“Καλπάζει” ο κορωνοϊός στο Άγιον Όρος – Έκλεισαν 3 μονές και 1 σκήτη

 

Αύξηση κρουσμάτων του κορονοϊού παρατηρείται τις τελευταίες μέρες στο Άγιον Όρος και αρκετοί μοναχοί νοσηλεύονται στα νοσοκομεία της βόρειας Ελλάδας.

Με επείγουσα ανακοίνωσή της η Ιερά Επιστασία έκανε γνωστό ότι λόγω της έξαρσης των κρουσμάτων η σημερινή συνεδρίαση της Ιεράς Κοινότητας δεν θα πραγματοποιηθεί, καθώς πολλοί αντιπρόσωποι μονών δεν θα μετέβαιναν στις Καρυές κι ως εκ τούτου δεν θα υπήρχε απαρτία. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η συνεδρίαση θα διεξαχθεί κανονικά την Πέμπτη και στο τραπέζι θα πέσει η πρόταση για να κλείσει το Άγιον Όρος και να απαγορευτεί η είσοδος σε προσκυνητές.

Ήδη έχουν κλείσει οι μονές Παντοκράτορος, Ξενοφώντος, Βατοπαιδίου και η σκήτη του Προφήτη Ηλία. Μάλιστα στο Βατοπαίδι, λένε οι ίδιες πληροφορίες, υπάρχουν 12 κρούσματα κορονοϊού σε μοναχούς που έχουν μπει σε απομόνωση.

Τουλάχιστον 3 μοναχοί από Μονές και Σκήτες νοσηλεύονται σε νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης, ο ένας μάλιστα, ένας 50χρονος από τη Σκήτη Αγίας Άννης, είναι διασωληνωμένος και η κατάστασή του χαρακτηρίζεται από τους γιατρούς ως ιδιαίτερα κρίσιμη.

Ο κορονοϊός εξαπλώνεται ταχύτατα στο Άγιον Όρος λόγω του κοινοβιακού τρόπου ζωής των μοναχών, οι οποίοι σιτίζονται όλοι μαζί στην τράπεζα και διαβιούν σε κοινά καταλύμματα. Σε πολλές περιπτώσεις δεν ζητούν έγκαιρα ιατρική βοήθεια και αρνούνται να διακομιστούν σε νοσοκομείο. Εξαιτίας μάλιστα του δυσπρόσιτου της περιοχής και της απόστασης μεταξύ των μονών, σκητών και καλυβών είναι δύσκολο να προσδιοριστεί ο ακριβής αριθμός των κρουσμάτων.

Κάποιες Μονές τηρούν σκληρή στάση στο θέμα των υγειονομικών πρωτοκόλλων, κάποιες άλλες ωστόσο δεν εφαρμόζουν κανένα μέτρο. Προσκυνητές ανέφεραν πως δεν τους επιτράπηκε η είσοδος σε μοναστήρι, επειδή φορούσαν μάσκα και μάλιστα οι μοναχοί τους είπαν πως μπορούν να φορούν τις μάσκες “στο καρναβάλι της Πάτρας, αλλά όχι στο Άγιον Όρος”. Σε άλλη μονή είπαν σε προσκυνητές πως αν δεν βγάλουν τη μάσκα δεν θα έχουν κέρασμα.

Στην Αθωνική Πολιτεία επικρατεί μεγάλος προβληματισμός για την πορεία των κρουσμάτων και ως λύση προκρίνεται η απαγόρευση εισόδου, ενώ ανησυχία υπάρχει και για την έλευση του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου στις 26-28 Νοεμβρίου. Η αντιπροσωπεία των μοναχών που βρέθηκε τις προηγούμενες μέρες στο Φανάρι επρόκειτο να ενημερώσει σήμερα την Ιερά Κοινότητα για το πρόγραμμα της επίσκεψης, κάτι που αναμένεται να γίνει στη συνεδρίαση της Πέμπτης.

Υπενθυμίζεται ότι η επίσκεψη του Πατριάρχη γίνεται με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την εκλογή του στον Οικουμενικό Θρόνο και θα είναι προσκυνηματικού χαρακτήρα. Μετά το Άγιον Όρος ο κ. Βαρθολομαίος θα επισκεφτεί τη Θεσσαλονίκη, όπου το Ίδρυμα Πατερικών Μελετών θα τον τιμήσει σε μια ιδιαίτερη εκδήλωση.

Σύμφωνα με τον ΕΟΔΥ στις 22 Οκτωβρίου είχαμε δύο κρούσματα, στις 23 Οκτωβρίου 5 κρούσματα, και στις 24 Οκτωβρίου άλλα δύο κι αυτά απ΄ ότι φαίνεται είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ BLOG ΜΟΥΔΑΝΙΩΝ

Η ανακομιδή των λειψάνων του Γέροντα Ιωσήφ του Βατοπαιδινού

 

Σε κλίμα συγκίνησης και κατάνυξης τελέστηκε την Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2021, η ανακομιδή των λειψάνων του μακαριστού Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού, του πνευματικού γεννήτορος και ποδηγέτη της Αδελφότητος και νέου κτήτορος της Μονής Βατοπαιδίου, 12 έτη μετά από την κοίμηση του.

Στην Ανακομιδή των Λειψάνων παρέστησαν ο Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος, πνευματικό τέκνο του μακαριστού Γέροντος, ο Μητροπολίτης Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Ιουστίνος, οι Επίσκοποι Αμαθούντος Νικόλαος και Λήδρας Επιφάνιος, ο Καθηγούμενος της Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας Γέρων Ελισσαίος, ο Καθηγούμενος της Ι.Μ. Γρηγορίου Γέρων Χριστοφόρος, οι Καθηγούμενοι Αρχιμανδρίτης Παΐσιος της Ιεράς Μονής Τίμιου Προδρόμου Μέσα Ποταμού, Αρχιμανδρίτης Γεννάδιος της Ιεράς Μονής Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο Μονάγρι, Αρχιμανδρίτης Νείλος της Ιεράς Μονής Συμβούλου Χριστού, Αγιορείτες Πατέρες, ιερείς, ιερομόναχοι και διάκονοι. Παρίσταται ο Πρωτεπιστάτης του Αγίου Όρους π. Γεώργιος Βατοπαιδινός. 

Το απόγευμα (20/10/21) τελέσθηκε η Ακολουθία του Εσπερινού και εν συνεχεία οι Αρχιερείς, οι Καθηγούμενοι και οι λοιποί πατέρες εν πομπή μετέβησαν στον τάφο του μακαριστού Γέροντος, ενώπιον του οποίου εψάλη ειδική ακολουθία επί τη ανακομιδή λειψάνων.

Εν συνεχεία, ενώ ψαλλόταν ένας αργός ύμνος από την χορωδία της Μονής, αποκαλύφτηκε ο τάφος και φάνηκαν τα οστά, τα οποία ένα ένα με προσοχή οι αδελφοί ανέβασαν από τον τάφο και τοποθέτησαν σε πρόχειρα σε πανέρι μέχρι να γίνει το καθιερωμένο πλύσιμο με κρασί.

Εικόνες του χθες από το Άγιον Όρος (Καρυές)

Δείτε μερικές φωτογραφίες από το “χθες” στην Αθωνική Πολιτεία

ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΒΗ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ- Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΠΟΥ ΕΒΓΑΛΕ ΑΓΙΑΣΜΑ

Στην Καλύβη Γενέσιον της Θεοτόκου, που βρίσκεται στην περιοχή της Καψάλας και υπάγεται στην Ι.Μ. Παντοκράτορος, ασκούνταν παλιά τέσσερις πατέρες. Ενώ η μοναχική τους ζωή πήγαινε καλά, οι τρεις πατέρες συμφώνησαν να φύγουν, να αλλάξουν Κελλί, με την πρόφαση ότι το Κελλί δεν είχε νερό.

Προσπαθούσαν να πείσουν και τον τέταρτο. Εκείνος όμως δεν εδέχετο απ’ουδενί να αφήσει την μετάνοιά του. Παρακινούσε τους πατέρες να κάνουν προσευχή όλοι μαζί, για να τους οικονομήσει ο Θεός λίγο νεράκι που το εχρειάζοντο. Ο ίδιος συνεχώς προσευχόταν με δάκρυα να βοηθήσει ο Θεός και η Κυρία Θεοτόκος για να μην αφήσουν το Κελλί οι πατέρες.

Οπότε ο καλός Θεός βλέποντας τον πόνο και την πίστη του αδελφού εισήκουσε την δέηση του. Είδε την Παναγία η οποία του υπέδειξε που να σκάψουν. Έσκαψαν πράγματι και βρήκαν νερό που υπάρχει μέχρι σήμερα – το γνωστό αγίασμα του Κελλιού της Γεννήσεως.

Οι μοναχοί ήταν Ρουμάνοι στην καταγωγή. Τελικώς οι τρεις έφυγαν, ενώ το όνομα του θαυμαστού αυτού μοναχούδεν είναι γνωστό ως σήμερα.

*Από το βιβλίο: «ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ» (Άγιον Όρος 2011).

Ντοκιμαντέρ για τον Γέροντα Ιωσήφ τον Βατοπαιδινό σήμερα στην PemptousiaTV

 Nτοκιμαντέρ με θέμα το πρόσωπο, τη ζωή και τη διδασκαλία του Γέροντος Ιωσήφ του Βατοπαιδινού προβάλλεται σήμερα στις 15.10 αρχικά και στις 23.00 σε επανάληψη από το ψηφιακό κανάλι Pemptousia TV. 

Ο Γέροντας, κατά κοινή ομολογία, συγκαταλεγόταν μεταξύ των οσίων μορφών του Αγίου Όρους. Ως γνωστόν, ήταν υποτακτικός του μακαρίου Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού (1897-1959). Γεννήθηκε στην Δρούσια της Πάφου της νήσου Κύπρου την 1η Ιουλίου 1921. Από έφηβος είχε την εμπειρία της αιωνιότητας, της νίκης κατά του θανάτου μετά την εμφάνιση του ιδίου του Χριστού σε αυτόν.

