ΣΑΡΑΝΤΑΛΕΙΤΟΥΡΓΟ-ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ ΨΥΧΕΣ ΣΕ ΕΝΑ ΤΑΠΕΙΝΟ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟ ΚΕΛΑΚΙ

 Πριν από πολλά χρόνια, βρέθηκα στο Άγιον Όρος παρακολουθώντας μια αξέχαστη Θεία Λειτουργία σε ένα ταπεινό κελλάκι με λειτουργό, ευλαβή Ιερομόναχο, αγιασμένη ψυχή που πλέον αυλίζεται εις τόπους, ένθα των δικαίων τα πνεύματα αναπαύονται.

Νέος παπάς ο γράφων, άγευστος ακόμα της μεταμορφωτικής εμπειρίας του παλιού και σεβασμίου λειτουργού, που κρυμμένος σχεδόν μέσα στο μισοσκόταδο, στέκονταν ευθυτενής παρά το βάρος του χρόνου που αγόγγυστα στους ώμους του κουβαλούσε και τον έβλεπα να μνημονεύει ψυχές… με ένα χαμόγελο να διαγράφεται στα χείλη του που έτρεμαν προφέροντας σχεδόν μυστικά τα ονόματα των ανθρώπων…

Το μοναδικό κερί που είχε κοντά του, του προσέφερε μια οριακή ματιά σε αυτό που μπορούσε ο καθένας μας να δει όσο το φως του κεριού που τρεμόπαιζε, πολεμούσε να αποδιώξει το μεταμεσονύκτιο σκοτάδι.

Εκείνος, κυπαρίσσι που ο αγέρας της ζωής δεν κατάφερε να ρίξει στην γη, έστεκε κοιτώντας το δισκάριο και μνημόνευε για ώρες, διακόπτοντας μόνο όπου η ακολουθία επέβαλλε την διακοπή για τις εκφωνήσεις.

Τον κοίταζα με προσοχή, να διαβάζει ατέλειωτα ονόματα και κάπου, κάπου έβλεπα δάκρυα να κυλούν από τα μάτια του. Πλησίασα αθόρυβα κοντά του, από την μια να καταστώ κοινωνός αυτής της δωρεάς του Θεού, μνημονεύοντας ονόματα δικά μου και από την άλλη να παρακολουθήσω αυτό που εκείνος, την στιγμή αυτή ζούσε. Με κοίταξε σε κάποια στιγμή και μου είπε:

-Παπά-Θωμά, καλύτερα να θυμάσαι πιο πολύ τους κεκοιμημένους παρά τους ζωντανούς…

Δεν πολυκατάλαβα το νόημα του λόγου του, συνέχισα να μνημονεύω, χωρίς να μπορώ να αντιληφθώ τι ζούσε εκείνος! Σε κάποια στιγμή, η μνημόνευση ολοκληρώθηκε, έτσι νόμιζα τουλάχιστον. Πήγα, δειλά-δειλά κοντά του, με την αναζήτηση του αρχαρίου που αποζητά να μάθει και τον ρώτησα:

-Γιατί γέροντα περισσότερο τους κεκοιμημένους;

Την ώρα εκείνη δεν μου απάντησε. Και αυτό, ήταν μια επιβεβαίωση της δικής μου απειρίας, να τον ρωτήσω, πράγματα που βλέποντας τα, δεν μπορείς να τα καταλάβεις. Ωστόσο, τελειώνοντας η Θεία Λειτουργία, ο σεβάσμιος Γέροντας, με πλησίασε και μου είπε:

«Όταν πρωτόρθα, στ’ Αγιονόρος , πριν από πολλά χρόνια, μικρότερος από σένα στην ηλικία, είχα την ευλογία να έρθω κοντά στον μακαριστό Πνευματικό Παπά-Τύχωνα. Έτυχε, κάποια στιγμή, ένας από τους πατέρες ενός διπλανού κελλίου να κοιμηθεί αιφνιδίως. Ο παπά-Τύχωνας, θέλησε να τον σαρανταλειτουργήσει. Κάθε μέρα, τελούσε την Θεία Λειτουργία μνημονεύοντας ονόματα, χιλιάδες ονόματα, ιδιαίτερα όσων δεν είχαν πλέον κανέναν να τους θυμάται, αλλά πρώτα του αδελφού που πέρασε την πύλη του Ουρανού.

Τελειώνοντας το σαρανταλείτουργο, στην τελευταία λειτουργία, το είδα αυτό που σου λέω, λίγο πριν βάλει το «δι’ ευχών» στάθηκε κοιτώντας την προσκομιδή.

Η περιέργεια με οδήγησε να κοιτάξω και γω με τρόπο, να δω τι κοιτούσε. Και είδα ξεκάθαρα τον κοιμηθέντα να στέκει γονατιστός μπροστά στον Παπά-Τύχωνα, να βάζει μετάνοια, σαν να του λέει ευχαριστώ και ξάφνου να χάνεται από μπροστά του…

Το είδα παιδί μου, και αυτό δεν έφυγε ποτέ από την μνήμη μου. Κάθε φορά που στέκω μπρος στην προσκομιδή, θυμάμαι τον Γέροντα και την ψυχή που ήρθε να τον ευχαριστήσει…»

Πέρασαν χρόνια από τότε. Και στην σειρά των παλαιών που ολοκλήρωσαν την αποστολή τους στο Άγιο Βήμα, μπήκαμε οι νεότεροι…

Και όταν στέκω μπρος στην προσκομιδή, θυμάμαι τον ευλαβή λειτουργό του Θεού, θυμάμαι την απέριττη Θεία Λειτουργία, στο Αγιορείτικο Κελί και ευχαριστώ τον Θεό γιατί μέσα στις πολλές δωρεές, έδωσε και τούτη τη Χάρη.

Να στέκεις μεταξύ ουρανού και γης και να ενώνεις δυο κόσμους, των φθαρτών και των αιωνίων…

ΣΤΗΝ ΕΦΙΑΛΤΙΚΗ ΔΙΝΗ ΤΟΥ ΚΟΡΟΝΟΪΟΥ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

 Στα τελευταία θύματα του κορονοϊού είναι ο ιερομόναχος Διονύσιος από το κελί των Καρτσωναίων στη σκήτη της Αγίας Άννης. Διασωληνωμένος νοσηλεύεται και ο ιερομόναχος Παντελεήμων από την Αγία Άννα, ενώ πριν λίγες μέρες χρειάστηκε να διασωληνωθούν στο ΑΧΕΠΑ ο πατήρ Πρόδρομος από τις Καρυές και ένας υποτακτικός του.

Εύρης Τσουμής

Καλπάζει ο κορονοϊός στο Άγιον Όρος βυθίζοντας τη μοναστική πολιτεία σε μια άνευ προηγουμένου υγειονομική κρίση. Σύμφωνα με αγιορείτες τα πραγματικά κρούσματα είναι τουλάχιστον 50 με κάποιους να ανεβάζουν το συγκεκριμένο αριθμό στα 70! Μόνο μέσα σε μια μέρα το περασμένο Σάββατο καταγράφηκαν 8 κρούσματα αλλά, όπως είπαν στο makthes.gr παράγοντες της αθωνικής πολιτείας ο πραγματικός αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος και η κατάσταση πολύ πιο τραγική απ΄ ότι φαίνεται.

Στα τελευταία θύματα του κορονοϊού είναι ο ιερομόναχος Διονύσιος από το κελί των Καρτσωναίων στη σκήτη της Αγίας Άννης. Διασωληνωμένος νοσηλεύεται και ο ιερομόναχος Παντελεήμων από την Αγία Άννα, ενώ πριν λίγες μέρες χρειάστηκε να διασωληνωθούν στο ΑΧΕΠΑ ο πατήρ Πρόδρομος από τις Καρυές και ένας υποτακτικός του.

Η κατάσταση στο Άγιον Όρος προκαλεί έντονη ανησυχία στη διοίκηση και στις αρχές αφού η κατάσταση μοιάζει να είναι ανεξέλεγκτη. Μέτρα και πρωτόκολλα υπάρχουν αλλά δεν εφαρμόζονται σωστά με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη διασπορά του ιού, ενώ υπάρχουν ολόκληρες μονές που έχουν μετατραπεί σε προπύργια των αντεμβολιαστών.

Σύμφωνα με αγιορείτες η όλη κατάσταση επιβαρύνεται από Ρουμάνους προσκυνητές οι οποίοι φτάνουν στο Όρος σε μεγάλους αριθμούς το τελευταίο διάστημα και μηχανεύονται διάφορους τρόπους για να μπορούν να περνούν από τα ράπιντ τεστ στα οποία αναγκαστικά υποβάλλονται κατά την είσοδό τους στη μοναστική πολιτεία.

Η κατάσταση είναι τραγική ακόμα και σε σχέση με τις άλλες περιοχές της χώρας. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΟΔΥ στο Άγιον Όρος ο αριθμός των νεκρών από ταν κορονοϊό σε σχέση με τα καταγεγραμμένα κρούσματα φτάνει σε ποσοστό 5,26% ψηλότερα από κάθε άλλη περιοχή και νομό της χώρας!

