Μία Εικόνα της Παναγίας συνδέει τη Ρουμανία με το Άγιον Όρος

 

Μια ενορία του Πατριαρχείου Ρουμανίας συνδέεται με το Άγιον Όρος μέσω μιας θαυματουργής Εικόνας της Παναγίας. Συγκεκριμένα στην κοινότητα του Măru της Επισκοπής Καρανσέμπες εορτάστηκε την Κυριακή η 500η επέτειος από τη χρονιά που αγιογραφήθηκε η Ιερά Εικόνα της Παναγίας στο Άγιον Όρος το 1520.

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Καρανσέμπες κ. Λουκιανός ιερούργησε την Κυριακή στη Θεία Λειτουργία και μίλησε για την πανηγυρική αυτή χρονιά της Επισκοπής. «Είναι μια όμορφη επέτειος, ένα ιωβηλαίο της Ιερής Εικόνας που έχει ευλογήσει χιλιάδες πιστούς. Πρόκειται για μια εικόνα που θεωρείται θαυματουργή επειδή πολλοί προσευχήθηκαν μπροστά της, στο όνομα της Παναγίας και θεραπεύτηκαν από ψυχικές και σωματικές αναπηρίες».

Η Μητέρα του Θεού απεικονίζεται στην εικόνα με το μωρό στην αγκαλιά της. Ο Σωτήρας Ιησούς Χριστός είναι αγιογραφημένος με ένα αυτοκρατορικό ένδυμα, γεμάτο κοσμήματα, και φοράει μια κορώνα στο κεφάλι του.

Στην ομιλία του, ο Επίσκοπος υπενθύμισε ότι «οι εικόνες είναι παράθυρα για τον Θεό, για τη Βασιλεία των Ουρανών και επομένως πρέπει να τιμηθούν». 

Μνημόσυνο για τον Ιωάννη Καποδίστρια στην Προβάτα του Αγίου Όρους

 

Μνημόσυνο στη μνήμη του πρώτου Έλληνα Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια τελέστηκε το Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2020 στο Ιερό Κελλί Αγίας Τριάδος Προβάτας Αγίου Όρους.

Το ιερό μνημόσυνο στον πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδος, τέλεσε ο Γέροντας του Ιερού Κελλιού, Ιερομόναχος Γεώργιος.

Σαν σήμερα με το παλαιό ημερολόγιο του Αγίου Όρους 27 Σεπτεμβρίου, ο Έλληνας Κυβερνήτης έπεφτε νεκρός στα σκαλιά του Αγίου Σπυρίδωνα Ναυπλίου από χέρια Ελλήνων.

Να αναφερθεί ότι ο π. Γεώργιος εδώ και πολλά χρόνια αγωνίζεται για την προβολή του προτύπου του Ιωάννου Καποδίστρια, κάτι που τόνιζε και ο Άγιος Παΐσιος λέγοντας ότι “είναι επιτακτική ανάγκη προβολής ενός ιδανικού προτύπου προς μίμηση για τους πολιτικούς ηγέτες, αλλά και για υποβοήθηση του λαού να αποκτήση ορθά πολιτικά κριτήρια στην επιλογή των κυβερνητών του Έθνους μας”.

Ο Καποδίστριας ευεργετεί το Άγιον Όρος

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το Άγιον Όρος είχε ευεργετηθεί από τον Ιωάννη Καποδίστρια τα δύσκολα χρόνια της επανάστασης αφού ο ίδιος είχε φροντίσει να αποστείλει δικά του χρήματα καθώς το νεοσύστατο ελληνικό κράτος δεν είχε τη δυνατότητα.

Επίσης ως Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας είχε χρηματοδοτήσει την έκδοση των επιστολών του Αποστόλου Παύλου, συγγραφικό έργο του Αγίου Νικόδημου του Αγιορείτου.

Την 1η Αυγούστου 1828 η Αθωνική Πολιτεία αποστέλλει επιστολή προς τον Ι. Καποδίστρια όπου περιγράφει την δεινή οικονομική κατάσταση που είχαν περιέλθει οι Μονές, ένεκα της μισθό τροφοδοσίας των τουρκικών φρουρών.

Ο Ιωάννης Καποδίστριας απαντά άμεσα ότι το κράτος δεν έχει τη δυνατότητα να ανταπεξέλθει οικονομικά γι’ αυτό φροντίζει ο ίδιος να αποστείλει ένα Χ πόσο από τα δικά του χρήματα.

Το Άγιον Όρος εκφράζει σε απαντητική επιστολή στις 9 Μαρτίου 1829 την ευγνωμοσύνη του για τα 5.000 γρόσια τα οποία έλαβε ως παραμυθία για την τραγική κατάσταση που είχε επιφέρει ο τουρκικός ζυγός στην Ιερά κοινότητα.

*Του Αθανάσιου Θανόπουλου από Romfea.gr

Άγιον Όρος: Το Θαύμα της Παναγίας στην Νέα Σκήτη κατά τη Γερμανική κατοχή το 1942

 

Το έτος 1942, που η Γερμανική κατοχή, είχε επιφέρει μεγάλη συμφορά στην Πατρίδα μας και η πείνα και στέρηση των υλικών αγαθών και ιδιαίτερα η έλλειψη τροφίμων θέριζε κυριολεκτικά τους αδελφούς μας Έλληνες, οι Μοναχοί του Αγίου Όρους, από την φροντίδα και μέριμνα της Παναγίας Μητέρας μας και μητέρας όλου του κόσμου δεν αισθάνθηκαν την έλλειψη των αγαθών, όπως οι άλλοι αδελφοί μας στον κόσμο βρισκόμενοι, που από την πείνα πέθαιναν κάθε μέρα και τους μάζευαν από τον δρόμο τα κάρα και ομαδικά τους ενταφίαζαν.

Έτσι λοιπόν δυο χρόνια υστέρα από τον Αλβανικό πόλεμο με τους Ιταλούς, που οι Γερμανοί κατέλαβαν την Πατρίδα μας και είχαμε γενικό αποκλεισμό από τρόφιμα, οι Πατέρες της Νέας Σκήτης μου είπαν, δεν είχαμε αλεύρι παρά μόνο για δυο ζύμες, το οποίο άμα θα τελείωνε, τι θα γινόμαστε τότε; Είχαμε στην συνοδεία μας εκτός από τον πατέρα Θεοφύλακτο και τον μακαρίτη τον Γερο – Γαλακτίωνα στο σπίτι μας, είπε ο Παπά Ιωακείμ ο Σπετσέρης, ότι στην συνοδεία μας είχαμε ακόμη ένα άτομο και φτάσαμε σε τρομερή απογοήτευση.

Αυτός ο μακαρίτης τώρα και τότε γέροντας μας Ιωακείμ, άνθρωπος του Θεού με πολλή μεγάλη πίστη στον Θεό και γενναία ψυχή, προικισμένος με πνεύμα υπομονής, Πίστεως και αγάπης προς όλον τον κόσμο, μας έδινε θάρρος και μας έλεγε: «Μη λυπήστε παιδιά μου, δεν θα μας αφήσει ο Θεός, εμείς έχουμε την Παναγία μητέρα του Θεού, βοηθό, η οποία, σύμφωνα με την υπόσχεσή της, θα φροντίσει για μας. Αλλά εάν παραχωρήσει ο Θεός να στερηθούμε τα υλικά αγαθά και να πεινάσουμε δεν θα πάθουμε τίποτε μεγάλο κακό, γιατί αν με υπομονή καί δίχως γογγυσμό υποφέρουμε ο,τι κακό θα μας βρει, τούτο θα είναι καλό και ωφέλιμο για την ψυχική μας σωτηρία. Εμείς σαν Μοναχοί, πρέπει να κάνουμε κουράγιο, να έχουμε την ελπίδα μας στο θεό και στην Κυρία Θεοτόκο και με το υπόδειγμά μας να δίνουμε θάρρος και στον άλλο κόσμο που υποφέρει πολύ περισσότερο από μας».

Από τις ζύμες το αλεύρι, με πολλή μεγάλη οικονομία καί μέτρο, περάσαμε από τον Απρίλη μέχρι τον Αύγουστο, οπόταν άρχισαν οι καθημερινές Παρακλήσεις της Παναγίας για το 15) Αύγουστο.

Ψωμί δεν είχαμε πλέον καθόλου, ο τότε γείτονας μας Πάτερ Αρσένιος Μαντζαρόλας, που τον είχε η Σκήτη μυλωνά, εκτός του ότι αυτός δεν είχε καθόλου ψωμί, αλλά είχε πάρει δανεικά και χρωστούσε στον έναν και στον άλλον, ολόκληρη φουρνιά 15—20 ψωμιά, χωρίς να μπορεί να τα επιστρέψει.

Στο δικό μας σπίτι αυτός, λέγει η Συνοδεία του πατρός Ιωακείμ Σπετσέρη, πολύ σπάνια ερχόταν, σχεδόν ποτέ, γιατί ο Γέροντας μου πάντα τον συμβούλευε και του έλεγε να σταματήσει τα ταξίδια που συχνά έκανε στον κόσμο, για το νεαρό της ηλικίας του και για τους κινδύνους που διατρέχει ο μοναχός στον κόσμο περιφερόμενος.

Η Παναγία έφερε σιτάρι

Ήτανε δώδεκα του μηνός Αυγούστου, η ώρα έξι (6) το μεσημέρι, ώρα Βυζαντινή (ή οποία κατά την δύση του ηλίου θα πρέπει πάντοτε σε όλες τίς εποχές του έτους να δείχνει ο ωροδείκτης 12), ακούμε να κτυπάει η πόρτα. Έτρεξε ο Πάτερ Ιάκωβος για να ανοίξει. Είδε τον Πατέρα Αρσένιο Μαντζαρόλα να κτυπάει, του άνοιξε και στην ερώτηση που του έκανε: «Πώς τέτοια ώρα πάτερ Αρσένιε, τι σου συμβαίνει; η οσιότητά σου δεν ερχότανε τον καλό καιρό και τώρα μεσημεριάτικα τι συμβαίνει;». Εκείνος σχεδόν κλαμένος του απάντησε: «Σώπα, π. Ιάκωβε, και έλα έξω στην απλωταριά — στην βεράντα— στον εξώστη, να δεις τα θαύματα της Κυρίας Θεοτόκου καί την φροντίδα που έχει για μας τους Μοναχούς της η Παναγία μας.