Το ντοκιμαντέρ θα προβληθεί και με αγγλικούς υπότιτλους. 

ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ: "ΤΟ ΜΠΑΤΑΡΙΣΜΕΝΟ ΚΑΡΑΒΙ"

 

«Το Μπαταρισμένο Καράβι» – Επίκαιρο άρθρο του μακαριστού Καθηγουμένου της Ι.Μ. Δοχειαρίου Αγ. Όρους Γέροντα Γρηγορίου.

Δὲν εἶναι οὔτε τὸ Μοσχάνθη, οὔτε τὸ Ἄνδρος, οὔτε τὸ Δεσποινάκι, οὔτε τὸ Κυκλάδες, οὔτε τὸ Κατερίνη, οὔτε τὸ Παντελῆς.

Εἶναι ἡ ἔνδοξη καὶ περιώνυμη Ἑλλάδα! Εἶναι ὁ ὀφθαλμὸς τοῦ κόσμου, εἶναι ὁ βράχος στὴν ἀκροθαλασσιά, ποὺ τὸν χτυπᾶν αἰῶνες τὰ κύματα, καὶ ὅμως δὲν μετακινήθηκε καὶ κόλλησαν ἀπάνω του ὅλα τὰ στρείδια καὶ μύδια τοῦ πελάγους καὶ διασώθηκαν· δὲν τὰ κατέφαγαν τὰ μαλάκια.

Εἶναι τὸ ψηλὸ βουνό, ποὺ ἔδειξε στὸν κόσμο πῶς νὰ σκέπτωνται καὶ νὰ ζοῦνε οἱ ἄνθρωποι. Εἶναι ἡ ἑστία, εἶναι τὸ τζάκι, ποὺ συγκέντρωσε γύρω του ὅλο τὸν κόσμο, γιὰ νὰ ἀπολαύση θαλπωρή. Στὸ τραπέζι της ἤπιαν λιαστὸ κρασὶ ὅλα τὰ ἔθνη.

Ἀπὸ χρόνια εἶναι ὁ συλημένος οἶκος, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ὅλοι οἱ ψευτοπολιτισμένοι ἔκλεψαν ἀκόρεστα ὅ,τι ὁ ὑψηλὸς νοῦς ἔφτιαξε τῶν Ἑλλήνων. Γέμισαν τὰ μουσεῖα τους, τὰ σπίτια τους, μὲ τὰ καμώματα τῆς ὑψηλῆς σκέψης καὶ τῆς ἀριστοτεχνίας τῶν Ἑλλήνων. Ὅπου καὶ νὰ πᾶς στὴν Εὐρώπη, θὰ σκοντάψης στὸν ἑλληνικὸ πολιτισμό, γιὰ νὰ ξυπνήσης. Μὲ τὴν ἴδια ἀριστοτεχνία καὶ ἐπιδεξιότητα συνέχισε τὰ χρόνια τοῦ ὀρθοδόξου χριστιανισμοῦ ἡ Ρωμιοσύνη. Ὅταν ἀκόμα οἱ πολιτισμένοι Εὐρωπαῖοι ἔτρωγαν μὲ τὰ χέρια, οἱ πρόγονοί μας σκάλιζαν στὰ ξύλα τέμπλα καὶ ζωγράφιζαν ἅγιες εἰκόνες. Καὶ ἡ ἀργυροχοΐα τους ἦταν θαυμαστὴ καὶ ἡ ἀρχιτεκτονικὴ τους ἀξιοθαύμαστη. Μποροῦσες μὲ τὴν πέτρα ποὺ τοποθετοῦσαν στὸν τοῖχο νὰ κουβεντιάσης καὶ μὲ τοῦ ἀργαλειοῦ τὴν τέχνη νὰ ζήσης καὶ νὰ ἀναπνεύσης εὐωδιά.

Ποιός ἀληθινὸς Ἕλληνας θὰ βρεθῆ νὰ καταγράψη τὶ ἡ Εὐρώπη ἔκλεψε ἀπὸ τοῦ Ἕλληνα τὸν νοῦ καὶ τὸ χέρι; Εἶναι μιὰ ἔρευνα ποὺ ἀνεπίτρεπτα λείπει ἀπὸ τοὺς γραμματισμένους Ἕλληνες.

Αὐτὸ τὸ καράβι οἱ πατέρες μας ἔθεσαν μπροστὰ στὰ μάτια ὅλου τοῦ κόσμου. Πολεμήθηκε καὶ σήμερα μπατάρισε. Ἔπεσε τὸ πάθος τῶν δαιμόνων, ἡ ζήλεια καὶ ὁ φθόνος, πάνω σ᾽ αὐτὸ τὸ πανώριο καράβι καὶ σήμερα ἀκοῦμε τὸν καπετάνιο νὰ φωνάζη ἀπὸ τὴν γέφυρα: «Τὸ καράβι παίρνει τὴν τελευταία κλίση του. Ὅσοι εἶστε στὴν γέφυρα τοῦ καραβιοῦ καὶ ξέρετε κολύμπι, κάνετε ἕνα μακροβούτι, νὰ μὴ σᾶς πάρη ἡ δίνη κάτω». Τὸ ναυάγιο ἔγινε μόνον ἀπὸ τὴν θαλασσοταραχὴ τῶν ξένων ἢ καὶ τὴν δικιά μας; Ἐπιτρέψατέ μου νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἐμεῖς ναυαγήσαμε τὸ καράβι, γιατὶ τοποθετήσαμε καπεταναίους ἀθέους καὶ ἀντιχρίστους.

Οἱ πρόγονοί μας μὲ τὸν σταυρὸ στὸ χέρι ἐπέζησαν καὶ ἐπιζοῦμε καὶ ἐμεῖς. Ὅταν οἱ νέοι μας καῖνε τὴν σημαία ἀτιμωρητί, μὲ ποιά σημαία θὰ ταξιδέψη αὐτὸ τὸ καράβι ποὺ λέγεται Ἑλλάδα; Ὅταν βρίσκεται στὰ πελάγη, ποιός θὰ τὸ ἀναγνωρίζη ἑλληνικὸ καράβι;

Ἐσμικρύνθημεν παρὰ πάντα τὰ ἔθνη. Πετάξτε τὶς ἁλυσίδες καὶ φωνάξτε: «Ἐμεῖς θέλουμε Χριστὸ καὶ Ἑλλάδα!». Ἕλληνες, σηκῶστε ἱερὸ πόλεμο καὶ διῶξτε ὅποιον κάνει ἔργο διαβόλου σ᾽ αὐτὴν τὴν ματωμένη χώρα. Δὲν σηκώνει ἄλλο. Ἐξεγέρθητε καὶ μὴ ὑπνῆτε, γιατὶ ἐγγὺς τὸ τέλος, ὄχι τοῦ κόσμου, ἀλλὰ τῆς Ἑλλαδίτσας.

ὁ Καθηγούμενος Δοχειαρίου

Γρηγόριος ὁ Ἀρχιπελαγίτης

ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΔΙΩΧΝΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ;

ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΑ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Πριν από μερικές δεκαετίες ζούσε στα Κατουνάκια του Αγίου Όρους ένας πολύ απλός Γέροντας, ο π. Γεώργιος.

Έμενε μόνος του ηλικιωμένος και εγκαταλελειμμένος.

Κάποτε αποφάσισε να τον επισκεφθή γνωστός του μοναχός. Όταν πλησίασε στην γειτονική καλύβη, ρώτησε για τον Γέροντα, αλλά δεν τον είχαν ιδεί.

Έφθασε λοιπόν στην καλύβη με αγωνία και, όταν είδε ησυχία μεγάλη έξω και μέσα, ανησύχησε περισσότερο. Άρχισε να φωνάζει δυνατά και να χτυπάει την πόρτα, αλλά τίποτε.

Τελικά πίεσε την πόρτα και την άνοιξε και μπήκε μέσα. Βλέπει τον Γέροντα ξαπλωμένο στο κρεβάτι και του λέει:

— Ευλογείτε, Γέροντα, τι κάνεις; Ήλθα να σε ιδώ.

Εκείνος απήντησε πολύ στενοχωρημένος:

— Ευλογημένε μου, καλύτερα να μην ερχόσουν, γιατί μόλις μπήκες, μου έδιωξες τον άγιο Άγγελο που με υπηρετούσε.

Γι’ αυτό δεν σου άνοιγα. Άλλη φορά να μην έλθης, γιατί μου διώχνεις τον άγιο Άγγελο!

Έφυγε ο αδελφός για το Κελλί του, και έμεινε ό Γέροντας ξαπλωμένος στα σανίδια του κρεβατιού, τελείως μεν εγκαταλελειμμένος από τους ανθρώπους, αλλά για να έχει εγκαταλείψει τον εαυτό του στα χέρια του Θεού, ο Θεός τον αξίωσε να υπηρετείται από Αγγέλους.

ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΕΝΟΣ ΓΙΑΤΡΟΥ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

 – Πῶς ἀντιμετωπίζουν οἱ μοναχοὶ τὴν ἀρρώστια;

– Μὲ ὑπομονὴ καὶ καρτερικότητα. «Ἀσθένεια, Θεοῦ ἐπίσκεψη» λένε.

Μοῦ λέει μία μέρα ἕνας μοναχός: «Γιὰ νὰ μοῦ στείλει ὁ Θεὸς τὴν ἀρρώστια σημαίνει ὅτι μὲ θυμήθηκε κι ὅτι κάτι θέλει νὰ μοῦ πεῖ. Αὐτὸς ξέρει. Κι Αὐτὸς πού μοῦ τὴν ἔδωσε, Αὐτὸς καὶ θὰ μοῦ τὴν πάρει ἂν καὶ ὅποτε Ἐκεῖνος τὸ θελήσει»

Τί νὰ πεῖς;

Ὁ γερό-Εὐγένιος λέει: «Γιὰ 4 λόγους δίνει ὁ Θεὸς τὶς ἀρρώστιες: γιὰ τὶς ἁμαρτίες τῶν γονέων μας, γιὰ τὶς ἁμαρτίες τὶς δικές μας, γιὰ νὰ ἀσκηθοῦμε στὴν ὑπομονὴ καὶ στὴν ταπείνωση καὶ γιὰ ἕναν τέταρτο λόγο ποὺ μόνο Ἐκεῖνος γνωρίζει».

