέχοφ-Παναγιωτίδης, καθηγητής στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, λέει ότι είναι αδύνατο να κατανοήσουμε την οικονομία και την κοινωνία του Αγίου Όρους υπό την οθωμανική κυριαρχία χωρίς να συμβουλευθούμε αυτά τα έγγραφα, τα οποία ρύθμιζαν τις σχέσεις των μοναχών με τις κοσμικές αρχές.

«Τα οθωμανικά ήταν η επίσημη γλώσσα του κράτους», είπε στο Associated Press, ο καθηγητής Νιέχοφ-Παναγιωτίδης ο οποίος αποκάλυψε ότι το αρχαιότερο από τα περίπου 25.000 οθωμανικά έγγραφα που βρέθηκαν στις μοναστηριακές βιβλιοθήκες χρονολογείται από το 1374 ή το 1371 και θεωρείται το αρχαιότερο γνωστό οθωμανικό αρχείο στον κόσμο.

«Τα πρώτα έγγραφα που ρίχνουν φως (για την πρώτη περίοδο της οθωμανικής ιστορίας) σώζονται εδώ, στο Άγιον Όρος», είπε, καθισμένος σε ένα τραπέζι γεμάτο έγγραφα και βιβλία. Τα πιο σπάνια, είναι αποθηκευμένα σε μεγάλα ξύλινα συρτάρια.

Αυτά τα χειρόγραφα περιλαμβάνουν περίτεχνα φιρμάνια ή διατάγματα, τίτλους ιδιοκτησίας και δικαστικές αποφάσεις των Σουλτάνων.

«Η συντριπτική πλειοψηφία αποτελείται από νομικά έγγραφα», είπε ο Αναστάσιος Νικόπουλος, νομικός και επιστημονικός συνεργάτης του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου, ο οποίος συνεργάζεται με τον καθηγητή Νιέχοφ-Παναγιωτίδη τους τελευταίους μήνες.

Tα υπό μελέτη χειρόγραφα αφηγούνται μια ιστορία που έρχεται σε αντίθεση με την παραδοσιακή αντίληψη στην Ελλάδα των οθωμανικών λεηλασιών στις κατακτημένες βυζαντινές περιοχές. Οι Οθωμανοί φέρονται να πήραν την αθωνική κοινότητα υπό την προστασία τους, να διατήρησαν την αυτονομία της και την προστάτευσαν από εξωτερικές παρεμβάσεις.

«Τα φιρμάνια των Σουλτάνων που είδαμε στον πύργο... και οι δικαστικές αποφάσεις του οθωμανικού κράτους δείχνουν ότι η μικρή δημοκρατία των μοναχών μπόρεσε να κερδίσει τον σεβασμό των κατακτητών», είπε ο κ. Νικόπουλος. «Και αυτό γιατί το Άγιον Όρος θεωρούνταν κοιτίδα ειρήνης, πολιτισμού... όπου διαφορετικοί λαοί και πολιτισμοί συνυπήρχαν ειρηνικά».

Ο κ. Νικόπουλος τόνισε ότι μια από τις πρώτες ενέργειες του Μουράτ Β’, του Οθωμανού Σουλτάνου που κατέκτησε τη Θεσσαλονίκη το 1430 ήταν η σύνταξη ενός νομικού εγγράφου το ίδιο έτος για την προστασία της κοινότητας.

«Αυτό λέει πολλά. Ο ίδιος ο Οθωμανός σουλτάνος φρόντισε να διατηρηθεί και να διαφυλαχθεί το διοικητικό σύστημα του Αγίου Όρους», πρόσθεσε.

Ακόμη παλιότερα, πρόσθεσε ο καθηγητής Νιέχοφ-Παναγιωτίδης, ο σουλτάνος εξέδωσε εντολή για την αυστηρή τιμωρία για τους εισβολείς στο Άγιον Όρος αφού μια ομάδα επιδρομών-στρατιωτών συμμετείχαν σε μικροκλοπές σ′ ένα από τα μοναστήρια.

«Αυτό που είναι περίεργο είναι ότι οι Σουλτάνοι κράτησαν το Όρος Άθως ως απομεινάρι του Βυζαντίου, ημιανεξάρτητο, δεν το άγγιξαν. Δεν είχαν καν στρατό εδώ. Το πολύ πολύ να είχαν έναν τοπικό εκπρόσωπο που πιθανότατα έμενε στις Καρυές και έπινε τσάι».».

Μια άλλη απροσδόκητη αποκάλυψη, είπε ο Νιέχοφ-Παναγιωτίδης, ήταν ότι για περίπου τους δύο πρώτους αιώνες της Τουρκοκρατίας δεν έγινε καμία προσπάθεια να επιβληθεί ισλαμικός νόμος στο Άγιον Όρος ή σε κοντινές περιοχές της βόρειας Ελλάδας.

Ο πατήρ Θεόφιλος, ένας μοναχός της μονής του Παντοκράτορος που βοηθά στην έρευνα, είπε ότι τα έγγραφα αποδεικνύουν την ευρύτερη επιρροή του Αγίου Όρους.

«Η μελέτη αυτή φωτίζει επίσης παραδείγματα για το πώς οι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν μεταξύ τους, αρχές που είναι κοινές σε όλη την οικουμένη, τους σπόρους των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τον σεβασμό τους, τη δημοκρατία και τις αρχές της κοινωνικής συνύπαρξης», είπε στο Associated Press.

Το ερευνητικό έργο αναμένεται να συνεχιστεί για αρκετούς μήνες, ακόμη και χρόνια.

«Τι θα μπορούσε να προκύψει μακροπρόθεσμα, θα μπορώ να πω όταν καταλογοποιήσουμε και ψηφιοποιήσουμε όλα τα έγγραφα», είπε ο κ. Νιέχοφ-Παναγιωτίδης. «Προς το παρόν, κανείς δεν ξέρει τι κρύβεται εδώ. Ίσως, ακόμη και παλαιότερα έγγραφα».

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

 ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟΥ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ,ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΙΑΚΟΠΗ ΣΧΕΔΟΝ ΤΡΙΩΝ ΕΤΩΝ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ.

ΕΚ ΤΟΥ Δ.Σ.ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ

 

Αξιωματούχοι του μακεδονικού αγώνα στο Βατοπαίδι

Είναι γνωστή η συμμετοχή του Αγίου Όρους κατά τον Μακεδονικό Αγώνα. Η Μονή Εσφιγμένου (18η σήμερα στη σειρά των 20 Μονών του Αγ. Όρους), όπως συνέβη το 1821, περιέθαλψε και ενίσχυσε οικονομικά τους Μακεδονομάχους. Ήταν το μοναστήρι υποδοχής κάθε φυγάδα και καταδιωκόμενου.

Ωστόσο τον Νοέμβριο του 1912 ένας βουλγαρικός λόχος κατόρθωσε να εισέλθει στο Όρος και να εγκατασταθεί στη Μονή Ζωγράφου.

Εκατοντάδες χιλιάδες προσφύγων κατέφυγαν στις Νέες Χώρες (τους τόπους που είχαν έλθει στα ελληνικά χέρια μετά τους βαλκανικούς πολέμους), όπου η Αθωνική Πολιτεία είχε αποκτήσει από τον 10ο αι. τεράστια μετοχειακή περιουσία. Οι Αγιορείτες επέδειξαν από την αρχή σημαντική αυτοπροσφορά, προκειμένου να διασωθεί από τη μεγάλη συμφορά ένα υπολογήσιμο μέρος προσφυγικού λαού.

Όμως η έλλειψη στο ζήτημα αυτό κυβερνητικής πολιτικής προκάλεσε δυσκολίες στις ελληνικές Αγιορείτικες Μονές, όπου έφθασαν στην απειλή διεθνούς επεμβάσεως, διότι τα αγιορείτικα Μετόχια που ήθελαν να προσφέρουν οι Αγιορείτες στους πρόσφυγες εμπλέκονταν με τα Μετόχια των Μονών των Σέρβων, των Βουλγάρων και των Ρώσων. Το Άγιον Όρος κινδύνεψε τότε να τεθεί υπό διεθνή Διοίκηση, παρ᾽ όλο που τα ¾ των Μονών ήσαν ελληνικές. Όλα αυτά τα Μετόχια απλώνονταν σε όλη τη Χαλκιδική, τη Μακεδονία και σε άλλα μέρη της Ελλάδας.

Από την άλλη πλευρά οι Αγιορείτες υπερασπίζονταν, επί 10 αιώνες, τα δίκαια των 18 Μονών τους, που σεβάστηκαν βυζαντινοί αυτοκράτορες και Σουλτάνοι· διέθρεψαν μυριάδες γενεών που δεινοπαθούσαν από τις βάρβαρες κατακτήσεις, χωρίς ποτέ να απωλέσουν την κυριότητα της κτηματικής περιουσίας των Μονών τους.

