«Παναγιά μου, τι να κάνω;» Και σε βοηθάει η Παναγία... ~ Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης

 

ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΟΡΤΑΪΤΙΣΣΑ- Ι.Μ.ΙΒΗΡΩΝ

Σ’ ένα μοναστήρι του Αγίου Όρους, το γνωρίζετε, ιδιόρυθμο ήτανε. Είπε ο παπάς στον αγωγιάτη:

-Κύριε Δημήτριε, μου φέρνεις και μένα πέντε-δέκα φορτία ξύλα, να κάψω το χειμώνα;

-Θα σου φέρω, παπα-Εφραίμ.

Έφερε.

-Φερ’ τα από ‘δω.

-Όχι από ‘κει, το ζώο φοβάται, Γέροντα.

-Φερ’ τα από ‘δω, ντε.

Μαλώσανε.

-Ασυγχώρητος.

-Κι εσύ ακοινώνητος.

Έφυγε ο αγωγιάτης πήγε απάνω στο βουνό. Ο παπάς τώρα τι πρέπει να κάνει;

Μπορεί να λειτουργήσει, να φέρει σε αδιαφορία, ότι εγώ είχα δίκιο; Όχι.. Μπορεί να λειτουργήσει; Όχι. Τι να κάνει.

Τώρα μάχονται δύο: «Καλά, αύριο που θά ‘ρθει -γιατί ήτανε βραδάκι- αύριο που θά ‘ρθει ο αγωγιάτης, του λέω ότι να με συγχωρέσει». Ο άλλος λέει: «Καλά, αν δεν έρθει ο αγωγιάτης αύριο κι έλαβε ένα τηλεγράφημα από τη γυναίκα του να πάει ότι το παιδί αρρώστησε, τι θα κάνεις;»

Ι.Μ.ΙΒΗΡΩΝ

Πάτερ, εδώ είναι ο θησαυρός του καλογήρου. Προσευχή.

-Παναγία μου, τι να κάνω; (Το Ιβήρων ήταν το μοναστήρι.)

-Παναγία Πορταΐτισσα, τι να κάνω, βοηθησέ με.

Κεραυνοβόλος έρχεται η πληροφορία, η έμπνευση, να πούμε, η παρουσία της Παναγίας.

Όλοι μας ξέρομε ότι τα μοναστήρια τα Αγιορείτικα, όταν βασιλεύει ο ήλιος κλείνουνε. Έχουν όμως κι ένα πορτάκι μικρό τόσο, που εν καιρώ, σπάνια το ανοίγουν αυτό. Ανάβει λοιπόν ο παπάς το φανάρι του, περνάει το πορτάκι κι ανεβαίνει απάνω στο βουνό.

-Καλησπέρα σας.

-Καλώς τον παπά.

-Ευλογημένε κύριε Δημήτρη, να με συγχωρέσεις.

-Θεός σχωρέσου. Συγχώρεσέ με κι εσύ.

Συγχωρεθήκανε και κατέβηκε κάτω ο παπάς πάλι και λειτούργησε την άλλη μέρα. Βλέπετε ότι σε κάθε περίπτωση επιβάλλεται η προσευχή.

Δεν μπορείς εκείνη την ώρα τι να κάνεις, σαστίζεις δεν ξέρεις τι να κάνεις. «Παναγία μου, τι να κάνω;»

Και σε βοηθάει η Παναγία. Δεν μπορείς, πάτερ, να λειτουργήσεις.

«Μη τα αμαρτήματά μου κωλύσωσι ενθάδε παραγενέσθαι το Άγιόν Σου Πνεύμα».

Πάτερ μου, λειτουργάμε, μεταλαμβάνομε, η χάρις κατέρχεται, αλλά «μη εις κρίμα ή εις κατάκριμα», το λέμε κι αυτό.

~ Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ ΣΤΟ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙ

 

Ανεβαίνοντας τη σκάλα που βρίσκεται στα αριστερά της κεντρικής πύλης του καθολικού της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου υπάρχει παρεκκλήσιο αφιερωμένο στην Παναγία την Παραμυθία. Μέσα σ’ αυτό μεταφέρθηκε μετά την τέλεση του θαύματος, που θα περιγράψουμε, η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, τοιχογραφία του 14ου αι. που βρισκόταν άλλοτε στη δεξιά άκρη του εξωνάρθηκα.

Παλαιά υπήρχε η συνήθεια, βγαίνοντας οι πατέρες από το Καθολικό, μετά το τέλος της ακολουθίας του Όρθρου, να ασπάζονται την εικόνα της Παναγίας που υπήρχε στον εξωνάρθηκα. Εκεί ο Ηγούμενος έδινε τα κλειδιά της κλεισμένης για τις βραδινές ώρες πύλης της Μονής στον θυρωρό για να ανοίξει.

Κάποια χρονιά, αρχές του 14ου αι., στις 21 Ιανουαρίου, τελείωσε ο Όρθρος. Οι πατέρες αποσύρθηκαν στα κελιά τους για να αναπαυθούν, μέχρι να αρχίσουν τα καθημερινά τους διακονήματα. Τότε θα ανοιγόταν και η πύλη της Μονής. Δεν γνώριζαν ότι έξω από αυτήν παραμόνευαν πειρατές, που την είχαν περικυκλώσει, έτοιμοι να εισβάλλουν για να καταστρέψουν τα πάντα.

Στο ναό βρισκόταν μόνος ο Ηγούμενος, αφοσιωμένος στην προσευχή του. Πετάχτηκε ξαφνικά ακούγοντας μια φωνή, που δεν έμοιαζε με φωνή ανθρώπου. Έντρομος κοίταξε γύρω του. Δεν είδε κανέναν. Εξάλλου κανένας δεν ήταν μέσα στο ναό. Και όμως κάποιος μίλησε. Συγκέντρωσε την προσοχή του και γεμάτος φόβο κατάλαβε ότι η φωνή προερχόταν από την εικόνα της Θεομήτορος. Με ευλάβεια τέντωσε το αυτί του για να ακούσει. Άκουσε τότε τη φωνή της Παναγίας να λέει: «Μην ανοίξετε σήμερα την πύλη της Μονής, αλλά αφού ανεβείτε στα τείχη, να διώξετε τους πειρατές». Κατάπληκτος ο Ηγούμενος προσήλωσε τα μάτια του στην εικόνα της Θεοτόκου. Αντίκρυσε τότε ένα εκπληκτικό θαύμα. Η μορφή της Παναγίας ήταν ζωντανή. Το βρέφος Ιησούς που κρατούσε στα χέρια της πήρε και αυτό ζωή. Κίνησε το δεξί του χέρι και έκλεισε το στόμα της αγίας Μητέρας του, στρέφοντας προς αυτήν το φωτεινό πρόσωπό του.