Ὑπάρχουν βέβαια καὶ οἱ δυσκολίες.

Ἕνα βράδυ τὴν ἄνοιξη πού μᾶς πέρασε ἔρχεται ὁ γερο-Νικόδημος στὸ ἰατρεῖο μὲ σχισμένη τὴν ἀριστερὴ παλάμη. Δέχτηκε νὰ τοῦ τὴν περιποιηθῶ, δὲν δέχτηκε νὰ τοῦ τὴν ράψω. Δὲν μπόρεσα νὰ τὸν πείσω νὰ δεχτεῖ νὰ τοῦ κάνω τὸν ἀντιτετανικὸ ὀρό. «Ἡ Παναγία φύλαξε νὰ μὴν κοπῶ πολὺ κι αὐτὴ εἶναι ποὺ θὰ μὲ κάνει καλά».

Μία ἀπὸ τὶς πρῶτες μέρες μου στὸ Ἰατρεῖο τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἦρθε ὁ γερο-Ἱερεμίας. Χωρὶς πολλὰ λόγιά μου λέει: «Γιατρὲ ἔχω καρκίνο καὶ ἦρθα νὰ μοῦ γράψεις τὰ φάρμακά μου».

Ἔμεινα.

Ὅταν συνειδητοποίησα τί μοῦ εἶχε πεῖ προσπάθησα νὰ διασκεδάσω κάπως τὴν κατάσταση. Μάταιος κόπος. Ὁ γερο-Ἱερεμίας ἔδειχνε ὅτι δὲν τοῦ χρειαζόταν παρηγοριά. Τὴν εἶχε μέσα του. «Τώρα εἶμαι καλά, γιατρέ» μοῦ κάνει. «Ὅταν θὰ ‘ρθοῦν οἱ μεταστάσεις στὰ κόκαλα νὰ εὔχεσαι νὰ μοῦ δώσει ὁ Θεὸς δύναμη νὰ τὶς ἀντέξω».

Οἱ παλιοὶ μοναχοὶ εἶναι χάρμα ὀφθαλμῶν καὶ ἀκοῆς. Χαίρεσαι νὰ κάθεσαι δίπλα τους, ἀκόμα κι ὅταν εἶναι κατάκοιτοι. Ξανανιώνεις μαζί τους.

Δὲν εἶναι μόνο ἡ πεῖρα τους καὶ ἡ ἀνθρώπινη σοφία ποὺ ἔχουν νὰ σοῦ προσφέρουν. Σοῦ μεταδίδουν τὸν ἀέρα καὶ τὴν ἄνεση μιᾶς ἄλλης ζωῆς. Πᾶς νὰ τοὺς βοηθήσεις ἰατρικὰ καὶ σοῦ λένε: «Γιατρέ, δὲν ἔχω νὰ σοῦ δώσω τίποτα.

Τὸ βράδυ ὅμως θὰ κάνω προσευχὴ γιὰ σένα. Καὶ νιώθεις γιὰ μιά στιγμὴ ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ καλύτερη ἀμοιβή, τὸ πιὸ δυνατὸ «φακελάκι». Ξέρεις ὅτι φεύγοντας δὲ θὰ ‘ναι μόνο τὸ κρασί, τὰ κηπευτικὰ καὶ τὸ θυμίαμα μὲ τὰ ὁποῖα θὰ σὲ ἔχουν φιλοδωρήσει…

Οἱ νέοι μοναχοὶ εἶναι πιὸ κοντά μας. Ἀντιμετωπίζουν τὴν ἀσθένεια λιγότερο φιλοσοφημένα, περισσότερο ὀρθολογιστικά. Οἱ περισσότεροι εἶναι μορφωμένοι. Μὲ ἕνα, δυὸ ἤ καὶ περισσότερα πτυχία.

Ἔρχονται στὸ ἰατρεῖο γιὰ λιγότερο σοβαρὰ προβλήματα ὑγείας, ζητοῦν ἐξηγήσεις πιὸ ἐπιστημονικές.

Οἱ ἀπορίες τους εἶναι πολλὲς φορὲς γιὰ μένα ἔναυσμα γιὰ περισσότερη μελέτη. Ὄχι λίγες φορὲς ἀνοίγω μπροστὰ τους κάποιο ἰατρικὸ βιβλίο γιὰ νὰ τοὺς δώσω μία πιὸ ἔγκυρη ἀπάντηση καὶ τὸ ἐκτιμοῦν αὐτό.

– Πῶς ἀντιμετωπίζουν οἱ μοναχοὶ τὸν θάνατο;

– Χωρὶς φόβο. Θὰ τολμοῦσα νὰ πῶ μὲ χαρά.

Ἔχω δεῖ πολλοὺς θανάτους μοναχῶν. Φεύγουν ὅλοι «πλήρεις ἡμερῶν». Ὁ ἕνας 86 χρονῶν, ὁ ἄλλος 92.

Πρὶν 3-4 μῆνες στὴν Σκήτη Κουτλουμουσίου «κοιμήθηκε» ὁ γερο-Ἰωσὴφ σὲ ἡλικία 108 χρονῶν. Μία μέρα πρὶν τὸ θάνατό του ἔκανε τὸν περίπατό του στὴ Σκήτη. «Ἀποχαιρέτισε τὴ Σκήτη» τὸ ἐξηγοῦν οἱ πατέρες.

Κοντὰ στὶς Καρυές, στὸ κελλὶ τοῦ Ἁγίου Νικολάου, ζεῖ ὁ γερο-Προκόπης τῆς συνοδείας τοῦ γέροντα Ἰερόθεου. Ἐπιμένει ὅτι εἶναι 99 χρονῶν. Ἂν δὲν σοῦ τὸ πεῖ, δὲν τὸ πιστεύεις.

Γυρνάει πάντα ξυπόλητος μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὰ κελί, ἀκόμα καὶ στὶς πιὸ κρύες μέρες τοῦ χειμώνα.

Κάνει χιοῦμορ. Ἂν τοῦ πεῖς «νὰ τὰ κατοστήσεις» σοῦ λέει ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι εὐχή, ἀλλὰ κατάρα!..

Δουλεύει πολύ. Τὸ ἐργόχειρό του εἶναι τὸ πλέξιμο σκουφιῶν καὶ ραπτική. Ἔχει μάτι ἀετοῦ παρόλη τὴν προχωρημένη ἡλικία του.

Ἐκεῖνο πού μοῦ κάνει ἐντύπωση εἶναι ἡ ἠρεμία καὶ ἡ γαλήνη στὸ πρόσωπό τους τὴν ὥρα ποὺ ξεψυχοῦν, ποὺ μεταδίδονται καὶ στοὺς γύρω τους.

Συχνὰ ὁ μελλοθάνατος δίνει κουράγιο σὲ ὅσους τὸν φροντίζουν. Τοὺς λέει νὰ μὴ κλαῖνε, τοὺς δίνει συμβουλὲς ἀπὸ τὴν πεῖρα του ὡς ἄνθρωπος καὶ ὡς μοναχός, τοὺς δίνει τὴν εὐχή του.

Πολλοὶ προβλέπουν τὸ τέλος τους. Φροντίζουν νὰ φεύγουν πάντα ἕτοιμοι γιὰ τὸ αἰώνιο ταξίδι. Ἐννοοῦν νὰ ἔχουν ἐξομολογηθεῖ καὶ νὰ ἔχουν κοινωνήσει. Νὰ μὴν εἶναι μαλωμένοι μὲ κανένα. «Νὰ μὴν ἔχουν χρωστούμενα».

Πρὶν δυὸ μῆνες κοιμήθηκε στὴν Μονὴ Σταυρονικήτα ὁ γερό-Νικήτας, γύρω στὰ 90. Παλιὸς Ἁγιορείτης – εἶχε 60 χρόνια στὸ Ὄρος. Μοῦ εἶπε μία μέρα ποὺ πῆγα νὰ τὸν ἐπισκεφθῶ: «Ἀκόμα καὶ ἂν βγάζεις νερὸ ἀπὸ τὴν πέτρα, μὴν ἔχεις τὴν ἀπαίτηση νὰ δεῖς τὴν Παναγία».

Τὰ τελευταῖα 5-6 χρόνια τὰ πέρασε στὸ κρεβάτι μὲ ἀπανωτὰ ἐγκεφαλικά. Ἔκανε ὑπομονή.

Οἱ νεώτεροι πατέρες τῆς μονῆς τὸν ὑπηρέτησαν μὲ ὑπομονή. «Μάλωναν» ποιὸς θὰ τὸν περιποιηθεῖ. Ἀμοιβὴ τους ἦταν οἱ συμβουλές, ἡ πεῖρα, ἡ εὐχή του.

«Νιώθουμε πιὸ φτωχοὶ χωρὶς αὐτόν» εἶπε ὁ Ἡγούμενος στὴν κηδεία. «Ἦταν παράγοντας ἰσορροπίας γιὰ ὅλο τὸ μοναστήρι μας, εὐλογία τῆς Παναγίας».

Ἔτσι «κοιμοῦνται» οἱ μοναχοὶ στὸ Ἅγιο Ὄρος. Ἀφανεῖς ἅγιοι. Πού δὲν τοὺς ἔμαθε καὶ δὲν θὰ τοὺς μάθει ποτὲ κανείς. Συμφιλιωμένοι μὲ ὅλους καὶ μὲ ὅλα, μὲ τὸν ἑαυτό τους, μὲ τὸ Θεό.

Πρὶν λίγο καιρὸ ἦρθε στὸ Ὄρος γνωστός μου δικηγόρος καὶ τέως βουλευτὴς μὲ σκοπὸ νὰ ἐπισκεφθεῖ ἕνα ἀσκητή, φημισμένο γιὰ τὴ σοφία καὶ τὴν ἁγιότητά του, γιὰ κάποιο σοβαρὸ πρόβλημα ὑγείας τοῦ γιοῦ του.