Πράγματι βγήκαμε και οι δυο στην απλωταριά και είδαμε τα κατάρτια ενός πλοίου. Ιδού μου λέγει, π. Ιάκωβε, η Παναγιά μας έφερε σιτάρι! Εγώ είπα: «Πώς το έμαθες αυτό Π. Αρσένιε; πήγες στην παραλία, κατέβηκες κάτω και το είδες;». Ο Αρσένιος τότε μου είπε: «Πάτερ μου εγώ δεν πήγα στην παραλία, αλλά επειδή, όπως γνωρίζεις, δεν έχω καθόλου ψωμί και χρωστάω τόσα στους Πατέρες και ντρέπομαι να τους δω, αποφάσισα αύριο τα ξημερώματα να φύγω και με τα πόδια σιγά σιγά από τη στεριά να φτάσω στην πατρίδα μου την Σπάρτη.

Έτσι, με τη σκέψη αυτή, ξάπλωσα στο ντιβάνι μου να ξεκουραστώ νηστικός και πολύ στενοχωρεμένος. Μόλις αποκοιμήθηκα ή μισο-ξύπνιος ήμουνα, βλέπω την μάνα μου, η οποία ήρθε και μου είπε, τι έχεις παιδί μου και είσαι έτσι λυπημένος; «Μάνα, της είπα, τι άλλο θέλεις να έχω, δεν έχω καθόλου ψωμί, μάνα πεινώ. Κι αυτή μου είπε πάλι: «Και γι’ αυτό θέλεις να φύγεις από το Όρος; της είπα, ναι, γι’ αυτό.

Και που λογαριάζεις να πας παιδί μου; δυστυχισμένο παιδί, δεν είμαι εγώ η Κυβερνήτης του Όρους;

Τόσους αιώνες το προστάτευα, το συντηρώ και το διαφυλάττω, το Όρος ολόκληρο και τους εν αυτώ υπομένοντας πατέρες, δεν τους έχω και τους φροντίζω σαν τέκνα μου αγαπητά; Και πώς είναι δυνατόν να αθετήσω την υπόσχεσίν μου αυτήν; Ιδού σας έφερα κάτω ένα Καΐκι με σιτάρι, σήκω κατέβα και πάρε».

Εγώ σε αυτά είπα: «Μητέρα μου, πώς θα πάρω το σιτάρι αφού δεν έχω χρήματα;

Κι αυτή μου είπε: «Το γνωρίζω κι αυτό παιδί μου, αλλά εδώ κάτω είναι ο Γέρο – Συμεών ο δούλος μου με την συνοδεία του, κι αυτός δεν έχει σιτάρι και στενοχωριέται, πλην όμως σε μένα έχουν την ελπίδα τους. Πήγαινε σ’ αυτούς και θα σου δώσουν χρήματα και να τους πεις να κατέβουν κι αυτοί κι όλοι οι Πατέρες να πάρουν.

Αυτά μου είπε κι έφυγε Π. Ιάκωβε. Έλα λοιπόν κι εσύ πάμε μαζί κάτω να πάρουμε σιτάρι. Να το Καΐκι. Όπως βλέπεις δεν ήταν αυτή η μητέρα μου, αλλά ολοφάνερα ήταν η Παναγία η μεγάλη μας Μητέρα.

Ο Πατήρ Ιάκωβος έτρεξε στον Γέροντα μας και του είπε «δώσε Γέροντα στον Παντελεήμονα χρήματα και σακιά, κι εμείς με τον Π. Αρσένιο φεύγουμε για την παραλία να προλάβουμε να πάρουμε λίγο σιτάρι, μήπως μας φύγει το Καΐκι.

Όταν κατεβήκαμε στην θάλασσα, βρήκαμε τους Καπεταναίους στην Καλαμιά, εκεί που τώρα είναι ο αρσανά του Παπα – Βαρλαάμ. Οι ναυτικοί ήταν καθισμένοι και έλεγαν: «Πατέρες εμείς δεν έχουμε σιτάρι για πούλημα. Εμάς, από την Καβάλα μας αγγάρευαν οι Γερμανοί να πάμε είδη πολέμου στον Κολυνδρό και μας επέτρεψαν να πάρουμε σιτάρι 300 οκάδες για κάθε οικογένεια. Αυτό έχουμε, αλλά επειδή κι εσείς δεν έχετε καθόλου θα σας δώσουμε να πάρετε από 30 οκάδες κάθε άτομο, για οικονομηθήτε τώρα».

Ρώτησαν τον Π. Αρσένιο, πόσοι μοναχοί είστε εσείς; Ο Π. Αρσένιος είπε εγώ είμαι μόνος μου. Καλά είπαν θα πάρεις 30 οκάδες. Ο π. Αρσένιος είπε, σας ευχαριστώ.

Εσείς Π. Ιάκωβε πόσοι είστε;

Αυτός απάντησε, εμείς είμαστε πέντε (5) γιατί είχαμε και τον Γερο – Βαρθολομαίο.

Εσείς τότε θα πάρετε, είπαν οι Καπεταναίοι, εκατόν πενήντα (150) οκάδες. Και είπαμε δόξα να έχει ο Θεός, σας ευχαριστούμε.

Φύγανε τότε όλοι κι εγώ έμεινα εκεί. Οι άλλοι με την βάρκα πήγανε στο Καΐκι ζύγισαν το σιτάρι και το φέρανε έξω στην παραλία.

Οι Γερμανοί αξιωματικοί, δεν τους «είπαν τίποτε. Όταν ήρθαν έξω, τότε οι άνθρωποι που είχαν το Καΐκι είπαν: «Πατέρες, οι Γερμανοί φοβούνται και δεν θέλουνε να φύγουμε τώρα που είναι ακόμη ημέρα, αλλά θέλουν να φύγουμε τα μεσάνυχτα, γι’ αυτό μήπως μπορούσαμε, με την ευκαιρία αυτή, εμείς να προσκυνήσουμε τα άγια Λείψανα που έχετε εδώ στην Σκήτη σας; Ο Π. Ιάκωβος τους είπε: «ευχαρίστως μπορείτε, βεβαίως, να έρθετε επάνω». Ο Δίκαιος μας, που τότε ήταν ο Γέρο – Ανατόλιος, ο οποίος έμενε στην Καλύβη του αγίου Σπυρίδωνος, είναι δικός μας και θα σας αφήσει να προσκυνήσετε, ελατέ πάμε. Τους πήρε κι ανεβήκαμε όλοι μαζί.

Όταν φτάσαμε στο προσκυνητάρι λέει ο Καπετάνιος:

«Πατέρες μήπως μπορούσατε να μας δώσετε λίγο καφέ, μια-δυο οκάδες και να σας δώσουμε σιτάρι; Εμείς τους είπαμε πολύ καλά να σας δώσουμε, για τόσο λίγο πράγμα δεν γίνεται λόγος. Ο Καπετάνιος τότε είπε, καλά, αλλά με τι τιμή θα μας τον δώσετε; Εμείς, τους είπαμε, τώρα τελευταία αδελφοί, τον καφέ τον αγοράσαμε προς 50 δραχμές την οκά και το σιτάρι έχει δέκα δραχμές, εσείς θα μας δώσετε πέντε οκάδες σιτάρι για κάθε οκά καφέ. Ο Καπετάνιος τότε είπε: «όχι Πατέρες αυτό δεν είναι δίκαιο, αλλά θα σας δώσουμε για κάθε οκά του καφέ είκοσι οκάδες σιτάρι, έτσι πάει, αυτή είναι ή τιμή του τώρα.

Ο Π. Ιάκωβος τους είπε, όχι αδελφοί, αυτό είναι αισχροκέρδεια και δεν το θέλει ο Δεσπότης Χριστός, δεν είναι σωστό πράγμα και εκείνοι είχανε τις αντιρρήσεις τους, για να μας δώσουν όσο αυτοί θα κρίνουν σωστό, αυτό και έγινε για να ικανοποιηθούν όλοι.

Τότε εγώ είπα, Πάτερ Ιάκωβε, τι καθόμαστε, πάμε σύντομα επάνω, γιατί αργήσαμε κι ο Γέροντας μας θα ανησυχεί και θα νομίζει πως πάθαμε τίποτε.

Ο ναύκληρος τότε είπε: «Έχετε κι άλλον Γέροντα; του είπαμε ναι, έχουμε και είναι άγιος άνθρωπος, τότε αυτός είπε: «Πατέρες όλο το σιτάρι που έχουμε στο Καΐκι μας θα μείνει εδώ για όλους τους αδελφούς σας».

Πήγαμε στο Κυριακό της Σκήτης, προσκύνησαν οι ναυτικοί τα άγια Λείψανα κι εμείς κάναμε θερμή δοξολογία και ευχαριστία με παράκληση και με ολονύχτια αγρύπνια, ευχαριστήσαμε την προστάτιδα του Αγίου Όρους, Κυρία και Δέσποινα Θεοτόκο και την παρακαλέσαμε με πίστη και θερμά δάκρυα να καταπαύσουν οι πόλεμοι και να ειρηνεύσει ο κόσμος και έτσι οί ναυτικοί με τους Γερμανούς έφυγαν κατασυγκινημένοι και πολύ ευχαριστημένοι, όπως μας βεβαίωσαν.