Η ανακοίνωση του αριθμού των κρουσμάτων έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία και μεταξύ πιστών που μέσω σελίδων κοινωνικής δικτύωσης άρχισαν να κάνουν εκκλήσεις ώστε να παρέμβουν οι αρμόδιοι παράγοντες για να προστατευθούν οι γέροντες της μοναστικής πολιτείας. H κατάσταση είναι τόσο επιβαρυμένη ώστε τις προηγούμενες μέρες έκλεισαν για τους επισκέπτες οι μονές Παντοκράτορος, Ξενοφώντος, Βατοπαιδίου και η σκήτη του Προφήτη Ηλία.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Άγιον Όρος: Εκοιμήθη ο Ρουμάνος μοναχός Γεράσιμος της Σκήτης Τιμίου Προδρόμου

 Τα συλλυπητήριά του για την εκδημία του λόγιου, ευσεβούς και εργατικού μοναχού Γερασίμου Mariş (1979-2021), που έφυγε απ’ αυτή τη ζωή το πρωί της Παρασκευής, 29ης Οκτωβρίου, εξέφρασε ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ρουμανίας κ.κ. Δανιήλ στο άκουσμα της είδησης.

«Με μεγάλη λύπη έμαθα για το πέρασμα από την επίγεια ζωή, το πρωί της Παρασκευής 29ης Οκτωβρίου 2021, του μοναχού Gherasim Mariş, του Ρουμανικής Σκήτης Τιμίου Προδρόμου Αγίου Όρους, μετά από ταλαιπωρία πολλών ετών, την οποία φέρεται να υπέμεινε με πολλή υπομονή, προσευχή και πνευματικό θάρρος. 

Εισήλθε ως μαθητευόμενος στη Μονή Dragomirești στο Maramures, παρακολούθησε το Θεολογικό Σεμινάριο του Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστή στη Baia Mare, τη Σχολή Ορθόδοξης Θεολογίας στο Cluj-Napoca και στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη θεολογία στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και στην Ελλάδα.

Το 2005 εισήλθε ως αδελφός στη ρουμανική Σκήτη Προδρόμου στο Άγιο Όρος, όπου εκάρη μοναχός το 2012. Στην Σκήτη του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου έκανε υπακοή σε πολλούς, μεταξύ των οποίων και η υπακοή στον γραμματέα. Συναντήθηκε με πολλούς μοναχούς με υψηλή πνευματική ζωή, σημειώνοντας ιδιαίτερα το φιλοκαλλικό πρόσωπο του πατέρα Petroniu Tanase, ηγουμένου της Σκήτης.

Τα τελευταία χρόνια της επίγειας ζωής του, ο μοναχός Γεράσιμος αφιέρωσε πολύ χρόνο στην υλοποίηση ενός πλήρους έργου των γραπτών του πατέρα Petroniu Tănase, δημοσιεύοντας μερικά από αυτά και ετοιμάζοντας για έκδοση κάποια άλλα.

Επίσης, ασχολήθηκε για την ιστορία της εικόνας της Παναγίας Προδρομήτισσας ( Στη Ρουμανική Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου του Αγίου Όρους υπάρχει η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Προδρομίτισσας. Είναι μία από τις σπάνιες εικόνες της Ορθοδόξου Εκκλησίας, διότι δεν ζωγραφίστηκε από ανθρώπινο χέρι). Ταξίδεψε σε διάφορα μέρη, εντόπισε αντίγραφα της εικόνας του Προδρόμου, ενώ έχει επίσης δημοσιεύσει μια εργασία για τη λατρεία της αχειροποιήτου Παναγίας Προδρομήτισσας, την εικόνα της Αγίας Άννας και την εικόνα του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου.

Οι τόμοι που τυπώθηκαν με τις προσπάθειες του πατέρα Gherasim, υπό την αιγίδα του εκδοτικού οίκου της Σκήτης του Προδρόμου, ήταν χρήσιμοι για πολλούς Ρουμάνους, τόσο στη χώρα όσο και στο εξωτερικό.

Ως καλός γνώστης της ελληνικής γλώσσας, μετέφρασε ή άρχισε να μεταφράζει κάποια γραπτά από τα ρουμανικά στα ελληνικά. Παράλληλα, δούλευε σε αρκετούς τόμους. Μεταξύ των έργων τα οποία εκπονούσε το τελευταίο διάστημα, αλλά δεν έχουν τυπωθεί ακόμα, υπάρχει ένας όγκος για τον Πατέρα Petronius Tanase και ένα Πατερικόν της Σκήτης. Παράλληλα, έγραψε αρκετές εκατοντάδες ποιήματα, χωρίς να έχει δημοσιευτεί και γίνει γνωστό κάποιο. Τα συνέθετε σε μια μόνιμη συνεννόηση και συνεργασία με τον πατέρα Ιουλιανό της ίδιας Σκήτης, ο οποίος πάντα ρωτούσε τον πατέρα Γκερασίμ «τι άλλο έγραψες σήμερα;», ενώ ο ίδιος είχε επίσης το χάρισμα της στιχουργίας.

Ο πατέρας Gherasim διατήρησε επαφή με πολλούς πιστούς που προσέρχονταν στη Σκήτη και υποστήριξε τον ηγούμενό του στις προσπάθειες να συνεχιστούν οι εργασίες αποκατάστασης του ρουμανικού ερημητηρίου στο Περιβόλι της Παναγίας.

Με ιδιαίτερο ιεραποστολικό πνεύμα, ο πατέρας Γεράσιμος στάλθηκε σε αποστολή στην Αγγλία, την Ιρλανδία, το Βέλγιο, τη Γαλλία, την Ιταλία και τη Νότια Κορέα (για την οποία έμαθε ιδιαίτερα την κορεατική γλώσσα).

Με ευγνωμοσύνη, θυμόμαστε ότι βοήθησε πολύ στην μετακομιδή αποτμήματος ιερών λειψάνων του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή για τη Μονή Plumbuita στο Βουκουρέστι, που θησαυρίστηκε φέτος, 2021, προς ευλογία των πιστών. Τα Ιερά Λείψανα, μέρος των οποίων βρίσκεται στην Πατριαρχική Κατοικία στο Βουκουρέστι, προσέφερε ο π. Αρχιμανδρίτης Αντύπας, Πρωτοψάλτης του Κελλίου Αγίας Άννης της Μονής Ιβήρων στο Άγιο Όρος.

Για την κοινότητα του Ρουμανικής Σκήτης Προδρόμου και για όσους τον γνώρισαν ο πατέρας Γεράσιμος αντιπροσωπεύει το φωτεινό πρόσωπο του λόγιου και ευσεβούς μοναχού, εργατικού και ιεραπόστολου, υπάκουου, ευγενικού και εύθυμου.

Σε αυτές τις στιγμές του προσωρινού αποχωρισμού, μέχρι την κοινήν Ανάσταση, προσευχόμαστε στον Κύριό μας Ιησού Χριστό, τον Αναστάντα, να θέσει την κεκοιμημένη ψυχή του δούλου Του, του μοναχού Γεράσιμου, μαζί με τους ευσεβείς μοναχούς της Βασιλείας των Ουρανών, εκεί όπου δεν υπάρχει πόνος ή λύπη, ούτε στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος.

Αιώνια η μνήμη του από γενιά σε γενιά!

Με τις γονικές ευλογίες και τα συλλυπητήρια στην τεθλιμμένη κοινότητα,

† Δανιήλ

Πατριάρχης της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας

ΥΓ: Η Σκήτη Τιμίου Προδρόμου ανήκει στην Μονή Μεγίστης Λαύρας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 250 μέτρων, σε μια πετρώδη περιοχή που ονομάζεται Βίγλα. Στην θέση της μέχρι το 1854 ήταν το κελί Τιμίου Προδρόμου το οποίο κατοικούνταν από Χιώτες μοναχούς. Το 1856 ο Πατριάρχης Κύριλλος με Σιγίλιο επιτρέπει την ίδρυση της Σκήτης από Μολδαβούς μοναχούς. Η Σκήτη ονομάζεται Ρουμανική και το 1857 θεμελιώνεται το Κυριακό της Σκήτης με χρήματα του Μητροπολίτη και του ηγεμόνα της Βλαχίας.

Σήμερα ζουν εκεί περίπου 25 μοναχοί Ρουμανικής καταγωγής. Στην Σκήτη Τιμίου Προδρόμου υπάρχει η φημισμένη εικόνα της Παναγίας Αχειροποίητου. Η βιβλιοθήκη της Σκήτης αριθμεί περίπου 5000 έντυπα και 130 χειρόγραφα βιβλία του 19ου αιώνα κυρίως Ρουμανικά. Επίσης κοντά στην Σκήτη βρίσκεται και το σπήλαιο του Αγίου Αθανασίου. Στην Σκήτη υπάρχουν λείψανα του Τιμίου Προδρόμου, του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και του Αγίου Χαραλάμπους, κομμάτι Τιμίου Ξύλου και λίθινο κομμάτι του Παναγίου Τάφου.

Επιμέλεια: Ευγενία Δίτσα/orthodoxianewsagency.gr

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ (ΤΑΙΝΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΗ ΣΕΡΒΕΤΑΛΗ)

 

Επίσκεψη στο Άγιον Όρος (ταινία με τον Άρη Σερβετάλη).

Ο Άρης Σερβετάλης είναι ο ηθοποιός που είχε τον ρόλο του Αγίου Νεκταρίου στην πρόσφατη ταινία " Ο άνθρωπος του Θεού".

9 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟN ΟΡΟΣ

Ο Πρωτεπιστάτης του Αγίου Όρους, τότε, π. Μάξιμος Ιβηρίτης περιγράφει τα συγκλονιστικά γεγονότα.

Το Σάββατο 11 Αυγούστου 2012 και ενώ το σύνολο των δυνάμεων πυρόσβεσης δήλωνε ανήμπορο να περιορίσει την φωτιά που κατάκαιγε δάση και απειλούσε Μοναστήρια, μια ξαφνική καταρρακτώδης βροχή ακριβώς πάνω από το σημείο της πυρκαγιάς, μετά από δύο μήνες πλήρους ανομβρίας σε ολόκληρο το Άγιο Όρος, έσβησε μέσα σε λίγα λεπτά την φωτιά.