Μια γλυκιά παιδική φωνή ακούστηκε να λέει: «Μη, Μητέρα μου, μην τους το λες. Άφησε τους να τιμωρηθούν, όπως τους αξίζει, γιατί αμελούν τα μοναχικά τους καθήκοντα». Τότε η Κυρία Θεοτόκος με μεγάλη μητρική παρρησία προς τον μονογενή Υιό της, σήκωσε ελαφρά το χέρι, συγκράτησε το χεράκι του, έκλινε λίγο προς τα δεξιά το θείο της πρόσωπο και επανέλαβε πιο έντονα: «Μην ανοίξετε σήμερα την πύλη της Μονής, αλλά αφού ανεβείτε στα τείχη, να διώξετε τους πειρατές. Και κοιτάξτε να μετανοήσετε, γιατί ο Υιός μου είναι οργισμένος μαζί σας». Επανέλαβε δε και για τρίτη φορά την προειδοποίηση: «Σήμερα, μην ανοίξετε την πύλη της Μονής…». Μετά το διάλογο η Κυρία Θεοτόκος και το Πανάγιο Βρέφος της αποκαταστάθηκαν πάλι σαν εικόνα.

Ο Ηγούμενος γεμάτος θαυμασμό συγκάλεσε όλους τους Πατέρες, διηγήθηκε σ’ αυτούς τα υπερφυσικά γεγονότα που συνέβησαν και τους επανέλαβε τα λόγια που είχε ακούσει από τα χείλη της Παναγίας και του Θείου Βρέφους προς την Μητέρα του. Όλοι με κατάπληξη στράφηκαν προς το μέρος της θαυματουργού εικόνας. Και η κατάπληξη τους αυξήθηκε. Η παράσταση της εικόνας είχε μεταμορφωθεί. Η σύνθεση μεταβλήθηκε ολοκληρωτικά και δεν έμοιαζε καθόλου με την παλαιά εικόνα. Διατηρήθηκε η μορφή όπως φαίνεται σήμερα. Η Παναγία να κρατά το χέρι του Χριστού κάτω από το στόμα της και να κλίνει το κεφάλι της δεξιά για να το αποφύγει. Η έκφραση του προσώπου της είναι γεμάτη απέραντη επιείκεια, αγάπη, συμπάθεια και μητρική στοργή. Ο Χριστός παρόλο που παριστάνεται ως βρέφος έχει αυστηρό πρόσωπο ως Κριτής.

Η εικόνα αυτή είναι πράγματι αχειροποίητος, διότι κατασκευάστηκε στη μορφή που είναι σήμερα, όχι από ανθρώπινο χέρι, αλλά από τη Χάρη του Θεού, μετά τη θαυματουργική επέμβαση της Παναγίας μας για τη διάσωση της Μονής. Ονομάστηκε «Παναγία Παραμυθία», δηλαδή Παρηγορήτρια. Και δικαίως· διότι όπως λένε οι προσκυνητές της Μονής, που δεν χορταίνουν να την βλέπουν, η θέα της γλυκιάς έκφρασης του προσώπου της Παναγίας ξεκουράζει, αναπαύει, γαληνεύει και παρηγορεί τη ψυχή του ανθρώπου.

Με το θαύμα αυτό φανερώνεται για άλλη μια φορά η μητρική παρρησία της Θεοτόκου στο να μεσιτεύει για τις αμαρτίες των ανθρώπων «προς τον Υιόν και Θεόν της» και οι σωτήριες πρεσβείες της, με τις οποίες απαλλάσσονται από τα δεινά που δίκαια τους αξίζουν για το πλήθος των αμαρτιών τους. Η εικόνα μεταφέρθηκε στο ιδιαίτερο παρεκκλήσιο της Παραμυθίας. Μπροστά σ’ αυτήν οι μοναχοί διατηρούν ακοίμητο κανδήλι, ψάλλουν καθημερινά Παράκληση και τελείται κάθε Παρασκευή Θεία Λειτουργία. Παλαιότερα, υπήρχε η συνήθεια οι κουρές των μοναχών να γίνονται σ’ αυτό το παρεκκλήσιο.

Με αυτή την εικόνα συνδέεται και ο βίος του Οσίου Νεοφύτου, ο οποίος διετέλεσε «προσμονάριος», δηλαδή φύλακας και διακονητής του παρεκκλησίου της Παραμυθίας.

Ο Όσιος βρισκόταν σε αποστολή και υπηρεσία εκ μέρους της Μονής για ένα χρονικό διάστημα σε κάποιο μετόχι της, στην Εύβοια. Εκεί αρρώστησε βαριά. Παρακάλεσε τότε την Παναγία να τον αξιώσει να πεθάνει στη μονή της μετανοίας του. Άκουσε αμέσως τη φωνή της Παναγίας να του λέει: «Νεόφυτε, πήγαινε στη μονή σου και μετά από ένα χρόνο να ετοιμασθείς για την έξοδο σου από τη ζωή». Ευχαριστώντας θερμά την Παναγία ο Όσιος για την παράταση της ζωής που του δόθηκε, είπε στον υποτακτικό του να ετοιμασθούν για την επιστροφή στη μονή.

Πράγματι, μετά την παρέλευση ενός έτους, μια μέρα αφού κοινώνησε τα άχραντα μυστήρια, ανεβαίνοντας τη σκάλα μπροστά από το παρεκκλήσιο της Παραμυθίας, άκουσε πάλι τη φωνή της Παναγίας: «Νεόφυτε, ο καιρός της εξόδου σου έφθασε». Όταν πήγε στο κελί του αδιαθέτησε και αφού έλαβε συγχώρηση από όλους τους πατέρες της αδελφότητας, παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο.

[ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ «Παναγία Παραμυθία – Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου «]

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΔΙΚΑΙΟΣ Ι. ΣΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ : Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΙΧΕ ΕΝΑΝ ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΣΜΟ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ

 

Ο Γέροντας Εφραίμ Δικαίος της Σκήτης του Αγίου Ανδρέου του Αγίου Όρους, για την σωτηρία του ανθρώπου, για την ψυχή, το καντήλι, την διατροφή και για τις αρετές.

Ο Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέου του Αγίου Όρους, για την σωτηρία του ανθρώπου, για την ψυχή, το καντήλι, την διατροφή και για τις αρετές.

Ποτέ να μην πούμε την φράση, ούτε για αστείο: »Εγώ δεν θα σωθώ!» Αυτή η φράση δίνει χαρά στον εχθρό διάβολο, που λέει: »αμήν και πότε!». Να παίρνουμε πάντα την υγιή τοποθέτηση: »Με τη βοήθεια του Θεού, αν και δεν το αξίζω, ελπίζω ότι θα σωθώ». Είναι πολύ λεπτό το θέμα.

Το ποιός θα σωθεί και ποιός όχι, είναι δουλειά του Χριστού. Όταν λέω: »εγώ θα σωθώ και εκείνος όχι», είμαι αντίχριστος και βρίσκομαι σε πλάνη! Δεν στέλνουμε κανέναν στον Παράδεισο και κανέναν στην Κόλαση. Αυτό είναι δουλειά μόνο του Χριστού!

Η ψυχή έχει 3 ονόματα: Λέγεται καρδία, λέγεται ψυχή, λέγεται και πνεύμα. Το ίδιο πράγμα με 3 ονομασίες.

Όταν μιλούμε για λογισμούς, για συναισθήματα και για πάθη, ονομάζουμε την ψυχή μας ως καρδία (Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία…).

Όταν όμως μιλούμε για τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, που λάβαμε στο Άγιο Βάπτισμα, τότε ομιλούμε περί ψυχής.

Όταν όμως αποχωριστεί η ψυχή από το σώμα (σωματικός θάνατος), τότε η ψυχή ονομάζεται πνεύμα.

Όση ώρα είναι αναμμένα τα καντήλια, αυτά φωνάζουν: »ελέησον, ελέησον, ελέησον τον άνθρωπο, που άναψε το καντήλι, προς το Θεό».

Αυτό το ξέρει ο διάβολος γι’ αυτό βάζει λογισμούς, ότι τάχα υπάρχει κίνδυνος πυρκαγιάς από το καντήλι.

Στο καντήλι βάζουμε πάντοτε το καλύτερο λάδι.

Λένε οι Πατέρες της Εκκλησίας, ότι εάν υπερβούμε το μέτρο της ποσότητας στην διατροφή μας και παραφάμε, τότε το επιπλέον αυτό φαγητό, το »δανείζουμε» στον διάβολο, διότι είναι του φτωχού και του πεινασμένου που πεθαίνει της πείνας. Χάνουμε έτσι την παρρησία μας απέναντι στον Θεό…

Καμμία αρετή από μόνη της δεν σώζει, ούτε και η αγάπη. Η μόνη αρετή, που από μόνη της σώζει, είναι η ταπεινοφροσύνη, που είναι η σπονδυλική στήλη όλων των αρετών.

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέου του Αγίου Όρους

Από τη σελίδα: «Δόξα Χριστού»

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ Σ. ΨΥΧΑΡΗ- ΜΕΣΙΣΤΙΕΣ ΟΙ ΣΗΜΑΙΕΣ

 

Την εκδημία του Σταύρου Ψυχάρη, πρώην Διοικητή του Αγίου Όρους ανακοίνωσε η Διοίκηση του Αγίου Όρους.

Διαβάστε παρακάτω την σχετική ανακοίνωση

Η Διοίκηση του Αγίου Όρους με λύπη ανακοινώνει την κοίμηση του Σταύρου Ψυχάρη και αποφασίζει:

α) Να σταλεί συλλυπητήρια επιστολή στην οικογένεια

β)Οι σημαίες των γραφείων της ΔΑΟ στις Καρυές να κυματίζουν για 3 μέρες μεσίστιες

γ) Να δημοσιευθεί η παρούσα ανακοίνωση στον Τύπο

Ορατόριο «ΜΕΓΑΛΕΣ ΩΡΕΣ» στο Ηρώδειο

 

O Συνθέτης Ανδρέας Κατσιγιάννης και η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών παρουσιάζουν το ορατόριο ΜΕΓΑΛΕΣ ΩΡΕΣ την Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδειο.

Ένα πολυδιάστατο μουσικό έργο, μία πολυπρόσωπη μεγάλη παραγωγή!

Γλυκερία, Δημήτρης Μπάσης, Ελεάννα Βαρελά, Jonathan Jackson μαζί με 100 χορωδούς.

Αφηγητής: Νικήτας Τσακίρογλου

Την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών διευθύνει ο Στάθης Σούλης

Συμμετέχουν οι Χορωδίες: “Chorus Vivendi”, «Μελωδοί» και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

 

Προπώληση εισιτηρίων:

Ticket Services  https://www.ticketservices.gr/event/megales-ores/  στο τηλ. 2107234567 και στο εκδοτήριο Πανεπιστημίου 39 Αθήνα

Προσφορά: Για αγορές εισιτηρίων έως 15 Αυγούστου, έκπτωση 10% σε όλες τις τιμές!

Για ομαδικές αγορές 30 ατόμων, φοιτητές, πολύτεκνους, ΑμεΑ και ανέργους επιπλέον έκπτωση 15%

Παραγωγή: ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ

Την Πέμπτη η κηδεία του πρώην Διοικητή του Αγίου Όρους Στ. Ψυχάρη

 

Πέθανε τα ξημερώματα ο δημοσιογράφος, εκδότης και πρώην Διοικητής του Αγίου Όρους Σταύρος Ψυχάρης σε ηλικία 77 ετών.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, εκφράζοντας τα συλλυπητήρια του στην οικογένεια του Σταύρου Ψυχάρη, τα παιδιά και την σύζυγό του και δημοσιογράφο Χριστίνα Τσούτσουρα, καθώς και τους οικείος του, ενημερώνει ότι η κηδεία θα τελεστεί την Πέμπτη, 4 Αυγούστου στις 11.00 π.μ. στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

Επιπλέον, παραθέτει βιογραφικό σημείωμα του εκδότη:

Ο Σταύρος Ψυχάρης γεννήθηκε στον Τύρναβο το 1945. Τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1964 στην εφημερίδα «Δημοκρατική Αλλαγή». Εργάστηκε, επίσης, στον «Νέο Ανένδοτο» και το 1968 πήγε στο «Έθνος», ως συντάκτης ύλης και στη συνέχεια ως πολιτικός συντάκτης.

