ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ Η ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ

 

Με βυζαντινή μεγαλοπρέπεια και αγιορείτικη κατάνυξη εορτάζει σήμερα η Μονή του Αγίου Παντελεήμονος στο Άγιον Όρος.

Χτες τελέστηκε ολονύχτια αγρυπνία και σήμερα ακολούθησε η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

Λίγα λόγια για την Μονή:

Η Ιερά Μονή του Αγίου Παντελεήμονος, ιδρύθηκε στις αρχές του 11ου αι. στην θέση του σημερινού Παλαιομονάστηρου ή Σκήτη Βογορόδιτσα. Παλαιότερα ονομαζόταν Μονή Θεσσαλονικέως και αργότερα Μονή Ξυλουργού.

Τον 13ο αιώνα κάηκε ολοσχερώς. Την ανακατασκευή του μοναστηριού ανέλαβαν ο Ανδρόνικος Β’ Παλαιολόγος και Σέρβοι ηγεμόνες. Περίοδοι ακμής εναλλάσσονται με περιόδους ανέχειας για τη Μονή. Οι μοναχοί είναι κυρίως Έλληνες αλλά και Ρώσοι, οι οποίοι υπερτερούν αριθμητικά μετά τα 1497. Στη σημερινή της θέση κοντά στη θάλασσα, μεταφέρθηκε το 1765 με την ονομασία Ρούσικο. Το Καθολικό που είναι αφιερωμένο στον Άγιο Παντελεήμονα, άρχισε να κτίζεται το 1812 και τελείωσε το 1821.

Τα χρήματα για την ανοικοδόμηση τα διέθεσε ο Φαναριώτης ηγεμόνας τής Μολδαβίας Σκαρλάτος Καλλιμάχης. Το μοναστήρι ονομάσθηκε «Αυθεντικόν κοινόβιον των Καλλιμάχιδων» και επανδρώθηκε από τους μοναχούς της μονής του Αγίου Παντελεήμονος του Θεσσαλονικέως, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στις νέες εγκαταστάσεις.

Το 1840 εισέρχονται σε αυτό οι πρώτοι Ρώσοι μοναχοί και η ακολουθία στην Εκκλησία γίνεται στα Ελληνικά και στα Ρωσικά. Το 1875 η αδελφότητα έχε 1.000 μοναχούς και στις αρχές το 20ου αι. περίπου 2.000. Η τράπεζα κτίστηκε το 1890 και είναι χωρητικότητας 1.000 μοναχών.

Στη Μονή φυλάσσονται πολλές φορητές εικόνες και πλήθος κειμηλίων και αμφίων. Η βιβλιοθήκη της Μονής περιέχει 1320 ελληνικά χειρόγραφα, 600 σλάβικα και πάνω από 20.000 βιβλία ελληνικά και ρωσικά.

Από τους θησαυρούς της μονής ξεχωρίζουν οι εικόνες της Παναγίας Ιεροσυμίτιδας, του Προδρόμου, του Αγίου Παντελεήμονος και η ψηφιδωτή εικόνα του Αλεξάνδρου Νιέφσκι.

Στο καμπαναριό υπάρχει η μεγαλύτερη καμπάνα του Αγίου Όρους: ζυγίζει 13 τόνους και έχει διάμετρο 2,70 μέτρα. Επίσης, το μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονος, έχει πλούσια βιβλιοθήκη με ελληνικά και σλαβικά χειρόγραφα και έντυπα.

Στη μονή ανήκουν οι Σκήτες Βογορόδιτσα, Παλαιομονάστηρο, Χρωμίτσα και Νέα Θηβαΐδα.

Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΑΘΩΝΑ

 Με κατάνυξη και ευλάβεια και μέσα σε μια μυσταγωγική ατμόσφαιρα δεκάδες μοναχοί και προσκυνητές γιορτάζουν κάθε χρόνο τη Μεταμόρφωση του Σωτήρος στην κορυφή του Άθωνα!

Φέτος στις 19 Αυγούστου (νέο ημερολόγιο),θα εορτασθεί και πάλι στην κορυφή του Άθωνα!

Στα 2.033 μέτρα, βρίσκεται ένα μικρός ναός, αφιερωμένος στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Ο ναός χτίστηκε επί οικουμενικού Πατριάρχου Ιωακείμ Γ’ το 1894 και εγκαινιάστηκε τον Αύγουστο του 1895.

Οι προσκυνητές μετά από πολύωρη οδοιπορία φθάνουν στην κορυφή του Άθω, ερχόμενοι είτε από τη Μονή Μεγίστης Λαύρας είτε από την Αγία Άννα και συμμετέχουν στην ολονύχτια αγρυπνία Όσοι συμμετέχουν στις λατρευτικές εκδηλώσεις έχουν την ευκαιρία να δουν την δύση και την ανατολή του ήλιου, από τα 2.033 μέτρα καθώς και την σκιά του Άθω, με τη μορφή πυραμίδας στον κόλπο του Αγίου Όρους.

Σύμβολο της κορυφής του Άθω, για πάνω από 100 χρόνια είναι ο σιδερένιος Σταυρός, ενώ εντυπωσιακή είναι η θέα ολόκληρης της χερσονήσου που φθάνει μέχρι τον Όλυμπο.

ΟΙ "ΖΕΥΓΑΛΟΙ " Η "ΚΑΒΙΩΤΕΣ" ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

 Και οι λαϊκοί που μένουνε εδώ στο Άγιον Όρος παίρνουνε μια χάρη, παρ’ ότι πολλές φορές βλέπουμε ότι δεν έχουνε και βίο σωστό και πολλές φορές ίσως μας σκανδαλίζουν.

Μερικοί λένε: «Τι τους θέλουμε αυτούς τους κοσμικούς εδώ πέρα και δεν τους βγάζει έξω η Ιερά Κοινότης;»

Σε παλαιότερη εποχή, απ’ ότι μας λέει ο παπα-Ακάκιος των Παχωμαίων που είναι μεγαλύτερος, αποφάσισε η Ιερά Κοινότης να τους μαζέψει όλους αυτούς –εμείς τους λέγαμε «ζεύγαλους» ή «καβιώτες»– και να τους βγάλει έξω, να τους κάνει εξορία από το Άγιον Όρος, διότι οι περισσότεροι από αυτούς μεθούσανε, πέφτανε στους δρόμους, ζούσαν άσωτη ζωή. Τότε υπήρχαν τα καράβια τα μεγάλα, όπως το «Γεώργιος Φ», που ερχότανε από Θεσσαλονίκη και πήγαινε Καβάλα, και κάθε δεκαπενθήμερο περνούσε από την Δάφνη. Αυτή ήταν η συγκοινωνία του Αγίου Όρους.

Όταν τους μαζέψανε εκεί στην Δάφνη, είπαν: «Μια που είναι τώρα μαζεμένοι όλοι –ίσως να ήταν καμιά πενηνταριά άτομα– να τους βγάλουμε μία φωτογραφία, έτσι για ανάμνηση, για την ιστορία, να τους έχουμε». Όταν βγάλαν την φωτογραφία και εμφανίσανε την πλάκα, είδανε επάνω απ’ όλους αυτούς τους «ζεύγαλους» την Παναγία μας να τους σκεπάζει. Παρουσιάστηκε η Παναγία στην πλάκα, οπότε αποφάσισαν οι πατέρες να μη τους διώξουν: «Αφού η Παναγία μας τους σκεπάζει, ποιοι είμαστε εμείς που θα τους διώξουμε;»

Ο γερο-Κώστας

Γνωρίσαμε έναν απ’ αυτούς, που τον λέγαν γερο-Κώστα, ο οποίος έμενε στο Μπουραζέρι, πριν να πάνε ακόμα εκεί οι πατέρες, όταν ήταν λίγοι Ρώσσοι. Είχανε εξώσπιτα απ’ έξω και ζούσανε κάποιοι απ’ αυτούς τους «ζεύγαλους». Σ’ ένα καλυβάκι εκεί ζούσε και ο γερο-Κώστας. Έναν βαρύ χειμώνα είχε πέσει πολύ χιόνι και ο γερο-Κώστας αρρώστησε από γρίππη. Είχε πέσει 60-70 πόντους χιόνι και δεν μπορούσε κανείς να πάει να τον δει.