Κατεβήκαμε μαζὶ στὸ καλύβι τοῦ γέροντα. Τὸν δέχτηκε ἐγκάρδια σὰ νὰ τὸν γνώριζε ἀπὸ χρόνια.

Περίμενα μὲ πολλὴ ἀνυπομονησία καὶ περιέργεια νὰ ἀκούσω τὴ «γνωμάτευση» τοῦ γέροντα: «Ἂν ὁ γιός σου καὶ σὺ δὲν κάνετε προσευχὴ ἡ ἀρρώστια θ’ ἀλλάξει δρόμο.

Ἂν ὁ Θεὸς κρίνει ὅτι ὁ γιός σου εἶναι ἕτοιμος μπορεῖ νὰ σοῦ τὸν πάρει τώρα – μὴ λυπηθεῖς γι’ αὐτό. Ἂν πάλι κρίνει ὅτι δὲν εἶναι ἀκόμη ἕτοιμος θὰ σοῦ τὸν ἀφήσει κι ἄλλο».

Ὁ ἴδιος ἀσκητὴς μ’ ἀγαπάει καὶ μοῦ τὸ δείχνει πάντα μὲ πολὺ χιοῦμορ. «Πάλι ἐδῶ εἶσαι, ρὲ γιατρέ; Γιατί ἦρθες ἀφοῦ δὲν σὲ κάλεσα;». Γιὰ νὰ συμπληρώσει στὸ ἴδιο στύλ: «Καλά, ἀφοῦ ἦρθες τώρα, θὰ ἀρρωστήσω γιὰ νὰ μὴ φύγεις, χωρὶς δουλειά!».

Δείχνει τοῦ κουτὶ μὲ τὰ λουκούμια. «Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐξωτερικὸ ἰατρεῖο τὸ δικό μου! Ἔχει φάρμακα μέσα. Πάρε ἕνα. Ἐσὺ ἔχεις τόσο γλυκὰ φάρμακα;».

Μὲ ξεπροβοδίζει χαριτολογώντας. «Καλύτερα ἀγροτικὸς γιατρὸς παρὰ Καθηγητὴς Πανεπιστημίου. Τὸν ἀγροτικὸ γιατρὸ τὸν ἔχεις δίπλα σου ὅ,τι ὥρα θέλεις. Τὸν καθηγητὴ ποῦ νὰ τὸν βρεῖς;».

ΤΑΙΝΙΑ : ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

 ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.ΜΙΑ ΠΛΗΡΗΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΑΙΝΙΑ ( ΠΕΡΙΠΟΥ 2 ΩΡΩΝ ),ΠΟΥ ΓΥΡΙΣΤΗΚΕ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ ΤΟΥ ΜΟΛΔΑΒΟΥ ΜΙΡ ΠΡΙΚΛΙΟΥΤΣΕΝΙΪ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΟΥΝ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΒΕΛΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ Η ΤΑΙΝΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ ΚΑΤΩ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ Η ΕΙΚΟΝΑ

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ: Η θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας Τριχερούσας στην Μονή Χιλανδαρίου

 Η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας Τριχερούσας αποτελούσε οικογενειακό κειμήλιο του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού, ο οποίος με ευλάβεια την φύλαγε στο παρεκκλήσιο του σπιτιού του.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός ήταν ο πρώτος σύμβουλος του Ουάλιδ τα έτη 705-715, χαλίφη της Συρίας, για όλα τα αναγκαία θέματα, που αφορούσαν το Χριστιανικό πληθυσμό της περιοχής αυτής.

 

Ακριβώς εκείνη την εποχή, όταν Αυτοκράτορας της Κωνσταντινουπόλεως ήταν ο Λέων Γ ο Ίσαυρος, ξέσπασε η Εικονομαχία. Η προσκύνηση των Ιερών Εικόνων εθεωρείτο ειδωλολατρία. Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός αναδείχθηκε θερμός υποστηρικτής των Άγιων Εικόνων και με τα συγγράμματά του κατατρόπωσε την αίρεση της εικονομαχίας.

Ο Αυτοκράτορας ο Λέων ο Γ’ προκειμένου να απαλλαγεί από την παρουσία του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού, τον συκοφάντησε στο χαλίφη Ουάλιδ με την κατηγορία, ότι σκέπτεται να του γράψει να καταλάβει κρυφά την Δαμασκό.

Ο χαλίφης διέταξε να συλληφθεί αμέσως ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός και να του κοπεί το δεξί χέρι μέσα στην πλατεία της Δαμασκού. Η διαταγή εκτελέστηκε αμέσως. Ο Άγιος έλαβε το κομμένο χέρι του και όλη τη νύχτα ικέτευε την Παναγία γονατισμένος να τον θεραπεύσει προκειμένου να συνεχίσει τον σκληρό αγώνα του υπέρ της Ορθοδοξίας. Κατάκοπος, όπως ήταν, αποκοιμήθηκε για λίγο και τότε είδε σε όραμα την Παναγία μέσα από την Αγία Εικόνα της να του λέει, ότι από τώρα και στο εξής το χέρι του θα είναι θεραπευμένο.

Ο Άγιος ξύπνησε και είδε πραγματικά, ότι το χέρι του είχε αποκατασταθεί και ήταν υγιές. Από τη χαρά του φρόντισε και έβαλε αργυρό ομοίωμα του χεριού του κάτω από το αριστερό μέρος της Εικόνας της Παναγίας. Ένεκα τούτου του περιστατικού, ονομάστηκε η Εικόνα της Παναγίας της Τριχερούσας.

Μετά από τα θαυμάσιο – θαυματουργικό αυτό γεγονός ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός αποφασίζει να εγκαταλείψει τις θέσεις αυτές και να γίνει μοναχός στη Λαύρα του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου στην Παλαιστίνη. Μαζί του είχε και την Αγία Εικόνα της Τριχερούσας.

Το έτος 1217 ο Άγιος Σάββας ο Χιλανδαρηνός, υιός του Βασιλέως της Σερβίας Στεφάνου Νεμάνια, του μετέπειτα ονομασθέντος Συμεών, περνώντας από την Ιερά Μονή του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου, πήρε μαζί του την Εικόνα της Παναγίας της Γαλακτοτροφούσης, την πατερίτσα του ιδρυτού της Ιεράς Μονής και την Εικόνα της Παναγίας Τριχερούσης και τα μετέφερε στην Ιερά Μονή Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους, όπου η Αγία Εικόνα παρέμεινε μέχρι το έτος 1347.

Τότε πήγε στο Άγιον Όρος ο Σέρβος Κράλης Δρούσαν, ο οποίος όταν αναχώρησε για την πατρίδα του, πήρε την Εικόνα της Τριχερούσης ως ευλογία. Η Εικόνα φιλοξενήθηκε στην Ιερά Μονή Στουντενίτσης της Σερβίας.

Όταν στις αρχές του 15ου αιώνα οι Σέρβοι πληροφορήθηκαν ότι κινδυνεύουν να υποδουλωθούν στους Τούρκους, αμέσως παίρνουν την Αγία Εικόνα της Παναγίας Τριχερούσας από το Σερβικό Μοναστήρι και την τοποθετούν στη ράχη ενός γαϊδάρου και αφήνουν το ζώο ελεύθερο να το οδηγήσει, όπου η Παναγία θελήσει.

Και πράγματι, κατά θαυματουργικό τρόπο, το ήσυχο αυτό ζώο διέσχισε όλη τη Σερβία, την Ελληνική περιοχή της Μακεδονίας και ήρθε στο Άγιον Όρος, στην Ιερά Μονή Χιλανδαρίου, όπου οι μοναχοί την υποδέχθηκαν με τιμές και λιτανείες. Το ευλογημένο αυτό γαϊδουράκι, σύμφωνα με την ιερή παράδοση, μόλις τοποθετήθηκε η Εικόνα στο Ιερό του Μοναστηριού, έπεσε νεκρό.

Μέχρι σήμερα η Αγία αυτή Εικόνα της Παναγίας Τριχερούσας θεωρείται ως η Ηγουμένη – Πολιούχος της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου και Προστάτης του Σέρβικου Ορθόδοξου λαού. Αυτή καθαυτή η Αγία Εικόνα είναι η πλέον άριστα διατηρημένη παλαιά Βυζαντινή Εικόνα της Θεοτόκου.

Το πρόσωπο της Μητέρας του Θεού είναι τόσο παραστατικό και το βλέμμα Της τόσο γλυκύ, ώστε προκαλεί μεγάλο δέος και συγκίνηση σε όσους την προσκυνούν. Η Εικόνα για λόγους προστασίας και μεγαλοπρέπειας φέρει ένα χρυσό επικάλυμμα – πουκάμισο πάνω στο οποίο είναι επικολλημένοι πέντε χιλιάδες πολύτιμοι λίθοι.

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΖΩΝΗΣ ΣΤΟΝ ΟΣΙΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΔΑΝΙΗΛ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗ

Θαύμα: Γέρων Δανιήλ ο Κατουνακιώτης, ο Σμυρναίος (1844-1929), ιδρυτής της ευαγούς Αδελφότητος και του Ησυχαστηρίου των Δανιηλαίων στα Κατουνάκια.

~ Επιστρέφοντας στο Άγιον Όρος αφού πρώτα παρέλαβε τις αποσκευές του από την Μονή του Αγίου Παντελεήμονος, σκέφθηκε να κατευθυνθή στην αρχαία μονή του Βατοπαιδίου.

Δεν πρόλαβε καλά-καλά να φθάση και έπαθε οξεία προσβολή της νεφρίτιδος. Ο «σκόλοψ τη σαρκί» τον εκέντησε αυτή την φορά πολύ οδυνηρά και τον καθήλωσε για εβδομάδες στο κρεββάτι.

Οι Προϊστάμενοι της μονής τον ενοσήλευσαν με περισσή αγάπη. Περισσότερη όμως στοργή του έδειξε ο μεγάλος γιατρός του Όρους, η Θεοτόκος.