Αν θες να γλιτώσεις, φύγε! Αν θέλεις να αγιάσεις, μείνε!

 

Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

Το 1933 ο περίφημος Γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης ( νυν Άγιος ) σε ηλικία 21 ετών πήρε την μεγάλη απόφαση της ζωής του να εγκαταλείψει τον κόσμο και να γίνει μοναχός στο Άγιον Όρος.

Έχοντας σαν οδηγό του την ανεπιφύλακτη πίστη και εμπιστοσύνη του στο Θεό έφτασε σε μια από τις πιο απομακρυσμένες και απαράκλητες περιοχές του Άθωνα, τα Καυσοκαλύβια.

Εκεί η πρόνοια του Θεού τον οδήγησε στο ασκητικό Ησυχαστήριο του Οσίου Εφραίμ του Σύρου. Εκεί ζούσανε τρεις γέροντες, πολύ αυστηροί και τραχείς, κατά γενική ομολογία.

Έζησε κοντά τους με πολύ υπακοή, ταπείνωση και… υπομονή. Και τονίζουμε την υπομονή διότι οι γέροντες του (τους οποίους όλους γηροκόμησε και φρόντισε μέχρι την τελευταία τους πνοή), ήταν πάρα πολύ αυστηροί μαζί του. Του συμπεριφέρονταν απάνθρωπα.

Το όνομά του δεν το άκουσε ποτέ να το λένε, παρά τον αποκαλούσαν πάντα με τα χειρότερα λόγια και πολλές φορές έφταναν και να τον χτυπούν.

Μια μέρα σαν άνθρωπος λύγισε και αγανακτισμένος πήρε την απόφαση να φύγει. Διστάζοντας όμως να εμπιστευτεί τον λογισμό του, σκέφτηκε να πάει πρώτα να τον εξομολογηθεί σε έναν πνευματικό στην Ιερά Μονή της Σιμωνόπετρας.

Με ειλικρίνεια εξέθεσε στον πνευματικό του όλη την αλήθεια και περιέγραψε τα γεγονότα. Αφού λοιπόν εξέθεσε όλα του δεινά που υφίστατο κοντά σε αυτούς τους ανθρώπους στο τέλος είπε: «Πάτερ δώσ’ μου ευλογία να φύγω να γλιτώσω…».

Ο διακριτικός πνευματικός αφού σκέφτηκε για λίγο του απάντησε: «Πάτερ Εφραίμ, αν θες να γλιτώσεις, φύγε, αν θέλεις να αγιάσεις μείνε… σκέψου και αποφάσισε«. Ο Γέροντας Εφραίμ σκέφτηκε… και έμεινε….

Πέρασαν έτσι 45 ολόκληρα χρόνια. Ο τελευταίος από τους γέροντές του ο π. Νικηφόρος, ήταν ο χειρότερος απ’ όλους… Μάλιστα τα τελευταία χρόνια αρρώστησε και έγινε ακόμα πιο δύστροπος και επιθετικός.

Ο π. Εφραίμ, πιστός στην απόφασή του -γιατί αυτή είναι η λεβεντιά στη ζωή, να έχεις το θάρρος να την αντιμετωπίζεις και να σηκώνεις τον Σταυρό που σου οικονόμησε για τη σωτηρία σου η πρόνοια του Θεού- υπέμενε τα πάντα σαν νέος Ιώβ.

Το 1973 όταν κατάκοιτος πια ο γέροντας Νικηφόρος ψυχορραγούσε, ο π. Εφραίμ νύχτα και ημέρα καθόταν στο προσκέφαλό του και τον υπηρετούσε, ενώ συνέχισε να δέχεται «βροχή» τις ύβρεις και τις ταπεινώσεις.

Λίγο πριν το τέλος ο π.Νικηφόρος του είπε: «Σήκωσέ με. Σκύψε να σου πω…» Ο π.Εφραίμ πέρασε το χέρι του πίσω από την πλάτη του κατάκοιτου γέροντά του και έσκυψε το κεφάλι.

Ξαφνικά το πρόσωπο του π. Νικηφόρου αλλοιώθηκε, έχασε την τραχύτητά του και πήρε την πιο ιλαρή έκφραση που μπορούσε να έχει ανθρώπινο πρόσωπο.

Με όση δύναμη μπορούσε να επιστρατεύσει ο γέροντας άρπαξε το χέρι του π. Εφραίμ και του είπε: «Παιδί μου, εσύ δεν είσαι άνθρωπος, είσαι άγγελος… ευλόγησον…» του φίλησε το χέρι και ξεψύχησε στην αγκαλιά του…

Ανάμνηση του π. Διονυσίου Ανθόπουλου, από διήγηση του γέροντος Αθανασίου Σιμωνοπετρίτου, στην αδελφότητα της Ιεράς Μονής Παναγίας Δοβρά.

Η αγιορειτική σιωπή

 Όταν φθάνει κανείς στην αγιορειτική χερσόνησο, την πιο ανατολική λωρίδα γης από τις χερσονήσους της Χαλκιδικής, στην Ελλάδα, συνειδητοποιεί πως ήλθε σε έναν από τους κατεξοχήν μοναδικούς τόπους του κόσμου τούτου. Η μοναδικότητά του δεν είναι τόσο συνδεδεμένη με παράγοντες «εξωτερικής» τάξεως, όπως το άβατον, η άψογη και αμόλυντη φύση ή η μοναχική πολιτεία του… Η μοναδικότητά του είναι «εσωτερικής» τάξεως, έχει δηλαδή μια ποιότητα, η οποία διαφεύγει από όσους πλησιάζουν με μία τουριστική και κοσμική νοοτροπία.

Χαρακτηριστικό, μεταξύ άλλων, είναι αναμφισβήτητα η ποιότητα της σιωπής, που εκεί κυριαρχεί. Μπορεί να το αντιληφθεί κανείς παντού· καθ’ όλο το μήκος των μονοπατιών που προχωρούν έως τα δάση ή σκαρφαλώνουν στις απόκρημνες ακτές της θάλασσας, στις καλογερικές κατοικίες, στην πνευματική όψη των μοναχών ή κάποιου «αναζητητή του Θεού», στην αυγή και στη δύση, κ.ο.κ.

Η ποιότητα αυτής της σιωπής είναι ιδιαίτερη. Κατ’ αρχάς είναι πυκνή· δεν θα μπορούσε ποτέ κανείς να την συνδυάσει με το κενό ή με την απουσία. Συγκρίνεται με τον άρτο, εφόσον είναι θρεπτική· διεισδύει στο σώμα και στις απέραντες πτυχές της ψυχής, μέχρις ότου γίνεται εσωτερικό στήριγμα. Είναι σαν ένα φάρμακο· ανακουφίζει και γιατρεύει τα τραύματα και τις ενδεχόμενες οδυνηρές αναμνήσεις του παρελθόντος, ανατάσσει τα εσωτερικά κατάγματα.

Είναι άκρως ταπεινή, δεν επιβάλλεται. Ταυτόχρονα όμως είναι επίσημη, ευπρεπής, όμοια με ένα απέραντο πέλαγος. Είναι το μνήμα των «έν Χριστώ προκεκοιμημένων» μοναχών, οι οποίοι, σαν τον σπόρο της ευαγγελικής παραβολής, πέθαναν για τον κόσμο και «έν Χριστώ συντεθαμμένοι» κρύβονται πίσω από τη σιωπή αυτή, που είναι σημείο απουσίας μόνο για αυτούς που κανόνας στη ζωή τους είναι το χάος της σύγχρονης ζωής.

Η αγιορειτική σιωπή είναι και σφραγίδα του ιερού, στο αποφατικό του πρόσωπο, μία μικρή παρένθεση ανάμεσα στις ποικίλες Ακολουθίες.

Εντούτοις η σιωπή δεν διακόπτεται ούτε από τους πράους λόγους των μοναχών, ούτε από τα βλέμματά τους, ούτε από τα διακονήματά τους και τις κινήσεις τους. Δίχως αυτήν θα επικρατούσε η εξωτερική αταξία, σημείο εσωτερικής ασυναρτησίας, γεγονός αυστηρά απαγορευμένο και επίφοβο, διότι αποδεικνύει σαφή απομάκρυνση από τον Θεό, καρδιακή φλυαρία που οδηγεί στην απώλεια της έννοιας του «εαυτού» και στην απόγνωση.

Η αγιορειτική σιωπή, άδεια από λόγια, είναι το ανάχωμα στους χειμάρρους των «μετεωριστικών» άχρηστων λόγων, δείχνοντας απλά τη σιωπηλή ποιότητα του χριστιανικού πνεύματος στα πλαίσια μιας άμεσης και πραγματικής εμπειρίας, που δεν μπορεί να γίνει πιστευτή από ορθολογιστικές αντιλήψεις. Είναι σιωπή θρεπτική, επειδή είναι γεμάτη από προσευχή, λατρεία και θεωρία. Εν αυτή κατανοείται, γιατί στην αρχαία λατινική λειτουργία, η οποία ήταν εμπνευσμένη από την ίδια κοινή πίστη της χριστιανικής Ανατολής, μπόρεσαν να «παρεμβάλουν» την εξής έκφραση:

«Dum medium silentium tenerent omnia et nox in suo cursu medium iter haberet, omnipotens sermo tuus, Domine, de coelis a regalibus sedibus venit» [Ενώ η σιωπή κυριαρχούσε παντού και η νύχτα είχε φθάσει στο μέσο της πορείας της, ο Λόγος Σου ο παντοδύναμος, Κύριε, ήλθε εκ των ουρανίων βασιλικών θρόνων] (Αντίφωνα της Εισόδου, κατά την Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα).

Αυτή η ελπιδοφόρα σιωπή είναι η γλώσσα των Οσίων, μία εμπειρική έκφραση της Χάριτος.