Όταν έλιωσε το χιόνι, πήγαν οι άλλοι λαϊκοί, οι «ζεύγαλοι», εκεί να τον δούνε, και του λένε: «Γερο-Κώστα πώς τα πέρασες με το χιόνι; Ποιος σου έφερνε ψωμί εδώ πέρα; Είχες τρόφιμα να περάσεις;». «Είχα αρρωστήσει, παιδιά, πολύ άσχημα και θα πέθαινα από γρίππη, αλλά μία μαυροφόρα κυρία ερχότανε, άναβε την σόμπα μου και μ’ έκανε και τσάι. Μου ‘δινε και παξιμάδι και έτσι πέρασα αυτή την κρίση. Αλλιώς θα πέθαινα, θα ήμουν πεθαμένος». Τον υπηρετούσε η Παναγία και αυτός το θεωρούσε τόσο φυσιολογικό…

Ο γερο-Αντώνης Τσούκας

Επίσης ένας άλλος, ο γερο-Αντώνης, που ήταν στις ημέρες μας –Τσούκας λεγόταν το επώνυμό του– ζούσε τα τελευταία χρόνια της ζωής του μεταξύ Ξηροποτάμου και Ρωσικού. Ήταν πολύ απλός. Από τεσσάρων χρονών τον είχε φέρει ο πατέρας του εδώ και δούλευε μαζί του στα δάση. Κόβανε ξύλα. Όποτε ερχόταν εδώ σε διάφορα πανηγύρια, τον θαύμαζα. Φορούσε κάτι ρούχα, που δεν γνώριζες από ποιο ύφασμα ήταν το ρούχο από τα μπαλώματα. Μπάλωμα πάνω στο μπάλωμα· και δεν τον πείραζε. Ήταν τόσο απλός, απέριττος. Ζούσε πολύ ασκητικά, απ’ ό,τι μας λέγαν και οι πατέρες της Ξηροποτάμου.

Μια μέρα ανεβαίνει από το Ξηροποτάμου εδώ στις Καρυές να μάθει πότε είναι η Πασχαλιά, για να κοινωνήσει, γιατί νήστευε πολύ καιρό. Βρίσκει τον παπα-Δημήτρη τον Τριγωνά. Μιλούσε έτσι χοντρά, και τον ρωτά: «Βρε παπά, δεν μου λες, πότε είναι φέτο η Πασχαλιά;». «Ε», του λέει, «γερο-Αντώνη, τώρα η Πασχαλιά; Η Πασχαλιά πέρασε, έχει τρεις μήνες τώρα. Μεθαύριο έχουμε Δεκαπενταύγουστο». «Α, καλά, δεν ξέρ’ς εσύ απ’ αυτά. Θα ρωτήσω κάναν άλλον πάτερ».

Βρίσκει παρακάτω έναν άλλον: «Δε μου λες, πάτερ, πότε είναι φέτο η Πασχαλιά;», «Ε, γερο- Αντώνη, τώρα η Πασχαλιά; Η Πασχαλιά πέρασε. Τώρα κοντεύει Δεκαπενταύγουστος». «Σοβαρά; Αμ’ εγώ δεν ξερ’ απ’ αυτά. Βλέπ’ς τα χαρτιά τα ‘χουν τα μοναστήρια και αυτοί ξέρουν πότε είναι η Πασχαλιά. Δεν έχω τα χαρτιά. Εγώ ακόμα δεν αρτύθ’κα. Εγώ νηστεύω. Θέλω να πάρω τη μεταλαβιά. Γι’ αυτό κατέβ’κα, να μάθω πότε είναι η Πασχαλιά». Λοιπόν, νήστευε τόσους μήνες, για να φτάσει το Πάσχα. Δεν είχε πάρει χαμπάρι ότι πέρασε το Πάσχα. Είχε χάσει την αίσθηση του χρόνου.

Όταν κοιμήθηκε –τον βρήκαν κάποιοι προσκυνητές πεθαμένο μέσα στο κελλί του–, φωνάξαμε τον κυρ-Παναγιώτη τον γιατρό απ’ εδώ πέρα. Μας έλεγε ο κυρ-Παναγιώτης, που ήτανε σοβαρός άνθρωπος: «Πήγα. Διεπίστωσα ότι είχε κοιμηθεί πριν 20-30 ημέρες –έναν μήνα περίπου– και ότι δεν είχε καμία δυσοσμία, καμία αλλοίωση το σώμα του. Απεναντίας ευωδίαζε όλος ο χώρος. Αυτό μ’ έκανε φοβερή εντύπωση». Αυτά έλεγε ο κυρ-Παναγιώτης ο Χατζηεμμανουήλ από την Μυτιλήνη. Πρέπει να ζει ακόμη. Στην Θεσσαλονίκη πρέπει να είναι. Εδώ τον είχαμε δίπλα. Μας το έλεγε και μας συγκλόνισε αυτό το πράγμα.

Αυτοί ήταν άγιοι, παρ’ ότι ήταν λαϊκοί.

Διηγείται ο π. Βασίλειος των Ιωασαφαίων.

Από το περιοδικό “Ο ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ”, Έκδ. Ι. Μ. Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους, τ. 32 (2007), άρθρο: «ΕΝΑΡΕΤΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑΜΕ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ. Συνομιλία με τους πατέρες του Ιερού Γρηγοριατικού Κελλίου των Ιωασαφαίων Καρυών», σελ. 104 (αποσπάσματα).

ΝΕΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Θετικά νέα προκύπτουν από τη φωτιά που ξέσπασε στο Άγιον Όρος το μεσημέρι του Σαββάτου, ανάμεσα στις μονές Δοχειαρίου και Κωνσταμονίτου, καθώς παρουσιάζει καλύτερη εικόνα, έπειτα από ολονύκτια μάχη που έδωσαν οι πυροσβέστες με τις φλόγες. 

Με το πρώτο φως της ημέρας επιχειρεί ένα ελικόπτερο, καθώς επίσης κα 115 πυροσβέστες με 33 οχήματα 

Υπό μερικό έλεγχο η φωτιά στο Άγιον Όρος

 Υπό μερικό έλεγχο τέθηκε η πυρκαγιά που εκδηλώθηκε χθες νωρίς το μεσημέρι στο Άγιον Όρος, σε δασική έκταση ανάμεσα στις Μονές Διοχειαρίου και Κωνσταμονίτου όπου οι επίγειες και οι εναέριες πυροσβεστικές δυνάμεις από νωρίς το πρωί δίνουν μάχη για να αντιμετωπίσουν τις μικροεστίες της φωτιάς.

Όπως δήλωσε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο υποδιοικητής του Αγίου Όρους, Αρίστος Κασμίρογλου, το μέτωπο της πυρκαγιάς περιορίστηκε, οι καιρικές συνθήκες είναι ευνοϊκές, δεν πνέουν στην περιοχή ισχυροί άνεμοι, ενώ από τα ξημερώματα συμμετέχει στην από αέρος κατάσβεση και ένα πυροσβεστικό ελικόπτερο, τύπου Ericsson. «Αισιοδοξούμε ότι αν διατηρηθούν οι ευνοϊκές συνθήκες σύντομα θα τεθεί υπό πλήρη έλεγχο», είπε ο κ. Κασμίρογλου, προσθέτοντας ότι δεν κινδνεύουν Μονές και κελιά.

Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις η πυρκαγιά ξέσπασε, από άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία, σε ελαιώνα, κοντά στον αρσανά της Μονής Διοχειαρίου και λόγω των ισχυρών ανέμων προσέλαβε διαστάσεις.

Όπως ανακοινώθηκε από την Πυροσβεστική, στο σημείο επιχειρούν 88 πυροσβέστες, με τέσσερις ομάδες πεζοπόρων τμημάτων, 28 οχήματα, επτά αεροσκάφη, εθελοντές, μηχανήματα έργου και υδροφόρες, πολλά από τα οποία μεταφέρθηκαν χθες από την Ουρανούπολη και την Τρυπητή με πλοιάρια.

Τα κεφτεδάκια του Δεκαπενταύγουστου όπως τα έφτιαχνε ο π. Επιφάνιος

 Ο πατέρας Επιφάνιος, υπήρξε ένας από τους καλύτερους πρεσβευτές της αγιορείτικης κουζίνας και με τη μεγάλη μαεστρία του και την αγάπη του για το διακόνημα του μάγειρα, είχε αφενός μεν κατορθώσει να ξανα-δημιουργήσει κλασσικές συνταγές προσαρμόζοντας τες στην κουζίνα των μοναχών του Αγίου Όρους και αφετέρου είχε ταξιδέψει τις αγιορείτικες νοστιμιές στα πέρατα της γης κερδίζοντας το θαυμασμό μεγάλων Σεφ.

Η νηστεία ξεκινάει και το κρέας είναι σίγουρα το πρώτο είδος που βγαίνει από το καθημερινό τραπέζι. Ωστόσο, το ότι δεν τρώμε κρέας δε σημαίνει και ότι δεν μπορούμε να φάμε ένα από τα αγαπημένα μεσογειακά πιάτα, δηλαδή… κεφτέδες.