Στο Βατοπαίδι τιμάται ιδιαίτερα η Παναγία. Το Καθολικό του είναι επ΄ ονόματι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, οι δε θαυματουργές εικόνες της (Βηματάρισσα, Εσφαγμένη, Ελεοβρύτις, Αντιφωνήτρια, Παραμυθία…) φορτωμένες με θαυμαστές ευλαβικές διηγήσεις.

Εκεί φυλάσσεται και η θαυματουργός Αγία Ζώνη της Θεοτόκου, που υπήρχε άλλοτε στην Κωνσταντινούπολη «εν τω σεβασμίω Αυτής οίκω, τω όντι εν τοις Χαλκοπρατείοις», στις Βλαχέρνες.

Ο π. Δανιήλ έτρεφε ιδιαίτερη ευλάβεια στην Κυρία Θεοτόκο. Την ίδια ευλάβεια και την ίδια εμπιστοσύνη και την ίδια τιμή, πού έχουν απέναντι της όλοι οι άγιοι. Την ίκέτευσε, λοιπόν, να τον επισκεφθή στην οδύνη του. Την ικέτευσε με δάκρυα και θέρμη και ήταν βέβαιος για την απάντηση.

Ήξερε τις υποσχέσεις της. Ήταν δυνατόν να μην τις εκπλήρωση; Και πράγματι. Την ημέρα που το μοναστήρι γιόρταζε την εορτή της Αγίας Ζώνης (31 Αυγούστου), ο ασθενής γιατρεύθηκε ξαφνικά και η θεραπεία του ήταν οριστική! Ποτέ πια δεν τον ενώχλησε η φοβερή αυτή αρρώστεια, που τον ταλαιπώρησε δέκα ολόκληρα χρόνια.

Πως να ευχαρίστηση την Πανάμωμη Μητέρα των μοναχών, πως να την υμνήση;

«Μεταβολή των θλιβομένων, απαλλαγή των ασθενούντων υπάρχουσα Θεοτόκε Παρθένε, σώζε πόλιν και λαόν, των πολεμουμένων η ειρήνη, των χειμαζομένων η γαλήνη, η μόνη προστασία των πιστών».

Τέτοιοι ύμνοι δοξολογίας και δεήσεως θα γέμιζαν την ψυχή του, θα ξεχείλιζαν από το στόμα του.

Μετά την θεραπεία του σχεδίαζε να φύγη άπό τό Βατοπαίδι. Ήταν ιδιόρρυθμο μοναστήρι και η παραμονή του σ΄ένα τέτοιο κλίμα τον εκούραζε πολύ. Όχι. Ο γερο – Δανιήλ δεν αγαπούσε τις ιδιορρυθμίες, πού είναι ξένες και άγνωστες στην αληθινή μοναχική ζωή. Μέσα στο πνεύμα του σωστού μοναχισμού είναι το Κοινόβιο, στο οποίο, όπως λέει ο Μέγας Βασίλειος, «δεν υπάρχει το δικό μου και το δικό σου, το θέλημἀ μου και το θέλημά σου».

Ήθελε, λοιπόν, να φύγη, μα οι πατέρες στο Βατοπαίδι τον λάτρευαν. Πού να ξαναβρούν τέτοιον άνθρωπο, τέτοιον καλλιεργημένο μοναχό; Δεν τον άφηναν με κανένα τρόπο.

Αναγκάσθηκε τότε να πάη στον ονομαστό Πνευματικό παπα-Νήφωνα, πού άσκήτευε στην Βατοπαιδινή Σκήτη και να ζητήοη την συμβουλή του. Κι έτσι έμεινε στο μοναστήρι για την υπακοή, όσο κι΄ αν αυτό του φαινόταν σκληρό, όσο κι΄ αν επιθυμούσε άλλη τακτοποίησι… Η παραμονή του εκεί ήταν μία πράξις θυσίας και δεν μπορούσε παρά να την ευλόγηση ο Κύριος.

Οι Επίτροποι της μονής του ανέθεσαν το αρχονταρίκι. Πολύ συνετά, γιατί οι επισκέπτες θα είχαν πολλά να ωφεληθούν από ένα τέτοιον αρχοντάρη. Το πολυσύχναστο αρχονταρίκι του Βατοπαιδίου γνώρισε τότε ιστορικές ημέρες.

Εκτός από την καθαριότητα και την τάξι, η ανάγνωσις στην Τράπεζα, η κοινή προσευχή, οι πνευματικές συζητήσεις έδωσαν έναν άλλο τόνο. Σιγά-σιγά ο ξενώνας του ιδιορρύθμου μοναστηριού πήρε χρώμα Κοινοβίου. Και ο γερο-Δανιήλ, με την γλυκειά και συγχρόνως σοβαρή μορφή του, εκπροσωπούσε άριστα τον αγιορείτικο μοναχισμό στα μάτια των ξένων. Πολλοί προσκυνητές τον θεωρούσαν μάλιστα ηγούμενο!

Τον τελευταίο καιρό της παραμονής στο Βατοπαίδι ταξίδεψε μέχρι την πατρίδα του την Σμύρνη για κάποια ειδική αποστολή της μονής. Χρειάσθηκε να μείνη εκεί εννέα μήνες. Οι συμπατριώτες του καμάρωναν γιατί έβγαλαν ένα τέτοιο πνευματικό ανάστημα. Και πόσες ψυχές δεν βρήκαν κοντά του κατανόησι, φως, προσανατολισμό…

Ο Μητροπολίτης Μελέτιος είχε βέβαια ακούσει από μακρυά πολλά για τον γερο-Δανιήλ. Τώρα όμως πού η προσωπική γνωριμία του βεβαίωσε «του λόγου το ασφαλές», ήταν ενθουσιασμένος και του πρότεινε να τον κρατήση κοντά του, να τον κάνη βοηθό Επίσκοπο. Εκείνος ευχαρίστησε, αλλά δεν δέχθηκε την πρότασι.

— Δεν θεωρώ τον εαυτό μου άξιο για Ιερωσύνη, Σεβασμιώτατε, του είπε. Ούτε πάλι μπορώ ν΄ αποχωρισθώ το περιβόλι της Παναγίας. Έχω δώσει υποσχέσεις…

Αλλά κι΄ αν δεχόταν να μείνη στον κόσμο τί θα κέρδιζε αλήθεια; Φήμη, τιμές, αξιώματα; Είναι τόσο ψεύτικα όλ΄ αυτά, τόσο φευγαλέα και τόσο επικίνδυνα όταν δεν ύπάρχη το υπόβαθρο του θείου θελήματος.

Αλλ΄ αν γινόταν Επίσκοπος, δεν θα εργαζόταν για τον Χριστό; Ασφαλώς. Δεν είχε όμως τέτοια πληροφορία, δεν είχε φανερή επέμβασι του Θεού για να τον πείση ότι πρέπει να επωμισθή τέτοιο αξίωμα. Το θέλημα του Κυρίου πίστευε ότι ήταν να ζήση στην αφάνεια και την ταπείνωσι ενός απλού καλόγερου. «Έκαστος εφ΄ ω ετάχθη».

«Την αγαθήν μερίδα εξελέξατο» και απέφευγε τις πολλές μέριμνες, πού όταν απορροφήσουν τον εργάτη, τον κάνουν να αμελήση την ψυχή του – πράγμα θλιβερό και για τον εαυτό του και για τους άλλους.

Ο γερο-Δανιήλ διψούσε, διψούσε φλογερά για ένα μόνο μεγαλείο.

Γι΄ αυτό προτίμησε το σκαμνάκι του στα Κατουνάκια και όχι θρόνους, την τελευταία θέσι του μοναχού και όχι πρωτοκαθεδρίες. Διψούσε για το μεγαλείο, πού το προσδιώρισε έτσι ο Κύριος: «Όστις θέλει εν υμίν μείζων είναι έστω πάντων διάκονος».

Μετά από πολλά χρόνια, δεδομένης αφορμής, έγραφε ο γερο-Δανιήλ σ΄ ένα έμπιστο πνευματικό του τέκνο: «…Δια να σέβωμαι τους πάντας και να εκκόπτω το οικείον θέλημα και φρόνημα, ουδέποτε με αφήκεν η Κυρία Θεοτόκος να αγαπήσω τας του κόσμου διατριβάς, και να αγαπώ τας ματαίας δόξας και φαντασίας, καίτοι μοι παρουσιάσθησαν αφορμαί Ιερωσύνης και Ηγουμενικαί προτιμήσεις, και δι΄ αυτό εμάκρυνα φυγαδεύων και ηυλίσθην εν τη ερήμω, όπου ήδη το 45ον έτος έχω, μη θέλων να ίδω τας του κόσμου διατριβάς» (22-9-1926. Προς Νικόλαον Ρέγκον).

Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ΔΙΑΨΕΥΔΕΙ ΠΕΡΙ ΚΡΟΥΣΜΑΤΩΝ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ - ΤΑ ΚΡΟΥΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟ ΚΑΤΑΛΗΨΙΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ

Στις 17 Σεπτεμβρίου 2021, κυκλοφόρησαν στον τύπο δημοσιεύματα με πηχυαίους τίτλους περί δήθεν κρουσμάτων κορωνοϊού στην Μονή Εσφιγμένου, σε δήθεν ανεμβολίαστους μοναχούς της.

Η Ιερά Μονή Εσφιγμένου διαψεύδει τους τίτλους των δημοσιευμάτων πληροφορεί πως όλοι της οι μοναχοί είναι εμβολιασμένοι και πως ουδείς ασθένησε από COVID-19. Μάλιστα, ο καθηγούμενός της, αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος, είναι ο πρώτος που εμβολιάστηκε στο Άγιο Όρος και εξαρχής υποδεικνύει την υπακοή στην ιατρική πραγματικότητα του σώματος του ανθρώπου.