Το θαύμα έγινε αισθητό και ομολογήθηκε από εκατοντάδες ανθρώπους που βρισκόταν στον τόπο της καταστροφής. Να σημειωθεί πως από την επομένη συνεχίσθηκε η καλοκαιρία μέχρι τον Σεπτέμβριο, οπότε άρχισαν τα πρωτοβρόχια.

Αξίζει να ακούσουμε τον Πρωτεπιστάτη του Αγίου Όρους π. Μάξιμο Ιβηρίτη να περιγράφει τα συγκλονιστικά γεγονότα των ημερών:

«Εμείς μέχρι στιγμής συζητάμε για το θαύμα που έγινε και όχι τόσο για τις ζημιές που προκλήθηκαν από την πυρκαγιά. Δεν έχει γίνει ακόμα ολική εκτίμηση από τους ειδικούς για την καταστροφή. Αναμένουμε.

Εδώ, στο Άγιον Όρος, οι αγιορείτες μιλάμε για το θαύμα της Παναγίας που μας έσωσε.

Πρόκειται για ένα ολοζώντανο θαύμα! Θαυμαστή η επέμβαση της Παναγίας!

Ένα σύννεφο από την Σαμοθράκη, από την περιοχή της Καβάλας κατευθύνονταν στο Άγιον Όρος. Και από την Καβάλα το είδανε και εδώ σε εμάς ήταν ορατό. Το σύννεφο αυτό κάθισε πάνω στη φωτιά και την έσβησε. Επί δύο ώρες είχαμε καταρρακτώδη βροχή. Εκεί που ήταν ανθρωπίνως αδύνατο να σβηστεί η φωτιά, επενέβη με θαυμαστό τρόπο η Παναγιά μας και εμείς στεκόμεθα σε αυτό, στην θαυμαστή Της παρέμβαση.»

ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ Π. ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΔΟΧΕΙΑΡΙΤΗΣ

 Εκοιμήθη  στις 2 τα ξημερώματα 31 Οκτωβρίου 2021 ο Ιερομόναχος της ΙΜ Δοχειαρίου Αγίου Όρους , π. Φιλόθεος.

Ο Ιερομόναχος π. Φιλόθεος Δοχειαρίτης (κατά κόσμον Γεώργιος Στυλιανού Παπαδόπουλος) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1963. Ο πατέρας του, Στυλιανός Παπαδόπουλος, είναι ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής σχολής Αθηνών. Ο π. Φιλόθεος είναι πτυχιούχος της ίδιας σχολής. Άριστος γνώστης της Βυζαντινής και της Ευρωπαϊκής μουσικής.

Το 1985 εκάρη μοναχός στην Ι. Μ. Δοχειαρίου όπου και εγκαταβιώνει μέχρι και σήμερα. Καλλίφωνος και ηδύς, είναι ο πρωτοψάλτης του αριστερού χορού της μονής.

“Η ζωή μας ειναι πολύπλοκη όπως το κάτω μέρος ενός κεντήματος. Το τi ύφανε ο καθένας μας θα φανεί όταν κριθεί απο τον Κύριο η ψυχή του, θα φανεί η μπροστινή πλευρά του κεντήματος . Ας ειναι όσο γίνεται καλύτερο όπως της Παναγίας που το ύφανε με ταπεινοσύνη κ γι αυτό επιλέχθηκε απο τον Θεό ”

“Καλπάζει” ο κορωνοϊός στο Άγιον Όρος – Έκλεισαν 3 μονές και 1 σκήτη

 

Αύξηση κρουσμάτων του κορονοϊού παρατηρείται τις τελευταίες μέρες στο Άγιον Όρος και αρκετοί μοναχοί νοσηλεύονται στα νοσοκομεία της βόρειας Ελλάδας.

Με επείγουσα ανακοίνωσή της η Ιερά Επιστασία έκανε γνωστό ότι λόγω της έξαρσης των κρουσμάτων η σημερινή συνεδρίαση της Ιεράς Κοινότητας δεν θα πραγματοποιηθεί, καθώς πολλοί αντιπρόσωποι μονών δεν θα μετέβαιναν στις Καρυές κι ως εκ τούτου δεν θα υπήρχε απαρτία. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η συνεδρίαση θα διεξαχθεί κανονικά την Πέμπτη και στο τραπέζι θα πέσει η πρόταση για να κλείσει το Άγιον Όρος και να απαγορευτεί η είσοδος σε προσκυνητές.

Ήδη έχουν κλείσει οι μονές Παντοκράτορος, Ξενοφώντος, Βατοπαιδίου και η σκήτη του Προφήτη Ηλία. Μάλιστα στο Βατοπαίδι, λένε οι ίδιες πληροφορίες, υπάρχουν 12 κρούσματα κορονοϊού σε μοναχούς που έχουν μπει σε απομόνωση.

Τουλάχιστον 3 μοναχοί από Μονές και Σκήτες νοσηλεύονται σε νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης, ο ένας μάλιστα, ένας 50χρονος από τη Σκήτη Αγίας Άννης, είναι διασωληνωμένος και η κατάστασή του χαρακτηρίζεται από τους γιατρούς ως ιδιαίτερα κρίσιμη.

Ο κορονοϊός εξαπλώνεται ταχύτατα στο Άγιον Όρος λόγω του κοινοβιακού τρόπου ζωής των μοναχών, οι οποίοι σιτίζονται όλοι μαζί στην τράπεζα και διαβιούν σε κοινά καταλύμματα. Σε πολλές περιπτώσεις δεν ζητούν έγκαιρα ιατρική βοήθεια και αρνούνται να διακομιστούν σε νοσοκομείο. Εξαιτίας μάλιστα του δυσπρόσιτου της περιοχής και της απόστασης μεταξύ των μονών, σκητών και καλυβών είναι δύσκολο να προσδιοριστεί ο ακριβής αριθμός των κρουσμάτων.

Κάποιες Μονές τηρούν σκληρή στάση στο θέμα των υγειονομικών πρωτοκόλλων, κάποιες άλλες ωστόσο δεν εφαρμόζουν κανένα μέτρο. Προσκυνητές ανέφεραν πως δεν τους επιτράπηκε η είσοδος σε μοναστήρι, επειδή φορούσαν μάσκα και μάλιστα οι μοναχοί τους είπαν πως μπορούν να φορούν τις μάσκες “στο καρναβάλι της Πάτρας, αλλά όχι στο Άγιον Όρος”. Σε άλλη μονή είπαν σε προσκυνητές πως αν δεν βγάλουν τη μάσκα δεν θα έχουν κέρασμα.

Στην Αθωνική Πολιτεία επικρατεί μεγάλος προβληματισμός για την πορεία των κρουσμάτων και ως λύση προκρίνεται η απαγόρευση εισόδου, ενώ ανησυχία υπάρχει και για την έλευση του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου στις 26-28 Νοεμβρίου. Η αντιπροσωπεία των μοναχών που βρέθηκε τις προηγούμενες μέρες στο Φανάρι επρόκειτο να ενημερώσει σήμερα την Ιερά Κοινότητα για το πρόγραμμα της επίσκεψης, κάτι που αναμένεται να γίνει στη συνεδρίαση της Πέμπτης.

Υπενθυμίζεται ότι η επίσκεψη του Πατριάρχη γίνεται με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την εκλογή του στον Οικουμενικό Θρόνο και θα είναι προσκυνηματικού χαρακτήρα. Μετά το Άγιον Όρος ο κ. Βαρθολομαίος θα επισκεφτεί τη Θεσσαλονίκη, όπου το Ίδρυμα Πατερικών Μελετών θα τον τιμήσει σε μια ιδιαίτερη εκδήλωση.

Σύμφωνα με τον ΕΟΔΥ στις 22 Οκτωβρίου είχαμε δύο κρούσματα, στις 23 Οκτωβρίου 5 κρούσματα, και στις 24 Οκτωβρίου άλλα δύο κι αυτά απ΄ ότι φαίνεται είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ BLOG ΜΟΥΔΑΝΙΩΝ

Η ανακομιδή των λειψάνων του Γέροντα Ιωσήφ του Βατοπαιδινού

 

Σε κλίμα συγκίνησης και κατάνυξης τελέστηκε την Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2021, η ανακομιδή των λειψάνων του μακαριστού Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού, του πνευματικού γεννήτορος και ποδηγέτη της Αδελφότητος και νέου κτήτορος της Μονής Βατοπαιδίου, 12 έτη μετά από την κοίμηση του.

Στην Ανακομιδή των Λειψάνων παρέστησαν ο Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος, πνευματικό τέκνο του μακαριστού Γέροντος, ο Μητροπολίτης Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Ιουστίνος, οι Επίσκοποι Αμαθούντος Νικόλαος και Λήδρας Επιφάνιος, ο Καθηγούμενος της Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας Γέρων Ελισσαίος, ο Καθηγούμενος της Ι.Μ. Γρηγορίου Γέρων Χριστοφόρος, οι Καθηγούμενοι Αρχιμανδρίτης Παΐσιος της Ιεράς Μονής Τίμιου Προδρόμου Μέσα Ποταμού, Αρχιμανδρίτης Γεννάδιος της Ιεράς Μονής Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο Μονάγρι, Αρχιμανδρίτης Νείλος της Ιεράς Μονής Συμβούλου Χριστού, Αγιορείτες Πατέρες, ιερείς, ιερομόναχοι και διάκονοι. Παρίσταται ο Πρωτεπιστάτης του Αγίου Όρους π. Γεώργιος Βατοπαιδινός. 