Έτσι οι κλασσικοί κεφτέδες γίνονται τώρα νοστιμότατοι και νηστίσιμοι ρεβιθοκεφτέδες και ταραμοκεφτέδες. Με τον τρόπο αυτό ο πατέρας Επιφάνιος κατόρθωνε να παντρέψει το κλασσικό, το νόστιμο, το υγιεινό, αλλά και το… νηστίσιμο.

Ρεβιθοκεφτέδες

Υλικά (για 4 – 5 μερίδες)

300 γραμμάρια ρεβίθια, 3 σκελίδες σκόρδο, 1 ματσάκι μαϊντανός, 1 ματσάκι φρέσκα κρεμμυδάκια, αλάτι, μαυροπίπερο, κύμινο, λάδι για το τηγάνισμα, 150 με 200 γραμμάρια αλεύρι.

Είκοσι τέσσερις ώρες πριν από το μαγείρεμα των κεφτέδων μας, βάζουμε τα ρεβίθια σε ζεστό νερό με πολύ αλάτι για να φουσκώσουν και τα σκεπάζουμε. Αφού έχουν φουσκώσει πλέον, τα πλένουμε και τα στραγγίζουμε. Στη συνέχεια τα αλέθουμε στο μπλέντερ. Καθαρίζουμε, πλένουμε και ψιλοκόβουμε τα κρεμμυδάκια μας και το μαϊντανό και περνάμε τα σκόρδα από το τρίφτη.

Στη συνέχεια παίρνουμε μία λεκάνη και βάζουμε σε αυτήν όλα τα υλικά μας, δηλαδή τα αλεσμένα ρεβίθια, τα ψιλοκομμένα κρεμμυδάκια, τα σκόρδα, το μαϊντανό, καθώς και τα μπαχαρικά και το αλεύρι. Ζυμώνουμε πολύ καλά τα υλικά και τα αφήνουμε μισή ώρα να ηρεμήσουν. Βάζουμε έπειτα στο τηγάνι το λάδι, το τοποθετούμε πάνω στη φωτιά και πλάθουμε ένα ένα τα κεφτεδάκια και τα βάζουμε στο τηγάνι με το λάδι. Το τηγάνισμα πρέπει να γίνει σε σιγανή φωτιά γιατί αλλιώς οι κεφτέδες μας θα ροδίσουν από έξω και μέσα θα είναι ωμοί.

Ταραμοκεφτέδες

Υλικά (για 8 μερίδες)

7 – 8 φρέσκα κρεμμυδάκια, 2 ως 3 σκελίδες σκόρδο, 1 ματσάκι άνιθος, μισό ματσάκι μαϊντανός, μαυροπίπερο, κύμινο και ρίγανη, άσπρος ταραμάς 250 γραμμάρια (εάν δεν έχουμε βάζουμε κόκκινο), ΟΧΙ αλάτι, 3 φέτες μπαγιάτικο ψωμί (ή τριμμένη φρυγανιά), 1 φλιτζάνι αλεύρι φαρίνα, λάδι για το τηγάνισμα.

Μουσκεύουμε καλά το ψωμί, το στραγγίζουμε και το τρίβουμε με τα χέρια. Καθαρίζουμε τα κρεμμυδάκια και τα σκόρδα και ψιλοκόβουμε τον άνιθο και το μαϊντανό, αφού τους πλύνουμε πρώτα. Βάζουμε όλα τα υλικά, δηλαδή ταραμά, ψωμί, κρεμμύδια, σκόρδα, άνιθο, μαϊντανό, μπαχαρικά, καθώς και το αλεύρι, τα ανακατεύουμε και τα ζυμώνουμε κανονικά, όπως ζυμώνουμε το αλεύρι. Ίσως χρειαστεί να προσθέσουμε και λίγο χλιαρό νερό. Κατόπιν πλάθουμε τους ταραμοκεφτέδες και τους τηγανίζουμε σε σιγανή φωτιά για να ψηθούν ομοιόμορφα και από μέσα και από έξω.

Καλή επιτυχία!

ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: ΗΤΑΝ ΟΙ ΤΡΟΦΕΣ ΚΑΘΑΡΕΣ ΤΟΤΕ

 

Όσοι είχαν την τύχη να φτάσουν ως τη Παναγούδα, το κελί του οσίου Παϊσίου στο Άγιον Όρος θα διαπίστωναν τρία πράγματα:

-την αφοσίωση του γέροντα στα «πνευματικά βότανα» για τη σωτηρία της ψυχής.

– την αποστροφή του στο πολύ φαγητό και την κρεατοφαγία,

-και τον απόλυτο σεβασμό που είχε στη φύση.

Αν και η κατάσταση της υγείας του τον ανάγκασε πολλές φορές να έχει πολλά «πάρε- δώσε» με γιατρούς , εν τούτοις προσπαθούσε να αποφύγει τα φάρμακα και χωρίς να καταφεύγει στις εναλλακτικές θεραπείες ,να στηρίζει την υγεία του στην κατανάλωση φρούτων και λαχανικών ( «τα καρότα κάνουν καλό , καθαρίζουν το αίμα») αλλά και στη χρήση βοτάνων («η μέντα βοηθάει στο ασθμα»), έλεγε συχνά σε όσους τον επισκέπτονταν.

Είτε συμμερίζεται κάποιος σήμερα τις βοτανοθεραπείες είτε οχι ένα είναι σίγουρο ότι στο Άγιον Όρος εδώ και αιώνες οι μοναχοί είχαν βρει εκείνα τα βότανα τα οποία τους βοηθούσαν να ξεπεράσουν πολλές ασθένειες.

Δεκάδες μοναχοί κατά καιρούς έχουν αναφερθεί στη βοτανοθεραπεία και έχουν καταγράψει πολλά φυτά τα οποία με την κατάλληλη επεξεργασία μπορούν να αποδειχτούν ισχυρά όπλα στην καταπολέμηση μεγάλου αριθμού ασθενειών.

Η βοτανοθεραπεία ως μέθοδος με απήχηση εντός και εκτός του Άθω αναπτύχθηκε κυρίως κατά τον 19ο αιώνα με τους θεραπευτές μοναχούς να καταλήγουν σε ασφαλή συμπεράσματα, ως προς τις θεραπευτικές ιδιότητες συγκριμένων βοτάνων.

Oι σύγχρονοί μας μοναχοί ,στηριζόμενοι σε αυτήν ακριβώς τη θεωρία έχουν ρίξει το βάρος τους , εκτός της προσευχής και της νηστείας στη διατροφή και τη χρήση των βοτάνων , ενώ δεν είναι και λίγα εκείνα τα μοναστήρια τα οποία παρασκευάζουν διάφορες θεραπευτικές αλοιφές ή επιδίδονται και στην παραγωγή βοτάνων τα οποία χρησιμοποιούνται στα φαγητά ή για ροφήματα.

Μάλιστα , τα τελευταία χρόνια, έχουν γραφτεί δεκάδες βιβλία με μοναστηριακές συνταγές οι οποίες στηρίζονται σε συνταγές αιώνων και έχουν συμβάλει τα μέγιστα στην ποιότητα της ζωής των μοναχών.Κάποιοι δε υποστηρίζουν και στη μακροζωία τους…

Ο Όσιος Παΐσιος είναι από τους μοναχούς εκείνους που είχε αναδείξει τη διατροφή και τη νηστεία ως σημαντικούς παράγοντες για την πορεία κάθε μοναχού.

Ήταν ένας άνθρωπος που λάτρευε και προστάτευε τη φύση.

Οι θέσεις του που διατύπωνε γραπτώς ή προφορικώς ,όπως μας τις μεταφέρει ο βιογράφος του ιερέας Διονύσιος Τάτσης , ήταν βαθειά οικολογικές και οι προσεγγίσεις του ήταν φαινομενικά «απλοϊκές» αλλά ουσιαστικές σε ότι αφορά το μέλλον .Ελεγε: « ο σύγχρονος άνθρωπος πήρε φάρμακα και σκότωσε τα τριζόνια που έδιωχναν τα κουνούπια. Τώρα έφτιαξε τριζόνια με μπαταρίες και υπερήχους. Τι να πεί κανείς; Με τα φυτοφάρμακα χάλασε η φύση. Τρώμε ντομάτες και αγγούρια τον Γενάρη. Αυτό δεν είναι καλό. Τα φάρμακα και οι ορμόνες βλάπτουν .Βλέπεις εδώ στο Άγιον Όρος τα δέντρα είναι πολύ ωραία. ‘Άλλα μικρά και άλλα μεγάλα με πράσινο χρώμα και πολλές αποχρώσεις . Όλα έχουν ποικιλία. Αντίθετα όταν περνάς από τη Χαλκιδική ας πούμε, όλα τα δέντρα που φυτεύτηκαν από ανθρώπινο χέρι είναι ίδια, σαν Ιταλοί στρατιώτες το 1940».