Το 1972 ξεκίνησε να εργάζεται στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη ενώ αργότερα ανέλαβε διευθυντικές θέσεις στον Οργανισμό. Από το φθινόπωρο του 1983 ήταν διευθυντής της εφημερίδας «Το Βήμα».

Το 1996 διορίστηκε Διοικητής του Αγίου Όρους θέση που διατήρησε μέχρι το 2001. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου ανέλαβε καθήκοντα γενικού διευθυντή και από τον Σεπτέμβριο του 2003 του διευθύνοντος συμβούλου και αντιπροέδρου του Ομίλου, που συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο των εκδοτικών εταιρειών του ομίλου ΔΟΛ.

Ήταν πρόεδρος του Ιδρύματος Λαμπράκη (παλαιότερα Ίδρυμα Μελετών Λαμπράκη), θέση που ανέλαβε μετά τον θάνατο του ιδρυτή του ιδρύματος Χρήστου Λαμπράκη το 2009, ενώ εκλέχθηκε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου, αναλαμβάνοντας ο ίδιος, εκτός από την έκδοση του Βήματος και την έκδοση της εφημερίδας «Τα Νέα».

Επίσης, είχε διατελέσει Πρόεδρος της Ένωσης Ιδιοκτητών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (Ε.Ι.Η.Ε.Α.).

Τιμήθηκε στις 20 Ιουνίου 2010 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο για την προσφορά του κατά την περίοδο που διετέλεσε Διοικητής του Αγίου Όρους με το οφίκιο του Μεγάλου Νοταρίου του Οικουμενικού Θρόνου.

Ο Σταύρος Ψυχάρης διέγραψε μία μοναδική διαδρομή στην ελληνική δημοσιογραφία. Άνθρωπος με έντονη προσωπικότητα, δυναμισμό και γνώσεις, υπήρξε για δεκαετίες ο κινητήριος μοχλός του μεγαλύτερου δημοσιογραφικού οργανισμού της χώρας ενώ παράλληλα με την αρθρογραφία του επηρέαζε την πολιτική ζωή του τόπου.

 

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Δεκαπενταύγουστος: Μια ιδιαίτερη «ευχαριστία»-τάμα στη Μητέρα όλων μας

 

Ι.Μ.ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ

Η Παναγία Γερόντισσα είναι το πολύτιμο στολίδι της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος, έβδομη στην τάξη των Αγιορείτικων Μοναστηριών, κτισμένη πάνω στη θάλασσα στη Β.Α. πλευρά του Αγίου Όρους. Ιδρύθηκε στα μέσα του 14ου αι. από το μέγα στρατοπεδάρχη Αλέξιο και το μέγα πριμικήριο Ιωάννη.

Το καθολικό της Μονής, στο οποίο φιλοξενείται η θαυματουργή εικόνα, είναι αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος.

Η Παναγία παριστάνεται όρθια, σε στάση δεήσεως χωρίς το Χριστό. Ένα θαύμα της Θεοτόκου έδωσε στην εικόνα τ’ όνομά της. Σε βαριά άρρωστο γέροντα της μονής αποκαλύφθηκε με τρόπο θαυματουργό η ημέρα του θανάτου του. Όταν έφτασε η μέρα, ο γέροντας ζήτησε από τον εφημέριο ιερομόναχο που λειτουργούσε, να συντομεύσει τη Θεία Λειτουργία για να κοινωνήσει τα Άχραντα Μυστήρια. Ωστόσο, οι παρακλήσεις του δεν είχαν αποτέλεσμα. Η ώρα περνούσε και ο γέροντας κινδύνευε να πεθάνει χωρίς να κοινωνήσει. Τότε ακούστηκε από την εικόνα της Θεοτόκου μια οργισμένη φωνή να ρωτά τον ιερομόναχο γιατί δε συμμορφωνόταν με την παράκληση του γέροντα, μ’ αποτέλεσμα εκείνος τρέμοντας να υπακούσει. Από τότε η εικόνα ονομάστηκε “Παναγία Γερόντισσα”, επειδή στλαθηκε αρωγός του αιτήματος του γέροντα ο οποίος αμέσως μόλις μετέλαβε των Αχράντων μυστηρίων παρέδωσε το πνεύμα του.

Μετά από αυτό θαύμα, οι μοναχοί μετέφεραν την εικόνα από την αρχική της θέση μέσα στο Ιερό Βήμα και πίσω από την Αγία Τράπεζα, στην αριστερή κολώνα του κυρίως ναού, όπου και την προσκυνούν οι πιστοί μέχρι σήμερα. Το πρώτο θαύμα της εικόνας σημειώθηκε επί Αλεξίου Α’ Κομνηνού μ’ εντολή του οποίου άρχισε να κτίζεται το αρχικό μονύδριο σε απόσταση περίπου 500 μέτρων από τη σημερινή θέση της μονής πάνω σ΄ ένα ύψωμα. Κάθε βράδυ η εικόνα της Παναγίας και τα εργαλεία των εργατών μετακινούνταν με θαυμαστό τρόπο στο σημείο όπου είναι σήμερα κτισμένη η μονή. Κι’ αφού το θαύμα επαναλήφθηκε πολλές φορές, οι κτίστες κατάλαβαν ότι ήταν θέλημα της Παναγίας να κτιστεί σε άλλο σημείο το μοναστήρι όπερ και εγένετο.