Το απόγευμα (20/10/21) τελέσθηκε η Ακολουθία του Εσπερινού και εν συνεχεία οι Αρχιερείς, οι Καθηγούμενοι και οι λοιποί πατέρες εν πομπή μετέβησαν στον τάφο του μακαριστού Γέροντος, ενώπιον του οποίου εψάλη ειδική ακολουθία επί τη ανακομιδή λειψάνων.

Εν συνεχεία, ενώ ψαλλόταν ένας αργός ύμνος από την χορωδία της Μονής, αποκαλύφτηκε ο τάφος και φάνηκαν τα οστά, τα οποία ένα ένα με προσοχή οι αδελφοί ανέβασαν από τον τάφο και τοποθέτησαν σε πρόχειρα σε πανέρι μέχρι να γίνει το καθιερωμένο πλύσιμο με κρασί.

Εικόνες του χθες από το Άγιον Όρος (Καρυές)

Δείτε μερικές φωτογραφίες από το “χθες” στην Αθωνική Πολιτεία

ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΒΗ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ- Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΠΟΥ ΕΒΓΑΛΕ ΑΓΙΑΣΜΑ

Στην Καλύβη Γενέσιον της Θεοτόκου, που βρίσκεται στην περιοχή της Καψάλας και υπάγεται στην Ι.Μ. Παντοκράτορος, ασκούνταν παλιά τέσσερις πατέρες. Ενώ η μοναχική τους ζωή πήγαινε καλά, οι τρεις πατέρες συμφώνησαν να φύγουν, να αλλάξουν Κελλί, με την πρόφαση ότι το Κελλί δεν είχε νερό.

Προσπαθούσαν να πείσουν και τον τέταρτο. Εκείνος όμως δεν εδέχετο απ’ουδενί να αφήσει την μετάνοιά του. Παρακινούσε τους πατέρες να κάνουν προσευχή όλοι μαζί, για να τους οικονομήσει ο Θεός λίγο νεράκι που το εχρειάζοντο. Ο ίδιος συνεχώς προσευχόταν με δάκρυα να βοηθήσει ο Θεός και η Κυρία Θεοτόκος για να μην αφήσουν το Κελλί οι πατέρες.

Οπότε ο καλός Θεός βλέποντας τον πόνο και την πίστη του αδελφού εισήκουσε την δέηση του. Είδε την Παναγία η οποία του υπέδειξε που να σκάψουν. Έσκαψαν πράγματι και βρήκαν νερό που υπάρχει μέχρι σήμερα – το γνωστό αγίασμα του Κελλιού της Γεννήσεως.

Οι μοναχοί ήταν Ρουμάνοι στην καταγωγή. Τελικώς οι τρεις έφυγαν, ενώ το όνομα του θαυμαστού αυτού μοναχούδεν είναι γνωστό ως σήμερα.

*Από το βιβλίο: «ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ» (Άγιον Όρος 2011).

Ντοκιμαντέρ για τον Γέροντα Ιωσήφ τον Βατοπαιδινό σήμερα στην PemptousiaTV

 Nτοκιμαντέρ με θέμα το πρόσωπο, τη ζωή και τη διδασκαλία του Γέροντος Ιωσήφ του Βατοπαιδινού προβάλλεται σήμερα στις 15.10 αρχικά και στις 23.00 σε επανάληψη από το ψηφιακό κανάλι Pemptousia TV. 

Ο Γέροντας, κατά κοινή ομολογία, συγκαταλεγόταν μεταξύ των οσίων μορφών του Αγίου Όρους. Ως γνωστόν, ήταν υποτακτικός του μακαρίου Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού (1897-1959). Γεννήθηκε στην Δρούσια της Πάφου της νήσου Κύπρου την 1η Ιουλίου 1921. Από έφηβος είχε την εμπειρία της αιωνιότητας, της νίκης κατά του θανάτου μετά την εμφάνιση του ιδίου του Χριστού σε αυτόν.

Το ντοκιμαντέρ θα προβληθεί και με αγγλικούς υπότιτλους. 

ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ: "ΤΟ ΜΠΑΤΑΡΙΣΜΕΝΟ ΚΑΡΑΒΙ"

 

«Το Μπαταρισμένο Καράβι» – Επίκαιρο άρθρο του μακαριστού Καθηγουμένου της Ι.Μ. Δοχειαρίου Αγ. Όρους Γέροντα Γρηγορίου.

Δὲν εἶναι οὔτε τὸ Μοσχάνθη, οὔτε τὸ Ἄνδρος, οὔτε τὸ Δεσποινάκι, οὔτε τὸ Κυκλάδες, οὔτε τὸ Κατερίνη, οὔτε τὸ Παντελῆς.

Εἶναι ἡ ἔνδοξη καὶ περιώνυμη Ἑλλάδα! Εἶναι ὁ ὀφθαλμὸς τοῦ κόσμου, εἶναι ὁ βράχος στὴν ἀκροθαλασσιά, ποὺ τὸν χτυπᾶν αἰῶνες τὰ κύματα, καὶ ὅμως δὲν μετακινήθηκε καὶ κόλλησαν ἀπάνω του ὅλα τὰ στρείδια καὶ μύδια τοῦ πελάγους καὶ διασώθηκαν· δὲν τὰ κατέφαγαν τὰ μαλάκια.

Εἶναι τὸ ψηλὸ βουνό, ποὺ ἔδειξε στὸν κόσμο πῶς νὰ σκέπτωνται καὶ νὰ ζοῦνε οἱ ἄνθρωποι. Εἶναι ἡ ἑστία, εἶναι τὸ τζάκι, ποὺ συγκέντρωσε γύρω του ὅλο τὸν κόσμο, γιὰ νὰ ἀπολαύση θαλπωρή. Στὸ τραπέζι της ἤπιαν λιαστὸ κρασὶ ὅλα τὰ ἔθνη.

Ἀπὸ χρόνια εἶναι ὁ συλημένος οἶκος, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ὅλοι οἱ ψευτοπολιτισμένοι ἔκλεψαν ἀκόρεστα ὅ,τι ὁ ὑψηλὸς νοῦς ἔφτιαξε τῶν Ἑλλήνων. Γέμισαν τὰ μουσεῖα τους, τὰ σπίτια τους, μὲ τὰ καμώματα τῆς ὑψηλῆς σκέψης καὶ τῆς ἀριστοτεχνίας τῶν Ἑλλήνων. Ὅπου καὶ νὰ πᾶς στὴν Εὐρώπη, θὰ σκοντάψης στὸν ἑλληνικὸ πολιτισμό, γιὰ νὰ ξυπνήσης. Μὲ τὴν ἴδια ἀριστοτεχνία καὶ ἐπιδεξιότητα συνέχισε τὰ χρόνια τοῦ ὀρθοδόξου χριστιανισμοῦ ἡ Ρωμιοσύνη. Ὅταν ἀκόμα οἱ πολιτισμένοι Εὐρωπαῖοι ἔτρωγαν μὲ τὰ χέρια, οἱ πρόγονοί μας σκάλιζαν στὰ ξύλα τέμπλα καὶ ζωγράφιζαν ἅγιες εἰκόνες. Καὶ ἡ ἀργυροχοΐα τους ἦταν θαυμαστὴ καὶ ἡ ἀρχιτεκτονικὴ τους ἀξιοθαύμαστη. Μποροῦσες μὲ τὴν πέτρα ποὺ τοποθετοῦσαν στὸν τοῖχο νὰ κουβεντιάσης καὶ μὲ τοῦ ἀργαλειοῦ τὴν τέχνη νὰ ζήσης καὶ νὰ ἀναπνεύσης εὐωδιά.

Ποιός ἀληθινὸς Ἕλληνας θὰ βρεθῆ νὰ καταγράψη τὶ ἡ Εὐρώπη ἔκλεψε ἀπὸ τοῦ Ἕλληνα τὸν νοῦ καὶ τὸ χέρι; Εἶναι μιὰ ἔρευνα ποὺ ἀνεπίτρεπτα λείπει ἀπὸ τοὺς γραμματισμένους Ἕλληνες.

Αὐτὸ τὸ καράβι οἱ πατέρες μας ἔθεσαν μπροστὰ στὰ μάτια ὅλου τοῦ κόσμου. Πολεμήθηκε καὶ σήμερα μπατάρισε. Ἔπεσε τὸ πάθος τῶν δαιμόνων, ἡ ζήλεια καὶ ὁ φθόνος, πάνω σ᾽ αὐτὸ τὸ πανώριο καράβι καὶ σήμερα ἀκοῦμε τὸν καπετάνιο νὰ φωνάζη ἀπὸ τὴν γέφυρα: «Τὸ καράβι παίρνει τὴν τελευταία κλίση του. Ὅσοι εἶστε στὴν γέφυρα τοῦ καραβιοῦ καὶ ξέρετε κολύμπι, κάνετε ἕνα μακροβούτι, νὰ μὴ σᾶς πάρη ἡ δίνη κάτω». Τὸ ναυάγιο ἔγινε μόνον ἀπὸ τὴν θαλασσοταραχὴ τῶν ξένων ἢ καὶ τὴν δικιά μας; Ἐπιτρέψατέ μου νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἐμεῖς ναυαγήσαμε τὸ καράβι, γιατὶ τοποθετήσαμε καπεταναίους ἀθέους καὶ ἀντιχρίστους.