Για τη διατροφή και τη χρησιμότητα πολλών προϊόντων ο Άγιος Παΐσιος έλεγε: «Η περιποίηση στο γαϊδουράκι ( σ.σ στο σώμα του ανθρώπου ) θα πρέπει να γίνεται με διάκριση , με ανάλογο κριθάρι , για να μπορούμε να το συγκρατήσουμε με το χαλινάρι , για να μην κάνει αταξίες και μας πετάει κλοτσιές …

Ο όσιος για το λόγο αυτό επισημαίνει ότι για τον μοναχό αλλά και για τον κάθε άνθρωπο ο ρόλος της διατροφής και της νηστείας είναι σημαντικός. Σε όσους τον ρωτούσαν μετέφερε όλα εκείνα στα οποία είχε καταλήξει όλα τα χρόνια του μοναχισμού:

-Όλα τα βραστά ωφελούν μόνο με ωμό λάδι.

-Για όσους έχουν αϋπνίες υποστήριζε πως θα πρέπει να αποφεύγουν τα σινάπια (δημιουργούν πύρωση στη σάρκα!), τα μαρούλια, τα πολλά ζοχιά, τις παπαρούνες, την ήρα από το σιτάρι και τα σκόρδα. Το γάλα του κουτιού , το τσάι το ευρωπαϊκό που βγαίνει στην Κίνα που είναι σαν καφές.

-Αντίθετα ωφέλιμο είναι το φυσικό γάλα, το φλαμούρι, το μέλι . Το μέλι μπορεί να χρησιμοποιηθεί το πρωί με μία κουταλιά του γλυκού διαλυμένο σε ένα ποτήρι χλιαρό νερό ως ρόφημα. Βοηθάει εκτός των άλλων και στην πέψη και στη δυσκοιλιότητα.

-Για τη δυσκοιλιότητα βοηθάνε και τα βραστά σύκα. Τα ψητά ή βραστά κρεμμύδια και περισσότερο τα αγριόπρασα , ιδίως όταν σε αυτά βάζουμε και ωμό λάδι.

-Τα ωμά κρεμμύδια ως τροφή όταν είναι φρέσκα ή ξερά τα αφήνουμε στην παγωνιά για να φύγει το φαρμάκι.

-Το κρασί συνιστάται στους φιλάσθενους το οποίο συμπληρώνει τη λιτή τροφή, αλλά και σε αυτούς που έχουν αδύνατο στομάχι που δεν επιδέχεται… νερό.

Πολύ βοηθάει σε αυτές τις περιπτώσεις να βάζουμε δύο πόντους κρασί στο ποτήρι και μετά να το γεμίζουμε νερό και να πίνουμε το θολωμένο αυτό κρασόνερο.

Αυτές τις προτροπές μετέφερε ο όσιος Παΐσιος σε όσους τον επισκέπτονταν στο κελί του στην Παναγούδα και σε όσους του έστελναν επιστολές με τις οποίες του ζητούσαν συμβουλές για να ξεπεράσουν σωματικές ασθένειες που τους ταλαιπωρούσαν.

Η απομάκρυνση του ανθρώπου από τη φύση είναι η βασική αιτία του κακού.”Τι κατόρθωσαν οι άνθρωποι του 20ου αιώνος με τον πολιτισμό! Παλάβωσαν τον κόσμο, μόλυναν την ατμόσφαιρα, τα πάντα. Η ρόδα, αν ξεφύγει από τον άξονα, γυρίζει συνέχεια χωρίς σκοπό. Έτσι και οι άνθρωποι, άμα ξεφύγουν από την αρμονία του Θεού, βασανίζονται! Τι σακατεμένος κόσμος υπάρχει! Σε ποιά εποχή ήταν τόσοι άρρωστοι; Παλιά οι άνθρωποι δεν ήταν έτσι. Τώρα, όποιο γράμμα ανοίξω, καρκίνο ,η ψυχοπάθεια, η εγκεφαλικό, η διαλυμένες οικογένειες, αυτά θα συναντήσω. Άλλοτε σπάνια υπήρχε καρκίνος. Βλέπεις, ήταν φυσική η ζωή. Άλλο θέμα τι επέτρεπε ο Θεός. Έτρωγε κανείς φυσικές τροφές και ήταν υγιέστατος. Φρούτα, κρεμμύδια, ντομάτες, ήταν όλα καθαρά. Τώρα και αυτές οι φυσικές τροφές σακατεύουν τον άνθρωπο. Αυτοί που τρώνε όλο τέτοιες τροφές παθαίνουν μεγαλύτερη ζημιά, γιατί όλα έχουν μολυνθεί. Αν ήταν παλιά έτσι, εγώ θα πέθαινα από νέος, γιατί σαν καλόγερος έτρωγα ο,τι είχε ο κήπος· πράσα, μαρούλια, κρεμμύδια, λάχανα, όλο τέτοια, και ήμουν μια χαρά. Τώρα έχουν λιπάσματα, ραντίσματα. Τι τρώνε σήμερα οι άνθρωποι! Το άγχος, οι νοθευμένες τροφές αρρώστια φέρνουν. Αχρηστεύεται ο κόσμος, όταν χρησιμοποιεί αδιάκριτα την επιστήμη.

…Τότε οι τροφές ήταν καθαρές.Οι άνθρωποι όλα τα έτρωγαν ώριμα. Τώρα όλα τα κόβουν άγουρα, για να μη χαλάσουν, και τα αφήνουν στο ψυγείο. Τα μαζεύουν πράσινα-πράσινα και τα αφήνουν να ωριμάσουν. Ενώ πρώτα ωρίμαζε το φρούτο, έπεφτε κάτω από το δένδρο η, μόλις το έπιανες, κοβόταν.

Και πόσα από αυτά που φτιάχνει τώρα ο άνθρωπος είναι άχρηστα. Το μαλλί σιγά-σιγά το καταργούν. Δύσκολα να βρεις μάλλινη φανέλλα να κρατά τον ιδρώτα. Φορώ μια φανέλα μάλλινη και αμέσως καταλαβαίνω αν έχει συνθετικό, γιατί δεν μπορώ να πάρω αναπνοή· με πιάνει δυσφορία, πάω να σκάσω! Και το θεωρούν στέρεο, πιο καλό! Το θεωρούν πρόοδο! Είναι όμως υγιεινά αυτά; Έτσι όπως τα κάνουν είναι ανθυγιεινά. Και γράφουν «αγνό παρθένο μαλλί»!! Και θα βρουν και άλλες καθαρότερες λέξεις, για να τα διαφημίζουν! Τα πρόβατα τώρα τα έχουμε μόνο για το κρέας, αφού φτιάχνουμε μαλλί από πετρέλαιο!

«Παναγιά μου, τι να κάνω;» Και σε βοηθάει η Παναγία... ~ Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

 

ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΑ- Ι.Μ.ΙΒΗΡΩΝ

Σ’ ένα μοναστήρι του Αγίου Όρους, το γνωρίζετε, ιδιόρυθμο ήτανε. Είπε ο παπάς στον αγωγιάτη:

-Κύριε Δημήτριε, μου φέρνεις και μένα πέντε-δέκα φορτία ξύλα, να κάψω το χειμώνα;

-Θα σου φέρω, παπα-Εφραίμ.

Έφερε.

-Φερ’ τα από ‘δω.

-Όχι από ‘κει, το ζώο φοβάται, Γέροντα.

-Φερ’ τα από ‘δω, ντε.

Μαλώσανε.

-Ασυγχώρητος.

-Κι εσύ ακοινώνητος.

Έφυγε ο αγωγιάτης πήγε απάνω στο βουνό. Ο παπάς τώρα τι πρέπει να κάνει;

Μπορεί να λειτουργήσει, να φέρει σε αδιαφορία, ότι εγώ είχα δίκιο; Όχι.. Μπορεί να λειτουργήσει; Όχι. Τι να κάνει.

Τώρα μάχονται δύο: «Καλά, αύριο που θά ‘ρθει -γιατί ήτανε βραδάκι- αύριο που θά ‘ρθει ο αγωγιάτης, του λέω ότι να με συγχωρέσει». Ο άλλος λέει: «Καλά, αν δεν έρθει ο αγωγιάτης αύριο κι έλαβε ένα τηλεγράφημα από τη γυναίκα του να πάει ότι το παιδί αρρώστησε, τι θα κάνεις;»

Ι.Μ.ΙΒΗΡΩΝ

Πάτερ, εδώ είναι ο θησαυρός του καλογήρου. Προσευχή.

-Παναγία μου, τι να κάνω; (Το Ιβήρων ήταν το μοναστήρι.)

-Παναγία Πορταΐτισσα, τι να κάνω, βοηθησέ με.

Κεραυνοβόλος έρχεται η πληροφορία, η έμπνευση, να πούμε, η παρουσία της Παναγίας.