Εάν απαλλαγμένοι πλέον από τον φόβο καταφέρουμε να εμβαθύνουμε σ’ αυτήν, θα μπορέσουμε να διαισθανθούμε την ύπαρξη μιας νέας ζωής, που δεν γνωρίζει φθορά, μιας ζωής που εμπνέει το σώμα του Χριστού, την Εκκλησία, την μία, την αδιαίρετη και αιώνια.

 

Από το περιοδικό “Ο ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ”, Έκδ. Ι. Μ. Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους, τ. 29 (2004), σελ. 113. Μετάφραση άρθρου του Piedro Chiaranz, Ορθοδόξου εκ Βενετίας, το οποίο δημοσιεύθηκε ιταλιστί στο ορθόδοξο περιοδικό “ITALIA ORTODOSSA”.

Τα παλιά τα χρόνια στο Άγιον Όρος

 

-Γέροντα, γιατί στις παλαιές χαλκογραφίες βλέπουμε πως οι Μοναχοί φορούσαν κουκούλι ακόμη και στις βάρκες όπου κάθονταν;

-Αααα τι ωραία χρόνια!! Τα πρόλαβα στα τελειώματα ‘μαθές.

Τότε μανούλα μου οι Μοναχοί είχαν κύριο έργο μονάχα την προσευχή και αγάπη, γι’ αυτό ακόμη και όταν βρίσκονταν μέσα στην βαρκούλα για να φθάσουνε στην Δάφνη ή στο ασκηταριό τους κάμανε κομποσχοίνι για τα Μοναστήρια από τα οποία περνούσαν.

Μεγάλες Μονές, αμέτρητα προβλήματα και δυσκολίες, τόσοι Μοναχοί με πειρασμούς… νοιαζόντουσαν για όλα.

Έτσι πυροβολούσαν αγαπητικά και προσευχητικά με τα βόλια και τους κόμβους του κομβοσχοινιού τον Άθωνα.

Επίσης τότενες επειδής πηγαίνανε με το κουπί ,και ήθελε πέντε-έξι ώρες μέχρι να φτάσουν εκεί που ήθελαν, δεν χασομερούσανε στα κινητά και στο ραδιόφωνο, που να τα βρούν άλλωστε, αλλά κάμανε ολόκληρη ακολουθία στο πλεούμενο.

Όσο ο βαρκάρης τράβαγε το κουπί, εκείνοι τραβούσαν τα κομβοσχοίνια τους και προσευχόντουσαν θερμά για όλον τον κόσμο και έτσι αγιάζονταν η βάρκα, η θάλασσα και όλος ο τόπος και ο χρόνος στο Άγιον Όρος.

Διαδραστική έκθεση «Πέρασμα στο Φως» για την ιστορία του Αγίου Όρους

 

Στις 16 Οκτωβρίου 2020 και για εννέα ημέρες ανοίγει τις πύλες της για το κοινό η ψηφιακή διαδραστική έκθεση «Πέρασμα στο Φως» που θα φιλοξενηθεί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και θα παρουσιάσει για πρώτη φορά στην υπερχιλιετή ιστορία του Άθω ψηφιοποιημένους θησαυρούς από Ιερές Μονές του Αγίου Όρους.

Προσβάσιμοι πλέον με τη βοήθεια της σύγχρονης ψηφιακής τεχνολογίας, οι ιεροί αυτοί θησαυροί μαρτυρούν την Ορθόδοξη πολιτιστική παράδοση όπως αποτυπώνεται εδώ και αιώνες στο Άγιον Όρος, αναδεικνύοντας συγχρόνως το μήνυμα και τη σημασία της πνευματικότητας της Αθωνικής Πολιτείας για τον σύγχρονο κόσμο.

Παράλληλα, η έκθεση «Πέρασμα στο Φως» δίνει στους επισκέπτες τη μοναδική ευκαιρία να γνωρίσουν τον καθημερινό βίο των πατέρων του Άθω.

Στην έκθεση «Πέρασμα στο Φως», το κοινό θα έρθει σε μία πρώτη επαφή με το μοναδικό έργο ψηφιοποίησης των κειμηλίων Ιερών Μονών του Αγίου Όρους «Αθωνική Ψηφιακή Κιβωτός».

Πρωτοβουλία και δημιούργημα της Ιεράς Κοινότητας Αγίου Όρους, η «Αθωνική Ψηφιακή Κιβωτός» φέρνει στο φως χιλιάδες ψηφιοποιημένα κειμήλια και αντικείμενα υψηλής πολιτιστικής αξίας, στοχεύοντας να καταστήσει την Παγκόσμια Κοινότητα κοινωνό του Ορθόδοξου Χριστιανικού Πολιτισμού.

Το μοναδικό έργο της «Αθωνικής Ψηφιακής Κιβωτού», που πραγματοποιήθηκε σε διάρκεια τεσσάρων ετών με τη συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΣΠΑ 2014 – 2020) περιλαμβάνει σε ψηφιοποιημένη μορφή χειρόγραφους κώδικες, παλαίτυπα, έγγραφα, εξαίρετα έργα τέχνης, αντικείμενα ειδικών συλλογών, τρισδιάστατα μοντέλα μνημείων όπως ο σεπτός ναός του Πρωτάτου και η Τράπεζα της Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου, ψηφιακές παρουσιάσεις Ιερών Μονών, ειδικές ψηφιακές εφαρμογές εκπαιδευτικού και ψυχοφελούς περιεχομένου.

Επίσης, αξιοποιήθηκε η πλατφόρμα τηλεκπαίδευσης «moodle» για την δημιουργία ψηφιακού εκπαιδευτικού περιεχομένου.

Η Αθωνική Ψηφιακή Κιβωτός αποτελεί ένα Πνευματικό αντίδωρο του Αγίου Όρους προς τις ανάγκες της κοινωνίας και κυρίως προς τους νέους, οι οποίοι έχουν νέους διαύλους και τρόπους επικοινωνίας μέσω του ψηφιακού κόσμου.

Ο τεράστιος αυτός πλούτος πολιτιστικής κληρονομιάς διαφυλάσσεται πλέον σε ένα εκτεταμένο αποθετήριο χιλιάδων ψηφιοποιημένων αντικειμένων, στο οποίο το κοινό μπορεί να περιηγηθεί μέσω της ιστοσελίδας: https://mountathos.org/

Μέσω διαδραστικών οθονών, ολογραμμάτων, παρουσιάσεων εικονικής πραγματικότητας, τρισδιάστατων προβολών και ψηφιακών περιηγήσεων, μέρος των ψηφιοποιημένων αυτών κειμηλίων «ζωντανεύουν», δίνοντας στους επισκέπτες της έκθεσης «Πέρασμα στο Φως» τη δυνατότητα να βιώσουν την εμπειρία της μακραίωνης ιστορικής παράδοσης αλλά και της καθημερινότητας της Αθωνικής Πολιτείας.

Ο Γέρων Ιερώνυμος Ιερομόναχος Σιμωνοπετρίτης, Εκπρόσωπος της Ιεράς Κοινότητας και Υπεύθυνος του έργου της Αθωνικής Ψηφιακής Κιβωτού δήλωσε: «Το έργο της Αθωνικής Ψηφιακής Κιβωτού που παρουσιάζεται μέσω της έκθεσης «Πέρασμα στο Φως» αποτελεί παρακαταθήκη της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους που ανοίγεται πλέον σε όλη την οικουμένη, μέσω των δυνατοτήτων που προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία. Καλούμε όλο τον κόσμο -αλλά ιδιαίτερα τους νέους ανθρώπους- να αγκαλιάσουν αυτό το έργο, έχοντας την ελπίδα ότι θα τους βοηθήσει να γνωρίσουν την ιστορική αλλά και τη ζώσα πνευματική και πολιτισμική παράδοση του Αγίου Όρους».

Με την αφορμή της έκθεσης «Πέρασμα στο Φως», ο κ. Κωνσταντίνος Πατσέας, Υπεύθυνος Σχεδιασμού – Συντονιστής του Έργου της Αθωνικής Ψηφιακής Κιβωτού επίσης σημείωσε: «Η διαδραστική έκθεση «Πέρασμα στο Φως» αποτελεί επιστέγασμα ενός μακρόπνοου και απαιτητικού τεχνικού έργου.

Με τη βοήθεια της τεχνολογίας και τη συμβολή ενός μεγάλου αριθμού τεχνικών και επιστημόνων και πάντα με σεβασμό προς τον ησυχαστικό χαρακτήρα της Αθωνικής Πολιτείας, καταφέραμε να αναδείξουμε ψηφιακά ένα τεράστιο κεφάλαιο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.

Είμαστε πολύ περήφανοι και χαρούμενοι που, μέσω του έργου αυτού, δίνουμε την ευκαιρία στην επιστημονική κοινότητα αλλά και στον κάθε ενδιαφερόμενο πολίτη να μελετήσει και να προσεγγίσει συσσωρευμένη παράδοση και γνώση αιώνων».

Η έκθεση «Πέρασμα στο Φως» θα πραγματοποιηθεί στο Νέο Εκθεσιακό χώρο (επίπεδο Σκαλκώτα) του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και μόνο για εννέα ημέρες, κατά το διάστημα 16-24 Οκτωβρίου 2020. Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την έκθεση «Πέρασμα στο Φως» και εξασφαλίστε τα δωρεάν δελτία εισόδου σας στην ιστοσελίδα: https://perasmastofos.gr/.