Οἱ πρόγονοί μας μὲ τὸν σταυρὸ στὸ χέρι ἐπέζησαν καὶ ἐπιζοῦμε καὶ ἐμεῖς. Ὅταν οἱ νέοι μας καῖνε τὴν σημαία ἀτιμωρητί, μὲ ποιά σημαία θὰ ταξιδέψη αὐτὸ τὸ καράβι ποὺ λέγεται Ἑλλάδα; Ὅταν βρίσκεται στὰ πελάγη, ποιός θὰ τὸ ἀναγνωρίζη ἑλληνικὸ καράβι;

Ἐσμικρύνθημεν παρὰ πάντα τὰ ἔθνη. Πετάξτε τὶς ἁλυσίδες καὶ φωνάξτε: «Ἐμεῖς θέλουμε Χριστὸ καὶ Ἑλλάδα!». Ἕλληνες, σηκῶστε ἱερὸ πόλεμο καὶ διῶξτε ὅποιον κάνει ἔργο διαβόλου σ᾽ αὐτὴν τὴν ματωμένη χώρα. Δὲν σηκώνει ἄλλο. Ἐξεγέρθητε καὶ μὴ ὑπνῆτε, γιατὶ ἐγγὺς τὸ τέλος, ὄχι τοῦ κόσμου, ἀλλὰ τῆς Ἑλλαδίτσας.

ὁ Καθηγούμενος Δοχειαρίου

Γρηγόριος ὁ Ἀρχιπελαγίτης

ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΔΙΩΧΝΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ;

ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΑ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Πριν από μερικές δεκαετίες ζούσε στα Κατουνάκια του Αγίου Όρους ένας πολύ απλός Γέροντας, ο π. Γεώργιος.

Έμενε μόνος του ηλικιωμένος και εγκαταλελειμμένος.

Κάποτε αποφάσισε να τον επισκεφθή γνωστός του μοναχός. Όταν πλησίασε στην γειτονική καλύβη, ρώτησε για τον Γέροντα, αλλά δεν τον είχαν ιδεί.

Έφθασε λοιπόν στην καλύβη με αγωνία και, όταν είδε ησυχία μεγάλη έξω και μέσα, ανησύχησε περισσότερο. Άρχισε να φωνάζει δυνατά και να χτυπάει την πόρτα, αλλά τίποτε.

Τελικά πίεσε την πόρτα και την άνοιξε και μπήκε μέσα. Βλέπει τον Γέροντα ξαπλωμένο στο κρεβάτι και του λέει:

— Ευλογείτε, Γέροντα, τι κάνεις; Ήλθα να σε ιδώ.

Εκείνος απήντησε πολύ στενοχωρημένος:

— Ευλογημένε μου, καλύτερα να μην ερχόσουν, γιατί μόλις μπήκες, μου έδιωξες τον άγιο Άγγελο που με υπηρετούσε.

Γι’ αυτό δεν σου άνοιγα. Άλλη φορά να μην έλθης, γιατί μου διώχνεις τον άγιο Άγγελο!

Έφυγε ο αδελφός για το Κελλί του, και έμεινε ό Γέροντας ξαπλωμένος στα σανίδια του κρεβατιού, τελείως μεν εγκαταλελειμμένος από τους ανθρώπους, αλλά για να έχει εγκαταλείψει τον εαυτό του στα χέρια του Θεού, ο Θεός τον αξίωσε να υπηρετείται από Αγγέλους.

ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΕΝΟΣ ΓΙΑΤΡΟΥ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

 – Πῶς ἀντιμετωπίζουν οἱ μοναχοὶ τὴν ἀρρώστια;

– Μὲ ὑπομονὴ καὶ καρτερικότητα. «Ἀσθένεια, Θεοῦ ἐπίσκεψη» λένε.

Μοῦ λέει μία μέρα ἕνας μοναχός: «Γιὰ νὰ μοῦ στείλει ὁ Θεὸς τὴν ἀρρώστια σημαίνει ὅτι μὲ θυμήθηκε κι ὅτι κάτι θέλει νὰ μοῦ πεῖ. Αὐτὸς ξέρει. Κι Αὐτὸς πού μοῦ τὴν ἔδωσε, Αὐτὸς καὶ θὰ μοῦ τὴν πάρει ἂν καὶ ὅποτε Ἐκεῖνος τὸ θελήσει»

Τί νὰ πεῖς;

Ὁ γερό-Εὐγένιος λέει: «Γιὰ 4 λόγους δίνει ὁ Θεὸς τὶς ἀρρώστιες: γιὰ τὶς ἁμαρτίες τῶν γονέων μας, γιὰ τὶς ἁμαρτίες τὶς δικές μας, γιὰ νὰ ἀσκηθοῦμε στὴν ὑπομονὴ καὶ στὴν ταπείνωση καὶ γιὰ ἕναν τέταρτο λόγο ποὺ μόνο Ἐκεῖνος γνωρίζει».

Ὑπάρχουν βέβαια καὶ οἱ δυσκολίες.

Ἕνα βράδυ τὴν ἄνοιξη πού μᾶς πέρασε ἔρχεται ὁ γερο-Νικόδημος στὸ ἰατρεῖο μὲ σχισμένη τὴν ἀριστερὴ παλάμη. Δέχτηκε νὰ τοῦ τὴν περιποιηθῶ, δὲν δέχτηκε νὰ τοῦ τὴν ράψω. Δὲν μπόρεσα νὰ τὸν πείσω νὰ δεχτεῖ νὰ τοῦ κάνω τὸν ἀντιτετανικὸ ὀρό. «Ἡ Παναγία φύλαξε νὰ μὴν κοπῶ πολὺ κι αὐτὴ εἶναι ποὺ θὰ μὲ κάνει καλά».

Μία ἀπὸ τὶς πρῶτες μέρες μου στὸ Ἰατρεῖο τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἦρθε ὁ γερο-Ἱερεμίας. Χωρὶς πολλὰ λόγιά μου λέει: «Γιατρὲ ἔχω καρκίνο καὶ ἦρθα νὰ μοῦ γράψεις τὰ φάρμακά μου».

Ἔμεινα.

Ὅταν συνειδητοποίησα τί μοῦ εἶχε πεῖ προσπάθησα νὰ διασκεδάσω κάπως τὴν κατάσταση. Μάταιος κόπος. Ὁ γερο-Ἱερεμίας ἔδειχνε ὅτι δὲν τοῦ χρειαζόταν παρηγοριά. Τὴν εἶχε μέσα του. «Τώρα εἶμαι καλά, γιατρέ» μοῦ κάνει. «Ὅταν θὰ ‘ρθοῦν οἱ μεταστάσεις στὰ κόκαλα νὰ εὔχεσαι νὰ μοῦ δώσει ὁ Θεὸς δύναμη νὰ τὶς ἀντέξω».

Οἱ παλιοὶ μοναχοὶ εἶναι χάρμα ὀφθαλμῶν καὶ ἀκοῆς. Χαίρεσαι νὰ κάθεσαι δίπλα τους, ἀκόμα κι ὅταν εἶναι κατάκοιτοι. Ξανανιώνεις μαζί τους.

Δὲν εἶναι μόνο ἡ πεῖρα τους καὶ ἡ ἀνθρώπινη σοφία ποὺ ἔχουν νὰ σοῦ προσφέρουν. Σοῦ μεταδίδουν τὸν ἀέρα καὶ τὴν ἄνεση μιᾶς ἄλλης ζωῆς. Πᾶς νὰ τοὺς βοηθήσεις ἰατρικὰ καὶ σοῦ λένε: «Γιατρέ, δὲν ἔχω νὰ σοῦ δώσω τίποτα.

Τὸ βράδυ ὅμως θὰ κάνω προσευχὴ γιὰ σένα. Καὶ νιώθεις γιὰ μιά στιγμὴ ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ καλύτερη ἀμοιβή, τὸ πιὸ δυνατὸ «φακελάκι». Ξέρεις ὅτι φεύγοντας δὲ θὰ ‘ναι μόνο τὸ κρασί, τὰ κηπευτικὰ καὶ τὸ θυμίαμα μὲ τὰ ὁποῖα θὰ σὲ ἔχουν φιλοδωρήσει…

Οἱ νέοι μοναχοὶ εἶναι πιὸ κοντά μας. Ἀντιμετωπίζουν τὴν ἀσθένεια λιγότερο φιλοσοφημένα, περισσότερο ὀρθολογιστικά. Οἱ περισσότεροι εἶναι μορφωμένοι. Μὲ ἕνα, δυὸ ἤ καὶ περισσότερα πτυχία.

Ἔρχονται στὸ ἰατρεῖο γιὰ λιγότερο σοβαρὰ προβλήματα ὑγείας, ζητοῦν ἐξηγήσεις πιὸ ἐπιστημονικές.

Οἱ ἀπορίες τους εἶναι πολλὲς φορὲς γιὰ μένα ἔναυσμα γιὰ περισσότερη μελέτη. Ὄχι λίγες φορὲς ἀνοίγω μπροστὰ τους κάποιο ἰατρικὸ βιβλίο γιὰ νὰ τοὺς δώσω μία πιὸ ἔγκυρη ἀπάντηση καὶ τὸ ἐκτιμοῦν αὐτό.

– Πῶς ἀντιμετωπίζουν οἱ μοναχοὶ τὸν θάνατο;

– Χωρὶς φόβο. Θὰ τολμοῦσα νὰ πῶ μὲ χαρά.

Ἔχω δεῖ πολλοὺς θανάτους μοναχῶν. Φεύγουν ὅλοι «πλήρεις ἡμερῶν». Ὁ ἕνας 86 χρονῶν, ὁ ἄλλος 92.