Η θαυματουργή εικόνα απέκτησε τα κατοπινά χρόνια ασημένια επένδυση μ’ έξοδα αρχόντισσας από την Κων/ πόλη. Δίπλα στην Παναγία διακρίνεται ένα πιθάρι που ξεχειλίζει, σε ανάμνηση ενός ακόμη θαύματος της Θεοτόκου, που σημειώθηκε το 17ο αι., περίοδο κατά την οποία το μοναστήρι εμφάνισε παντελή έλλειψη σε λάδι.

Οι μοναχοί προσεύχονταν στην Παναγία να τους βοηθήσει και η πίστη τους ανταμείφθηκε. Ένα πρωί είδαν να ξεχειλίζει λάδι, η είσοδος της αποθήκης όπου φυλάσσονταν τα άδεια πιθάρια. Το λάδι ανέβλυζε από ένα πιθάρι που σώζεται μέχρι σήμερα, απ’ το οποίο οι μοναχοί γέμισαν τ’ άδεια δοχεία τους. Όταν τέλειωσαν τη δουλειά τους, το πιθάρι σταμάτησε να ξεχειλίζει. Από τότε το λάδι δεν έλειψε ποτέ από το μοναστήρι. Διασώζεται μια ακόμη ιστορία με πρωταγωνίστρια τη θαυματουργή εικόνα.

Σε μια επιδρομή στη μονή, ένας Σαρακηνός προσπάθησε να κάνε την εικόνα κομμάτια και ν’ ανάψει μ’ αυτά το τσιμπούκι του. Αμέσως, έχασε την όρασή του και οι σύντροφοί του έντρομοι από το πάθημά του, πέταξαν την εικόνα σ’ ένα κοντινό πηγάδι. Ο τυφλός ιερόσυλος λίγο πριν το τέλος της ζωής του, ζήτησε από τους δικούς του να πάνε στο Άγιον Όρος και να βγάλουν την εικόνα από το πηγάδι. Οι οικείοι του εκπλήρωσαν την τελευταία επιθυμία του και αφού έβγαλαν την εικόνα από το πηγάδι την παρέδωσαν στους πιστούς.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΑΤΥΤΕΡΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ

 

Η ΠΛΑΤΥΤΕΡΑ ΣΤΗΝ Ι.Μ.ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Παρακολουθήστε το σύντομο βιντεάκι που ετοίμασε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ.Ιγνάτιος, με αφορμή τους εικονογραφικούς τύπους της Παναγίας μας. Σε αυτό το βίντεο, μας ομιλεί για την Παναγία την Πλατυτέρα των Ουρανών

“Καλό και ευλογημένο μήνα! Καλή Παναγιά!

Ελάτε αυτές τις μέρες να γνωρίσουμε τον εικονογραφικό τύπο της Παναγίας μας.

Την ονόμασαν “Πλατυτέρα των Ουρανών”. Είναι αυτή που αγιογραφείται στην κόγχη του Ιερού, εκεί όπου ενώνει τη γη με τον ουρανό.

Γιατί η Παναγιά μόνο ενώνει! Χάρις σ’αυτήν μπορούμε να έχουμε ενότητα με τον Χριστό. Όταν απλώνει τα χέρια της ως Πλατυτέρα, αγκαλιάζει όλον τον κόσμο και μας καλεί όλους σε ενότητα. Όταν έχει τα χέρια της κατεβασμένα προς τον Χριστό, είναι ακριβώς γιατί θέλει να δείξει ότι το κέντρο της ζωής μας είναι ο Κύριός μας ο Χριστός μας, που είναι στο μέσον αγιογραφημένος.

Η Πλατυτέρα των Ουρανών είναι η Παναγιά μας, της ενότητας. Αυτές τις μέρες ας είμαστε ενωμένοι όσο ποτέ άλλοτε για να γιορτάσουμε αληθινή “Παναγιά””!

Το σπήλαιο του Αγίου Γερασίμου στο Άγιο Όρος (ΦΩΤΟ)

 Στην Σκήτη της Αγίας Άννης πολύ κοντά στο “Κυριακό”(έτσι ονομάζεται ο κεντρικός ναό της Σκήτης όπου συγκεντρώνονται οι μοναχοί από όλα τα κελιά τις Κυριακές και τις μεγάλες εορτές) βρίσκεται το σπήλαιο του Αγίου Γερασίμου Κεφαλλονιάς.

Ο Άγιος Γεράσιμος

Ο Άγιος Γεράσιμος σύμφωνα με τη παράδοση γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Κορινθίας το 1506. Ο πατέρας του ονομάζονταν Δημήτριος και η μητέρα του Καλή. Ο πατέρας του ανήκε στην βυζαντινή αριστοκρατία, στη μεγάλη οικογένεια των Νοταράδων. Όταν ήρθε σε κατάλληλη ηλικία αποφάσισε να γίνει μοναχός και τα βήματά του τον οδήγησαν στο Περιβόλι της Παναγίας το Άγιον Όρος. Τότε έλαβε το μοναχικό όνομα Γεράσιμος. Ο Άγιος σύμφωνα με τους βιογράφους του έμεινε αρκετά στο Άγιον όρος περίπου δέκα χρόνια, στο γνωστό πλέον σπήλαιο του Αγίου Γερασίμου.

Το σπήλαιο του Αγίου Γερασίμου που βρίσκεται στη σκήτη της Αγίας Άννης ήταν ο τόπος στον οποίο μόνασε ακολουθώντας έναν πολύ αυστηρά ασκητικό τρόπο ζωής. Η σπηλιά είναι πολύ στενή, τριγωνικού σχήματος, και η πρόσβαση σε αυτή γίνεται κατεβαίνοντας μερικά σκαλοπάτια. Στην είσοδο δεν υπάρχει παρά μόνο ένα στασίδι.

Όπου κι αν πήγε ο Άγιος Γεράσιμος αγαπούσε την άσκηση στα σπήλαια. Στη Ζάκυνθο αρχικά ασκήτεψε σε μια σπηλιά, στον Άγιο Νικόλα Γερακαρίου, όπου μέχρι σήμερα ονομάζεται «σπηλιά του Αγίου Γερασίμου».