Το κοινό μπορεί να επίσης να προμηθευτεί δωρεάν δελτία εισόδου για την έκθεση «Πέρασμα στο Φως» με τους ακόλουθους τρόπους:

Online

Μέσω της ιστοσελίδας του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών https://www.megaron.gr/event/perasma-sto-fos/

Εκδοτήρια Μεγάρου Μουσικής Αθηνών

Στα εκδοτήρια του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών

Δευτέρα-Παρασκευή: 10:00 – 18:00 & Σάββατο: 10:00 – 14:00

Τηλεφωνικά

Στο 210 728 2333 κατά τις ανωτέρω ώρες λειτουργίας των ταμείων του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

COVID-19 free zone: Μέτρα Προστασίας και Οδηγίες προς τους επισκέπτες

Στο πλαίσιο αποφυγής δημιουργίας συγχρωτισμού, κάθε δελτίο εισόδου αφορά σε περιήγηση σε συγκεκριμένη ημερομηνία και ώρα επίσκεψης στην έκθεση «Πέρασμα στο Φως», για ομάδες επισκεπτών μέχρι 8 ατόμων και για μέγιστο διάστημα περιήγησης 30 λεπτών.

Όλος ο διαδραστικός τεχνολογικός εξοπλισμός απολυμαίνεται μετά από την περιήγηση κάθε ομάδας επισκεπτών.

Η χρήση μάσκας και η τήρηση των ενδεδειγμένων αποστάσεων είναι υποχρεωτική καθ’ όλη τη διάρκεια της περιήγησης στην έκθεση, όπως και κατά την είσοδο και έξοδο του κοινού σε αυτήν. Οι επισκέπτες είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν τις υποδείξεις των υπευθύνων του χώρου.

Σχετικά με την Αθωνική Ψηφιακή Κιβωτό

Η Αθωνική Ψηφιακή Κιβωτός είναι έργο συγχρηματοδοτούμενο από την Ε.Ε. και είναι ενταγμένο στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Ανταγωνιστικότητα, Επιχειρηματικότητα, Καινοτομία (ΕΠΑνΕΚ).

Η Αθωνική Ψηφιακή Κιβωτός αποτελεί μία καινοτόμα πρωτοβουλία της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους, και ως έργο αφορά στη διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης ψηφιακής κιβωτού γνώσης και πολιτισμού, που περιλαμβάνει σε ψηφιακή μορφή το σύνολο των εκφάνσεων του πολιτιστικού αποθέματος Ιερών Μονών του Αγίου Όρους.

Η κιβωτός αυτή έχει πλέον καταστεί ψηφιακά διαθέσιμη στο σύνολο της παγκόσμιας κοινότητας μέσω του διαδικτύου, προσφέροντας τη δυνατότητα περιήγησης στον κειμηλιακό πλούτο Μονών της Αθωνικής χερσονήσου, με τρόπο που σέβεται απόλυτα τον πνευματικό και ησυχαστικό χαρακτήρα του Αγίου Όρους.

Για περισσότερες πληροφορίες:

Αθωνική Ψηφιακή Κιβωτός

press@athoskivotos.eu

Πηγή: romfea.gr

Συνάντηση Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου και εκπροσώπων από το Άγιον Όρος με αφορμή την επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης

 

Με εκπροσώπους της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους συναντήθηκε χθες το απόγευμα ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος.

Η συνάντηση έγινε με αφορμή την συμβολή του Αγίου Όρους, διά της ελεύσεως της Ιεράς Εικόνος της Παναγίας του Πρωτάτου «'Αξιόν Εστι», στις Συνοδικές και Περιφερειακές Εόρτιες Εκδηλώσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος για την συμπλήρωση 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Εκκλησίας της Ελλάδος, από την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους παραβρέθηκαν οι Αγιορείτες Πατέρες Νικόδημος Λαυρεώτης, Ιερώνυμος Σιμωνοπετρίτης και Νικόδημος Αγιοπαυλίτης, ενώ παρέστησαν, επίσης, ο Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος Επίσκοπος Ωρεών κ. Φιλόθεος, ο Πρωτοσύγκελλος της Αρχιεπισκοπής Αρχιμανδρίτης Βαρνάβας Θεοχάρης, ο Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος Αντωνίου-Τριανταφυλλίδης, Γραμματεύς της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Πολιτιστικής Ταυτότητος, ο Πρωτοπρεσβύτερος Θωμάς Συνοδινός, προϊστάμενος του Μητροπολιτικού Ναού Αθηνών και ο Γενικός Διευθυντής της ΜΚΟ «Αποστολή» και πρώην Διοικητής του Αγίου Όρους κ. Κωνσταντίνος Δήμτσας.

Όπως γίνεται γνωστό, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος αποφάσισε, κατόπιν πρότασης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, να υποδεχθεί στην Αθήνα την θαυματουργό Εικόνα της Παναγίας «'Αξιόν Εστι» στο πλαίσιο των Εορταστικών Εκδηλώσεων για την επέτειο των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση (1821 – 2021).

Πηγή: iefimerida.gr 

Στο Άγιον Όρος Ρώσοι επιχειρηματίες

 

Μια ομάδα Ρώσων προσκυνητών, αποτελούμενη από τον Αναπληρωτή Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου της βιομηχανίας χημικών PhosAgro, κ. Αντρέι Γκ. Γκουρίεφ, τον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας Αντρέι Α. Γκουρίεφ και άλλα στελέχη της εταιρείας επισκέφτηκαν την Μονή του Αγίου Παντελεήμονα στο Άγιον Όρος. Όπως γράφει το pravoslavie.ru το ταξίδι πραγματοποιήθηκε με την ευλογία του Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσιών κ.κ. Κυρίλλου.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής τους, προσκύνησαν τις θαυματουργές εικόνες της Ιεράς Μονής και συναντήθηκαν με τον Ηγούμενο, Αρχιμανδρίτη Γέροντα Ευλόγιο.

Η οικογένεια Γκουρίεφ στηρίζει την εν λόγω Μονή, με δωρεές ώστε να συνεχιστούν οι εργασίες εργασίες επισκευής και αποκατάστασης.

«Είναι σημαντικό σε μια τόσο δύσκολη στιγμή, όταν η ανθρωπότητα βιώνει νέες δοκιμασίες, οι άνθρωποι έρχονται για ευλογία. Είναι ευχάριστο το ότι μεταξύ των πρώτων προσκυνητών που επισκέφτηκαν το Άγιο Όρος σε αυτή τη δύσκολη στιγμή, είναι ο Αντρέι Γκριγκεριέβιτς Γκούριεφ, ο οποίος με την οικογένειά του επισκέπτεται παραδοσιακά το μοναστήρι μας πολλές φορές το χρόνο» υπογράμμισε ο Ηγούμενος της Μονής, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του προς τους ίδιους αλλά και την εταιρεία τους για τη βοήθεια που παρέχουν στο μοναστήρι όλα αυτά τα χρόνια.

Η φροντίδα για την αποκατάσταση και ανάπτυξη της Μονής Αγίου του Παντελεήμονα για πολλά χρόνια υπήρξε ένας από τους σημαντικούς στόχους των φιλανθρωπικών δραστηριοτήτων της οικογένειας Γκουριέφ, οι οποίες περιλαμβάνουν επίσης τη στήριξη εκκλησιών στη Ρωσία αλλά και στο εξωτερικό.

«Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό ταξίδι για εμάς, το οποίο πραγματοποιήσαμε μόλις εμφανίστηκε η πρώτη ευκαιρία μέσα στην πανδημία. Ο ιός αποτελεί μια μεγάλη δοκιμασία για όλους τους ανθρώπους. Αλλά εδώ, στον Άθω, καταλαβαίνετε ξεκάθαρα ότι η ισχυρή πίστη και η εμπιστοσύνη στη μεσολάβηση του Θεού θα δώσει στην ανθρωπότητα την απαραίτητη δύναμη για να ξεπεράσει αυτήν την ασθένεια. Γι ‘αυτό φαίνεται σημαντικό σήμερα να ενισχύσουμε τους πνευματικούς μας δεσμούς, να βοηθήσουμε τα μοναστήρια και τις ενορίες σε δύσκολες καταστάσεις» υπογράμμισε από την πλευρά του ο κ. Γκουρίεφ.

Ανακοίνωση της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου Αγίου Όρους

 

Παναγία Γοργοϋπήκοος

«Σπουδές στην Ιστορία, την Πνευματικότητα, την Τέχνη και τη Μουσική Παράδοση του Αγίου Όρους»

 

Το εξαιρετικά ενδιαφέρον Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών, με τίτλο «Σπουδές στην Ιστορία, την Πνευματικότητα, την Τέχνη και τη Μουσική Παρά¬δο¬ση του Αγίου Όρους», του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., λειτουργεί για τρίτη συνεχόμενη ακαδημαϊκή χρονιά, με έγκριση που έχει λάβει από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων (ΦΕΚ B 3282/2018) και λαμβάνοντας υπόψη το ολοένα αυξαανόμενο ενδιαφέρον πολλών Ελλήνων και ξένων επιστημόνων για τα θέματα της αγιορειτικής ιστο¬ρίας και πνευματικότητος, καθώς και της ιδιαίτερης τέχνης και μουσικής παράδοσης του Αγίου Όρους.

 

Ως γνωστό, το Άγιο Όρος αποτελεί το μοναδικό οργανωμένο μοναστικό κέντρο με αδιάκοπη ιστορική πορεία για περισσότερα από χίλια χρόνια μετά την ίδρυσή του. Κατά τους αιώνες αυτούς ο αγιορειτικός μοναχισμός, που καλλιεργήθηκε εκεί σε όλες τις μορφές του, γνώρισε περιόδους μεγάλης πνευματικής ακμής, η οποία αποτυπώθηκε στην όλη πνευματική συγκρότηση και φυσιογνωμία του. Σχετίζεται δε άμεσα με την πνευματική και καλλιτεχνική ανάπτυξη που γνώρισε η Αθωνική πολιτεία ανά τους αιώνες, τόσο στην ιστορική διαδρομή της όσο και στο επίπεδο της πνευματικότητας και των ποικίλων μορφών της βυζαντινής και μεταβυζαντινής Τέχνης που καλλιερ¬γή¬θηκε εκεί, συμπεριλαμβανομένης και της εκκλησιαστικής μουσικής παράδοσης που εκφράστηκε μέσα από το «αγιορειτικόν μέλος».