Τώρα όμως η ακτήμονη προσφυγιά ζητούσε “κυριαρχία γης”, έναντι της προγονικής περιουσίας της, που εγκαταλείφθηκε στη Θράκη, στη Μ. Ασία και στον Πόντο με ευθύνη των ελληνικών Κυβερνήσεων. Έτσι υπογράφηκε η “Σύμβαση του Ελληνικού Κράτους με την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους”, με την οποία παραδίδονταν στην Κυβέρνηση, υπό τον τύπον δεκαετούς μισθώσεως, χιλιάδες στρέμματα για την εγκατάσταση και καλλιέργεια από τους πρόσφυγες. Ακολούθησαν διενέξεις μεταξύ των δύο μερών της Συμβάσεως, διότι το ελληνικό Κράτος δεν μπορούσε να είναι πάντοτε συνεπές στις οικονομικές του υποχρεώσεις. Δημιουργήθηκε έτσι ένα οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα που έφθασε μέχρι των ημερών μας.

Ωστόσο πρέπει να σημειώσουμε ότι το Άγιον Όρος, του οποίου η Ελλάδα έγινε απόλυτη κυρίαρχος μετά τη συνθήκη της Λωζάννης (1923), επέδειξε και πάλι χριστιανική αγάπη και υποστήριξη προς τους πρόσφυγες, αφού στα 58 προνομιούχα μετόχια των Μονών του Άθω εγκαταστάθηκε ένας μεγάλος αριθμός προσφύγων, με αποτέλεσμα τη στέρηση σημαντικών προσόδων για τις Αγιορείτικες Μονές. Το 1924 μεταξύ του Υπουργού Γεωργίας Γ. Μπακάλπαση και τριών αντιπροσώπων της Ιεράς Κοινότητας συμφωνήθηκε η μίσθωση των κτημάτων, όπως προαναφέραμε, με χρονική διάρκεια 10 χρόνων.

(Περί της εξελίξεως αυτής της Πράξεως βλ. Ι.Μ. Χατζηφώτης, “Τα Κάστρα της Ορθοδοξίας”, Άγιον Όρος, τόμ. 2ος, σσ. 41-43.

Για το αυτοδιοικούμενο “Περιβόλι της Παναγίας” και την ιστορία των 20 Μονών του, βλ. της ελλογιμοτάτης κας Σοφίας Σφυρόερα, “Άγιον Όρος, το Περιβόλι της Παναγίας”, στη σειρά “Προσκυνήματα της Ορθοδοξίας”, της “Κιβωτού της Ορθοδοξίας”).

Η Εκκλησία της Ελλάδας

Από το βίαιο Βαυαρικό “Αυτοκέφαλο” του 1833, έως τον Μάρτιο του 1923 η Εκκλησία της Ελλάδας, μη έχοντας αυτοδυναμία, παρέμενε υπό τον έλεγχο του Κράτους.

Το 1850, μετά από συντονισμένες ενέργειες του Ιερού Κλήρου της Ελλάδας και του καταξιωμένου θεολόγου του 19ου αι. Κων/νου Οικονόμου, ο Οικουμενικός Πατριάρχης με τη σύμφωνη γνώμη των Ιεραρχών-Μελών της Ιεράς Συνόδου Κων/πόλεως έστειλε στην Ελλάδα τον “Κανονικό Τόμο”, δια του οποίου η Εκκλησία μας αποκαθιστούσε τις σχέσεις της με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και αποκτούσε “Αυτοκεφαλία” σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες. Ανάμεσα σε άλλες διατάξεις ο Τόμος αυτός ανέφερε: 1) Η Εκκλησία της Ελλάδας κηρύσσεται ελεύθερη και ανεξάρτητη, 2) Υπερτάτη εκκλησιαστική αρχή αυτής θα είναι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, η οποία θα συνίσταται από Αρχιερείς, προσκαλούμενους κατά τα πρεσβεία της χειροτονίας. Πρόεδρό της θα έχει τον εκάστοτε Μητροπολίτη Αθηνών, ο οποίος θα διοικεί τα της Εκκλησίας με βάση τους Ιερούς Κανόνες (τους εκ των Οικουμενικών Συνόδων), ελεύθερα και ακώλυτα από κάθε κοσμική επέμβαση…

Όμως, όπως έχουμε ήδη αναφέρει σε προηγούμενο μελέτημα, το 1852 επεκράτησαν αντίθετες απόψεις, πιστές στην πολιτειοκρατία της Εκκλησίας, με επικεφαλής τον ιερέα Θεόκλητο Φαρμακίδη, και ψηφίστηκαν στη Βουλή οι νόμοι Σ´ και ΣΑ´, οι οποίοι σχεδόν επενέφεραν την Εκκλησία στον από του 1833 πολιτειοκρατούμενο χαρακτήρα της. Οι επιπτώσεις αυτών των υπό την εποπτεία της Πολιτείας νόμων στα εκκλησιαστικά θέματα, όπως εκλογή ιερέων, θέματα εκκλησιαστικής περιουσίας, διαφύλαξη των Ιερών Μοναστηριών, κινήσεις Επισκόπων και Μητροπολιτών εκ της Μ. Ασίας, εμπόδιζαν την ορθή οργάνωση και αυτονομία της Εκκλησίας της Ελλάδας (1852-1923).

Όμως, λίγους μήνες μετά την εθνική συμφορά, και ενώ χιλιάδες πρόσφυγες κατέκλυζαν την Ελλάδα ζητώντας στέγη και εργασία, η θεία Πρόνοια, την 8η Μαρτίου 1923, έφερε στον Μητροπολιτικό Θρόνο των Αθηνών τον Αρχιμανδρίτη Χρυσόστομο, κατά κόσμον Παπαδόπουλο του Ανέστη (1868-1938). Αμέσως μετά τη χειροτονία του, κατόπιν αποφάσεως της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδας και με την έγκριση της Πολιτείας, ο Χρυσόστομος ονομάσθηκε “Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος”.

Ο πρώτος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, Χρυσόστομος ο Α´, υπήρξε σπάνια θεολογική προσωπικότητα μεταξύ των πλέον πεπαιδευμένων, ικανών και σοφών Ιεραρχών της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Υιός ιερέως και ανηψιός μοναχού του Αγίου Όρους, καταγόταν από τη Μάδυτο της Ανατολικής Θράκης. Είχε φοιτήσει στη Θεολογική Σχολή Αθηνών και στις Θεολογικές Ακαδημίες του Κιέβου και της Πετρούπολης, ασχολούμενος πάντοτε με επιστημονικές μελέτες. Το 1910 η Θεολογική Σχολή Αθηνών του απένειμε το δίπλωμα του επιτίμου διδάκτορος Θεολογίας «ως πολλά και σπουδαία έργα συγγράψαντος».

Το 1911 διορίσθηκε Διευθυντής της Ριζαρείου Σχολής, διαδεχθείς τον μέχρι τότε Διευθυντή της Ριζαρείου π. Νεκτάριο Πενταπόλεως. Συγχρόνως διορίσθηκε καθηγητής της Γενικής Εκκλησιαστικής Ιστορίας στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου δίδαξε επί 9 έτη.

Συνέγραψε σε χωριστούς τόμους την Ιστορία των Εκκλησιών της Ανατολής. Για την Ελλάδα: Χρυσοστόμου Α. Παπαδοπούλου, “Η Εκκλησία της Ελλάδος, απ᾽ αρχής μέχρι του 1934”, τετάρτη έκδοση 2011, Αποστολική Διακονία.

Ο χαρισματικός Χρυσόστομος ο Α´ με καταγωγή από την Ανατολική Θράκη, η οποία τότε είχε περιέλθει στα χέρια των Τούρκων, αφού βίωσε βαθιά πολιτικές και εκκλησιαστικές εξελίξεις, τις προ του 1922, ανέλαβε το 1923 να επαναφέρει την Εκκλησία στην αυτονομία της και τη διοικητική –και κυρίως πνευματική– εξάρτησή της από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Αμέσως μετά τη χειροτονία του ως Αρχιεπισκόπου ο Χρυσόστομος: 1) Πρότεινε στην Ιερά Σύνοδο να συγκληθεί επίσημα το σύνολο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδας για την κατακύρωση της εκκλησιαστικής ειρήνης και κυρίως την αναθεώρηση των διεπόντων την Εκκλησία νόμων. Προς τούτο έπεισε την Επαναστατική Κυβέρνηση να δεχθεί τη σύγκληση της Ιεραρχίας, η οποία συνήλθε την 3η Απριλίου 1923. 2) Έλαβε την ευθύνη αναθεωρήσεως του καταστατικού νόμου και αποφάσισε να καταργήσει τους νόμους Σ´ και ΣΑ´ του 1852, ώστε να καταστήσει την Εκκλησία αυτοτελή, απαλλαγμένη εκ των δεσμών της Πολιτείας.