Ο Άγιος Γεράσιμος στην Κεφαλλονιά

Την εποχή της Ενετικής κυριαρχίας στη Ζάκυνθο η καθολική εκκλησία προσπαθούσε να αποκτήσει πιστούς από το ντόπιο πληθυσμό. Έτσι ο Άγιος Γεράσιμος αποφάσισε να πάει στην Κεφαλονιά. Αμέσως μόλις έφτασε, διάλεξε και πάλι ένα σπήλαιο για να ασκητέψει, νοτιοδυτικά του Αργοστολίου, το οποίο είναι γνωστό μέχρι σήμερα ως το «Σπήλαιο τ’ Αγίου», όπου και έμεινε για 5 χρόνια και 11 μήνες.

Η θέα από το σπήλαιο 

Άποψη του Καθολικού της Αγίας Άννης 

Συμβουλές:

Το σπήλαιο του Αγίου Γερασίμου είναι εύκολα προσβάσιμο στους προσκυνητές. Στο πίσω μέρος του Κυριακού της Σκήτης της Αγίας Άννης, απέναντι ακριβώς από το κοιμητήριο υπάρχει πινακίδα για το μονοπάτι που οδηγεί στο σπήλαιο.

Άγιον Όρος: Ξένο προς τη διδασκαλία του Ευαγγελίου ένα ομόφυλο ζευγάρι να θεωρείται οικογένεια και να υιοθετεί παιδιά

  

Ανακοίνωση εξέδωσε η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους, με αφορμή, όπως τονίζει, πρόσφατες δημόσιες τοποθετήσεις κληρικών της Εκκλησίας, «ακόμη και Ιεραρχών», οι οποίες «αφήνουν να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι είναι δυνατόν η Εκκλησία να δέχεται οποιαδήποτε άλλη μορφή οικογένειας εκτός από αυτή που θεσπίζει το Ιερό Ευαγγέλιο».

Σημειώνει χαρακτηριστικά, μεταξύ άλλων, ότι «είναι σαφώς ξένο προς τη διδασκαλία του Ευαγγελίου και το Ορθόδοξο ήθος να αφήνεται να εννοηθεί ότι ένα ‘’ομόφυλο ζεύγος’’ είναι δυνατόν να θεωρείται ως οικογένεια και να αναγνωρίζεται σε αυτό δικαίωμα υιοθεσίας τέκνων, καθώς κάθε τέτοιου είδους μορφή τεκνοθεσίας η αναδοχής αντίκειται στην ευαγγελική διδασκαλία, την ανθρώπινη φύση αλλά και στο ήθος και στις παραδόσεις του λαού μας, ενώ ταυτόχρονα παραβιάζει και τα στοιχειώδη δικαιώματα αθώων αντυπεράσπιστων ανθρώπων, που δεν έχουν την δυνατότητα να επιλέξουν ένα φυσιολογικό οικογενειακό περιβάλλον».

Διαβάστε την ανακοίνωση του Αγίου Όρους

«Εξ αφορμής προσφάτων δημοσίων εμφανίσεων και τοποθετήσεων κληρικών της Εκκλησίας, ακόμη και ιεραρχών, οι οποίες αφήνουν να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι είναι δυνατόν η Εκκλησία να δέχεται οποιαδήποτε άλλη μορφή οικογένειας, εκτός από αυτήν που θεσπίζει το Ιερόν Ευαγγέλιον, η Ιερά Κοινότης επιθυμεί να τοποθετηθεί και δημοσίως.

Το Άγιον Όρος, ως χώρος προσευχής και ασκήσεως, με αδιάσπαστη συνέχεια λειτουργική και πνευματική, εύχεται ταπεινά υπέρ του σύμπαντος κόσμου, για όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως διακρίσεων. Το μυστήριο του βαπτίσματος, με το οποίο ο άνθρωπος γίνεται μέλος της Εκκλησίας και λαμβάνει την χάρη του Αγίου Πνεύματος, αναμφισβήτητα αποτελεί την ορατή έκφραση της άπειρης αγάπης του Θεού. Η προσπάθεια να ζήσουμε σύμφωνα με το άγιο Ευαγγέλιο και τον νόμο του Θεού εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις για την συμμετοχή στα μυστήρια της Εκκλησίας.

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω δεν θα μπορούσαμε παρά να εκφράσουμε την λύπη μας για τις παραπάνω δημόσιες εμφανίσεις και τοποθετήσεις προσώπων της Εκκλησίας, οι οποίες παρέχουν αφορμές σκανδαλισμού του πιστού λαού. Είναι σαφώς ξένο προς την διδασκαλία του Ευαγγελίου και το Ορθόδοξο ήθος να αφήνεται να εννοηθεί ότι ένα «ομόφυλο ζεύγος» είναι δυνατόν να θεωρείται ως οικογένεια και να αναγνωρίζεται σε αυτό δικαίωμα υιοθεσίας τέκνων, καθώς κάθε τέτοιου είδους μορφή τεκνοθεσίας η αναδοχής αντίκειται στην ευαγγελική διδασκαλία, την ανθρώπινη φύση αλλά και στο ήθος και στις παραδόσεις του λαού μας, ενώ ταυτόχρονα παραβιάζει και τα στοιχειώδη δικαιώματα αθώων αντυπεράσπιστων ανθρώπων, που δεν έχουν την δυνατότητα να επιλέξουν ένα φυσιολογικό οικογενειακό περιβάλλον.

Τα ανωτέρω εκφράζομε ως φωνή ειλικρινούς ενδιαφέροντος για την πορεία της πατρίδος μας, και μάλιστα σε περίοδο τόσο κρίσιμη γι᾽ αυτήν. Είθε η Προστάτις της πατρίδος μας και Έφορος του Αγίου Όρους Υπεραγία Θεοτόκος να μεσιτεύει προς τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν για να οδηγήσει όλους σε μετάνοια και ζωή σύμφωνα προς το φως του Ευαγγελίου και την διδασκαλία Του.

Άπαντες οι εν τη κοινή Συνάξει Αντιπρόσωποι και Προιστάμενοι

των είκοσιν Ιερών Μονών του Αγίου Όρους Άθω».

Το ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ εόρτασε τον Άγιο Νικόδημο Αγιορείτη – Εικόνες απο κελί που πανηγύρισε!

 Από την πανήγυρη του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου στο κελί του στις Καρυές!

Στο πρόσφατο προσκύνημα του Συνδέσμου μας ( ο Άγιος είναι προστάτης του Συνδέσμου μας), μέλη του επισκέφτηκαν και προσκύνησαν στο ΚΕΛΛΙ.