 

Οι ειδικεύσεις είναι:

(α) Ιστορία και Τέχνη του Αγίου Όρους

(β) Θεολογία και Πνευματική ζωή του Αγίου Όρους

(γ) Μουσική Παράδοση και Ψαλτική Τέχνη του Αγίου Όρους

Οι αιτήσεις και τα απαραίτητα δικαιολογητικά υποβάλλονται ώς τις 21 Οκτωβρίου 2020.

Ιστοσελίδα Π.Μ.Σ.: http://msc-mount-athos-studies.past.auth.gr/

Τηλέφωνα πληροφοριών: 2310 996681 – 996964 – 997020 – Εmail: msc-mountathos@past.auth.gr

Παναγία η Οικονόμισσα

 

Η προσωνυμία αυτή σχετίζεται με το θαύμα της επεμβάσεως Της κατά την ανοικοδόμηση της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας. Όταν τελείωσαν τα τρόφιμα ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης αποφάσισε να μεταβεί στις Καρυές για βοήθεια. Από τις Καρυές μέχρι τη Λαύρα με το αυτοκίνητο είναι μία ώρα. Στο δρόμο εμφανίσθηκε και πάλι η Θεοτόκος και του είπε να επιστρέψει στο Μοναστήρι και θα βρεί τις αποθήκες γεμάτες από τρόφιμα. Όπως και έγινε.”Καγώ έσομαι Οικονόμος της Μονής.” Σ΄αυτό το Μοναστήρι το διακόνημα του Οικονόμου δεν δίνεται σε κανένα αδελφό επειδή η ίδια η Θεοτόκος είναι η Οικονόμισσα. Δίνεται μόνον το διακόνημα του Παραοικονόμου. Στη Λιτή του Καθολικού και αριστερά από τη Βασιλική Πύλη βρίσκεται η μεγάλη Εικόνα της Παναγίας της Οικονόμισσας. Δέκα Άγιοι της Ιεράς Μονής περιβάλλουν την Θεοτόκο,που είναι ένθρονη. Καθημερινά από την Λαυρεωτική Αδελφότητα ψάλλεται μπροστά στην Εικόνα της το “Αξιον Εστί.”

 

Στην Εικόνα αυτή βάζουν μετάνοια οι Εφημέριοι πριν να λειτουργήσουν. Η Εικόνα είναι μεγάλων διαστάσεων 1,75 Χ 1,34 και φέρει αργυρή επένδυση. Στο κέντρο εικονίζεται η Παναγία η Βρεφοκρατούσα, περιβαλλομένη από τον κτίτορα της Μονής, αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Νικηφόρο Φωκά, τον Άγιο Γεώργιο αριστερά, τον δεύτερο κτίτορα, αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Ιωάννη Τσιμισκή και δεξιά τον Άγιο Δημήτριο. Στο άνω αριστερά τμήμα της Εικόνας εικονίζονται εκατέρωθεν της Παναγίας σε προτομή ο Άγιος Μιχαήλ Συνάδων, ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης, και ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος αριστερά,και ο Άγιος Νικόλαος,ο Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάρτυς και ο Άγιος Συμεών ο Θεοδόχος δεξιά. Επικεφαλής των δύο ενοτήτων είναι οι Αρχάγγελοι σε προτομή και κρατούν δύο δίσκους μέσα στους οποίους αναγράφεται η επιγραφή “Παναγία η Οικονόμισσα”.

Άγιον Όρος : Πως ο Άγιος Δανιήλ Κατουνακιώτης θεραπεύτηκε από την Αγία Ζώνη

 Επιστρέφοντας στο Άγιον Όρος αφού πρώτα παρέλαβε τις αποσκευές του από την Μονή του Αγίου Παντελεήμονος, σκέφθηκε να κατευθυνθή στην αρχαία μονή του Βατοπαιδίου.

Δεν πρόλαβε καλά-καλά να φθάση και έπαθε οξεία προσβολή της νεφρίτιδος. Ο «σκόλοψ τη σαρκί» τον εκέντησε αυτή την φορά πολύ οδυνηρά και τον καθήλωσε για εβδομάδες στο κρεββάτι.

Οι Προϊστάμενοι της μονής τον ενοσήλευσαν με περισσή αγάπη. Περισσότερη όμως στοργή του έδειξε ο μεγάλος γιατρός του Όρους, η Θεοτόκος.

Στο Βατοπαίδι τιμάται ιδιαίτερα η Παναγία. Το Καθολικό του είναι επ΄ ονόματι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, οι δε θαυματουργές εικόνες της (Βηματάρισσα, Εσφαγμένη, Ελεοβρύτις, Αντιφωνήτρια, Παραμυθία…) φορτωμένες με θαυμαστές ευλαβικές διηγήσεις. Εκεί φυλάσσεται και η θαυματουργός Αγία Ζώνη της Θεοτόκου, που υπήρχε άλλοτε στην Κωνσταντινούπολη «εν τω σεβασμίω Αυτής οίκω, τω όντι εν τοις Χαλκοπρατείοις», στις Βλαχέρνες.

Ο π. Δανιήλ έτρεφε ιδιαίτερη ευλάβεια στην Κυρία Θεοτόκο. Την ίδια ευλάβεια και την ίδια εμπιστοσύνη και την ίδια τιμή, πού έχουν απέναντι της όλοι οι άγιοι. Την ίκέτευσε, λοιπόν, να τον επισκεφθή στην οδύνη του. Την ικέτευσε με δάκρυα και θέρμη και ήταν βέβαιος για την απάντηση. Ήξερε τις υποσχέσεις της. Ήταν δυνατόν να μην τις εκπλήρωση; Και πράγματι. Την ημέρα που το μοναστήρι γιόρταζε την εορτή της Αγίας Ζώνης (31 Αυγούστου), ο ασθενής γιατρεύθηκε ξαφνικά και η θεραπεία του ήταν οριστική! Ποτέ πια δεν τον ενώχλησε η φοβερή αυτή αρρώστεια, που τον ταλαιπώρησε δέκα ολόκληρα χρόνια. Πως να ευχαρίστηση την Πανάμωμη Μητέρα των μοναχών, πως να την υμνήση;

«Μεταβολή των θλιβομένων, απαλλαγή των ασθενούντων υπάρχουσα Θεοτόκε Παρθένε, σώζε πόλιν και λαόν, των πολεμουμένων η ειρήνη, των χειμαζομένων η γαλήνη, η μόνη προστασία των πιστών».

Τέτοιοι ύμνοι δοξολογίας και δεήσεως θα γέμιζαν την ψυχή του, θα ξεχείλιζαν από το στόμα του.

Μετά την θεραπεία του σχεδίαζε να φύγη άπό τό Βατοπαίδι. Ήταν ιδιόρρυθμο μοναστήρι και η παραμονή του σ΄ένα τέτοιο κλίμα τον εκούραζε πολύ. Όχι. Ο γερο – Δανιήλ δεν αγαπούσε τις ιδιορρυθμίες, πού είναι ξένες και άγνωστες στην αληθινή μοναχική ζωή. Μέσα στο πνεύμα του σωστού μοναχισμού είναι το Κοινόβιο, στο οποίο, όπως λέει ο Μέγας Βασίλειος, «δεν υπάρχει το δικό μου και το δικό σου, το θέλημἀ μου και το θέλημά σου».

Ήθελε, λοιπόν, να φύγη, μα οι πατέρες στο Βατοπαίδι τον λάτρευαν. Πού να ξαναβρούν τέτοιον άνθρωπο, τέτοιον καλλιεργημένο μοναχό; Δεν τον άφηναν με κανένα τρόπο.

Αναγκάσθηκε τότε να πάη στον ονομαστό Πνευματικό παπα-Νήφωνα, πού άσκήτευε στην Βατοπαιδινή Σκήτη και να ζητήοη την συμβουλή του. Κι έτσι έμεινε στο μοναστήρι για την υπακοή, όσο κι΄ αν αυτό του φαινόταν σκληρό, όσο κι΄ αν επιθυμούσε άλλη τακτοποίησι… Η παραμονή του εκεί ήταν μία πράξις θυσίας και δεν μπορούσε παρά να την ευλόγηση ο Κύριος.

Οι Επίτροποι της μονής του ανέθεσαν το αρχονταρίκι. Πολύ συνετά, γιατί οι επισκέπτες θα είχαν πολλά να ωφεληθούν από ένα τέτοιον αρχοντάρη. Το πολυσύχναστο αρχονταρίκι του Βατοπαιδίου γνώρισε τότε ιστορικές ημέρες. Εκτός από την καθαριότητα και την τάξι, η ανάγνωσις στην Τράπεζα, η κοινή προσευχή, οι πνευματικές συζητήσεις έδωσαν έναν άλλο τόνο. Σιγά-σιγά ο ξενώνας του ιδιορρύθμου μοναστηριού πήρε χρώμα Κοινοβίου. Και ο γερο-Δανιήλ, με την γλυκειά και συγχρόνως σοβαρή μορφή του, εκπροσωπούσε άριστα τον αγιορείτικο μοναχισμό στα μάτια των ξένων. Πολλοί προσκυνητές τον θεωρούσαν μάλιστα ηγούμενο!

Τον τελευταίο καιρό της παραμονής στο Βατοπαίδι ταξίδεψε μέχρι την πατρίδα του την Σμύρνη για κάποια ειδική αποστολή της μονής. Χρειάσθηκε να μείνη εκεί εννέα μήνες. Οι συμπατριώτες του καμάρωναν γιατί έβγαλαν ένα τέτοιο πνευματικό ανάστημα. Και πόσες ψυχές δεν βρήκαν κοντά του κατανόησι, φως, προσανατολισμό… Ο Μητροπολίτης Μελέτιος είχε βέβαια ακούσει από μακρυά πολλά για τον γερο-Δανιήλ. Τώρα όμως πού η προσωπική γνωριμία του βεβαίωσε «του λόγου το ασφαλές», ήταν ενθουσιασμένος και του πρότεινε να τον κρατήση κοντά του, να τον κάνη βοηθό Επίσκοπο. Εκείνος ευχαρίστησε, αλλά δεν δέχθηκε την πρότασι.