Ωστόσο τον Δεκέμβριο του 1923 δημοσιεύτηκε το βασιλικό διάταγμα α) του “αριστίνδην” [εκλογή εκ των αρίστων(;)] καταρτισμού νέας Συνόδου και β) με τη συμφωνία της “Επαναστάσεως” το περί “ορίου ηλικίας μεταθέσεως των Μητροπολιτών”. Όμως επεκράτησε η σθεναρά αντίσταση του Αρχιεπισκόπου και των Ιεραρχών στις παρεμβάσεις της Πολιτείας, με αποτέλεσμα να δημοσιευθούν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, στις 14 Δεκεμβρίου, δύο νέες αποφάσεις της Επαναστάσεως υψίστης σπουδαιότητας:

Η πρώτη καταργούσε τον νόμο ΣΑ´ του 1852 και μαζί του την πενταμελή!! Σύνοδο που ίσχυε από το 1833/1852. Η διοίκηση της Εκκλησίας της Ελλάδας ανετίθετο πλέον στην Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας, η οποία θα συνερχόταν μία φορά το χρόνο και κατά τη διάρκεια της απουσίας της θα εκπροσωπείτο από τον Αρχιεπίσκοπο.

Οι υπόλοιπες τροποποιήσεις, ως προς τη διοίκηση της Εκκλησίας, τις οποίες επέφερε ο Χρυσόστομος, εκτίθενται στην 4η Έκδοση (2011) του συγγράμματός του “Η Εκκλησία της Ελλάδος…”, σσ. 216 κ.εξ.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας, ως αδιαμφισβήτητη Τροφός και Μητέρα όλων των Ελλήνων, ήταν η πρώτη μετά την καταστροφή του 1922, η οποία στα χέρια του πρώτου Αρχιεπισκόπου της, ως ένας αυτοτελής οργανισμός, έγινε παράδειγμα συνετής Διοίκησης, σεβασμού στους Ιερούς Κανόνες, δικαιοσύνης, φιλανθρωπίας και πνευματικής ακτινοβολίας. Τις δυσχέρειες τις οποίες αντιμετώπισε (π.χ. δικτατορία Παγκάλου), τις ξεπέρασε, ώστε να αγκαλιάσει ανενόχλητη το νέο ελληνικό αίμα της Μικράς Ασίας, που δυνάμωσε και καταξίωσε την ύπαρξή της.

Ως προς την αλλαγή του Ημερολογίου, η Επανάσταση αντιμετώπισε αποφασιστικά την εγκατάλειψη του Ιουλιανού (παλαιού) ημερολογίου, που υπολειπόταν κατά 13 ημέρες από το Γρηγοριανό (δυτικό): Επιτροπή από τον Υπουργό Οικονομικών Γ. Κοφινά και μέλη τους Καθηγητές Πανεπιστημίου Δ. Αιγινίτη, Χρυσόστομο Παπαδόπουλο και Αμίλκα Αλιβιζάτο έλαβε αυτή την απόφαση. Όμως η απόφαση αυτή δεν κάλυπτε τον εκκλησιαστικό τομέα. Ωστόσο μετά την επιστολή του Οικουμενικού Πατριαρχείου προς τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο (Ιανουάριο 1924), το πολιτικό και εκκλησιαστικό ημερολόγιο ταυτίστηκαν τον Μάρτιο του 1924. Η επικύρωση περιλάμβανε την επιφύλαξη, ότι η μεταβολή δεν θα έθιγε το Πασχάλιο και τις εξαρτημένες από αυτό κινητές εορτές.

Η διόρθωση του ημερολογίου συνάντησε αντίδραση πολιτικής χροιάς, η οποία δεν θα είχε σημασία αν δεν παρουσιαζόταν μία μερίδα Αγιορειτών μοναχών, οι οποίοι, αυτοαποκαλούμενοι “Ζηλωταί”, ήλθαν στην Αθήνα και κήρυξαν ότι με τη μεταβολή του ημερολογίου ανατράπηκε η Ορθοδοξία. Οι “Ζηλωτές” σχημάτισαν τη μερίδα των λεγομένων “Παλαιοημερολογιτών”.

Το νέο ημερολόγιο εφαρμόσθηκε σιγά-σιγά από τις υπόλοιπες Ορθόδοξες Εκκλησίες πλην των Πατριαρχείων Ιεροσολύμων και Σερβίας.

Στις συγγραφές του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου περιλαμβάνεται και “Η διόρθωσις του Ιουλιανού ημερολογίου εν τη Εκκλησία της Ελλάδος”, Εκκλησία ΙΑ´, 1923, σ. 225.

Ευρύτατος κατάλογος των συγγραφών του Χρυσοστόμου υπάρχει στον τόμο “Η Εκκλησία της Ελλάδος”, σσ. 263-264, σημ. 45.

Ο Χρυσόστομος είχε αρχίσει να συγγράφει από το 1914, ως καθηγητής τότε της Εκκλησιαστικής Ιστορίας στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 28 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

 

ΕΚ ΜΑΡΟΥΔΑ ΨΕΛΛΙΣΜΑΤΑ

 Εκ Μαρουδά ψελλίσματα (ελληνικοί υπότιτλοι )

Η Ορθόδοξη κληρονομιά της Ουκρανίας στο Άγιον Όρος.

Η ταινία του Φιλανθρωπικού Ιδρύματος «Η Ορθόδοξη κληρονομιά της Ουκρανίας στο Άγιον Όρος» ιστορεί για ένα αγόρι που αναζητούσε ένα θαύμα – να έχει την επικοινωνία με τον πατέρα του, αφού ο πατέρας του ήταν πάντα απασχολημένος  στην δουλειά, όπως και άλλοι γονείς στον σύγχρονο κόσμο. Ένα ταξίδι, μια συνάντηση αλλάζει πολλά πράγματα. Ο γέροντας Μακάριος από το κελί Μαρουδά με απλά λόγια βοηθάει τον άνθρωπο να καταλάβει τι έχει περισσότερη αξία στην ζωή του.

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ: ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ-ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΔΥΟ ΟΙΚΙΣΚΩΝ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

 Μια περίεργη υπόθεση με φόντο δύο οικίσκους που «ξηλώθηκαν» πλησίον της Ι.Μ.Εσφιγμένου του Αγίου Όρους εξετάζει η ΕΛ.ΑΣ. Άγνωστοι, στις αρχές Σεπτεμβρίου και μέσα σε χρονικό διάστημα 72 ωρών «ξερίζωσαν» και φόρτωσαν σε όχημα τους δυο οικίσκους συνολικής αξίας 75.000 ευρώ που βρίσκονταν 600 μέτρα απο την Ιερά Μονή Εσφιγμένου, εξαφανίζοντάς τους. Τη μυστηριώδη αρπαγή κατήγγειλε στις 11 του μηνός ο διορισμένος από το Πατριαρχείο  εκπρόσωπος της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, αρχιμανδρίτης Γαβριήλ και η υπόθεση βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Η καταγγελία

Σύμφωνα με αστυνομικές «πηγές»του protothema.gr, η καταγγελία του εκπροσώπου της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, αρχιμανδρίτη Γαβριήλ, στο Α.Τ. Αγίου Όρους στις Καρυές, όπου βρίσκεται και το κονάκι της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, έγινε στις 11 Σεπτεμβρίου.

Όπως κατήγγειλε στη μήνυση που κατέθεσε κατά το χρονικό διάστημα 4.9.22 έως και 6.9.22, άγνωστοι αφαίρεσαν από περιοχή που βρίσκεται 600 μέτρα απο την Ιερά Μονή ΕσφιγμΕσφιγμένου σύνθετη κατασκευή αποτελούμενη απο δύο οικίσκους προκάτ, οι οποίοι περιείχαν αντικείμενα για εργασίες, ηλεκτρική γεννήτρια και οικιακό εξοπλισμό αξίας περίπου 75.000 ευρώ. Στο σημείο μετέβη κλιμάκιο της ΕΛ.ΑΣ προκειμένου να διαπιστώσει πώς είχε γίνει η αρπαγή – καθώς επρόκειτο για βαριές κατασκεύες και οι έρευνες για τον εντοπισμό των ατόμων που κρύβονται πίσω απο το ξήλωμα των οικίσκων συνεχίζονται.