Η εικόνες είναι από τον μοναχό Πορφύριο . Χρόνια πολλά στους Αγιορείτες και σε όλο τον ΟΡΘΟΔΟΞΟ κόσμο απανταχού .

ΟΜΟΡΦΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

 

Άγιον Όρος: Δυο όμορφες ιστορίες από το Άγιον Όρος οι οποίες ευχόμαστε να μας κάνουν να σκεφτούμε, να προβληματιστούμε και να αναλογιστούμε διαφορετικά ίσως την ζωή… τον κόσμο, την ευσπλαχνία, την κατανόηση και συγχωρητικότητα που θα έπρεπε ο καθένας από εμάς να δείχνει στον συνάνθρωπο…

Η πρώτη όμορφη ιστορία από το Άγιον Όρος λέει:

«Κάθε φορά που νύχτωνε στον Παράδεισο, ο Άγιος Πέτρος, έκλεινε τα θυρόφυλλα και μετρούσε στα τεφτέρια του πόσοι είχανε μπει στον Παράδεισο. Ύστερα έβαζε τα ονόματά τους πλάι σε εκείνους που ήδη ήταν μέσα από καιρό και έβρισκε τον αριθμό.

Το άλλο πρωί μετρούσε πάλι τους παραδεισένιους ανθρώπους και πήγαινε να ανοίξει την πόρτα.

Μα για καιρό έβλεπε τούτο το παράδοξο:

Ενώ αποβραδίς είχε μετρήσει πως αυτοί που είχαν μπει στον Παράδεισο ήταν δέκα, την άλλη μέρα μετρούσε άλλους 3 παραπάνω.

Μα πως γίνεται αυτό σκεφτόταν.

– Αποφάσισε να πάει στον αφέντη Χριστό και να Του πει αυτό που τον απασχολεί.

– Να φυλάξεις βάρδια είπε ο Χριστός και ο Άγιος έσκυψε το κεφάλι και γύρισε στο διακόνημά του.

Το ίδιο βράδυ ο Απόστολος του Θεού φύλαξε κατά την προσταγή του Χριστού και σαν ξημέρωσε είχε έτοιμη την απάντηση.

– Τον ρώτησε λοιπόν ο Κύριος, τι συμβαίνει…

– Το βράδυ… Κύριε… που κλείνει ο Παράδεισος ανεβαίνει η Μάνα Σου στα τείχη και βάζει τους ανθρώπους από εκεί».

Αυτή είναι η δύναμη της Παναγίας μας!!

Η δεύτερη όμορφη ιστορία από το Άγιον Όρος λέει:

Δυο φίλοι έφτασαν μέχρι τα βάθη της ερήμου, ψάχνοντας για ένα σοφό και ευτυχισμένο άνθρωπο.

Πραγματικά, μετά από πολύ καιρό, βρήκαν έναν άγιο ασκητή. Και τον ρώτησαν:

-Τι να κάνουμε, πάτερ, για να βρούμε την αληθινή ευτυχία;

Βλέπουμε, ότι είσαι ο πιο κατάλληλος άνθρωπος που μπορούμε να ρωτήσουμε. Γιατί φαίνεσαι Αληθινά ήρεμος και ευτυχισμένος.

Μόνο που εμείς «γιατί να το κρύψουμε;» δεν μπορούμε να ζήσουμε όπως εσύ…

Τότε εκείνος ο άγιος άνθρωπος, σηκώνοντας τα χέρια του προς τον ουρανό και με δάκρυα στα μάτια, τους είπε:

Αδέλφια μου, δεν χρειάζεται να ζείτε ακριβώς όπως εγώ, για να είσθε Αληθινά Ευτυχισμένοι.

Να τι χρειάζεται να κάνετε:

Να σκέπτεστε τον Θεό, τουλάχιστον όσο σκέπτεστε τους ανθρώπους.

Να φοβάστε τον Θεό, τουλάχιστον όσο φοβάστε τους ανθρώπους.

Να τιμάτε τον Θεό, τουλάχιστον όπως τιμάτε τους ανθρώπους.

Να ελπίζετε στον Θεό, τουλάχιστον όσο ελπίζετε στους ανθρώπους.

Να εκπληρώνετε τον νόμο του Θεού, τουλάχιστον όσο εφαρμόζετε τον ανθρώπινο νόμο.

Να ζητάτε την βοήθεια του Θεού, τουλάχιστον όσο την ζητάτε από τους ανθρώπους.

Να δοξάζετε τον Θεό, τουλάχιστον όσο δοξάζετε τους ανθρώπους.

Έτσι θα είστε αληθινά ευτυχισμένοι…

Οδοιπορικό στο Άγιο Όρος (τόμος Α’), του π. Δημήτριου Φουρλεμάδη

 

Στο βιβλίο του π. Δημήτριου Φουρλεμάδη, ιατρού και νομικού, γίνεται αναφορά στο φυσικό πλούτο της Αθωνικής Πολιτείας, στην ιστορία του αγίου τόπου, από τις απαρχές του αγιορείτικου μοναχισμού, την έλευση των σταυροφόρων και την Επανάσταση του 1821 έως σήμερα.

«Το Άγιο Όρος συνιστά ένα μοναδικό φαινόμενο στην ιστορία: Στην ιστορία της θρησκείας, στην ιστορία του Έθνους, στην ιστορία της τέχνης. Είναι ένας τεράστιος εθνικός και θρησκευτικός θησαυρός, όπου φυλάγεται αυτούσια και μεγαλεπήβολη η ζωντανή παρουσία του Ορθόδοξου Ελληνισμού». Αυτά τα λόγια χρησιμοποιεί ο συγγραφέας του βιβλίου «Οδοιπορικό στο Άγιο Όρος», τόμος Α’, π. Δημήτριος Φουρλεμάδης για να περιγράψει με γλαφυρό τρόπο το Περιβόλι της Παναγίας.

Στο βιβλίο γίνεται αναφορά στο φυσικό πλούτο της Αθωνικής Πολιτείας, στην ιστορία του αγίου τόπου, από τις απαρχές του αγιορείτικου μοναχισμού, την έλευση των σταυροφόρων και την Επανάσταση του 1821 έως σήμερα.