— Δεν θεωρώ τον εαυτό μου άξιο για Ιερωσύνη, Σεβασμιώτατε, του είπε. Ούτε πάλι μπορώ ν΄ αποχωρισθώ το περιβόλι της Παναγίας. Έχω δώσει υποσχέσεις…

Αλλά κι΄ αν δεχόταν να μείνη στον κόσμο τί θα κέρδιζε αλήθεια; Φήμη, τιμές, αξιώματα; Είναι τόσο ψεύτικα όλ΄ αυτά, τόσο φευγαλέα και τόσο επικίνδυνα όταν δεν ύπάρχη το υπόβαθρο του θείου θελήματος. Αλλ΄ αν γινόταν Επίσκοπος, δεν θα εργαζόταν για τον Χριστό; Ασφαλώς. Δεν είχε όμως τέτοια πληροφορία, δεν είχε φανερή επέμβασι του Θεού για να τον πείση ότι πρέπει να επωμισθή τέτοιο αξίωμα. Το θέλημα του Κυρίου πίστευε ότι ήταν να ζήση στην αφάνεια και την ταπείνωσι ενός απλού καλόγερου. «Έκαστος εφ΄ ω ετάχθη». «Την αγαθήν μερίδα εξελέξατο» και απέφευγε τις πολλές μέριμνες, πού όταν απορροφήσουν τον εργάτη, τον κάνουν να αμελήση την ψυχή του – πράγμα θλιβερό και για τον εαυτό του και για τους άλλους. Ο γερο-Δανιήλ διψούσε, διψούσε φλογερά για ένα μόνο μεγαλείο. Γι΄ αυτό προτίμησε το σκαμνάκι του στα Κατουνάκια και όχι θρόνους, την τελευταία θέσι του μοναχού και όχι πρωτοκαθεδρίες. Διψούσε για το μεγαλείο, πού το προσδιώρισε έτσι ο Κύριος: «Όστις θέλει εν υμίν μείζων είναι έστω πάντων διάκονος».

Μετά από πολλά χρόνια, δεδομένης αφορμής, έγραφε ο γερο-Δανιήλ σ΄ ένα έμπιστο πνευματικό του τέκνο: «…Δια να σέβωμαι τους πάντας και να εκκόπτω το οικείον θέλημα και φρόνημα, ουδέποτε με αφήκεν η Κυρία Θεοτόκος να αγαπήσω τας του κόσμου διατριβάς, και να αγαπώ τας ματαίας δόξας και φαντασίας, καίτοι μοι παρουσιάσθησαν αφορμαί Ιερωσύνης και Ηγουμενικαί προτιμήσεις, και δι΄ αυτό εμάκρυνα φυγαδεύων και ηυλίσθην εν τη ερήμω, όπου ήδη το 45ον έτος έχω, μη θέλων να ίδω τας του κόσμου διατριβάς» (22-9-1926. Προς Νικόλαον Ρέγκον).

Αρχιεπίσκοπος: Όλες οι εκδηλώσεις για τα 200 έτη από την Ελληνική Επανάσταση – Η Αθήνα υποδέχεται την Παναγία «Άξιον Εστί»

 

Το Πρόγραμμα των Συνοδικών και Περιφερειακών ανά Μητροπόλεις Εκδηλώσεων για την επέτειο των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση (1821 – 2021) παρουσίασε σήμερα ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος. Η ενημέρωση πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα του Μεγάλου Συνοδικού με την τήρηση όλων των απαιτουμένων μέτρων, βάσει των οδηγιών των αρμοδίων υγειονομικών αρχών.

Ο Αρχιεπίσκοπος υπογράμμισε ότι θα πραγματοποιηθούν 261 εκδηλώσεις σε όλη την Επικράτεια της Εκκλησίας της Ελλάδος, ενώ θα τεθούν στη διάθεση του αναγνωστικού κοινού οι 10 Τόμοι με τα Πρακτικά των Διεθνών Επιστημονικών Συνεδρίων που διοργάνωσε η Εκκλησία της Ελλάδος, καθώς και πληθώρα βιβλίων με ιστορικό και πολιτιστικό περιεχόμενο.

Επιπρόσθετα, ο Αρχιεπίσκοπος ανακοίνωσε ότι, με την ευλογία της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους, η Εκκλησία της Ελλάδος θα υποδεχθεί στην Αθήνα την θαυματουργό Εικόνα της Παναγίας «Άξιον Εστί». Στην αρχή της ομιλίας του, ο Αρχιεπίσκοπος ανέφερε ότι, σ’ αυτή την ξεχωριστή γιορτή, προσκαλεί τον καθένα και την καθεμιά από όλους μας, τους απογόνους των ενδόξων μαρτύρων και ηρώων μας του 1821, να συμμετάσχει στις επετειακές εκδηλώσεις που πραγματοποιεί η Εκκλησία της Ελλάδος σε όλη την Επικράτειά Της, ώστε όλοι μαζί να αποδώσουμε την οφειλόμενη αιώνια τιμή στις θυσίες και στους αγώνες των προγόνων μας για την Εθνική μας Ανεξαρτησία, αντλώντας ταυτόχρονα διδάγματα για το παρόν και για το μέλλον του τόπου μας.

Αναφερόμενος στα ιδανικά των Αγωνιστών του 1821, ο Αρχιεπίσκοπος υπογράμμισε χαρακτηριστικά τα εξής: «Άλλοι λαοί επαναστάτησαν κατά της Εκκλησίας τους. Εμείς, οι Έλληνες, αγωνιστήκαμε, όμως, το ᾽21, μαζί με την Ορθόδοξη Εκκλησία μας, η οποία μάς γαλούχησε με τον πόθο της απελευθέρωσης. Η γη που πατάμε είναι ποτισμένη με αίμα από φουστανέλες και ράσα! Το Έθνος μας εξεγέρθηκε «για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία», όπως έγραψε ο Σαμιώτης επαναστάτης και λόγιος Γεώργιος Κλεάνθης.»

Παράλληλα, συνέδεσε τις επετειακές εκδηλώσεις με το σήμερα και με το αύριο της πατρίδας μας και, μεταξύ άλλων, είπε: «Ιδιαίτερα σήμερα είναι απαραίτητο, μακριά από τις διχόνοιες που έχουμε πληρώσει ακριβά στο παρελθόν, με πνεύμα εθνικής ομοψυχίας, να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε όλους όσοι με προκλητικές κινήσεις εγείρουν παράνομες διεκδικήσεις σε βάρος της πατρίδας μας. Επιδιώκοντας πάντα την ειρηνική συνύπαρξη, αλλά καθιστώντας σαφές ότι το 1821 είναι για εμάς σχολείο μνήμης και πηγή ισχύος. Θυμόμαστε, διότι θέλουμε να έχουμε μέλλον. Και εορτάζουμε το ένδοξο παρελθόν μας, διότι αυτό εξασφαλίζει μία στέρεη πρόταση για νόημα ζωής, εθνικής και προσωπικής».

Μετά την ολοκλήρωση της παρουσίασης ο Αρχιεπίσκοπος δέχθηκε ερωτήσεις από τους εκπροσώπους των ΜΜΕ. Κατά την παρουσίαση, τον Μακαριώτατο πλαισίωναν ο Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, Πρόεδρος της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Πολιτιστικής Ταυτότητος, η οποία έχει αναλάβει τον συντονισμό των Εκδηλώσεων και έχει εργαστεί προς αυτή την κατεύθυνση την τελευταία δεκαετία, ο Επίσκοπος Ωρεών κ. Φιλόθεος, Αρχιγραμματεύς της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και ο Αρχιμ. Βαρθολομαίος Αντωνίου-Τριανταφυλλίδης, Γραμματεύς της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Πολιτιστικής Ταυτότητος.

Από σήμερα οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ενημερώνονται από την ειδική ιστοσελίδα και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της Εκκλησίας της Ελλάδος για τους εορτασμούς του 2021:

Site: www.ekklisia1821,

Facebook: https://www.facebook.com/ekklisia1821,

Τwitter: https://twitter.com/ekklisia1821,

Ιnstagram: https://www.instagram.com/ekklisia1821/.

Ρεπορτάζ για το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας: Μάκης Αδαμόπουλος

Φωτογραφίες: Χρήστος Μπόνης

1 Οκτωβρίου 1900 το Πολεμικό Ναυτικό στο υπό οθωμανική κατοχή Άγιον Όρος

 

Τη 1 Οκτωβρίου του έτους 1900 (σωστό 1901), ημέρα Δευτέρα αφίκετο εν Καρυαίς ο εν Θεσσαλονίκη γενικός Πρόξενος της Ελλάδος Ευγένιος Ευγενιάδης μετά του ακολούθου της εν Κωνσταντινουπόλει ελληνικής Πρεσβείας Νικολάου Θεοτόκη γνωστοποιήσας τη ιερά Κοινότητι,

ότι την εσπέραν της Τρίτης καταπλέει εις Δάφνην η ελληνική θωρηκτή Μοίρα, απαρτιζομένη εκ των θωρηκτών Ψαρών, Ύδρας και Σπετσών, και του ως προσκόπου ατμομυοδρόμωνος Ποταμού Ευρώτα, ίνα προσκυνήσωσι τα πληρώματα αυτών τας ιεράς Μονάς κατά την εξής τάξιν:

Την μεν Τετάρτην, 3ην Οκτωβρίου, θ’ ανέλθη ο αρχηγός της Μοίρας μετά του επιτελείου αυτού εις Καρυάς, την δε Πέμπτην θα καταπλεύση η Μοίρα εις τας Μονάς Γρηγορίου, Διονυσίου και αγίου Παύλου, την δε Παρασκευήν εις την του Ρωσσικού, το δε Σάββατον εις την Μονήν της Λαύρας, την δε Κυριακήν εις την των Ιβήρων και την Δευτέραν 8ην του μηνός, εις την του Βατοπεδίου, εξ ης θα αποπλεύση αλλαχού.