Τι λέει ο γέροντας Γαβριήλ

Ο διορισμένος από το Πατριαρχείο, εκπρόσωπος της Ι.Μ. Εσφιγμένου αρχιμανδρίτης Γαβριήλ, περιγράφει στο protothema.gr το σκηνικό. «Οι δύο οικίσκοι βρίσκονταν σε έναν χώρο κοντά στην κατειλημμένη μονή μας και στον οποίο θα κάναμε εργασίες καθαριότητας και εργασίες για τη διάνοιξη του δρόμου τις οποίες όταν ξεκινήσαμε να τις κάνουμε ήρθαν οι καταληψίες και με βίαιο τρόπο προσπάθησαν να τις εμποδίσουν. Σε εκείνο τον χώρο είχαμε εγκαταστήσει προκατασκευασμένους οικίσκους όπου είχαμε μέσα αντικείμενα για τις εργασίες. Και πριν μερικές ημέρες πήγαν οι πατέρες να δουν και έλειπαν τα πάντα. Τα είχαν εξαφανίσει. Μόνο οι κολώνες που ήταν κολλημένες στο τσιμέντο έμειναν. Έκλεψαν γεννήτριες, καλώδια, λάστιχα, τα πάνελ γύρω- γύρω που ντύνουν το κτήριο τα πάντα. Επειδή δεν είμαστε παρόντες για να δούμε ποιοί κρύβονται πίσω από αυτή την υπόθεση, καταγγείλαμε το συμβάν στην Αστυνομία υποβάλλοντας μήνυση κατ’αγνώστων. Δυστυχώς, όσο υπάρχει ανυπαρξία της ελληνικής πολιτείας και της Ελληνικής Αστυνομίας στη φύλαξη και την προστασία χώρων του Αγίου Όρους, αυτοί που ζουν παράνομα, κάνουν τη δουλειά τους άνετα».

ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ ΤΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΕΙΟΥ ΤΗΣ Ι.Μ.ΜΕΓΙΣΤΗΣ ΛΑΥΡΑΣ

 Του… κουτιού αναμένεται να γίνουν οι εγκαταστάσεις του παλαιού Ηγουμενείου της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας Αγίου Όρους, έπειτα από την ένταξη σχετικού έργου για την αποκατάστασή του στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Υποδομές Μεταφορών, Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη 2014-2020». Πράξη, η οποία και συγχρηματοδοτείται από το Ταμείο Συνοχής.

Φυσικό αντικείμενο της πράξης είναι η αποκατάσταση του κτηριακού συγκροτήματος του παλαιού Ηγουμενείου της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας Αγίου Όρους, που με την σειρά της αποτελεί την παλαιότερη και ενδεχομένως την πλέον σημαντική πτέρυγα εντός του περιβόλου της υπερχιλιετούς Μονής. Μάλιστα, οι κατασκευές χρονολογούνται από τα μέσα του 10ου αιώνα έως και τον 16o αιώνα, δεδομένου ότι συμπεριλαμβάνει αρχαιολογικά ευρήματα από την εποχή του κτήτορα της Μονής Οσίου Αθανασίου του Αθωνίτου.

Στόχος των εργασιών θα είναι η κατά το δυνατόν καλύτερη επίλυση των δομικών, οικοδομικών λειτουργικών και αισθητικών προβλημάτων, με απώτερο σκοπό τη διατήρηση, αποκατάσταση και ανάδειξη του συγκροτήματος του Παλαιού Ηγουμενείου, έτσι ώστε -μεταξύ άλλων- να αποτελέσει μουσείο, συμβάλλοντας στην προστασία και ανάδειξη του οικοπολιτιστικού αποθέματος του Αγίου Όρους.

Προκειμένου να γίνουν τα ανωτέρω πραγματικότητα, εγκρίθηκε συνολική Δημόσια δαπάνη ύψους 1.512.455,39 ευρώ, με τα έργα να αρχίζουν άμεσα και να εκτιμάται πως θα ολοκληρωθούν στα τέλη του πρώτου εξαμήνου του 2024.

Mytilineos: Σύμβαση για φωτοβολταϊκά σε 17 Μονές του Αγίου Ορους

 Σύμβαση με την Ιερά Κοινότητα Αγίου Όρους για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών και συστημάτων αποθήκευσης ενέργειας σε 17 Ιερές Μονές υπέγραψε η MYTILINEOS μέσω του Τομέα Έργων Βιώσιμης Ανάπτυξης.

     

Το έργο αφορά στην προμήθεια, εγκατάσταση και θέση σε λειτουργία 21 αυτόνομων Φωτοβολταϊκών Σταθμών συνολικής ισχύος 2,64MW και συστημάτων αποθήκευσης ενέργειας συνολικής χωρητικότητας περίπου 5 MWh τα οποία θα τοποθετηθούν πλησίον των κτιριακών εγκαταστάσεων 17 Ιερών Μονών και 4 εξαρτημάτων 3 εξ αυτών.

«Κύριος στόχος του έργου είναι η αξιοποίηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας για την κάλυψη σημαντικού μέρους της ετήσιας κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας της Ιεράς Κοινότητας. Οι Ιερές Μονές αναβαθμίζονται και γίνονται πλέον «υβριδικές» καθώς μέσα από νέες τεχνολογίες φωτοβολταϊκών και συστημάτων αποθήκευσης υψηλής απόδοσης, διασφαλίζεται τόσο η ενεργειακή επάρκεια και συνεπακόλουθα η μείωση του κόστους, όσο και η προστασία του περιβάλλοντος», τονίζει η MYTILINEOS.

Ειδικότερα, η ολοκληρωμένη παρέμβαση στα υφιστάμενα ενεργειακά συστήματα του Αγίου Όρους έχει ως στόχο:

• τη διαφύλαξη του φυσικού περιβάλλοντος με τη μείωση των εκπομπών CO2 από την καύση πετρελαίου και τη μείωση της ηχορύπανσης από τη λειτουργία των ηλεκτροπαραγωγών ζευγών

• τη μείωση του κόστους ηλεκτρικής ενέργειας με την αξιοποίηση της ηλιακής ενέργειας και την απεξάρτηση από τη χρήση υγρών καυσίμων

• τον εκσυγχρονισμό των λειτουργιών της Ιεράς Μονής με τη χρήση νέων τεχνολογιών και

• την επίτευξη εξοικονόμησης ενέργειας με την εφαρμογή Συστήματος Διαχείρισης Ενέργειας και εξοπλισμού υψηλής απόδοσης

Ο Δημήτρης Τριανταφυλλόπουλος, Διευθυντής Νέων Ενεργειακών Λύσεων του Τομέα Έργων Βιώσιμης Ανάπτυξης δήλωσε: «Είμαστε ιδιαίτερα υπερήφανοι για το νέο αυτό έργο της MYTILINEOS που φέρνει την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους πιο κοντά στην ενέργεια του μέλλοντος, με τα πλέον σύγχρονα συστήματα ΑΠΕ και αποθήκευσης και με σεβασμό στην προστασία του σημαντικού αυτού τοπίου. Με τη συμβολή της «πράσινης» ενέργειας επιτυγχάνεται εξοικονόμηση και αυτάρκεια, που θα διασφαλίσει τη βιωσιμότητα της Ιεράς Κοινότητας στη δύσκολη αυτή διεθνή συγκυρία».

Υπογραμμίζεται ότι πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα έργα υβριδοποίησης στον Ελλαδικό χώρο (χρήση ανανεώσιμων και αποθήκευσης ενέργειας) για μείωση της κατανάλωσης diesel, δεδομένου ότι το 'Αγιον Όρος δεν είναι συνδεδεμένο με το ηπειρωτικό δίκτυο διανομής.

Το συνολικό τίμημα της σύμβασης για τη MYTILINEOS ανέρχεται σε 12.844.955,40 ευρώ και η συνολική διάρκεια εκτέλεσης του έργου, είναι 18 μήνες.

ΛΑΜΠΡΑ ΕΟΡΤΑΣΤΗΚΕ Η ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΣΤΗΝ Ι.Μ.Μ. ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ

 Λαμπρά εορτάστηκε η εορτή της Καταθέσεως της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου.

Στην πανηγυρική Αγρυπνία που τελέστηκε την Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2022 προξήρχε ο Σεβ. Μητροπολίτης Κοζάνης κ. Παύλος, πλαισιούμενος από τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Γέροντα Εφραίμ και την Αδελφότητα.

Χθες, Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2022 της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κοζάνης κ. Παύλος, πλαισιούμενος από τον Ηγούμενο της Μονής Βατοπαιδίου Γέροντος Εφραίμ και πλείαδα ιερομονάχων του Αγίου Όρους.

Να αναφερθεί ότι προσκυνητές από διάφορα μέρη του κόσμου έσπευσαν στο μοναστήρι για να τιμήσουν την εορτή της Αγίας Ζώνης.

Τέλος μετά το πέρας της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας ακολούθησε μοναστηριακή τράπεζα κατά το αγιορείτικο τυπικό.

Βαρθολομαίος: Το Πατριαρχείο παραμένει υπερεθνικό-Μόνιμος πειρασμός στις σχέσεις των Ορθοδόξων Εκκλησιών ο εθνοφυλετισμός

 Οικουμενικός Πατριάχης Βαρθολομαίος: Το Πατριαρχείον… παρέμεινε και παραμένει υπερεθνικόν – Ο εθνοφυλετισμός συνεχίζει να είναι μόνιμος πειρασμός και «αγκάθι» – Η εργαλειοποίησις της Θείας Ευχαριστίας από την Ρωσσικήν Εκκλησίαν και η μετατροπή της εις μέσον ασκήσεως εκκλησιαστικής πολιτικής εις την περίπτωσιν του Ουκρανικού Αυτοκεφάλου, αποκαλύπτουν του λόγου το αληθές. 