Πρὶν 3-4 μῆνες στὴν Σκήτη Κουτλουμουσίου «κοιμήθηκε» ὁ γερο-Ἰωσὴφ σὲ ἡλικία 108 χρονῶν. Μία μέρα πρὶν τὸ θάνατό του ἔκανε τὸν περίπατό του στὴ Σκήτη. «Ἀποχαιρέτισε τὴ Σκήτη» τὸ ἐξηγοῦν οἱ πατέρες.

Κοντὰ στὶς Καρυές, στὸ κελλὶ τοῦ Ἁγίου Νικολάου, ζεῖ ὁ γερο-Προκόπης τῆς συνοδείας τοῦ γέροντα Ἰερόθεου. Ἐπιμένει ὅτι εἶναι 99 χρονῶν. Ἂν δὲν σοῦ τὸ πεῖ, δὲν τὸ πιστεύεις.

Γυρνάει πάντα ξυπόλητος μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὰ κελί, ἀκόμα καὶ στὶς πιὸ κρύες μέρες τοῦ χειμώνα.

Κάνει χιοῦμορ. Ἂν τοῦ πεῖς «νὰ τὰ κατοστήσεις» σοῦ λέει ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι εὐχή, ἀλλὰ κατάρα!..

Δουλεύει πολύ. Τὸ ἐργόχειρό του εἶναι τὸ πλέξιμο σκουφιῶν καὶ ραπτική. Ἔχει μάτι ἀετοῦ παρόλη τὴν προχωρημένη ἡλικία του.

Ἐκεῖνο πού μοῦ κάνει ἐντύπωση εἶναι ἡ ἠρεμία καὶ ἡ γαλήνη στὸ πρόσωπό τους τὴν ὥρα ποὺ ξεψυχοῦν, ποὺ μεταδίδονται καὶ στοὺς γύρω τους.

Συχνὰ ὁ μελλοθάνατος δίνει κουράγιο σὲ ὅσους τὸν φροντίζουν. Τοὺς λέει νὰ μὴ κλαῖνε, τοὺς δίνει συμβουλὲς ἀπὸ τὴν πεῖρα του ὡς ἄνθρωπος καὶ ὡς μοναχός, τοὺς δίνει τὴν εὐχή του.

Πολλοὶ προβλέπουν τὸ τέλος τους. Φροντίζουν νὰ φεύγουν πάντα ἕτοιμοι γιὰ τὸ αἰώνιο ταξίδι. Ἐννοοῦν νὰ ἔχουν ἐξομολογηθεῖ καὶ νὰ ἔχουν κοινωνήσει. Νὰ μὴν εἶναι μαλωμένοι μὲ κανένα. «Νὰ μὴν ἔχουν χρωστούμενα».

Πρὶν δυὸ μῆνες κοιμήθηκε στὴν Μονὴ Σταυρονικήτα ὁ γερό-Νικήτας, γύρω στὰ 90. Παλιὸς Ἁγιορείτης – εἶχε 60 χρόνια στὸ Ὄρος. Μοῦ εἶπε μία μέρα ποὺ πῆγα νὰ τὸν ἐπισκεφθῶ: «Ἀκόμα καὶ ἂν βγάζεις νερὸ ἀπὸ τὴν πέτρα, μὴν ἔχεις τὴν ἀπαίτηση νὰ δεῖς τὴν Παναγία».

Τὰ τελευταῖα 5-6 χρόνια τὰ πέρασε στὸ κρεβάτι μὲ ἀπανωτὰ ἐγκεφαλικά. Ἔκανε ὑπομονή.

Οἱ νεώτεροι πατέρες τῆς μονῆς τὸν ὑπηρέτησαν μὲ ὑπομονή. «Μάλωναν» ποιὸς θὰ τὸν περιποιηθεῖ. Ἀμοιβὴ τους ἦταν οἱ συμβουλές, ἡ πεῖρα, ἡ εὐχή του.

«Νιώθουμε πιὸ φτωχοὶ χωρὶς αὐτόν» εἶπε ὁ Ἡγούμενος στὴν κηδεία. «Ἦταν παράγοντας ἰσορροπίας γιὰ ὅλο τὸ μοναστήρι μας, εὐλογία τῆς Παναγίας».

Ἔτσι «κοιμοῦνται» οἱ μοναχοὶ στὸ Ἅγιο Ὄρος. Ἀφανεῖς ἅγιοι. Πού δὲν τοὺς ἔμαθε καὶ δὲν θὰ τοὺς μάθει ποτὲ κανείς. Συμφιλιωμένοι μὲ ὅλους καὶ μὲ ὅλα, μὲ τὸν ἑαυτό τους, μὲ τὸ Θεό.

Πρὶν λίγο καιρὸ ἦρθε στὸ Ὄρος γνωστός μου δικηγόρος καὶ τέως βουλευτὴς μὲ σκοπὸ νὰ ἐπισκεφθεῖ ἕνα ἀσκητή, φημισμένο γιὰ τὴ σοφία καὶ τὴν ἁγιότητά του, γιὰ κάποιο σοβαρὸ πρόβλημα ὑγείας τοῦ γιοῦ του.

Κατεβήκαμε μαζὶ στὸ καλύβι τοῦ γέροντα. Τὸν δέχτηκε ἐγκάρδια σὰ νὰ τὸν γνώριζε ἀπὸ χρόνια.

Περίμενα μὲ πολλὴ ἀνυπομονησία καὶ περιέργεια νὰ ἀκούσω τὴ «γνωμάτευση» τοῦ γέροντα: «Ἂν ὁ γιός σου καὶ σὺ δὲν κάνετε προσευχὴ ἡ ἀρρώστια θ’ ἀλλάξει δρόμο.

Ἂν ὁ Θεὸς κρίνει ὅτι ὁ γιός σου εἶναι ἕτοιμος μπορεῖ νὰ σοῦ τὸν πάρει τώρα – μὴ λυπηθεῖς γι’ αὐτό. Ἂν πάλι κρίνει ὅτι δὲν εἶναι ἀκόμη ἕτοιμος θὰ σοῦ τὸν ἀφήσει κι ἄλλο».

Ὁ ἴδιος ἀσκητὴς μ’ ἀγαπάει καὶ μοῦ τὸ δείχνει πάντα μὲ πολὺ χιοῦμορ. «Πάλι ἐδῶ εἶσαι, ρὲ γιατρέ; Γιατί ἦρθες ἀφοῦ δὲν σὲ κάλεσα;». Γιὰ νὰ συμπληρώσει στὸ ἴδιο στύλ: «Καλά, ἀφοῦ ἦρθες τώρα, θὰ ἀρρωστήσω γιὰ νὰ μὴ φύγεις, χωρὶς δουλειά!».

Δείχνει τοῦ κουτὶ μὲ τὰ λουκούμια. «Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐξωτερικὸ ἰατρεῖο τὸ δικό μου! Ἔχει φάρμακα μέσα. Πάρε ἕνα. Ἐσὺ ἔχεις τόσο γλυκὰ φάρμακα;».

Μὲ ξεπροβοδίζει χαριτολογώντας. «Καλύτερα ἀγροτικὸς γιατρὸς παρὰ Καθηγητὴς Πανεπιστημίου. Τὸν ἀγροτικὸ γιατρὸ τὸν ἔχεις δίπλα σου ὅ,τι ὥρα θέλεις. Τὸν καθηγητὴ ποῦ νὰ τὸν βρεῖς;».

ΤΑΙΝΙΑ : ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

 ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.ΜΙΑ ΠΛΗΡΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΑΙΝΙΑ ( ΠΕΡΙΠΟΥ 2 ΩΡΩΝ ),ΠΟΥ ΓΥΡΙΣΤΗΚΕ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ ΤΟΥ ΜΟΛΔΑΒΟΥ ΜΙΡ ΠΡΙΚΛΙΟΥΤΣΕΝΙΪ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΟΥΝ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΒΕΛΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ Η ΤΑΙΝΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ ΚΑΤΩ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ Η ΕΙΚΟΝΑ

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ: Η θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας Τριχερούσας στην Μονή Χιλανδαρίου

 Η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας Τριχερούσας αποτελούσε οικογενειακό κειμήλιο του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού, ο οποίος με ευλάβεια την φύλαγε στο παρεκκλήσιο του σπιτιού του.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός ήταν ο πρώτος σύμβουλος του Ουάλιδ τα έτη 705-715, χαλίφη της Συρίας, για όλα τα αναγκαία θέματα, που αφορούσαν το Χριστιανικό πληθυσμό της περιοχής αυτής.

 

Ακριβώς εκείνη την εποχή, όταν Αυτοκράτορας της Κωνσταντινουπόλεως ήταν ο Λέων Γ ο Ίσαυρος, ξέσπασε η Εικονομαχία. Η προσκύνηση των Ιερών Εικόνων εθεωρείτο ειδωλολατρία. Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός αναδείχθηκε θερμός υποστηρικτής των Άγιων Εικόνων και με τα συγγράμματά του κατατρόπωσε την αίρεση της εικονομαχίας.

Ο Αυτοκράτορας ο Λέων ο Γ’ προκειμένου να απαλλαγεί από την παρουσία του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού, τον συκοφάντησε στο χαλίφη Ουάλιδ με την κατηγορία, ότι σκέπτεται να του γράψει να καταλάβει κρυφά την Δαμασκό.