Όλοι μας ξέρομε ότι τα μοναστήρια τα Αγιορείτικα, όταν βασιλεύει ο ήλιος κλείνουνε. Έχουν όμως κι ένα πορτάκι μικρό τόσο, που εν καιρώ, σπάνια το ανοίγουν αυτό. Ανάβει λοιπόν ο παπάς το φανάρι του, περνάει το πορτάκι κι ανεβαίνει απάνω στο βουνό.

-Καλησπέρα σας.

-Καλώς τον παπά.

-Ευλογημένε κύριε Δημήτρη, να με συγχωρέσεις.

-Θεός σχωρέσου. Συγχώρεσέ με κι εσύ.

Συγχωρεθήκανε και κατέβηκε κάτω ο παπάς πάλι και λειτούργησε την άλλη μέρα. Βλέπετε ότι σε κάθε περίπτωση επιβάλλεται η προσευχή.

Δεν μπορείς εκείνη την ώρα τι να κάνεις, σαστίζεις δεν ξέρεις τι να κάνεις. «Παναγία μου, τι να κάνω;»

Και σε βοηθάει η Παναγία. Δεν μπορείς, πάτερ, να λειτουργήσεις.

«Μη τα αμαρτήματά μου κωλύσωσι ενθάδε παραγενέσθαι το Άγιόν Σου Πνεύμα».

Πάτερ μου, λειτουργάμε, μεταλαμβάνομε, η χάρις κατέρχεται, αλλά «μη εις κρίμα ή εις κατάκριμα», το λέμε κι αυτό.

~ Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ ΣΤΟ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙ

 

Ανεβαίνοντας τη σκάλα που βρίσκεται στα αριστερά της κεντρικής πύλης του καθολικού της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου υπάρχει παρεκκλήσιο αφιερωμένο στην Παναγία την Παραμυθία. Μέσα σ’ αυτό μεταφέρθηκε μετά την τέλεση του θαύματος, που θα περιγράψουμε, η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, τοιχογραφία του 14ου αι. που βρισκόταν άλλοτε στη δεξιά άκρη του εξωνάρθηκα.

Παλαιά υπήρχε η συνήθεια, βγαίνοντας οι πατέρες από το Καθολικό, μετά το τέλος της ακολουθίας του Όρθρου, να ασπάζονται την εικόνα της Παναγίας που υπήρχε στον εξωνάρθηκα. Εκεί ο Ηγούμενος έδινε τα κλειδιά της κλεισμένης για τις βραδινές ώρες πύλης της Μονής στον θυρωρό για να ανοίξει.

Κάποια χρονιά, αρχές του 14ου αι., στις 21 Ιανουαρίου, τελείωσε ο Όρθρος. Οι πατέρες αποσύρθηκαν στα κελιά τους για να αναπαυθούν, μέχρι να αρχίσουν τα καθημερινά τους διακονήματα. Τότε θα ανοιγόταν και η πύλη της Μονής. Δεν γνώριζαν ότι έξω από αυτήν παραμόνευαν πειρατές, που την είχαν περικυκλώσει, έτοιμοι να εισβάλλουν για να καταστρέψουν τα πάντα.

Στο ναό βρισκόταν μόνος ο Ηγούμενος, αφοσιωμένος στην προσευχή του. Πετάχτηκε ξαφνικά ακούγοντας μια φωνή, που δεν έμοιαζε με φωνή ανθρώπου. Έντρομος κοίταξε γύρω του. Δεν είδε κανέναν. Εξάλλου κανένας δεν ήταν μέσα στο ναό. Και όμως κάποιος μίλησε. Συγκέντρωσε την προσοχή του και γεμάτος φόβο κατάλαβε ότι η φωνή προερχόταν από την εικόνα της Θεομήτορος. Με ευλάβεια τέντωσε το αυτί του για να ακούσει. Άκουσε τότε τη φωνή της Παναγίας να λέει: «Μην ανοίξετε σήμερα την πύλη της Μονής, αλλά αφού ανεβείτε στα τείχη, να διώξετε τους πειρατές». Κατάπληκτος ο Ηγούμενος προσήλωσε τα μάτια του στην εικόνα της Θεοτόκου. Αντίκρυσε τότε ένα εκπληκτικό θαύμα. Η μορφή της Παναγίας ήταν ζωντανή. Το βρέφος Ιησούς που κρατούσε στα χέρια της πήρε και αυτό ζωή. Κίνησε το δεξί του χέρι και έκλεισε το στόμα της αγίας Μητέρας του, στρέφοντας προς αυτήν το φωτεινό πρόσωπό του.

Μια γλυκιά παιδική φωνή ακούστηκε να λέει: «Μη, Μητέρα μου, μην τους το λες. Άφησε τους να τιμωρηθούν, όπως τους αξίζει, γιατί αμελούν τα μοναχικά τους καθήκοντα». Τότε η Κυρία Θεοτόκος με μεγάλη μητρική παρρησία προς τον μονογενή Υιό της, σήκωσε ελαφρά το χέρι, συγκράτησε το χεράκι του, έκλινε λίγο προς τα δεξιά το θείο της πρόσωπο και επανέλαβε πιο έντονα: «Μην ανοίξετε σήμερα την πύλη της Μονής, αλλά αφού ανεβείτε στα τείχη, να διώξετε τους πειρατές. Και κοιτάξτε να μετανοήσετε, γιατί ο Υιός μου είναι οργισμένος μαζί σας». Επανέλαβε δε και για τρίτη φορά την προειδοποίηση: «Σήμερα, μην ανοίξετε την πύλη της Μονής…». Μετά το διάλογο η Κυρία Θεοτόκος και το Πανάγιο Βρέφος της αποκαταστάθηκαν πάλι σαν εικόνα.

Ο Ηγούμενος γεμάτος θαυμασμό συγκάλεσε όλους τους Πατέρες, διηγήθηκε σ’ αυτούς τα υπερφυσικά γεγονότα που συνέβησαν και τους επανέλαβε τα λόγια που είχε ακούσει από τα χείλη της Παναγίας και του Θείου Βρέφους προς την Μητέρα του. Όλοι με κατάπληξη στράφηκαν προς το μέρος της θαυματουργού εικόνας. Και η κατάπληξη τους αυξήθηκε. Η παράσταση της εικόνας είχε μεταμορφωθεί. Η σύνθεση μεταβλήθηκε ολοκληρωτικά και δεν έμοιαζε καθόλου με την παλαιά εικόνα. Διατηρήθηκε η μορφή όπως φαίνεται σήμερα. Η Παναγία να κρατά το χέρι του Χριστού κάτω από το στόμα της και να κλίνει το κεφάλι της δεξιά για να το αποφύγει. Η έκφραση του προσώπου της είναι γεμάτη απέραντη επιείκεια, αγάπη, συμπάθεια και μητρική στοργή. Ο Χριστός παρόλο που παριστάνεται ως βρέφος έχει αυστηρό πρόσωπο ως Κριτής.

Η εικόνα αυτή είναι πράγματι αχειροποίητος, διότι κατασκευάστηκε στη μορφή που είναι σήμερα, όχι από ανθρώπινο χέρι, αλλά από τη Χάρη του Θεού, μετά τη θαυματουργική επέμβαση της Παναγίας μας για τη διάσωση της Μονής. Ονομάστηκε «Παναγία Παραμυθία», δηλαδή Παρηγορήτρια. Και δικαίως· διότι όπως λένε οι προσκυνητές της Μονής, που δεν χορταίνουν να την βλέπουν, η θέα της γλυκιάς έκφρασης του προσώπου της Παναγίας ξεκουράζει, αναπαύει, γαληνεύει και παρηγορεί τη ψυχή του ανθρώπου.

Με το θαύμα αυτό φανερώνεται για άλλη μια φορά η μητρική παρρησία της Θεοτόκου στο να μεσιτεύει για τις αμαρτίες των ανθρώπων «προς τον Υιόν και Θεόν της» και οι σωτήριες πρεσβείες της, με τις οποίες απαλλάσσονται από τα δεινά που δίκαια τους αξίζουν για το πλήθος των αμαρτιών τους. Η εικόνα μεταφέρθηκε στο ιδιαίτερο παρεκκλήσιο της Παραμυθίας. Μπροστά σ’ αυτήν οι μοναχοί διατηρούν ακοίμητο κανδήλι, ψάλλουν καθημερινά Παράκληση και τελείται κάθε Παρασκευή Θεία Λειτουργία. Παλαιότερα, υπήρχε η συνήθεια οι κουρές των μοναχών να γίνονται σ’ αυτό το παρεκκλήσιο.

Με αυτή την εικόνα συνδέεται και ο βίος του Οσίου Νεοφύτου, ο οποίος διετέλεσε «προσμονάριος», δηλαδή φύλακας και διακονητής του παρεκκλησίου της Παραμυθίας.