Τις εργασίες του Διεθνούς Θεολογικού Συνεδρίου με θέμα “Άγιος Γεννάδιος Σχολάριος – Μεταξύ Ανατολής και Δύσης”, κήρυξε τη Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2022, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, παρουσία Ιεραρχών του Θρόνου, κληρικών, Πανεπιστημιακών Καθηγητών και φοιτητών.

Το Συνέδριο, που πραγματοποιείται στη Χαλκηδόνα, συνδιοργανώνεται από την Ι.Μητρόπολη Χαλκηδόνος και τον Τομέα Εκκλησιαστικής Ιστορίας, Χριστιανικής Γραμματείας, Χριστιανικής Αρχαιολογίας και Τέχνης, του Τμήματος Θεολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Στην ομιλία του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης , επεσήμανε, μεταξύ άλλων, αναφορικά με την προσωπικότητα του Πατριάρχου Αγίου Γενναδίου Σχολαρίου:

“Ο Οικουμενικός Θρόνος σεμνύνεται διά τον Κυρηναίον του Γένους, εν καιρώ πειρασμού και κλύδωνος, Πατριάρχην Άγιον Γεννάδιον Β’, ο οποίος έθεσε τας βάσεις διά την επιβίωσιν του Γένους και την διάσωσιν της πνευματικής και πολιτισμικής ταυτότητός του μετά την Άλωσιν. Ο Γεννάδιος Σχολάριος υπήρξε μία πολυσχιδής και χαρισματική προσωπικότης, πρωταγωνιστής εις τα εκκλησιαστικά, πολιτικά, πολιτιστικά δρώμενα και εις τας θεολογικάς και φιλοσοφικάς συζητήσεις της εποχής του. Λάβαρόν του υπήρξε η αλήθεια της Ορθοδόξου πίστεως, της οποίας υπερημύνθη σθεναρώς τόσον έναντι της σοβούσης τότε λατινικής επιβολής, όσον και έναντι της νέας κυριάρχου πολιτικής και θρησκευτικής επιβολής.

Σπουδαίος εκπρόσωπος της βυζαντινής λογιοσύνης, μελετητής της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, θαυμαστής του Αριστοτέλους και αντίπαλος του πλατωνίζοντος Γεωργίου Γεμιστού Πλήθωνος, μύστης της Πατερικής σοφίας, συγγραφεύς σημαντικών δογματικών, εξηγητικών, αντιρρητικών και άλλων αξιολόγων θεολογικών έργων, επίσημος θεολόγος και ιεροκήρυξ της αυτοκρατορικής Αυλής, -«ην διδάσκων εν τω τρικλίνω του Βασιλέως κατά Παρασκευήν εκάστην, παρούσης της Συγκλήτου και πάσης της Πόλεως τον λόγον του Θεού»-, λατινομαθής και γνώστης του Ακινάτου Θωμά, περιζήτητος διδάσκαλος και νομικός, έχαιρε μεγάλης εκτιμήσεως μεταξύ των συγχρόνων του. Γραμματεύς και Σύμβουλος του Αυτοκράτορος Ιωάννου Η’ Παλαιολόγου, τον συνώδευσε εις την Σύνοδον Φερράρας/Φλωρεντίας. Ενωτικός αρχικώς, εν συνεχεία όμως, τη επιρροή του Μητροπολίτου Εφέσου Μάρκου του Ευγενικού, ήλλαξε παράταξιν, αγωνισθείς μετά ενθέου ζήλου διά την υπεράσπισιν της Ορθοδοξίας και εναντίον του ψευδεπιγράφου Ενωτισμού.”

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο Παναγιώτατος τόνισε:

“Το Πατριαρχείον, το οποίον κατέβαλε διά την καταλυτικήν προσφοράν του εις το Γένος των Ορθοδόξων βαρύτατον τίμημα, ενώ συχνάκις λησμονείται αυτή η προσφορά του και αυτό το τίμημα, παρέμεινε και παραμένει υπερεθνικόν. Δεν υπηρέτησε ποτέ τον εθνικισμόν, τον οποίον εθεωρει και θεωρεί αλλοτρίωσιν της καθολικότητος της Εκκλησίας. Δυστυχώς, εις τον Ορθόδοξον χώρον, παρά την Συνοδικήν καταδίκην αυτού ως αιρέσεως, ο εθνοφυλετισμός συνεχίζει να είναι μόνιμος πειρασμός και «αγκάθι» εις τας σχέσεις των Ορθοδόξων Εκκλησιών. Αι συνεχιζόμεναι τριβαί μεταξύ των Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, τα δυσεπίλυτα προβλήματα της Ορθοδόξου Διασποράς, και, εσχάτως, η εργαλειοποίησις της Θείας Ευχαριστίας από την Ρωσσικήν Εκκλησίαν και η μετατροπή της εις μέσον ασκήσεως εκκλησιαστικής πολιτικής εις την περίπτωσιν του Ουκρανικού Αυτοκεφάλου, αποκαλύπτουν του λόγου το αληθές.

Ο άγιος Περγάμου χαρακτηρίζει τον εθνοφυλετισμόν ως «τον μεγάλον κίνδυνον για την ενότητα της Ορθοδοξίας» και εξαίρει την στάσιν του Οικουμενικού Πατριαρχείου εις το σημείον αυτό και την ουσιαστικήν αποστολήν του εις το παρόν και το μέλλον ως υπερεθνικού Κέντρου. Γράφει ο ιερώτατος αδελφός: «Χωρίς το Οικουμενικό Πατριαρχείο η Ορθοδοξία θα περιπέσει στη δίνη των εθνικισμών, στην καυχησιολογία του παρελθόντος, στην εσωστρέφεια της αυτάρκειας, στην περιφρόνηση του σύγχρονου κόσμου. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο απέδειξε ότι μπορεί να μετουσιώσει το παρελθόν σε παρόν, το παρόν σε μέλλον, το χθες και το σήμερα σε αύριο. Και τούτο, γιατί πέρα από τη θεσμική του ιδιότητα είναι φορέας μιάς ανοικτής νοοτροπίας, μιάς καθολικότητας και μιάς ευαισθησίας για τον άνθρωπο κάθε εποχής. Και αυτό αποτελεί την κατ’ άνθρωπον εγγύηση του μέλλοντός του» (Κόσμου λύτρον, σ. 283).

Αυτήν την παρακαταθήκην εκληροδότησεν εις ημάς ο Πατριάρχης Γεννάδιος, αυτήν φυλάσσει ως κόρην οφθαρμού το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, αγωνιζόμενον να διασώση την Ορθοδοξίαν από την μετατροπήν της εις μίαν «συνομοσπονδίαν» αυτοκεφάλων κρατικών Εκκλησιών. ”

Αναφερόμενος στη σημασία που απέδιδε ο Γεννάδιος Σχολάριος στο διάλογο, ο Πατριάρχης σημείωσε:

“Ο Γεννάδιος Σχολάριος μας εδίδαξε τον αληθή τρόπον του διαλόγου. Ούτε ο θεολογικός μινιμαλισμός ούτε ο συγκρητισμός έχουν θέσιν εις τον διαθρησκειακόν διάλογον. Σήμερον ευρισκόμεθα αντιμέτωποι με την λεγομένην «θρησκειολογικήν πρόκλησιν». Ο θρησκευτικώς διαφορετικός δεν ευρίσκεται μακράν ημών, αλλά συνυπάρχομεν, συνεργαζόμεθα, έχομεν καθημερινόν «διάλογον της ζωής» με αυτόν. Δεν υπάρχει εναλλακτική επιλογή απέναντι εις την «δημιουργικήν διαπολιτισμικότητα» και τον ειλικρινή διάλογον, εκτός και αν θεωρήσωμεν αναπόφευκτον την «σύγκρουσιν των πολιτισμών». Σήμερον η αξιοπιστία των θρησκειών κρίνεται από την συμβολήν τους εις τον αγώνα διά την ειρήνην και από την λειτουργίαν των ως δυνάμεων καταλλαγής. Αναμφιβόλως, ο διάλογος των θρησκειών ενισχύει το πνεύμα του διαλόγου και της αλληλεγγύης γενικώτερον.

Οφείλομεν να σημειώσωμεν ότι παρόμοιον πνεύμα επέδειξεν ο Πατριάρχης Γεννάδιος και αναφορικώς προς την σχέσιν Ορθοδόξου και Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. «Ανθενωτικός» δύναται να χαρακτηρισθή ο Γεννάδιος μόνον εν αναφορά προς μίαν ψευδεπίγραφον και κίβδηλον «Ένωσιν», η οποία δεν στηρίζεται εις γνήσια εκκλησιολογικά και θεολογικά κριτήρια, αλλά υπηρετεί αλλοτρίας προς την εκκλησιαστικήν ζωήν σκοπιμότητας. Ο Γεννάδιος μας διδάσκει με την στάσιν του αυτήν ότι και σήμερον ο διάλογος της αγάπης και της αληθείας με την Ρωμαιοκαθολικήν Εκκλησίαν οφείλει να κινήται πέραν ενός ουτοπικού Ενωτισμού και ενός αγόνου Ανθενωτισμού. Εις τον αυθεντικόν διάλογον δεν υπάρχουν χαμένοι. Κίνδυνος δεν είναι ο διάλογος και η ανοικτοσύνη αλλά η άρνησίς των, η άγονος εσωστρέφεια και η φοβική κλειστότης.”

Κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στη μέριμνα του προκατόχου του για την Παιδεία του Γένους, ο Πατριάρχης υπογράμμισε:

“Και σήμερον έχομεν ανάγκην «νέων Γενναδίων» διά να αντιμετωπίσωμεν τας νέας προκλήσεις εις τον χώρον της παιδείας, αι οποίαι συνδέονται με την διάχυτον αξιολογικήν σύγχυσιν, τον ατομοκεντρισμόν και τον ευδαιμονισμόν, την κυριαρχίαν του οικονομισμού και του επιστημονισμού, των νέων τεχνολογιών και της λογικής των εις την εκπαίδευσιν και εις όλην την ζωήν μας, διά να διασώσωμεν τον Ορθόδοξον πολιτισμόν του προσώπου και της αλληλεγγύης και την ευχαριστιακήν χρήσιν της δημιουργίας. Η Εκκλησία προσφέρει εις την νέαν γενεάν, όπως σημειώνει η Εγκύκλιος της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας (Κρήτη, 2016), «όχι απλώς «βοήθειαν», αλλά την «αλήθειαν» της θεανθρωπίνης καινής εν Χριστώ ζωής» (§ 8), την ενότητα της πίστεως εις τον Θεόν και της αγάπης προς τον πλησίον, και την προοπτικήν της αιωνιότητος.”

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ο κ. Βαρθολομαίος, εξέφρασε την Πατριαρχική ευαρέσκειά του για την έκδοση του πρώτου τόμου, με τη νεοελληνική απόδοση, των συγγραμμάτων του Αγίου Γενναδίου, και συνεχάρη τους συντελεστές του Συνεδρίου.

LIVE ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΚΑΝΑΛΙ PEMPTOUSIA TV Η ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ "ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ"

 

ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΗΣΤΕ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΣΑΣ ΤΗΝ PEMPTOUSIA TV ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ " ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ" ΣΤΗΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ.

ΚΟΜΟΤΗΝΗ : ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Νωρίς το απόγευμα η πόλη της Κομοτηνής υποδέχτηκε την Ιερά Εικόνα «Άξιον Εστίν» η οποία μεταφέρθηκε από το Πρωτάτο του Αγίου Όρους στην ακριτική Ελλάδα προς ευλογία ολόκληρου του Ελληνισμού. Πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στη δυτική είσοδο της πόλης όπου πραγματοποιήθηκε η υποδοχή. Τιμές απέδωσε διμοιρία 21 οπλιτών με επικεφαλής την στρατιωτική μπάντα.

Την Ιερά Εικόνα υποδέχoνται στην πόλη και προσφώνησαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής κ.κ. Παντελεήμονας, ο Περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης κ. Χρήστος Μέτιος και ο Δήμαρχος Κομοτηνής κ. Ιωάννης Γκαράνης. Αντιφώνηση πραγματοποίησε ο Πανοσιολογιώτατος Πρωτεπιστάτης του Αγίου Όρους, Γέροντας Χριστοφόρος Ιβηρίτης.

Να σημειωθεί ότι η Ιερά Εικόνα ήρθε στην Κομοτηνή με αφορμή τον εορτασμό των 100 χρόνων από την ενσωμάτωση της Θράκης στον Εθνικό κορμό, ενώ επίσημοι προσκεκλημένοι είναι ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, ο οποίος αναμένεται την Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου στην Κομοτηνή, ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος, καθώς και όλοι οι Μητροπολίτες της χώρας.

Σε μια κρίσιμη περίοδο για τα Εθνικά Θέματα, η Ιερά Εικόνα «Άξιον Εστίν» μεταφέρεται σήμερα από το σπίτι της, το Πρωτάτο του Αγίου Όρους, στη Θράκη για να εμψυχώσει τους ακρίτες της Κομοτηνής και όλους τους Έλληνες.

Οι κάτοικοι της Κομοτηνής, αλλά και όσοι εκ των άλλων περιοχών της Ελλάδας το επιθυμούν, θα έχουν την ευκαιρία να την προσκυνήσουν για έξι ημέρες από 6 έως 12 Σεπτεμβρίου στον Ιερό Καθεδρικό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.

Η εικόνα της Παναγίας του Άξιον Εστι σπάνια εξέρχεται από το ´Αγιον Όρος. Είναι η εικόνα μπροστά στην οποία ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, σύμφωνα με την παράδοση κατά το έτος 982 μ.Χ., έψαλλε για πρώτη φορά τον ύμνο: « Άξιόν Εστιν ως αληθώς μακαρίζειν σε την Θεοτόκον, την αειμακάριστον και παναμώμητον, και Μητέρα του Θεού ημών» πριν από την μέχρι τότε υμνωδία «Την τιμιωτέραν των Χερουβίμ».

Έκτοτε διαδόθηκε αυτός ο αρχαγγελικός ύμνος σε όλη την Ορθοδοξία. Η εικόνα αυτή είναι θαυματουργή, γιατί έχει επιτελέσει διαχρονικά άπειρα θαύματα, και φυλάσσεται σαν εφέστια Εικόνα στο Ιερό Βήμα του Ναού του Πρωτάτου.

Για πρώτη φορά εξήλθε από το Άγιον Όρος στην Αθήνα το ἐτος 1963 για τις γιορτές της Χιλιετηρίδας του Αγίου Όρους. Στην Αθήνα βγήκε ξανά το 1987 και το 1999 (μετά τον καταστροφικό σεισμό), ενώ στην Θεσσαλονίκη το 1985 και το 2012 για τις γιορτές των εκατό χρόνων από την Απελευθέρωση της πόλης.

Είναι επομένως η έκτη φορά που εξέρχεται, μετά από αίτηση που υπέβαλε το 2019 ο Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής Παντελεήμων στην Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους και εγκρίθηκε από την Διπλή Ιερά Σύναξη των Ηγουμένων και Αντιπροσώπων των είκοσι Μονών του Αγίου Όρους, για τις γιορτές που επρόκειτο να γίνουν στην Κομοτηνή το έτος 2020 με την ευκαιρία της συμπλήρωσης των εκατό χρόνων της απελευθέρωσης της πόλης, αλλά λόγω της πανδημίας η έξοδος αναβλήθηκε τότε και πραγματοποιείται εφέτος, ενώ προκαλεί μεγάλο ενδιαφέρον στον πιστό λαό της Θράκης.

Έρχεται η εικόνα της Παναγίας της Παραμυθίας στο Τρίκορφο Φωκίδος

 Την Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2022, στη γυναικεία Ιερά Μονή Αγίων Νεκταρίου και Φανουρίου Τρικόρφου Φωκίδος, θα πραγματοποιηθεί η επίσημη υποδοχή της εικόνος της Παναγίας της Παραμυθίας από την Ι.Μ. Μ. Βατοπαιδίου Αγίου Όρους, παρουσία των αρχόντων, του ιερού κλήρου και των μοναχικών ταγμάτων στις 7:00 μ.μ. και εν συνεχεία θα ακολουθήσει Αρχιερατικός Εσπερινός για την άφιξη της εικόνος.

Την Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 2022: 7:30 π.μ. θα τελεστεί πανηγυρική Θεία Λειτουργία. 

Την εικόνα θα προσκομίσει στη Μονή ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ, ο οποίος θα προεξάρχει της Θείας Λειτουργίας.

Προσκαλούνται όλοι οι πιστοί το διήμερο αυτό να προσέλθουν για να λάβουν τη χάρη της Παναγίας.

ΚΑΤΕΛΗΞΕ ΑΙΦΝΙΔΙΩΣ Ο ΣΑΚΗΣ ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

 

Ο Σάκης σε προσκύνημα στην Ιερά Μονή Διονυσίου στο Άγιον Όρος 

Με μεγάλη λύπη την περασμένη εβδομάδα αιφνιδίως, χάσαμε το αγαπητό μέλος του Συνδέσμου μας και συνεργάτη Σάκη Παπαστεργιόπουλο.

Ο Σάκης υπήρξε επί πολλά έτη συνεργάτης του Συνδέσμου μας καθώς ήταν ο μόνιμος κάμεραμαν,απαθανατίζοντας όλες τις εκδηλώσεις μας που παρουσιάζονταν στην αίθουσά μας με στωικότητα και ζήλο.

Δίνουμε ειλικρινά συλλυπητήρια στους οικείους του εκ μέρους του διοικητικού συμβουλίου του Συνδέσμου μας και ευχόμαστε καλό παράδεισο.

Αιωνία η μνήμη του!