Μονές, Σκήτες, Κελιά, Καλύβες, Καθίσματα, Ησυχαστήρια παρελαύνουν με ένα μοναδικό τρόπο στα μάτια του αναγνώστη, δίνοντας τη δυνατότητα να ταξιδέψει καθένας νοερά σε αυτό το μεγάλο και μοναδικό αγιορείτικο προσκύνημα.

Στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου γίνεται αναφορά αναλυτική σε κάθε μονή του Άθωνος, παρέχοντας χρήσιμες πληροφορίες για την ιστορία, τη ναοδομία και το τυπικό λειτουργίας κάθε μονής.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις «Ορθόδοξη Κιβωτός» και διατίθεται στο τηλ. 210 6924659.

ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΗΣ

 

Προχθές εκοιμήθη ο μοναχός Καλλίνικος της Ιεράς Μονής Διονυσίου.

Ό,τι και αν γράψεις για το βίο του γέροντα σίγουρα θα παραλείψεις πολλά από τα ανεκτίμητα προσόντα του. Διακόνησε επί δεκαετίες το μοναστήρι του από όλα τα διακονήματα για να καταλήξει υπεύθυνος του νοσοκομείου και του γηροκομείου της μονής.

Κι αν δεν συμπαραστάθηκε σε ασθενείς μοναχούς. Πάντα με το χαμόγελο. Άριστος γνώστης της ελληνικής γλώσσας την οποία ελάτρευε. Όλβια μορφή.

Ο Θεός μας ας τον αναπαύσει…

Στη φωτογραφία  τον περασμένο Απρίλιο με τον πατέρα Καλλίνικο στο μνήμα του ιερομόναχου Συμεών ύστερα από τρισάγιο που τελέστηκε με τον παπά Αγάθωνα.

ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ - ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ

 Ο Όσιος Νικόδημος γεννήθηκε στη Νάξο το έτος 1749 μ.Χ. από γονείς ευσεβείς και ενάρετους, τον Αντώνιο και Αναστασία Καλλιβούρση (η οποία εμόνασε στην Ιερά Μονή Χρυσοστόμου Νάξου, με το όνομα Αγάθη). Το κατά κόσμον όνομά του ήταν Νικόλαος και από μικρός έδειχνε ότι ήταν άνθρωπος μεγάλης αρετής και φοβερής ευφυΐας. Τα πρώτα του γράμματα τα έμαθε στη Νάξο και έπειτα στη σχολή της ίδιας πόλης επέκτεινε τις γνώσεις του, με δάσκαλο τον αδελφό του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, Αρχιμανδρίτη Χρύσανθο. Κατόπιν 16 χρόνων πήγε στην Ελληνική σχολή της Σμύρνης, όπου κοντά σε φημισμένους διδασκάλους έλαβε ανώτερη παιδεία και αρετή. Μετά από ορισμένες περιπέτειες, το 1775 μ.Χ. πήγε στο Άγιον Όρος. Εκεί, στη Μονή του Άγιου Διονυσίου εκάρη μοναχός με το όνομα Νικόδημος. Οι Πατέρες της Μονής, που διέκριναν τα μεγάλα φυσικά και επίκτητα χαρίσματα του Νικόδημου, τον διόρισαν αναγνώστη και γραμματέα της Μονής. Στη Μονή αυτή ο Νικόδημος, υπήρξε υπόδειγμα διακονίας και πράξεων αρετής. Έπειτα αποσύρθηκε σε κάποιο κελί, όπου με ασκητικό τρόπο, επιδόθηκε στη μελέτη και συγγραφή πολλών οικοδομητικών, θεολογικών και αγιολογικών βιβλίων. Μεταξύ αυτών είναι ο «Συναξαριστής», το «Εορτοδρόμιον», η «Νέα Κλίμακα», ο «Αόρατος Πόλεμος» και άλλα πολλά.

Τελικά μετά από διάφορες περιπέτειες, που υπέστη στη βραχύχρονη ζωή του, απεβίωσε από ημιπληγία, σε ηλικία 60 χρονών, τις πρώτες ορθρινές ώρες της 14ης Ιουλίου του έτους 1809 μ.Χ. στο κελλί των Σκουρταίων, στις Καρυές του Αγίου Όρους. Τα τελευταία του λόγια ήταν η απάντηση που έδωσε στους μαθητές του όταν τον ρώτησαν αν ησυχάζει: «Τον Χριστό έβαλα μέσα μου και πως να μη ησυχάσω;». Ενταφιάστηκε στο Λαυριωτικό Κελί των Σκουρταίων στις Καρυαίς του Άγιου Όρους, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο πνευματικό συγγραφικό έργο, που σήμερα αποτελεί κεφάλαιο για τον λαό της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Η Εκκλησία μας επάξια από το έτος 1955 μ.Χ. τον κατέταξε στο Αγιολόγιο της.

ΠΡΟΣΦΑΤΩΣ ΣΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΕΠΙΣΚΕΦΤΗΚΑΝ ΤΟ ΚΕΛΛΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΤΙΣ ΚΑΡΥΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΑΝ ΤΗΝ ΤΙΜΙΑ ΚΑΡΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΗΡΑΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΤΟΥ ΚΕΛΛΙΟΥ.

ΚΕΛΛΙ ΑΓ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ - ΚΑΡΥΕΣ

Η ΤΙΜΙΑ ΚΑΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 14 ΙΟΥΛΙΟΥ ( ΕΟΡΤΗ ΑΓ.ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ)

 

ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΜΑΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 25-30 ΙΟΥΝΙΟΥ 2022

 ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΤΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΑΠΟ 25 ΕΩΣ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ.

ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ ΕΔΩΣΑΝ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΜΑΣ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2022.

Ι.Μ.ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ 

Ι.Μ.ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ

ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΗΝ Ι.Μ.ΚΑΡΑΚΑΛΛΟΥ

 ΑΠΟ ΤΗΝ Ι.Μ.ΦΙΛΟΘΕΟΥ

ΣΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ Ι.Μ.ΦΙΛΟΘΕΟΥ-Ι.Μ.ΚΑΡΑΚΑΛΛΟΥ

Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΜΑΣ ΕΟΡΤΑΖΕΙ