Τα δημοσιεύματα στον τύπο δεν αφορούν μοναχούς της Μονής μας, αλλά ανθρώπους που κάνουν κατάληψη στο κεντρικό κτήριο της Μονής μας. Πρόκειται για περίπου 25-30 ανθρώπους, οι οποίοι δεν είναι μοναχοί του Αγίου Όρους, ούτε καν ανήκουν στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία. Αυτοί οι άνθρωποι πνευματικά σχετίζονται με το θρησκευτικό νομικό πρόσωπο «Εκκλησία Γ.Ο.Χ. Ελλάδος» και πολιτικά με ακροδεξιά κόμματα, οργανώσεις και λοιπά κυκλώματα.

Οι άνθρωποι αυτοί είναι ανεπιθύμητοι από το σύνολο των μονών του Αγίου Όρους (Ιερά Κοινότητα), οι ίδιοι δηλώνουν πως δεν ανήκουν στην Εκκλησία μας, αλλά σε άλλη (το αποδεικνύουν μάλιστα με προσηλυτισμό, αναβαπτισμούς και άρνηση αγίων μας), εκτοξεύουν βόμβες μολότωφ, φέρνουν όπλα, μπαινοβγαίνουν ελεύθεροι για ψώνια (όπως λένε και τα σημερινά δημοσιεύματα), ενώ ταυτόχρονα διαδίδουν ψευδώς πως είναι αποκλεισμένοι. Παρ’ όλ’ αυτά, το ελληνικό κράτος τους ανέχεται και ουσιαστικά τους υποθάλπει με την χαρακτηριστική του αδράνεια να προστατέψει το Άγιο Όρος από λαθραίους εισβολείς. Το κεντρικό κτήριο πρακτικά έχει μεταβληθεί σε «άβατο» για τις αρχές και σε χώρο παράνομων και σκιωδών δραστηριοτήτων.

Οι καταληψίες επί πολλούς μήνες προβαίνουν σε αντιεμβολιαστική προπαγάνδα σε διαδηλώσεις και στο διαδίκτυο, χρησιμοποιώντας παρανόμως το όνομα της Μονής μας, με αποτέλεσμα να νοσήσουν κάποιοι που τους πίστεψαν. Η Μονή μας έγινε αποδέκτης καταγγελιών από πολίτες για πράξεις των καταληψιών. Οι αρμόδιες αρχές κωφεύουν, παρά τις συνεχείς εκκλήσεις μας.

Οι καταληψίες χρησιμοποιούν στην προπαγάνδα τους ψευδοεπιστημονικά αφηγήματα με την φιλοδοξία να αποκτήσουν οπαδούς. Με την νόσησή τους όμως, ήρθε η ώρα και της έμπρακτης απόδειξης των ψεμάτων τους και της κατάρρευσης και των λοιπών ιδεολογημάτων τους. Ακόμα και αν κάποιος που διαμένει στο κατειλημμένο κτήριο χάσει την ζωή του από COVID-19, πολύ εύκολα μπορούν να το διαψεύσουν, ώστε να σωθεί το αφήγημα της ηγεσίας της κατάληψης, καθώς κανείς δεν δύναται να ξέρει ποιος μπαινοβγαίνει και ποιος διαμένει σε αυτό.

Το ελληνικό κράτος, ως αρμόδιο για την προστασία του Αγίου Όρους, υποχρεούται να σταματήσει να ανέχεται την κατάληψη εδαφών του από εξωεκκλησιαστικά άτομα, και την παράνομη χρήση ονόματος αγιορείτικης μονής με σκοπό την διάδοση καταστροφικών για την δημόσια υγεία θεωριών.

Οι τίτλοι των δημοσιευμάτων για ανεμβολίαστα κρούσματα COVID-19 στο δυναμικό της Μονής Εσφιγμένου, δημιουργούν εντυπώσεις που δυσφημούν την Μονή, το Άγιο Όρος και την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία γενικότερα. Η Μονή μας επιφυλάσσεται για την άσκηση κάθε νομίμου δικαιώματός της.

Ιερά Μονή Εσφιγμένου

Άγιον Όρος

Μοναστήρια, προπύργια του ιού και των αρνητών αλλά και λογικές φωνές

 

Η μία μετά την άλλη οι μοναχές του Ιερού Κοινοβίου Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Ορμύλια Χαλκιδικής προσήλθαν στο νοσοκομείο και εμβολιάστηκαν για τον κορωνοϊό.

Το ίδιο και οι μοναχές της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου Σουρωτής, όπου αναπαύεται ο Γέρων Παΐσιος, οι οποίες έκαναν το εμβόλιο σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης.

Πλέον αμπάρωσαν την πόρτα των μονών τους στην «κατάρα» της COVID-19, προσθέτοντας στην προσευχή και την επιστημονική γνώση, που όπως λένε «αποτελεί δώρο Θεού».

Κατόπιν αυτού θα μπορούν άφοβα και χωρίς τον κίνδυνο να μεταδώσουν τον ιό να ασκούν το διακονικό τους έργο στο εκτός τειχών ποίμνιο, που είναι ιδιαίτερα μεγάλο, και ταυτόχρονα να στείλουν το μήνυμα του εμβολιασμού στους πιστούς.

Τα δύο αυτά μεγαλύτερα γυναικεία μοναστήρια της χώρας, με 120 και 62 μοναχές αντίστοιχα, μπορεί να αποτελούν φωτεινά παραδείγματα, δεν αντανακλούν, όμως, τη γενικότερη εικόνα που εμφανίζει ο «γαλαξίας» των ανά την επικράτεια μοναστηριών, όπου επωάζεται αντιεμβολιαστικό «τζιχάντ», το οποίο μεταδίδεται και στην κοσμική κοινωνία των πιστών.

Οι πληροφορίες διαρρέουν δύσκολα και μόνο εάν χρειαστεί να νοσηλευτούν κάποιοι, ή κάποιες, εκτός μοναστηριού, για να σωθούν με τα όπλα της επιστήμης, μαθαίνει ο έξω κόσμος πόσο ευάλωτοι είναι (και) όλοι εκείνοι που στο όνομα του Θεού επιχειρούν με κατάρες και μαγγανείες να προστατευθούν και να προστατεύσουν το ποίμνιό τους από τη θανατηφόρο πανδημία.

Κατέληξαν σε νοσοκομεία

Επτά μοναχές από γυναικεία μονή των Μετεώρων νοσηλεύτηκαν πριν από λίγες μέρες με COVID-19 σε νοσοκομείο της Λάρισας.

Είκοσι πέντε από τις 37 μοναχές ενός άλλου γυναικείου μοναστηριού του «πέτρινου δάσους» της Θεσσαλίας νόσησαν και η ηγουμένη τους πέθανε.

Δεκαέξι από τις 25 καλόγριες στο ησυχαστήριο Αγίου Νεκταρίου – Αγίας Τριάδας στην Αίγινα νόσησαν με COVID-19 και μια μοναχή της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως Θεοτόκου στη Μάκρη του Εβρου κατέληξε στο νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης, ενώ πολλές άλλες βρέθηκαν θετικές στον ιό.

Δεν είναι βεβαίως ευάλωτες μόνον οι γυναικείες μονές στην COVID-19, αφού μόνο το Αγιον Ορος μετράει οκτώ νεκρούς μοναχούς και άλλους περίπου 400 νοσήσαντες, ενώ ων ουκ έστιν αριθμός όσων καλογέρων/καλογριών προσβλήθηκαν με ελαφρά συμπτώματα και έλαβαν επιτόπου φαρμακευτική αγωγή ή χρειάστηκε να μεταφερθούν σε νοσοκομεία.

Οπως, όμως, επισημαίνουν εκκλησιαστικές και ιατρικές πηγές, ο πιο επικίνδυνος ιός που εκπέμπεται την ώρα της παγκόσμιας μάχης με την καταιγίδα, από τα μοναστηριακά κοινόβια, δεν είναι τόσο η COVID-19, όσο αυτός κατά του εμβολίου.

Στη συντριπτική πλειονότητα των 1.000 και πλέον ανά την Ελλάδα μοναστηριών, γυναικείων (πλειονότητα) και ανδρικών, και κυρίως σε αυτά των φανατικών ζηλωτών παλαιοημερολογητών, το κύμα του αντιεμβολιασμού σαρώνει και μεταδίδεται από εκεί στην κοινωνία οπλισμένο με «ευλογία Θεού».

Καθώς οι μοναχοί παραδοσιακά ασκούν ισχυρή επιρροή στους τοπικούς πληθυσμούς, ο λόγος του «γέροντα», του θρησκευτικού και πνευματικού καθοδηγητή δηλαδή, εκλαμβάνεται ως λόγος του Θεού, που δεν επιδέχεται κρίση.

Ετσι, όταν ο «γέροντας» εμφανιστεί στο έξωθεν ποίμνιο να υποστηρίζει εις το όνομα του Θεού ότι ο ιός είναι ανύπαρκτος και το εμβόλιο έργο του σατανά ή των Εβραίων, που έγινε για να εξοντώσει τον άνθρωπο, για τον «υποτακτικό» πιστό αυτό είναι νόμος, τον οποίο όχι μόνο οφείλει να τον εφαρμόσει αλλά και να τον διαδώσει.

«Το φαινόμενο του “γεροντισμού”, κατά το οποίο δημιουργούνται ομάδες κοσμικών πιστών γύρω από έναν μοναχό, οι οποίες τον υπερασπίζονται με τυφλό φανατισμό σε όλες του τις απόψεις και συμπεριφορές, αποτελεί βόμβα στα θεμέλια της Εκκλησίας μας», λέει στην «Κ» ο καθηγούμενος της νέας, νόμιμης Μονής Εσφιγμένου του Αγίου Ορους κ. Βαρθολομαίος. «Τώρα με τα εμβόλια, οι πιο πολλοί αρνητές ρασοφόροι φανατίζουν τον κόσμο των πιστών με παρανοϊκές θεωρίες και είναι γι’ αυτό επικίνδυνοι», υποστηρίζει.