Τί σημαίνει «αρχή της ινδίκτου»;(Σήμερα 1η Σεπτεμβρίου με το νέο ημερολόγιο)

 Η Εκκλησία του Χριστού εορτάζει την 1η Σεπτεμβρίου την αρχή της Ινδικτιώνος – από την λατινική λέξη «indictio», η οποία σημαίνει ορισμός – δηλαδή την έναρξι του εκκλησιαστικού έτους. Ο όρος προήλθε από την συνήθεια των Ρωμαίων αυτοκρατόρων να ορίζουν δια θεσπίσματος για διάστημα δεκαπέντε ετών το ποσόν του ετησίου φόρου, που εισέπρατταν αυτήν την εποχή για την συντήρησι του στρατού. Κατ’ επέκτασιν καθιερώθηκε να ονομάζωνται ινδικτιώνες και οι δεκαπενταετείς αυτοί κύκλοι που άρχισαν επί Καίσαρος Αυγούστου, τρία χρόνια πριν από την γέννησι του Χριστού.

 

Επειδή ο Σεπτέμβριος είναι εποχή συγκομιδής καρπών και προετοιμασίας για τον νέο κύκλο βλαστήσεως, ταίριαζε να εορτάζουν οι χριστιανοί την αρχή της γεωργικής περιόδου αποδίδοντας ευχαριστίες στον Θεό για την εύνοιά του προς την κτίσι. Είναι αυτό που ήδη έκαναν οι Ιουδαίοι σύμφωνα με τις εντολές του Μωσαϊκού Νόμου· την πρώτη δηλαδή ημέρα του εβδόμου ιουδαϊκού μηνός, αρχές Σεπτεμβρίου, τελούσαν την εορτή της Νεομηνίας ή των Σαλπίγγων, κατά την οποίαν εσχόλαζαν από κάθε εργασία, για να προσφέρουν θυσίες ολοκαυτωμάτων «εις οσμήν ευωδίας Κυρίω» (Λευϊτ. 23,18).

Ο Χριστός, ο Υιός και Λόγος του Θεού, ο δημιουργός του χρόνου και του σύμπαντος, ο προάναρχος Βασιλεύς των αιώνων, ο οποίος εσαρκώθη, για να αποκαταλλάξη τα πάντα εις Εαυτόν και να συναγάγη Ιουδαίους και εθνικούς εις μίαν Εκκλησίαν, ήθελε να ανακεφαλαιώση εν Εαυτώ τον αισθητό κόσμο και τον γραπτό Νόμο. Έτσι, αυτήν την ημέρα που η φύσις ετοιμάζεται να διατρέξη ένα νέο κύκλο εποχών, εορτάζουμε το γεγονός, κατά το οποίο ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός εισήλθε στην Συναγωγή και ανοίγοντας το βιβλίο του Ησαϊου ανέγνωσε το χωρίο, όπου ο Προφήτης ομιλεί επ’ ονόματι του Σωτήρος «Πνεύμα Κυρίου επ’ εμέ, ού είνεκεν έχρισέ με, ευαγγελίσασθαι πτωχοίς απέσταλκέ με, κηρύξαι ενιαυτόν (= έτος) Κυρίου δεκτόν» (Λουκ. 4,18).

Όλες οι Εκκλησίες, συναθροισμένες «επί το αυτό», αναπέμπουν σήμερα δοξολογία προς τον ένα τρισυπόστατο Θεό, ο οποίος διαμένει στην αιώνια μακαριότητα, διακρατεί τα πάντα εν τη ζωή και στέλνει άφθονες τις ευλογίες του κάθε εποχή στα κτίσματά του. Ο ίδιος ο Χριστός ανοίγει τις θύρες του νέου έτους και μας προσκαλεί να τον ακολουθήσωμε, για να γίνωμε μέτοχοι της αιωνιότητός του.

 

Πηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, υπό Μακαρίου ιερομονάχου Σιμωνοπετρίτου, εκδ. Ίνδικτος, τόμος πρώτος (Σεπτέμβριος)

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ: ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΑΣΚΗΤΗΣ ΕΥΦΡΟΣΥΝΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΗΜΙΚΑ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΑ!

 

Χθες κοιμήθηκε ένας άγιος ασκητής του Θεού... Ο π. Ευφρόσυνος, ο μάγειρας, ο Αγιορείτης, εκοιμήθη χθες το πρωί.

Απο 16 χρονών σε μοναστήρι, και μια ζωη ολάκερη, μέχρι τα 94 χρόνια του, στήν πανέρημο του Αγίου Όρους, τα ασκητικά Κατουνάκια, στο κελί της Γεννήσεως του Χριστού – Γνωστό ως κελί των Κλημαίων…

Τα λόγια κάνουν στη μπάντα, όταν μιλά περίτρανα ο βίος…

******

«Να μαγειρέψουμε Αγάπη!» ~ Πρωτοχρονιά στα Καρούλια με τον πατέρα Ευφρόσυνο τον μάγειρα.

Οι δυο φίλοι προσκυνητές, φιλοξενούμενοι στην ασκητική καλύβα, βρήκαν μιαν αγάπη που μοσχοβολά, που εισέρχεται στα εσώτερα φύλα της ψυχής σου, και τις χαρίζει μια πρωτόγνωρη ανάπαυση.

Μοναδική παραφωνία, ο γηροντότερος των πατέρων της μικρής συνοδείας, ο πατέρας Ευφρόσυνος ο μάγειρας! Μορφή βαθιά ασκητική, από εκείνες που θαρρείς, πως ξεπρόβαλαν αναπάντεχα από αρχαία γεροντικά και συναξάρια…

Ετών 90.. λιπόσαρκος, πρόσωπο λεπτό. Βαθιές ρυτίδες αποτύπωναν αγώνες μιας ζωής, χιλιάδες προσευχές και αγρυπνίες.

Το κομποσχοίνι, η ευχή… Φως που αναλάμπεται, ψυχή βαθιά, καρδιά ζώσα, που χαράζει Αναστάσιμη πορεία…

Αυστηρότητα σε κάθε λόγο, παρατηρήσεις, σαν μιαν μορφή αμφισβήτησης, σαν κάποιος να σου χάλασε την ησυχία. Σου λέει: «θα τους διώξω, δεν έχουν λόγο πραγματικό να βρίσκονται εδώ… τουρίστες. Άλλωστε έρχεται πρωτοχρονιά, εδώ θα κάτσουν; θα φύγουν»…

Ξάφνου μία έκπληξη: Ο ένας έφυγε, ο άλλος έμεινε. Ο ασκητής σαν να απόρησε: «τι κάνει αυτός εδώ»…

Σώμα γερασμένο, σάρκα γεμάτη πληγές.

Μιλούσε περίτρανα ο βίος.

Τα λόγια κάνουν στην πάντα. Ο προσκυνητής ένιωσε να πονά η ψυχή του. Ήταν τόσο λίγος απέναντι στον Θεό, και στον Ευφρόσυνο τον μάγειρα… Πόνεσε βαθιά, ένιωσε τους αγώνες μιας ολάκερης ζωής. Θυσία. Σταυρός. Προσφορά εαυτού στον Θεό.

Στην βραδινή ακολουθία κοιτούσε ξανά τον γερο ασκητή. 3,5 ώρες σιωπηλής συνομιλίας με τον Θεό. Ακολουθία με κομποσχοίνι… κάθε κόμπος και ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με».

Αισθάνθηκε την ανάγκη για μια ευχή, ένα κομποσχοίνι για την ασκητική μορφή. Μάτια που γέμισαν δάκρυα, καρδιά που έγινε φωτιά… η βίωση της αναξιότητας, έναντι του ασκητή.

Ένας λυγμός, η ψυχή δακρυρροούσα, το χέρι γλίστρησε στο κομποσχοίνι, ένας κόμπος, μιαν ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησον τον δούλο σου, πατέρα Ευφρόσυνο, τον μάγειρα».

Μια κλεφτή ματιά στον γέροντα, το πρόσωπό του…

ένα ολόγλυκο χαμόγελο χαραγμένο στην ασκητική μορφή, γέμισε ανείπωτη αγαλλίαση την ψυχή του.

Και χάραζε μνήμες βιώματος μυστικού, βαθιά μέσα στην άσωτη καρδιά του, κάνοντας εκείνη την πρωτοχρονιά, ίσως την ωραιότερη της ζωής του…

Είναι η ανιδιοτελής και θυσιαστική αγάπη, εκείνη που αναπαύει τις ψυχές και γιατρεύει τις πληγές των ανθρώπων.

Εκείνη η σπάνια μορφή αγάπης, που ξεχειλίζει από την χάρη της αγιότητας, του ασκητικού βίου, της αγαθής, ταπεινής, απερίεργης και απλής καρδιάς… όπως του Πατέρα Ευφρόσυνου του μάγειρα.

Έτσι όπως βιώθηκε, μια πρωτοχρονιά στα Ασκητικά Κατουνάκια..

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ έχασε ένα ταπεινό γεροντάκι !!