Ο Όσιος βρισκόταν σε αποστολή και υπηρεσία εκ μέρους της Μονής για ένα χρονικό διάστημα σε κάποιο μετόχι της, στην Εύβοια. Εκεί αρρώστησε βαριά. Παρακάλεσε τότε την Παναγία να τον αξιώσει να πεθάνει στη μονή της μετανοίας του. Άκουσε αμέσως τη φωνή της Παναγίας να του λέει: «Νεόφυτε, πήγαινε στη μονή σου και μετά από ένα χρόνο να ετοιμασθείς για την έξοδο σου από τη ζωή». Ευχαριστώντας θερμά την Παναγία ο Όσιος για την παράταση της ζωής που του δόθηκε, είπε στον υποτακτικό του να ετοιμασθούν για την επιστροφή στη μονή.

Πράγματι, μετά την παρέλευση ενός έτους, μια μέρα αφού κοινώνησε τα άχραντα μυστήρια, ανεβαίνοντας τη σκάλα μπροστά από το παρεκκλήσιο της Παραμυθίας, άκουσε πάλι τη φωνή της Παναγίας: «Νεόφυτε, ο καιρός της εξόδου σου έφθασε». Όταν πήγε στο κελί του αδιαθέτησε και αφού έλαβε συγχώρηση από όλους τους πατέρες της αδελφότητας, παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο.

[ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ «Παναγία Παραμυθία – Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου «]

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΔΙΚΑΙΟΣ Ι. ΣΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ : Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΙΧΕ ΕΝΑΝ ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΣΜΟ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ

 

Ο Γέροντας Εφραίμ Δικαίος της Σκήτης του Αγίου Ανδρέου του Αγίου Όρους, για την σωτηρία του ανθρώπου, για την ψυχή, το καντήλι, την διατροφή και για τις αρετές.

Ο Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέου του Αγίου Όρους, για την σωτηρία του ανθρώπου, για την ψυχή, το καντήλι, την διατροφή και για τις αρετές.

Ποτέ να μην πούμε την φράση, ούτε για αστείο: »Εγώ δεν θα σωθώ!» Αυτή η φράση δίνει χαρά στον εχθρό διάβολο, που λέει: »αμήν και πότε!». Να παίρνουμε πάντα την υγιή τοποθέτηση: »Με τη βοήθεια του Θεού, αν και δεν το αξίζω, ελπίζω ότι θα σωθώ». Είναι πολύ λεπτό το θέμα.

Το ποιός θα σωθεί και ποιός όχι, είναι δουλειά του Χριστού. Όταν λέω: »εγώ θα σωθώ και εκείνος όχι», είμαι αντίχριστος και βρίσκομαι σε πλάνη! Δεν στέλνουμε κανέναν στον Παράδεισο και κανέναν στην Κόλαση. Αυτό είναι δουλειά μόνο του Χριστού!

Η ψυχή έχει 3 ονόματα: Λέγεται καρδία, λέγεται ψυχή, λέγεται και πνεύμα. Το ίδιο πράγμα με 3 ονομασίες.

Όταν μιλούμε για λογισμούς, για συναισθήματα και για πάθη, ονομάζουμε την ψυχή μας ως καρδία (Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία…).

Όταν όμως μιλούμε για τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, που λάβαμε στο Άγιο Βάπτισμα, τότε ομιλούμε περί ψυχής.

Όταν όμως αποχωριστεί η ψυχή από το σώμα (σωματικός θάνατος), τότε η ψυχή ονομάζεται πνεύμα.

Όση ώρα είναι αναμμένα τα καντήλια, αυτά φωνάζουν: »ελέησον, ελέησον, ελέησον τον άνθρωπο, που άναψε το καντήλι, προς το Θεό».

Αυτό το ξέρει ο διάβολος γι’ αυτό βάζει λογισμούς, ότι τάχα υπάρχει κίνδυνος πυρκαγιάς από το καντήλι.

Στο καντήλι βάζουμε πάντοτε το καλύτερο λάδι.

Λένε οι Πατέρες της Εκκλησίας, ότι εάν υπερβούμε το μέτρο της ποσότητας στην διατροφή μας και παραφάμε, τότε το επιπλέον αυτό φαγητό, το »δανείζουμε» στον διάβολο, διότι είναι του φτωχού και του πεινασμένου που πεθαίνει της πείνας. Χάνουμε έτσι την παρρησία μας απέναντι στον Θεό…

Καμμία αρετή από μόνη της δεν σώζει, ούτε και η αγάπη. Η μόνη αρετή, που από μόνη της σώζει, είναι η ταπεινοφροσύνη, που είναι η σπονδυλική στήλη όλων των αρετών.

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέου του Αγίου Όρους

Από τη σελίδα: «Δόξα Χριστού»

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ Σ. ΨΥΧΑΡΗ- ΜΕΣΙΣΤΙΕΣ ΟΙ ΣΗΜΑΙΕΣ

 

Την εκδημία του Σταύρου Ψυχάρη, πρώην Διοικητή του Αγίου Όρους ανακοίνωσε η Διοίκηση του Αγίου Όρους.

Διαβάστε παρακάτω την σχετική ανακοίνωση

Η Διοίκηση του Αγίου Όρους με λύπη ανακοινώνει την κοίμηση του Σταύρου Ψυχάρη και αποφασίζει:

α) Να σταλεί συλλυπητήρια επιστολή στην οικογένεια

β)Οι σημαίες των γραφείων της ΔΑΟ στις Καρυές να κυματίζουν για 3 μέρες μεσίστιες

γ) Να δημοσιευθεί η παρούσα ανακοίνωση στον Τύπο

Ορατόριο «ΜΕΓΑΛΕΣ ΩΡΕΣ» στο Ηρώδειο

 

O Συνθέτης Ανδρέας Κατσιγιάννης και η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών παρουσιάζουν το ορατόριο ΜΕΓΑΛΕΣ ΩΡΕΣ την Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδειο.

Ένα πολυδιάστατο μουσικό έργο, μία πολυπρόσωπη μεγάλη παραγωγή!

Γλυκερία, Δημήτρης Μπάσης, Ελεάννα Βαρελά, Jonathan Jackson μαζί με 100 χορωδούς.

Αφηγητής: Νικήτας Τσακίρογλου

Την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών διευθύνει ο Στάθης Σούλης

Συμμετέχουν οι Χορωδίες: “Chorus Vivendi”, «Μελωδοί» και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

 

Προπώληση εισιτηρίων:

Ticket Services  https://www.ticketservices.gr/event/megales-ores/  στο τηλ. 2107234567 και στο εκδοτήριο Πανεπιστημίου 39 Αθήνα

Προσφορά: Για αγορές εισιτηρίων έως 15 Αυγούστου, έκπτωση 10% σε όλες τις τιμές!

Για ομαδικές αγορές 30 ατόμων, φοιτητές, πολύτεκνους, ΑμεΑ και ανέργους επιπλέον έκπτωση 15%

Παραγωγή: ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ

Την Πέμπτη η κηδεία του πρώην Διοικητή του Αγίου Όρους Στ. Ψυχάρη

 

Πέθανε τα ξημερώματα ο δημοσιογράφος, εκδότης και πρώην Διοικητής του Αγίου Όρους Σταύρος Ψυχάρης σε ηλικία 77 ετών.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, εκφράζοντας τα συλλυπητήρια του στην οικογένεια του Σταύρου Ψυχάρη, τα παιδιά και την σύζυγό του και δημοσιογράφο Χριστίνα Τσούτσουρα, καθώς και τους οικείος του, ενημερώνει ότι η κηδεία θα τελεστεί την Πέμπτη, 4 Αυγούστου στις 11.00 π.μ. στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

Επιπλέον, παραθέτει βιογραφικό σημείωμα του εκδότη:

Ο Σταύρος Ψυχάρης γεννήθηκε στον Τύρναβο το 1945. Τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1964 στην εφημερίδα «Δημοκρατική Αλλαγή». Εργάστηκε, επίσης, στον «Νέο Ανένδοτο» και το 1968 πήγε στο «Έθνος», ως συντάκτης ύλης και στη συνέχεια ως πολιτικός συντάκτης.

Το 1972 ξεκίνησε να εργάζεται στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη ενώ αργότερα ανέλαβε διευθυντικές θέσεις στον Οργανισμό. Από το φθινόπωρο του 1983 ήταν διευθυντής της εφημερίδας «Το Βήμα».

Το 1996 διορίστηκε Διοικητής του Αγίου Όρους θέση που διατήρησε μέχρι το 2001. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου ανέλαβε καθήκοντα γενικού διευθυντή και από τον Σεπτέμβριο του 2003 του διευθύνοντος συμβούλου και αντιπροέδρου του Ομίλου, που συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο των εκδοτικών εταιρειών του ομίλου ΔΟΛ.