Ο χαλίφης διέταξε να συλληφθεί αμέσως ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός και να του κοπεί το δεξί χέρι μέσα στην πλατεία της Δαμασκού. Η διαταγή εκτελέστηκε αμέσως. Ο Άγιος έλαβε το κομμένο χέρι του και όλη τη νύχτα ικέτευε την Παναγία γονατισμένος να τον θεραπεύσει προκειμένου να συνεχίσει τον σκληρό αγώνα του υπέρ της Ορθοδοξίας. Κατάκοπος, όπως ήταν, αποκοιμήθηκε για λίγο και τότε είδε σε όραμα την Παναγία μέσα από την Αγία Εικόνα της να του λέει, ότι από τώρα και στο εξής το χέρι του θα είναι θεραπευμένο.

Ο Άγιος ξύπνησε και είδε πραγματικά, ότι το χέρι του είχε αποκατασταθεί και ήταν υγιές. Από τη χαρά του φρόντισε και έβαλε αργυρό ομοίωμα του χεριού του κάτω από το αριστερό μέρος της Εικόνας της Παναγίας. Ένεκα τούτου του περιστατικού, ονομάστηκε η Εικόνα της Παναγίας της Τριχερούσας.

Μετά από τα θαυμάσιο – θαυματουργικό αυτό γεγονός ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός αποφασίζει να εγκαταλείψει τις θέσεις αυτές και να γίνει μοναχός στη Λαύρα του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου στην Παλαιστίνη. Μαζί του είχε και την Αγία Εικόνα της Τριχερούσας.

Το έτος 1217 ο Άγιος Σάββας ο Χιλανδαρηνός, υιός του Βασιλέως της Σερβίας Στεφάνου Νεμάνια, του μετέπειτα ονομασθέντος Συμεών, περνώντας από την Ιερά Μονή του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου, πήρε μαζί του την Εικόνα της Παναγίας της Γαλακτοτροφούσης, την πατερίτσα του ιδρυτού της Ιεράς Μονής και την Εικόνα της Παναγίας Τριχερούσης και τα μετέφερε στην Ιερά Μονή Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους, όπου η Αγία Εικόνα παρέμεινε μέχρι το έτος 1347.

Τότε πήγε στο Άγιον Όρος ο Σέρβος Κράλης Δρούσαν, ο οποίος όταν αναχώρησε για την πατρίδα του, πήρε την Εικόνα της Τριχερούσης ως ευλογία. Η Εικόνα φιλοξενήθηκε στην Ιερά Μονή Στουντενίτσης της Σερβίας.

Όταν στις αρχές του 15ου αιώνα οι Σέρβοι πληροφορήθηκαν ότι κινδυνεύουν να υποδουλωθούν στους Τούρκους, αμέσως παίρνουν την Αγία Εικόνα της Παναγίας Τριχερούσας από το Σερβικό Μοναστήρι και την τοποθετούν στη ράχη ενός γαϊδάρου και αφήνουν το ζώο ελεύθερο να το οδηγήσει, όπου η Παναγία θελήσει.

Και πράγματι, κατά θαυματουργικό τρόπο, το ήσυχο αυτό ζώο διέσχισε όλη τη Σερβία, την Ελληνική περιοχή της Μακεδονίας και ήρθε στο Άγιον Όρος, στην Ιερά Μονή Χιλανδαρίου, όπου οι μοναχοί την υποδέχθηκαν με τιμές και λιτανείες. Το ευλογημένο αυτό γαϊδουράκι, σύμφωνα με την ιερή παράδοση, μόλις τοποθετήθηκε η Εικόνα στο Ιερό του Μοναστηριού, έπεσε νεκρό.

Μέχρι σήμερα η Αγία αυτή Εικόνα της Παναγίας Τριχερούσας θεωρείται ως η Ηγουμένη – Πολιούχος της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου και Προστάτης του Σέρβικου Ορθόδοξου λαού. Αυτή καθαυτή η Αγία Εικόνα είναι η πλέον άριστα διατηρημένη παλαιά Βυζαντινή Εικόνα της Θεοτόκου.

Το πρόσωπο της Μητέρας του Θεού είναι τόσο παραστατικό και το βλέμμα Της τόσο γλυκύ, ώστε προκαλεί μεγάλο δέος και συγκίνηση σε όσους την προσκυνούν. Η Εικόνα για λόγους προστασίας και μεγαλοπρέπειας φέρει ένα χρυσό επικάλυμμα – πουκάμισο πάνω στο οποίο είναι επικολλημένοι πέντε χιλιάδες πολύτιμοι λίθοι.

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΖΩΝΗΣ ΣΤΟΝ ΟΣΙΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΔΑΝΙΗΛ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗ

Θαύμα: Γέρων Δανιήλ ο Κατουνακιώτης, ο Σμυρναίος (1844-1929), ιδρυτής της ευαγούς Αδελφότητος και του Ησυχαστηρίου των Δανιηλαίων στα Κατουνάκια.

~ Επιστρέφοντας στο Άγιον Όρος αφού πρώτα παρέλαβε τις αποσκευές του από την Μονή του Αγίου Παντελεήμονος, σκέφθηκε να κατευθυνθή στην αρχαία μονή του Βατοπαιδίου.

Δεν πρόλαβε καλά-καλά να φθάση και έπαθε οξεία προσβολή της νεφρίτιδος. Ο «σκόλοψ τη σαρκί» τον εκέντησε αυτή την φορά πολύ οδυνηρά και τον καθήλωσε για εβδομάδες στο κρεββάτι.

Οι Προϊστάμενοι της μονής τον ενοσήλευσαν με περισσή αγάπη. Περισσότερη όμως στοργή του έδειξε ο μεγάλος γιατρός του Όρους, η Θεοτόκος.

Στο Βατοπαίδι τιμάται ιδιαίτερα η Παναγία. Το Καθολικό του είναι επ΄ ονόματι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, οι δε θαυματουργές εικόνες της (Βηματάρισσα, Εσφαγμένη, Ελεοβρύτις, Αντιφωνήτρια, Παραμυθία…) φορτωμένες με θαυμαστές ευλαβικές διηγήσεις.

Εκεί φυλάσσεται και η θαυματουργός Αγία Ζώνη της Θεοτόκου, που υπήρχε άλλοτε στην Κωνσταντινούπολη «εν τω σεβασμίω Αυτής οίκω, τω όντι εν τοις Χαλκοπρατείοις», στις Βλαχέρνες.

Ο π. Δανιήλ έτρεφε ιδιαίτερη ευλάβεια στην Κυρία Θεοτόκο. Την ίδια ευλάβεια και την ίδια εμπιστοσύνη και την ίδια τιμή, πού έχουν απέναντι της όλοι οι άγιοι. Την ίκέτευσε, λοιπόν, να τον επισκεφθή στην οδύνη του. Την ικέτευσε με δάκρυα και θέρμη και ήταν βέβαιος για την απάντηση.

Ήξερε τις υποσχέσεις της. Ήταν δυνατόν να μην τις εκπλήρωση; Και πράγματι. Την ημέρα που το μοναστήρι γιόρταζε την εορτή της Αγίας Ζώνης (31 Αυγούστου), ο ασθενής γιατρεύθηκε ξαφνικά και η θεραπεία του ήταν οριστική! Ποτέ πια δεν τον ενώχλησε η φοβερή αυτή αρρώστεια, που τον ταλαιπώρησε δέκα ολόκληρα χρόνια.

Πως να ευχαρίστηση την Πανάμωμη Μητέρα των μοναχών, πως να την υμνήση;

«Μεταβολή των θλιβομένων, απαλλαγή των ασθενούντων υπάρχουσα Θεοτόκε Παρθένε, σώζε πόλιν και λαόν, των πολεμουμένων η ειρήνη, των χειμαζομένων η γαλήνη, η μόνη προστασία των πιστών».

Τέτοιοι ύμνοι δοξολογίας και δεήσεως θα γέμιζαν την ψυχή του, θα ξεχείλιζαν από το στόμα του.

Μετά την θεραπεία του σχεδίαζε να φύγη άπό τό Βατοπαίδι. Ήταν ιδιόρρυθμο μοναστήρι και η παραμονή του σ΄ένα τέτοιο κλίμα τον εκούραζε πολύ. Όχι. Ο γερο – Δανιήλ δεν αγαπούσε τις ιδιορρυθμίες, πού είναι ξένες και άγνωστες στην αληθινή μοναχική ζωή. Μέσα στο πνεύμα του σωστού μοναχισμού είναι το Κοινόβιο, στο οποίο, όπως λέει ο Μέγας Βασίλειος, «δεν υπάρχει το δικό μου και το δικό σου, το θέλημἀ μου και το θέλημά σου».

Ήθελε, λοιπόν, να φύγη, μα οι πατέρες στο Βατοπαίδι τον λάτρευαν. Πού να ξαναβρούν τέτοιον άνθρωπο, τέτοιον καλλιεργημένο μοναχό; Δεν τον άφηναν με κανένα τρόπο.

Αναγκάσθηκε τότε να πάη στον ονομαστό Πνευματικό παπα-Νήφωνα, πού άσκήτευε στην Βατοπαιδινή Σκήτη και να ζητήοη την συμβουλή του. Κι έτσι έμεινε στο μοναστήρι για την υπακοή, όσο κι΄ αν αυτό του φαινόταν σκληρό, όσο κι΄ αν επιθυμούσε άλλη τακτοποίησι… Η παραμονή του εκεί ήταν μία πράξις θυσίας και δεν μπορούσε παρά να την ευλόγηση ο Κύριος.

Οι Επίτροποι της μονής του ανέθεσαν το αρχονταρίκι. Πολύ συνετά, γιατί οι επισκέπτες θα είχαν πολλά να ωφεληθούν από ένα τέτοιον αρχοντάρη. Το πολυσύχναστο αρχονταρίκι του Βατοπαιδίου γνώρισε τότε ιστορικές ημέρες.