Κατουνάκια Αγίου Όρους 

Τα Κατουνάκια είναι περιοχή στο Άγιον Όρος που υπάγεται στη Μονή Μεγίστης Λαύρας και στην οποία βρίσκονται ησυχαστήρια της, που ανέρχονται σε εικοσιδύο.[1] Η περιοχή είναι βραχώδης και απόκρημνη. Από τα πιο συγκροτημένα είναι των Οσίων Πατέρων επονομαζόμενο των Δανιηλαίων που είναι ιδιαίτερα φημισμένο για την πνευματικότητα αλλά και την ψαλτική δεινότητα των μοναχών, του Εφραίμ του Σύρου και της Γέννησης του Χριστού. Σήμερα κατοικούν τριάντα πέντε μοναχοί και ασχολούνται με ξυλογλυπτική, αγιογραφία, ιεροραπτική και ψαλτική.

Ο Άγιος Δανιήλ Κατουνακιώτης ο Σμυρναίος το 1881 δημιούργησε στα Κατουνάκια την καλύβη του, η οποία υπήρξε το θεμέλιο για το σημερινό ησυχαστήριο της αδελφότητας των Δανιηλαίων[2]. Ο άγιος Δανιήλ άσκησε την τέχνη της αγιογραφίας και την παρέδωσε στην αδελφότητα, η οποία την ασκεί μέχρι σήμερα. Όμως περισσότερο έχουν μείνει ιστορικές οι πραγματείες, οι μελέτες και οι εκατοντάδες επιστολές του αγίου Δανιήλ που αντιμετωπίζουν με σύνεση και πατερική κατοχύρωση, σοβαρά πνευματικά και θεολογικά ζητήματα.

ΑΝ ΘΕΣ ΝΑ ΓΛΙΤΩΣΕΙΣ, ΦΥΓΕ! ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΑΓΙΑΣΕΙΣ, ΜΕΙΝΕ!

 

Το 1933 ο περίφημος Γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης (νυν Άγιος),σε ηλικία 21 ετών πήρε την μεγάλη απόφαση της ζωής του να εγκαταλείψει τον κόσμο και να γίνει μοναχός στο Άγιον  Όρος.

Έχοντας σαν οδηγό του την ανεπιφύλακτη πίστη και εμπιστοσύνη του στο Θεό έφτασε σε μια από τις πιο απομακρυσμένες και απαράκλητες περιοχές του Άθωνα, τα Καυσοκαλύβια.

Εκεί η πρόνοια του Θεού τον οδήγησε στο ασκητικό Ησυχαστήριο του Οσίου Εφραίμ του Σύρου. Εκεί ζούσανε τρεις γέροντες, πολύ αυστηροί και τραχείς, κατά γενική ομολογία.

Έζησε κοντά τους με πολύ υπακοή, ταπείνωση και… υπομονή. Και τονίζουμε την υπομονή διότι οι γέροντες του (τους οποίους όλους γηροκόμησε και φρόντισε μέχρι την τελευταία τους πνοή), ήταν πάρα πολύ αυστηροί μαζί του. Του συμπεριφέρονταν απάνθρωπα.

Το όνομά του δεν το άκουσε ποτέ να το λένε, παρά τον αποκαλούσαν πάντα με τα χειρότερα λόγια και πολλές φορές έφταναν και να τον χτυπούν.

Μια μέρα σαν άνθρωπος λύγισε και αγανακτισμένος πήρε την απόφαση να φύγει. Διστάζοντας όμως να εμπιστευτεί τον λογισμό του, σκέφτηκε να πάει πρώτα να τον εξομολογηθεί σε έναν πνευματικό στην Ιερά Μονή της Σιμωνόπετρας.

Με ειλικρίνεια εξέθεσε στον πνευματικό του όλη την αλήθεια και περιέγραψε τα γεγονότα. Αφού λοιπόν εξέθεσε όλα του δεινά που υφίστατο κοντά σε αυτούς τους ανθρώπους στο τέλος είπε: «Πάτερ δώσ’ μου ευλογία να φύγω να γλιτώσω…».

Ο διακριτικός πνευματικός αφού σκέφτηκε για λίγο του απάντησε: «Πάτερ Εφραίμ, αν θες να γλιτώσεις, φύγε, αν θέλεις να αγιάσεις μείνε… σκέψου και αποφάσισε«. Ο Γέροντας Εφραίμ σκέφτηκε… και έμεινε….

Πέρασαν έτσι 45 ολόκληρα χρόνια. Ο τελευταίος από τους γέροντές του ο π. Νικηφόρος, ήταν ο χειρότερος απ’ όλους… Μάλιστα τα τελευταία χρόνια αρρώστησε και έγινε ακόμα πιο δύστροπος και επιθετικός.

Ο π. Εφραίμ, πιστός στην απόφασή του -γιατί αυτή είναι η λεβεντιά στη ζωή, να έχεις το θάρρος να την αντιμετωπίζεις και να σηκώνεις τον Σταυρό που σου οικονόμησε για τη σωτηρία σου η πρόνοια του Θεού- υπέμενε τα πάντα σαν νέος Ιώβ.

Το 1973 όταν κατάκοιτος πια ο γέροντας Νικηφόρος ψυχορραγούσε, ο π. Εφραίμ νύχτα και ημέρα καθόταν στο προσκέφαλό του και τον υπηρετούσε, ενώ συνέχισε να δέχεται «βροχή» τις ύβρεις και τις ταπεινώσεις.

Λίγο πριν το τέλος ο π.Νικηφόρος του είπε: «Σήκωσέ με. Σκύψε να σου πω…» Ο π.Εφραίμ πέρασε το χέρι του πίσω από την πλάτη του κατάκοιτου γέροντά του και έσκυψε το κεφάλι.

Ξαφνικά το πρόσωπο του π. Νικηφόρου αλλοιώθηκε, έχασε την τραχύτητά του και πήρε την πιο ιλαρή έκφραση που μπορούσε να έχει ανθρώπινο πρόσωπο.

Με όση δύναμη μπορούσε να επιστρατεύσει ο γέροντας άρπαξε το χέρι του π. Εφραίμ και του είπε: «Παιδί μου, εσύ δεν είσαι άνθρωπος, είσαι άγγελος… ευλόγησον…» του φίλησε το χέρι και ξεψύχησε στην αγκαλιά του…

Ανάμνηση του π. Διονυσίου Ανθόπουλου, από διήγηση του γέροντος Αθανασίου Σιμωνοπετρίτου, στην αδελφότητα της Ιεράς Μονής Παναγίας Δοβρά.

ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ : Παρουσίαση του βιβλίου του Τριαντάφυλλου Μασμανίδη,«Άβατον»

Οι Εκδόσεις Ραδάμανθυς παρουσιάζουν σήμερα στην Πάτρα το βιβλίο του Τριαντάφυλλου Μασμανίδη – «Άβατον»,  στο Αίθριο του Παλαιού Δημοτικού Νοσοκομείου Πατρών, στις 8 το βράδυ.

Για το βιβλίο θα μιλήοσυν οι: ♦ Σία Αναγνωστοπούλου, καθηγήτρια Παντείου, βουλευτής Αχαΐας ♦ Αποστόλης Κατσιφάρας, πρώην περιφερειάρχης ♦ Κώστας Μπουλμπασάκος, δημοσιογράφος-συγγραφέας ♦ Λευτέρης Σπετσιέρης, εκπαιδευτικός, αντιπρόεδρος Συνδέσμου Φίλων Αγίου Όρους «Η Πλατυτέρα» & ο Τριαντάφυλλος Μασμανίδης, συγγραφέας του βιβλίου.

Χαιρετίζει ο Χρήστος Τσαντής, υπεύθυνος των Εκδόσεων Ραδάμανθυς

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

Ένα ταξίδι… Ένα προσκύνημα στο «Περιβόλι της Παναγιάς»… Ένας απολογισμός σε τόπο άγνωστο, με πρωτόγνωρες και ανεπανάληπτες εμπειρίες ανάμεσα σε πολλά δίπολα: γυναίκα-άνδρας, νιάτα-γηρατειά, θρησκεία-αθεΐα, μοναστήρι-μοναχός, χριστιανισμός-κομμουνισμός. Μία επίσκεψη στο Άβατον γεμάτη απρόοπτα και εκπλήξεις.

 

«Το πρώτο μυθιστόρημα του Τριαντάφυλλου Μασμανίδη κρύβει πολλές εκπλήξεις. Μία, φαινομενικά, συνηθισμένη επίσκεψη για προσκύνημα στο Άγιον Όρος, πυροδοτεί αλυσιδωτές αντιδράσεις και οδηγεί σε απρόσμενες αποκαλύψεις. Η γραφή του συγγραφέα ρέει αβίαστα και σε ωθεί να μπεις πιο βαθιά στο «Άβατον» και να ανακαλύψεις καλά κρυμμένα μυστικά και αλληγορίες…»

Χρήστος Τσαντής