Στα κοινόβια

Τι συμβαίνει όμως στα κοινόβια των μοναστηριών, με τις δεκάδες χιλιάδες ρασοφόρους/ες;

Πλην του Αγίου Ορους όπου μπορούν να εισέλθουν μόνο εμβολιασμένοι, νοσήσαντες και με μοριακά τεστ, τα υπόλοιπα ανά τη χώρα μοναστήρια λειτουργούν σαν να μη συμβαίνει τίποτα, με ανοιχτές τις πύλες τους στους προσκυνητές που συμμετέχουν στα τελετουργικά δίχως κανένα προστατευτικό μέτρο. 

Οπως μας λέει προβεβλημένο κοσμικό στέλεχος του παλαιοημερολογητισμού, με στενούς δεσμούς με την κατειλημμένη από φανατικούς ζηλωτές Μονή Εσφιγμένου του Αθω, ο οποίος όμως δεν θέλησε να μιλήσει επώνυμα, καθώς, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, έχει στοχοποιηθεί από τους «εχθρούς, παπικούς οπαδούς του εμβολίου», στα μοναστήρια δεν επιτρέπονται οι μάσκες και τα αντισηπτικά, ενώ στους επισκέπτες συνιστάται, «εφόσον ρωτήσουν», να μην κάνουν το εμβόλιο.

Ενδεικτικά, στην Ιερά Μονή Αγίας Παρασκευής Μηλοχωρίου στην Κοζάνη δύο μεγάλα πανό τοποθετημένα πάνω από την κεντρική είσοδο του ιερού ναού του μοναστηριού ενημερώνουν ότι απαγορεύεται από τον ηγούμενο η είσοδος σε όσους φορούν μάσκα, σημειώνοντας πως «τις μάσκες τις φορούν οι ληστές».

Χιλιάδες ανύποπτοι άνθρωποι όλων των ηλικιών προσέρχονται «μετά φόβου Θεού» καθημερινά στους αντιεμβολιαστικούς αυτούς θυλάκους για να ασκήσουν τα λατρευτικά τους καθήκοντα και εξέρχονται πεπεισμένοι(;) ότι εάν κάνουν το εμβόλιο κινδυνεύουν να προσβληθούν από τον καρκίνο ή οι γυναίκες να μην τεκνοποιήσουν.

Κανονικά και απρόσκοπτα ασκούν στην πλειονότητά τους το διακονικό τους έργο εκτός μονής οι μοναχοί μεταλαμπαδεύοντας τον «ιό» κατά του εμβολίου, και αρκετοί εξ αυτών πρωτοστατούν στα συλλαλητήρια αντιεμβολιαστών προβαίνοντας σε ακρότητες επί του πεδίου με εικόνες και ευαγγέλια ανά χείρας!

Βαρύς απολογισμός

«Δυστυχώς θα χρεωθούμε τις στενοκεφαλιές κάποιων. Είναι αμαρτία να χάνονται άνθρωποι όταν η επιστήμη μάς διαθέτει το όπλο να προστατευθούμε», λέει ένας άλλος αγιορείτης, μονής που εμβολίασε όλα τα μέλη του κοινοβίου της.

To λίκνο του μοναχισμού, στον Αθω, δέχθηκε σφοδρή επίθεση από την COVID-19 και τουλάχιστον οι μισοί από τους 2.000 και πλέον πατέρες νόσησαν, οκτώ πέθαναν, 400 εμβολιάστηκαν (δεν είναι λίγοι) σε ένα αξιοζήλευτο εγχείρημα πολιτικής διοίκησης και ιεράς κοινότητας, και άλλοι τόσοι, νεοζηλωτές σε κελιά και σκήτες, αλλά και σε δύο – τρία μοναστήρια, με επίκεντρο τους ταμπουρωμένους στην παλιά μονή Εσφιγμένου φονταμενταλιστές, αρνούνται με φανατισμό να κάνουν το εμβόλιο.

Ο παποκαισαρισμός και το εμβόλιο

Ο «υπό διωγμόν» από τους πιστούς των εμβολίων και τους παπικούς(!) αρνητής παλαιοημερολογίτης λέει στην «Κ»:

«Με τα εμβόλια καλλιεργούν τον φόβο και φτιάχνουν την υποταγή στο παποκαισαρικό σύστημα. Προσπαθούν να καταργήσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, έχουν συνταχθεί με τον διάβολο. Τα εμβόλια σκοτώνουν τον άνθρωπο. Τα πιο πολλά μοναστήρια υψώνουν το λάβαρο του αγώνα κατά του εμβολιασμού».

Ο ίδιος διατυπώνει ακόμη μία εξοργιστική θεωρία, που όμως διακινείται ευρέως στον κόσμο των αρνητών. Σύμφωνα με αυτή, το «σύστημα» πληρώνει το ποσό των 1.400 ευρώ σε όποιον συγγενή νεκρού εμφανίσει τον άνθρωπό του ως θύμα του κορωνοϊού, αν και μπορεί να έχει υποκύψει από άλλη αρρώστια, ακόμη και από τροχαίο. «Ετσι εμφανίζουν πολλά θύματα του δήθεν τρομερού ιού».    

Ο καθηγούμενος της «νέας» Μονής Εσφιγμένου επιτίθεται με δριμύτητα εναντίον όλων αυτών λέγοντας: «Οι αρνητές της επιστήμης είναι αρνητές της ορατής πραγματικότητας. Από τον πολύ εγωισμό τους είναι έτοιμοι να πιστέψουν σε κάθε διαβολική φαντασία, κάθε ψεύδος. Αμετακίνητοι στα στρεβλά πιστεύω τους είναι ικανοί να πιστέψουν σε τσαρλατάνους, ψευδογιατρούς και σύγχρονους “σαμάνους”. Οι αρνητές είναι μια μειοψηφία της κοινωνίας, που αξίζει να προσευχηθούμε για αυτούς στον Κύριο να φωτίσει τις καρδιές τους και τον νου τους, να αποδεχθούν αυτά που και ο ίδιος ο Αγιος προσέφερε, δηλαδή τα καλύτερα δυνατά σύγχρονα μέσα για την υγεία και μακροημέρευσή τους! Το αντιεμβολιαστικό κίνημα εξαπλώνεται ανησυχητικά και κάποιοι ρασοφόροι στα μοναστήρια συνεισφέρουν τα μέγιστα για να το φουντώσουν. Διχάζουν τον κόσμο. Λένε τερατώδη πράγματα. Οι καταληψίες της παράνομης Εσφιγμένου πρωτοστατούν σε επεισόδια στα συλλαλητήρια. Καλλιεργούν σύγχυση στον κόσμο, και μάλιστα έγιναν εναντίον της νόμιμης αδελφότητας της Εσφιγμένου καταγγελίες στις Αρχές που μας ζήτησαν εξηγήσεις για βιαιοπραγίες σε συγκεντρώσεις, τις οποίες όμως διέπραξαν οι “ταλιμπάν” της παράνομης. Τέτοια πράγματα γίνονται από τους φανατικούς».

Μητροπολίτης της Βόρειας Ελλάδας που έχει υπό την πνευματική σκέπη του γυναικεία μονή με 50 μοναχές, εκ των οποίων επτά απόφοιτες της Ιατρικής, αφηγήθηκε, «με καημό» όπως μας τόνισε, στην «Κ» το παρακάτω περιστατικό: «Στο μοναστήρι νόσησαν από κορωνοϊό και μία πέθανε. Παρ’ όλα αυτά αρνήθηκαν να εμβολιαστούν όχι γιατί δεν συνειδητοποίησαν το πρόβλημα, αλλά από φόβο μήπως τις κακοχαρακτηρίσουν τα άλλα μοναστήρια γιατί έκαναν το εμβόλιο. Η κατάσταση είναι τραγική»…

Πηγή : Kathimerini.gr

Μεγαλοπρεπής εορτασμός με λιτανεία στο Βατοπαίδι για την Αγία Ζώνη – Συγκινητικές στιγμές με τον γ. Εφραίμ

 Μετά από 115 ολόκληρες ημέρες ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου παρέστη συμπροσευχόμενος στην λαμπρή Πανήγυρη της Καταθέσεως της Τιμίας Ζώνης που τελέστηκε μεγαλοπρεπώς στο Βατοπαίδι προεξάρχοντος του Καθηγουμένου της Ι. Μ. Σταυρονικήτα, Αρχιμανδρίτου Τύχωνος.

Χτες το βράδυ σε κλίμα βαθιάς κατάνυξης και δέους τελέστηκε Ιερά Αγρυπνία έως τις πρώτες πρωινές ώρες και σήμερα το πρωί η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία με λιτάνευση της Τιμίας Ζώνης και άλλων Ιερών Κειμηλίων της Μονής.

Ο γέροντας Εφραίμ με ιδιαίτερη συγκίνηση ανέγνωσε το ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ και το ΠΙΣΤΕΥΩ ενώ κατά τη διάρκεια της Τράπεζας αναφέρθηκε εκτενώς στη Χάρη του Ιερού Κειμηλίου της Θεοτόκου και στη θαυματουργική δύναμη του, κάτι το οποίο βίωσε κι ο ίδιος στη δοκιμασία που είχε πρόσφατα με την υγεία του.

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ : Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΦΡΑΙΜ ΣΤΟ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙ

 

Η επιστροφή του Γέροντα Εφραίμ στο μοναστήρι του, ήταν ένα γεγονός που το περίμεναν όλοι με πολλή ανυπομονησία. Οι πατέρες της Μονής λένε ότι δεν ήταν τυχαίο που ήλθε ακριβώς μια μέρα πριν την πανήγυρη της Μονής για την Αγία Ζώνη της Παναγίας. Μετά τη δοκιμασία του από την ασθένεια του κορωνοϊού και με απουσία τρισήμισι περίπου μηνών στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός και στο Κέντρο Αποκατάστασης Animus επέστρεψε σήμερα υγιής κοντά στα πνευματικά του παιδιά.

Η υποδοχή ήταν σεμνή και συγκινητική. Έφθασε γύρω στις 7:30 μ.μ. στο λιμανάκι της Μονής όπου τον περίμενε όλη η Σύναξη των Προϊσταμένων της Μονής, ενώ σύσσωμη η αδελφότητα τον περίμενε έξω από την πύλη της Μονής, όπου οι πατέρες, με εμφανή χαρά στα πρόσωπά τους, παραταγμένοι ένθεν και ένθεν έπαιρναν την ευχή του ασπαζόμενοι το χέρι του.