Εκτός από την καθαριότητα και την τάξι, η ανάγνωσις στην Τράπεζα, η κοινή προσευχή, οι πνευματικές συζητήσεις έδωσαν έναν άλλο τόνο. Σιγά-σιγά ο ξενώνας του ιδιορρύθμου μοναστηριού πήρε χρώμα Κοινοβίου. Και ο γερο-Δανιήλ, με την γλυκειά και συγχρόνως σοβαρή μορφή του, εκπροσωπούσε άριστα τον αγιορείτικο μοναχισμό στα μάτια των ξένων. Πολλοί προσκυνητές τον θεωρούσαν μάλιστα ηγούμενο!

Τον τελευταίο καιρό της παραμονής στο Βατοπαίδι ταξίδεψε μέχρι την πατρίδα του την Σμύρνη για κάποια ειδική αποστολή της μονής. Χρειάσθηκε να μείνη εκεί εννέα μήνες. Οι συμπατριώτες του καμάρωναν γιατί έβγαλαν ένα τέτοιο πνευματικό ανάστημα. Και πόσες ψυχές δεν βρήκαν κοντά του κατανόησι, φως, προσανατολισμό…

Ο Μητροπολίτης Μελέτιος είχε βέβαια ακούσει από μακρυά πολλά για τον γερο-Δανιήλ. Τώρα όμως πού η προσωπική γνωριμία του βεβαίωσε «του λόγου το ασφαλές», ήταν ενθουσιασμένος και του πρότεινε να τον κρατήση κοντά του, να τον κάνη βοηθό Επίσκοπο. Εκείνος ευχαρίστησε, αλλά δεν δέχθηκε την πρότασι.

— Δεν θεωρώ τον εαυτό μου άξιο για Ιερωσύνη, Σεβασμιώτατε, του είπε. Ούτε πάλι μπορώ ν΄ αποχωρισθώ το περιβόλι της Παναγίας. Έχω δώσει υποσχέσεις…

Αλλά κι΄ αν δεχόταν να μείνη στον κόσμο τί θα κέρδιζε αλήθεια; Φήμη, τιμές, αξιώματα; Είναι τόσο ψεύτικα όλ΄ αυτά, τόσο φευγαλέα και τόσο επικίνδυνα όταν δεν ύπάρχη το υπόβαθρο του θείου θελήματος.

Αλλ΄ αν γινόταν Επίσκοπος, δεν θα εργαζόταν για τον Χριστό; Ασφαλώς. Δεν είχε όμως τέτοια πληροφορία, δεν είχε φανερή επέμβασι του Θεού για να τον πείση ότι πρέπει να επωμισθή τέτοιο αξίωμα. Το θέλημα του Κυρίου πίστευε ότι ήταν να ζήση στην αφάνεια και την ταπείνωσι ενός απλού καλόγερου. «Έκαστος εφ΄ ω ετάχθη».

«Την αγαθήν μερίδα εξελέξατο» και απέφευγε τις πολλές μέριμνες, πού όταν απορροφήσουν τον εργάτη, τον κάνουν να αμελήση την ψυχή του – πράγμα θλιβερό και για τον εαυτό του και για τους άλλους.

Ο γερο-Δανιήλ διψούσε, διψούσε φλογερά για ένα μόνο μεγαλείο.

Γι΄ αυτό προτίμησε το σκαμνάκι του στα Κατουνάκια και όχι θρόνους, την τελευταία θέσι του μοναχού και όχι πρωτοκαθεδρίες. Διψούσε για το μεγαλείο, πού το προσδιώρισε έτσι ο Κύριος: «Όστις θέλει εν υμίν μείζων είναι έστω πάντων διάκονος».

Μετά από πολλά χρόνια, δεδομένης αφορμής, έγραφε ο γερο-Δανιήλ σ΄ ένα έμπιστο πνευματικό του τέκνο: «…Δια να σέβωμαι τους πάντας και να εκκόπτω το οικείον θέλημα και φρόνημα, ουδέποτε με αφήκεν η Κυρία Θεοτόκος να αγαπήσω τας του κόσμου διατριβάς, και να αγαπώ τας ματαίας δόξας και φαντασίας, καίτοι μοι παρουσιάσθησαν αφορμαί Ιερωσύνης και Ηγουμενικαί προτιμήσεις, και δι΄ αυτό εμάκρυνα φυγαδεύων και ηυλίσθην εν τη ερήμω, όπου ήδη το 45ον έτος έχω, μη θέλων να ίδω τας του κόσμου διατριβάς» (22-9-1926. Προς Νικόλαον Ρέγκον).

Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ΔΙΑΨΕΥΔΕΙ ΠΕΡΙ ΚΡΟΥΣΜΑΤΩΝ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ - ΤΑ ΚΡΟΥΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟ ΚΑΤΑΛΗΨΙΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ

Στις 17 Σεπτεμβρίου 2021, κυκλοφόρησαν στον τύπο δημοσιεύματα με πηχυαίους τίτλους περί δήθεν κρουσμάτων κορωνοϊού στην Μονή Εσφιγμένου, σε δήθεν ανεμβολίαστους μοναχούς της.

Η Ιερά Μονή Εσφιγμένου διαψεύδει τους τίτλους των δημοσιευμάτων πληροφορεί πως όλοι της οι μοναχοί είναι εμβολιασμένοι και πως ουδείς ασθένησε από COVID-19. Μάλιστα, ο καθηγούμενός της, αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος, είναι ο πρώτος που εμβολιάστηκε στο Άγιο Όρος και εξαρχής υποδεικνύει την υπακοή στην ιατρική πραγματικότητα του σώματος του ανθρώπου.

Τα δημοσιεύματα στον τύπο δεν αφορούν μοναχούς της Μονής μας, αλλά ανθρώπους που κάνουν κατάληψη στο κεντρικό κτήριο της Μονής μας. Πρόκειται για περίπου 25-30 ανθρώπους, οι οποίοι δεν είναι μοναχοί του Αγίου Όρους, ούτε καν ανήκουν στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία. Αυτοί οι άνθρωποι πνευματικά σχετίζονται με το θρησκευτικό νομικό πρόσωπο «Εκκλησία Γ.Ο.Χ. Ελλάδος» και πολιτικά με ακροδεξιά κόμματα, οργανώσεις και λοιπά κυκλώματα.

Οι άνθρωποι αυτοί είναι ανεπιθύμητοι από το σύνολο των μονών του Αγίου Όρους (Ιερά Κοινότητα), οι ίδιοι δηλώνουν πως δεν ανήκουν στην Εκκλησία μας, αλλά σε άλλη (το αποδεικνύουν μάλιστα με προσηλυτισμό, αναβαπτισμούς και άρνηση αγίων μας), εκτοξεύουν βόμβες μολότωφ, φέρνουν όπλα, μπαινοβγαίνουν ελεύθεροι για ψώνια (όπως λένε και τα σημερινά δημοσιεύματα), ενώ ταυτόχρονα διαδίδουν ψευδώς πως είναι αποκλεισμένοι. Παρ’ όλ’ αυτά, το ελληνικό κράτος τους ανέχεται και ουσιαστικά τους υποθάλπει με την χαρακτηριστική του αδράνεια να προστατέψει το Άγιο Όρος από λαθραίους εισβολείς. Το κεντρικό κτήριο πρακτικά έχει μεταβληθεί σε «άβατο» για τις αρχές και σε χώρο παράνομων και σκιωδών δραστηριοτήτων.

Οι καταληψίες επί πολλούς μήνες προβαίνουν σε αντιεμβολιαστική προπαγάνδα σε διαδηλώσεις και στο διαδίκτυο, χρησιμοποιώντας παρανόμως το όνομα της Μονής μας, με αποτέλεσμα να νοσήσουν κάποιοι που τους πίστεψαν. Η Μονή μας έγινε αποδέκτης καταγγελιών από πολίτες για πράξεις των καταληψιών. Οι αρμόδιες αρχές κωφεύουν, παρά τις συνεχείς εκκλήσεις μας.

Οι καταληψίες χρησιμοποιούν στην προπαγάνδα τους ψευδοεπιστημονικά αφηγήματα με την φιλοδοξία να αποκτήσουν οπαδούς. Με την νόσησή τους όμως, ήρθε η ώρα και της έμπρακτης απόδειξης των ψεμάτων τους και της κατάρρευσης και των λοιπών ιδεολογημάτων τους. Ακόμα και αν κάποιος που διαμένει στο κατειλημμένο κτήριο χάσει την ζωή του από COVID-19, πολύ εύκολα μπορούν να το διαψεύσουν, ώστε να σωθεί το αφήγημα της ηγεσίας της κατάληψης, καθώς κανείς δεν δύναται να ξέρει ποιος μπαινοβγαίνει και ποιος διαμένει σε αυτό.

Το ελληνικό κράτος, ως αρμόδιο για την προστασία του Αγίου Όρους, υποχρεούται να σταματήσει να ανέχεται την κατάληψη εδαφών του από εξωεκκλησιαστικά άτομα, και την παράνομη χρήση ονόματος αγιορείτικης μονής με σκοπό την διάδοση καταστροφικών για την δημόσια υγεία θεωριών.

Οι τίτλοι των δημοσιευμάτων για ανεμβολίαστα κρούσματα COVID-19 στο δυναμικό της Μονής Εσφιγμένου, δημιουργούν εντυπώσεις που δυσφημούν την Μονή, το Άγιο Όρος και την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία γενικότερα. Η Μονή μας επιφυλάσσεται για την άσκηση κάθε νομίμου δικαιώματός της.

Ιερά Μονή Εσφιγμένου

Άγιον Όρος