Ήταν πρόεδρος του Ιδρύματος Λαμπράκη (παλαιότερα Ίδρυμα Μελετών Λαμπράκη), θέση που ανέλαβε μετά τον θάνατο του ιδρυτή του ιδρύματος Χρήστου Λαμπράκη το 2009, ενώ εκλέχθηκε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου, αναλαμβάνοντας ο ίδιος, εκτός από την έκδοση του Βήματος και την έκδοση της εφημερίδας «Τα Νέα».

Επίσης, είχε διατελέσει Πρόεδρος της Ένωσης Ιδιοκτητών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (Ε.Ι.Η.Ε.Α.).

Τιμήθηκε στις 20 Ιουνίου 2010 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο για την προσφορά του κατά την περίοδο που διετέλεσε Διοικητής του Αγίου Όρους με το οφίκιο του Μεγάλου Νοταρίου του Οικουμενικού Θρόνου.

Ο Σταύρος Ψυχάρης διέγραψε μία μοναδική διαδρομή στην ελληνική δημοσιογραφία. Άνθρωπος με έντονη προσωπικότητα, δυναμισμό και γνώσεις, υπήρξε για δεκαετίες ο κινητήριος μοχλός του μεγαλύτερου δημοσιογραφικού οργανισμού της χώρας ενώ παράλληλα με την αρθρογραφία του επηρέαζε την πολιτική ζωή του τόπου.

 

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Δεκαπενταύγουστος: Μια ιδιαίτερη «ευχαριστία»-τάμα στη Μητέρα όλων μας

 

Ι.Μ.ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ

Η Παναγία Γερόντισσα είναι το πολύτιμο στολίδι της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος, έβδομη στην τάξη των Αγιορείτικων Μοναστηριών, κτισμένη πάνω στη θάλασσα στη Β.Α. πλευρά του Αγίου Όρους. Ιδρύθηκε στα μέσα του 14ου αι. από το μέγα στρατοπεδάρχη Αλέξιο και το μέγα πριμικήριο Ιωάννη.

Το καθολικό της Μονής, στο οποίο φιλοξενείται η θαυματουργή εικόνα, είναι αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος.

Η Παναγία παριστάνεται όρθια, σε στάση δεήσεως χωρίς το Χριστό. Ένα θαύμα της Θεοτόκου έδωσε στην εικόνα τ’ όνομά της. Σε βαριά άρρωστο γέροντα της μονής αποκαλύφθηκε με τρόπο θαυματουργό η ημέρα του θανάτου του. Όταν έφτασε η μέρα, ο γέροντας ζήτησε από τον εφημέριο ιερομόναχο που λειτουργούσε, να συντομεύσει τη Θεία Λειτουργία για να κοινωνήσει τα Άχραντα Μυστήρια. Ωστόσο, οι παρακλήσεις του δεν είχαν αποτέλεσμα. Η ώρα περνούσε και ο γέροντας κινδύνευε να πεθάνει χωρίς να κοινωνήσει. Τότε ακούστηκε από την εικόνα της Θεοτόκου μια οργισμένη φωνή να ρωτά τον ιερομόναχο γιατί δε συμμορφωνόταν με την παράκληση του γέροντα, μ’ αποτέλεσμα εκείνος τρέμοντας να υπακούσει. Από τότε η εικόνα ονομάστηκε “Παναγία Γερόντισσα”, επειδή στλαθηκε αρωγός του αιτήματος του γέροντα ο οποίος αμέσως μόλις μετέλαβε των Αχράντων μυστηρίων παρέδωσε το πνεύμα του.

Μετά από αυτό θαύμα, οι μοναχοί μετέφεραν την εικόνα από την αρχική της θέση μέσα στο Ιερό Βήμα και πίσω από την Αγία Τράπεζα, στην αριστερή κολώνα του κυρίως ναού, όπου και την προσκυνούν οι πιστοί μέχρι σήμερα. Το πρώτο θαύμα της εικόνας σημειώθηκε επί Αλεξίου Α’ Κομνηνού μ’ εντολή του οποίου άρχισε να κτίζεται το αρχικό μονύδριο σε απόσταση περίπου 500 μέτρων από τη σημερινή θέση της μονής πάνω σ΄ ένα ύψωμα. Κάθε βράδυ η εικόνα της Παναγίας και τα εργαλεία των εργατών μετακινούνταν με θαυμαστό τρόπο στο σημείο όπου είναι σήμερα κτισμένη η μονή. Κι’ αφού το θαύμα επαναλήφθηκε πολλές φορές, οι κτίστες κατάλαβαν ότι ήταν θέλημα της Παναγίας να κτιστεί σε άλλο σημείο το μοναστήρι όπερ και εγένετο.

Η θαυματουργή εικόνα απέκτησε τα κατοπινά χρόνια ασημένια επένδυση μ’ έξοδα αρχόντισσας από την Κων/ πόλη. Δίπλα στην Παναγία διακρίνεται ένα πιθάρι που ξεχειλίζει, σε ανάμνηση ενός ακόμη θαύματος της Θεοτόκου, που σημειώθηκε το 17ο αι., περίοδο κατά την οποία το μοναστήρι εμφάνισε παντελή έλλειψη σε λάδι.

Οι μοναχοί προσεύχονταν στην Παναγία να τους βοηθήσει και η πίστη τους ανταμείφθηκε. Ένα πρωί είδαν να ξεχειλίζει λάδι, η είσοδος της αποθήκης όπου φυλάσσονταν τα άδεια πιθάρια. Το λάδι ανέβλυζε από ένα πιθάρι που σώζεται μέχρι σήμερα, απ’ το οποίο οι μοναχοί γέμισαν τ’ άδεια δοχεία τους. Όταν τέλειωσαν τη δουλειά τους, το πιθάρι σταμάτησε να ξεχειλίζει. Από τότε το λάδι δεν έλειψε ποτέ από το μοναστήρι. Διασώζεται μια ακόμη ιστορία με πρωταγωνίστρια τη θαυματουργή εικόνα.

Σε μια επιδρομή στη μονή, ένας Σαρακηνός προσπάθησε να κάνε την εικόνα κομμάτια και ν’ ανάψει μ’ αυτά το τσιμπούκι του. Αμέσως, έχασε την όρασή του και οι σύντροφοί του έντρομοι από το πάθημά του, πέταξαν την εικόνα σ’ ένα κοντινό πηγάδι. Ο τυφλός ιερόσυλος λίγο πριν το τέλος της ζωής του, ζήτησε από τους δικούς του να πάνε στο Άγιον Όρος και να βγάλουν την εικόνα από το πηγάδι. Οι οικείοι του εκπλήρωσαν την τελευταία επιθυμία του και αφού έβγαλαν την εικόνα από το πηγάδι την παρέδωσαν στους πιστούς.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΑΤΥΤΕΡΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ

 

Η ΠΛΑΤΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ Ι.Μ.ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Παρακολουθήστε το σύντομο βιντεάκι που ετοίμασε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ.Ιγνάτιος, με αφορμή τους εικονογραφικούς τύπους της Παναγίας μας. Σε αυτό το βίντεο, μας ομιλεί για την Παναγία την Πλατυτέρα των Ουρανών

“Καλό και ευλογημένο μήνα! Καλή Παναγιά!

Ελάτε αυτές τις μέρες να γνωρίσουμε τον εικονογραφικό τύπο της Παναγίας μας.

Την ονόμασαν “Πλατυτέρα των Ουρανών”. Είναι αυτή που αγιογραφείται στην κόγχη του Ιερού, εκεί όπου ενώνει τη γη με τον ουρανό.

Γιατί η Παναγιά μόνο ενώνει! Χάρις σ’αυτήν μπορούμε να έχουμε ενότητα με τον Χριστό. Όταν απλώνει τα χέρια της ως Πλατυτέρα, αγκαλιάζει όλον τον κόσμο και μας καλεί όλους σε ενότητα. Όταν έχει τα χέρια της κατεβασμένα προς τον Χριστό, είναι ακριβώς γιατί θέλει να δείξει ότι το κέντρο της ζωής μας είναι ο Κύριός μας ο Χριστός μας, που είναι στο μέσον αγιογραφημένος.

Η Πλατυτέρα των Ουρανών είναι η Παναγιά μας, της ενότητας. Αυτές τις μέρες ας είμαστε ενωμένοι όσο ποτέ άλλοτε για να γιορτάσουμε αληθινή “Παναγιά””!

Το σπήλαιο του Αγίου Γερασίμου στο Άγιο Όρος (ΦΩΤΟ)

 Στην Σκήτη της Αγίας Άννης πολύ κοντά στο “Κυριακό”(έτσι ονομάζεται ο κεντρικός ναό της Σκήτης όπου συγκεντρώνονται οι μοναχοί από όλα τα κελιά τις Κυριακές και τις μεγάλες εορτές) βρίσκεται το σπήλαιο του Αγίου Γερασίμου Κεφαλλονιάς.