 

Προς ευπρόσωπον υποδοχήν των αξιωματικών της ελληνικής θωρηκτής Μοίρας εγένοντο αι δέουσαι προετοιμασίαι, επιτροπή δε της ιεράς Κοινότητος κατήλθεν εκ Καρυών εις Δάφνην άμα τω κατάπλω αυτής, ίνα προσαγορεύση αυτούς.

Τη δε 3η Οκτωβρίου ανελθόντες περί τους 80 επιτελείς και ναύτας εις Καρυάς επεσκέψαντο την ιεράν Κοινότηταֺ· είτα δε γευματίσαντες εν τη Αθωνιάδη Σχολή, ανεχώρησαν προς επίσκεψιν των διαφόρων Μονών.

Ούτω δε μέχρι της 10ης του μηνός Οκτωβρίου παραμείνασα εν αγίω Όρει η ελληνική θωρηκτή Μοίρα επεσκέφθη πάσας τας ιεράς Μονάς πλην της του Εσφιγμένου και των σλαυϊκών Χιλιανδαρίου και Ζωγράφου ένεκα της επισυμβάσης κακοκαιρίας. 

(Πηγή: Γερασίμου Σμυρνάκη ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ)

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από την  Αγιορείτικη Φωτοθήκη

Αναμνηστική φωτογραφία από την επίσκεψη αξιωματικών του πολεμικού ναυτικού της Ελλάδας, με επικεφαλής τον πλοίαρχο Κοσμά Ζώτο, στις Καρυές του Αγίου Όρους. Στο κέντρο ο πρωτεπιστάτης προηγούμενος Αγαθάγγελος Βατοπαιδινός (3 Οκτωβρίου 1901)

Εγγραφή του πλοίαρχου Κοσμά Ζώτου και υπογραφές των αξιωματικών του πολεμικού ναυτικού της Ελλάδας στο βιβλίο επισκεπτών της Ιεράς Επιστασίας (Καρυές, 3 Οκτωβρίου 1901)

Πηγή: agioritikesmnimes.blogspot.com

Περιορισμός των θρησκευτικών συναθροίσεων -- Η απόφαση της Ιεράς Συνόδου και το ΦΕΚ της κυβέρνησης

 

Εικόνα Παναγίας Αγ. Όρους “ΠΡΟΔΡΟΜΙΤΙΣΣΑ” – Σκήτη Τιμίου Προδρόμου Αγ. Όρους

 Άλλη αχειροποίητη εικόνα θεωρείται η εικόνα της Παναγίας Προδρομίτισσας (19ος αι.) που βρίσκεται στη ρουμάνικη σκήτη του Τιμίου Προδρόμου στο Άγιο Όρος. Η σκήτη έχει μορφή κοινοβιακού συγκροτήματος και ανήκει στην κυρίαρχη μονή της Μεγίστης Λαύρας (963). Μέχρι το 1854 στη θέση της ήταν το κελί του Τιμίου Προδρόμου με μοναχούς καταγόμενους από τη Χίο. Η Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας επέτρεψε τη μετατροπή του κελιού σε σκήτη. Με πατριαρχικό Σιγίλιο το 1856 επί Πατριάρχη Κυρίλλου Ζʹ (1855‐1860) επικυρώθηκε η ίδρυση και η κοινοβιακή οργάνωση της Σκήτης.

Τις πληροφορίες που αφορούν στην αχειροποίητο εικόνα παραδίδει ο ιερομόναχος Γεράσιμος Σμυρνάκης (1862‐1935)510. Κατά τον ιερομόναχο ο αγιογράφος Γιωργάκης Νικολάου ξεκίνησε να ζωγραφίσει, έπειτα από επιθυμία του ιερομόναχου Νήφωνα (1857‐1870), την Παναγία βρεφοκρατούσα. Καθώς κόντευε όμως να ολοκληρώσει την αγιογράφηση της εικόνας είδε ότι τα πρόσωπα του Χριστού και της Παναγίας ήταν αλλοιωμένα. Ο αγιογράφος πίστεψε ότι δεν ήταν άξιος να τελειώσει την εικόνα. Άφησε λοιπόν την εργασία με σκοπό να την συνεχίσει την επόμενη μέρα. Το πρωί έκανε τρεις μετάνοιες και προσευχήθηκε ώστε να μπορέσει τελειώσει το έργο του. Όταν πήγε να συνεχίσει την εργασία του είδε έκπληκτος τα πρόσωπα στην εικόνα να είναι τέλεια ζωγραφισμένα και να λάμπουν.

Για την Αχειροποίητο Εικόνα της Θεοτόκου ο Γερ. Σμυρνάκης (σελ. 423) αναφέρει: Εν τω Κυριακώ εύρηται ανηρτημένη επί του κατ’ ανατολάς αριστερού κίονος αχειροποίητος εικών της Θεομήτορος μόνον κατά την μορφήν, ην ο εν Ιασίω ζωγράφος Γιωργάκης Νικολάου ονόματι πολλά μοχθήσας και μη δυνηθείς να ιστορήση κατά την θέλησιν του τότε Δικαίου της σκήτης Νήφωνος Ιερομονάχου (1857-1870) και κατά την ιδίαν αυτού τέχνην παρήτησεν ανεπιμέλητον εν ερμαρίω, ίνα παραλάβη αυτήν ο ειρημένος Δικαίος. Ημέραν τινά όμως, ως αφηγήθη ημίν ο μέχρι του Δεκεμβρίου 1899 ζων Ιερομόναχος Νήφων, λαβών αυτήν ο ρηθείς ζωγράφος εκ του ερμαρίου προς δυνατήν αποπεράτωσιν εύρε λαμπράν και ωραίαν την μορφήν, ως σήμερον δείκνυται. Τότε δε ούτος εξέδωκε τη 29η Ιουνίου 1863 εν Ιασίω

πιστοποιητικόν, δι΄ου δηλοποιεί: «Αφού κατά την τέχνην μου επέρασα το πρώτον και δεύτερον χέρι επί των ενδυμάτων και του προσώπου της εικόνος , κατά το τρίτον χέρι είδον την Παναγίαν και τον Χριστόν ηλλοιωμένους την μορφήν. Διό εξοργισθείς ενόμισα ότι επιλαθόμενος της τέχνης μου δεν ηδυνάμην να τελειοποιήσω την εικόνα. Και επειδή ήτο εσπέρα, κατεκλίθην, ίνα την επαύριον μετά ζέσεως επαναλάβω την εργασίαν. Την δε πρωίαν ποιήσας τρεις μετανοίας προς έναρξιν της εργασίας, ω του θαύματος! Εύρον τα πρόσωπα της Θεομήτορος και του Χριστού υπερφυώς συντετελεσμένα.

Από τότε η εικόνα της Παναγίας που παριστάνεται στον τύπο της Οδηγήτριας ονομάζεται Παναγία Προδρομίτισσα η αχειροποίητος και βρίσκεται αναρτημένη στον αριστερό ανατολικό κίονα του Κυριακού μπροστά από το Τέμπλο.

Περιπέτεια στο Άγιον Όρος

 

Δυο παιδιά ταξιδεύουν για το Άγιον Όρος. Όμως, από την ώρα που ξεκινούν, αρχίζουν τα μυστήρια,τα αινίγματα, τα αναπάντεχα γεγονότα ! Ο παράξενος επιβάτης του τρένου είναι ή δεν είναι μοναχός; Γιατί τον ενδιαφέρει ο κώδικας 43; Τι συμβαίνει και τα παιδιά δεν φτάνουν ποτέ στον προορισμό τους; Η καταιγίδα, το χαλασμένο ρολόι του μοναστηριού, η ομελέτα του αγιογράφου, η ατζέντα που δεν γράφει σωστά τις γιορτές, τα καράβια που έρχονται από την Κρήτη…

Ένα συναρπαστικό ταξίδι στον πολιτισμό, στην ιστορία και στο μεγαλείο του Αγίου Όρους, συντροφιά με σπουδαίους αγιογράφους, γενναίους στρατηγούς και τρανούς αυτοκράτορες… Οι εκδόσεις ΑΘΩΣ/ΠΑΙΔΙΚΑ με πολλή χαρά παρουσιάζουν τη νέα κυκλοφορία του παιδικού μυθιστορήματος του Γιώργου Αντωνάκη που τόσο αγαπήθηκε από μικρούς και μεγάλους.

Η νέα αυτή έκδοση σε μεγαλύτερο σχήμα είναι εικονογραφημένη με τέχνη και σύγχρονη οπτική από τον Χρήστο Γουσίδη. Ο Γιώργος Αντωνάκης, έμπειρος δάσκαλος αλλά και διακεκριμένος συγγραφέας παιδικών βιβλίων, κατορθώνει να κρατήσει το ενδιαφέρον των μεγαλύτερων παιδιών με το μυστήριο της πλοκής και την αμεσότητα της γλώσσας και των διαλόγων. Ταυτόχρονα τους προσφέρει ένα ταξίδι στην καρδιά της Αθωνικής πολιτείας προσεγγίζοντας τα πρόσωπα και τα πράγματα μέσα από την σουρεαλιστική και χαρούμενη ματιά ενός παιδιού!

Συγγραφέας: Αντωνάκης Γιώργος

Εκδόσεις Άθως

Σελίδες: 112

Για παιδιά 10+