Ο Άγιος Γεράσιμος

Ο Άγιος Γεράσιμος σύμφωνα με τη παράδοση γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Κορινθίας το 1506. Ο πατέρας του ονομάζονταν Δημήτριος και η μητέρα του Καλή. Ο πατέρας του ανήκε στην βυζαντινή αριστοκρατία, στη μεγάλη οικογένεια των Νοταράδων. Όταν ήρθε σε κατάλληλη ηλικία αποφάσισε να γίνει μοναχός και τα βήματά του τον οδήγησαν στο Περιβόλι της Παναγίας το Άγιον Όρος. Τότε έλαβε το μοναχικό όνομα Γεράσιμος. Ο Άγιος σύμφωνα με τους βιογράφους του έμεινε αρκετά στο Άγιον όρος περίπου δέκα χρόνια, στο γνωστό πλέον σπήλαιο του Αγίου Γερασίμου.

Το σπήλαιο του Αγίου Γερασίμου που βρίσκεται στη σκήτη της Αγίας Άννης ήταν ο τόπος στον οποίο μόνασε ακολουθώντας έναν πολύ αυστηρά ασκητικό τρόπο ζωής. Η σπηλιά είναι πολύ στενή, τριγωνικού σχήματος, και η πρόσβαση σε αυτή γίνεται κατεβαίνοντας μερικά σκαλοπάτια. Στην είσοδο δεν υπάρχει παρά μόνο ένα στασίδι.

Όπου κι αν πήγε ο Άγιος Γεράσιμος αγαπούσε την άσκηση στα σπήλαια. Στη Ζάκυνθο αρχικά ασκήτεψε σε μια σπηλιά, στον Άγιο Νικόλα Γερακαρίου, όπου μέχρι σήμερα ονομάζεται «σπηλιά του Αγίου Γερασίμου».

Ο Άγιος Γεράσιμος στην Κεφαλλονιά

Την εποχή της Ενετικής κυριαρχίας στη Ζάκυνθο η καθολική εκκλησία προσπαθούσε να αποκτήσει πιστούς από το ντόπιο πληθυσμό. Έτσι ο Άγιος Γεράσιμος αποφάσισε να πάει στην Κεφαλονιά. Αμέσως μόλις έφτασε, διάλεξε και πάλι ένα σπήλαιο για να ασκητέψει, νοτιοδυτικά του Αργοστολίου, το οποίο είναι γνωστό μέχρι σήμερα ως το «Σπήλαιο τ’ Αγίου», όπου και έμεινε για 5 χρόνια και 11 μήνες.

Η θέα από το σπήλαιο 

Άποψη του Καθολικού της Αγίας Άννης 

Συμβουλές:

Το σπήλαιο του Αγίου Γερασίμου είναι εύκολα προσβάσιμο στους προσκυνητές. Στο πίσω μέρος του Κυριακού της Σκήτης της Αγίας Άννης, απέναντι ακριβώς από το κοιμητήριο υπάρχει πινακίδα για το μονοπάτι που οδηγεί στο σπήλαιο.

Άγιον Όρος: Ξένο προς τη διδασκαλία του Ευαγγελίου ένα ομόφυλο ζευγάρι να θεωρείται οικογένεια και να υιοθετεί παιδιά

  

Ανακοίνωση εξέδωσε η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους, με αφορμή, όπως τονίζει, πρόσφατες δημόσιες τοποθετήσεις κληρικών της Εκκλησίας, «ακόμη και Ιεραρχών», οι οποίες «αφήνουν να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι είναι δυνατόν η Εκκλησία να δέχεται οποιαδήποτε άλλη μορφή οικογένειας εκτός από αυτή που θεσπίζει το Ιερό Ευαγγέλιο».

Σημειώνει χαρακτηριστικά, μεταξύ άλλων, ότι «είναι σαφώς ξένο προς τη διδασκαλία του Ευαγγελίου και το Ορθόδοξο ήθος να αφήνεται να εννοηθεί ότι ένα ‘’ομόφυλο ζεύγος’’ είναι δυνατόν να θεωρείται ως οικογένεια και να αναγνωρίζεται σε αυτό δικαίωμα υιοθεσίας τέκνων, καθώς κάθε τέτοιου είδους μορφή τεκνοθεσίας η αναδοχής αντίκειται στην ευαγγελική διδασκαλία, την ανθρώπινη φύση αλλά και στο ήθος και στις παραδόσεις του λαού μας, ενώ ταυτόχρονα παραβιάζει και τα στοιχειώδη δικαιώματα αθώων αντυπεράσπιστων ανθρώπων, που δεν έχουν την δυνατότητα να επιλέξουν ένα φυσιολογικό οικογενειακό περιβάλλον».

Διαβάστε την ανακοίνωση του Αγίου Όρους

«Εξ αφορμής προσφάτων δημοσίων εμφανίσεων και τοποθετήσεων κληρικών της Εκκλησίας, ακόμη και ιεραρχών, οι οποίες αφήνουν να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι είναι δυνατόν η Εκκλησία να δέχεται οποιαδήποτε άλλη μορφή οικογένειας, εκτός από αυτήν που θεσπίζει το Ιερόν Ευαγγέλιον, η Ιερά Κοινότης επιθυμεί να τοποθετηθεί και δημοσίως.

Το Άγιον Όρος, ως χώρος προσευχής και ασκήσεως, με αδιάσπαστη συνέχεια λειτουργική και πνευματική, εύχεται ταπεινά υπέρ του σύμπαντος κόσμου, για όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως διακρίσεων. Το μυστήριο του βαπτίσματος, με το οποίο ο άνθρωπος γίνεται μέλος της Εκκλησίας και λαμβάνει την χάρη του Αγίου Πνεύματος, αναμφισβήτητα αποτελεί την ορατή έκφραση της άπειρης αγάπης του Θεού. Η προσπάθεια να ζήσουμε σύμφωνα με το άγιο Ευαγγέλιο και τον νόμο του Θεού εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις για την συμμετοχή στα μυστήρια της Εκκλησίας.

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω δεν θα μπορούσαμε παρά να εκφράσουμε την λύπη μας για τις παραπάνω δημόσιες εμφανίσεις και τοποθετήσεις προσώπων της Εκκλησίας, οι οποίες παρέχουν αφορμές σκανδαλισμού του πιστού λαού. Είναι σαφώς ξένο προς την διδασκαλία του Ευαγγελίου και το Ορθόδοξο ήθος να αφήνεται να εννοηθεί ότι ένα «ομόφυλο ζεύγος» είναι δυνατόν να θεωρείται ως οικογένεια και να αναγνωρίζεται σε αυτό δικαίωμα υιοθεσίας τέκνων, καθώς κάθε τέτοιου είδους μορφή τεκνοθεσίας η αναδοχής αντίκειται στην ευαγγελική διδασκαλία, την ανθρώπινη φύση αλλά και στο ήθος και στις παραδόσεις του λαού μας, ενώ ταυτόχρονα παραβιάζει και τα στοιχειώδη δικαιώματα αθώων αντυπεράσπιστων ανθρώπων, που δεν έχουν την δυνατότητα να επιλέξουν ένα φυσιολογικό οικογενειακό περιβάλλον.

Τα ανωτέρω εκφράζομε ως φωνή ειλικρινούς ενδιαφέροντος για την πορεία της πατρίδος μας, και μάλιστα σε περίοδο τόσο κρίσιμη γι᾽ αυτήν. Είθε η Προστάτις της πατρίδος μας και Έφορος του Αγίου Όρους Υπεραγία Θεοτόκος να μεσιτεύει προς τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν για να οδηγήσει όλους σε μετάνοια και ζωή σύμφωνα προς το φως του Ευαγγελίου και την διδασκαλία Του.

Άπαντες οι εν τη κοινή Συνάξει Αντιπρόσωποι και Προιστάμενοι

των είκοσιν Ιερών Μονών του Αγίου Όρους Άθω».

Το ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ εόρτασε τον Άγιο Νικόδημο Αγιορείτη – Εικόνες απο κελί που πανηγύρισε!

 Από την πανήγυρη του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου στο κελί του στις Καρυές!

Στο πρόσφατο προσκύνημα του Συνδέσμου μας ( ο Άγιος είναι προστάτης του Συνδέσμου μας), μέλη του επισκέφτηκαν και προσκύνησαν στο ΚΕΛΛΙ.

Η εικόνες είναι από τον μοναχό Πορφύριο . Χρόνια πολλά στους Αγιορείτες και σε όλο τον ΟΡΘΟΔΟΞΟ κόσμο απανταχού .