Στην πύλη της Μονής τον περίμεναν όλοι οι ιερείς και διάκονοι της Μονής φορώντας τα άμφιά τους και ένας από αυτούς κρατούσε την Αγία Ζώνη της Παναγίας για να προσκυνήσει ο Γέροντας.

Έδειξε να συγκινείται, όμως προχώρησε μπαίνοντας στην είσοδο της Μονής, ενώ προπορεύονταν οι χοροί των μοναχών ψάλλοντας το Άξιον Εστί σε δεύτερο ήχο, το λεγόμενο «Αγιορείτικο». Έτσι προχώρησε προς τον ναό η πομπή (ψάλτες, ιερείς, διάκονοι, ο Γέροντας έχοντας φορέσει τον ηγουμενικό μανδύα, και ακολουθούσαν οι μοναχοί και λίγοι προσκυνητές).

Μέσα στον ναό έψαλαν κάποια τροπάρια οι χοροί και την αργή δοξολογία και έγιναν δεήσεις από τους διακόνους. Ο Γέροντας είπε συγκινημένος την προσευχή «Επάκουσον ημών ο Θεός…». Ακολούθως μαζεύτηκαν όλοι οι ψάλτες και έψαλαν ένα ωραίο πολυχρόνιο για τον Γέροντα.

Εν συνεχεία προσφώνησε τον Γέροντα, ο κατά την απουσία του αντικαταστάτης του π. Γερμανός, αρχίζοντας έτσι: «Πολυαγαπημένε και πολυσεβαστέ μας Γέροντα, με πολλή χαρά και ιδιαίτερη συγκίνηση σας υποδεχόμαστε σήμερα και δόξα τω Θεώ για την αίσια έκβαση και αυτής της θλίψεως και δοκιμασίας, ποὺ επήλθε πρωτίστως σ᾿ εσάς και κατ’ επέκταση σε όλη την αδελφότητα…».

Ακολούθως τόνισε ότι η αποκατάσταση της υγείας του Γέροντα αποτελεί ένα θαύμα που οφείλεται κατά μεγάλο μέρος στις προσευχές όχι μόνο της αδελφότητας αλλά και όλης της Εκκλησίας, αλλά που δείχνει ότι η παρουσία του είναι αναγκαία. Επίσης είπε ότι η αδελφότητα τον αισθάνεται ως πατέρα που επιστρέφει στα παιδιά του και που είναι Σίμωνας Κυρηναίος και φορέας ενότητος γι’ αυτούς.

Ο π. Γερμανός ευχαρίστησε τον κ. Αχιλλέα Νταβέλη, Πρόεδρο του Κέντρου Αποκαταστάσεως Animus –όπου ο Γέροντας νοσηλεύθηκε του τελευταίους μήνες μέχρι την αποθεραπεία του– ο οποίος συνόδευσε τον Γέροντα μέχρι την Μονή και βρισκόταν εκεί. Επίσης ευχαρίστησε τις καθηγήτριες ιατρούς Αναστασία Κοτανίδου και Ελένη Μάγειρα, στις οποίες, όπως είπε, μετὰ Θεὸν «οφείλουμε τα μέγιστα για την αποκατάσταση της υγείας του Γέροντος».

Ο Γέροντας αντιφώνησε τον π. Γερμανό και όλη την αδελφότητα ευχαριστώντας τον Θεό για το θαύμα αυτό που του επεφύλαξε, γιατί μέσα από την βίωση αυτής της εμπειρίας που έφθασε μέχρι τις πύλες του θανάτου, του χάρισε δυνατότητα να Τον ευχαριστεί με όλο του το είναι. Είπε στους αδελφούς ότι με την βοήθεια του Θεού θα είναι δίπλα τους σε κάθε πρόβλημα και δυσκολία τους και προέτρεψε όλους να έχουν εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού που φθάνει μέχρι και λεπτομέρειας της ζωής του κάθε ενός από εμάς.

Ανέβηκαν όλοι στο συνοδικό όπου παρατέθηκε κέρασμα και ο Γέροντας Εφραίμ μίλησε με λόγους παρηγορητικούς στους αδελφούς και στους προσκυνητές της Μονής. Οι πατέρες έψαλαν το Άξιον Εστί και τον καλοφωνικό ειρμό «Κύκλω της τραπέζης σου» προς τιμή του Γέροντα.

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥΣ

 Ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, Γέροντας Εφραίμ, μίλησε για την περιπέτεια της υγείας του με τον κορωνοϊό και το ζήτημα των εμβολιασμών σε εκπομπή κυπριακού καναλιού με τίτλο «Αιχμές», όπου αποκάλυψε και το πότε ακριβώς βγαίνει από το κέντρο αποθεραπείας, όπου βρίσκεται εδώ και περίπου δύο μήνες.

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

 

Η ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΑΚΥΡΩΘΗΚΕ,ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΔΥΣΜΕΝΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ.

ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΟΤΑΝ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΝ,ΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ ΤΟΥ 2022,ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ.

ΕΚ ΤΟΥ Δ.Σ.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ - ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ

 Την ευχή του να τερματιστεί η διάδοση ψευδοεπιστημονικών απόψεων περί δήθεν επικινδυνότητας των εμβολίων, η συκοφάντηση των ειδικών και η ανερμάτιστη υποβάθμιση της σοβαρότητας της νόσου, εκφράζει ο Οικουμενικός Πατριάρχης στο μήνυμά του για την αρχή της Ινδίκτου. 

Διαβάστε αναλυτικά το μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη για την Αρχή της Ινδίκτου:

† Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΚΤΙΣΕΩΣ

ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Τιμιώτατοι ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἡ ἑορτή τῆς Ἰνδίκτου, ἡ ἐπίσημος ἡμέρα προσευχῶν διά τό φυσικόν περι-βάλλον, εὑρίσκει καί ἐφέτος τήν ἀνθρωπότητα ἀντιμέτωπον μέ ἔντονα καιρικά φαινόμενα λόγῳ τῆς προϊούσης κλιματικῆς ἀλλαγῆς, καταστροφικάς πλημμύρας καί πυρκαϊάς εἰς ὅλον τόν πλανήτην, καθώς καί μέ τήν πανδημίαν τοῦ κορωνοϊοῦ καί τάς κοινωνικάς καί οἰκονομικάς ἐπιπτώσεις της.

Τό γεγονός ὅτι τά περιοριστικά μέτρα εἰς τάς μετακινήσεις καί ἡ ἐπιβολή ὁρίων εἰς τήν βιομηχανικήν παραγωγήν ὡδήγησαν εἰς μείωσιν τῶν ρύπων καί τῆς ἐκπομπῆς ἀερίων, ὑπῆρξεν ἕν ἐπί πλέον σημαντικόν δίδαγμα περί τῆς ἀλληλουχίας τῶν πάντων ἐν τῷ κόσμῳ καί περί τῆς ἀλληλοπεριχωρήσεως πασῶν τῶν διαστάσεων τῆς ζωῆς. Ἀπεκαλύφθη ἐπίσης ἐκ νέου ὅτι αἱ οἰκολογικαί πρωτοβουλίαι τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν προέκτασιν τῆς θεολογίας καί τῆς λειτουργικῆς παραδόσεως τῆς Ἐκκλησίας, συμπορεύονται μέ τάς διαπιστώσεις τῆς ἐπιστήμης καί τήν προτροπήν ἐκ μέρους τῶν εἰδημόνων πρός πολύπλευρον κινητοποίησιν διά τήν προστασίαν τῆς ἀκεραιότητος τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος.

Προσευχόμεθα διά τήν ταχεῖαν ὑπέρβασιν τῶν συνεπειῶν τῆς ὑγειονομικῆς κρίσεως καί διά τόν ἄνωθεν φωτισμόν τῶν κυβερνήσεων παγκοσμίως, ὥστε νά μή ἐπιστρέψουν ἤ νά ἐπιμείνουν εἰς τόν οἰκονομισμόν, εἰς ἐκείνας τάς ἀρχάς ὀργανώσεως τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς, τῆς παραγωγῆς καί τῆς καταναλώσεως καί τῆς ἐξαντλητικῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν φυσικῶν πόρων, αἱ ὁποῖαι ἴσχυον πρό τῆς πανδημίας.

Εἰλικρινής εὐχή τῆς ἡμῶν Μετριότητος εἶναι καί ὁ τερματισμός τῆς διαδόσεως ψευδοεπιστημονικῶν ἀπόψεων περί δῆθεν ἐπικινδυνότητος τῶν ἐμβολίων κατά τοῦ κορωνοϊοῦ Covid-19, τῆς κατασυκοφαντήσεως τῶν εἰδικῶν καί τῆς ἀνερματίστου ὑποβαθμίσεως τῆς σοβαρότητος τῆς νόσου.

Δυστυχῶς, παρόμοιαι θέσεις διαδίδονται καί ἀναφορικῶς πρός τήν κλιματικήν ἀλλαγήν, τά αἴτια καί τά ὀλέθρια ἐπακόλουθά της. Ἡ πραγματικότης εἶναι τελείως διαφορετική, ἐνώπιον δέ αὐτῆς ἀπαιτεῖται ὑπευθυνότης, σύμπραξις, συμπόρευσις καί κοινόν ὅραμα.

Εἶναι ἀδιανόητον νά ἀδρανῶμεν, ἐν ἐπιγνώσει τῶν κοινῶν διά τό ἀνθρώπινον γένος μεγάλων συγχρόνων προκλήσεων. Ἡ ἀδιαφορία διά τόν πάσχοντα συνάν-θρωπον καί διά τήν καταστροφήν τῆς «καλῆς λίαν» δημιουργίας εἶναι προσβολή τοῦ Θεοῦ καί ἀθέτησις τῶν ἐντολῶν του. Ὅπου ὑπάρχει σεβασμός πρός τήν κτίσιν καί ἔμπρακτος ἀγάπη πρός τόν «ἠγαπημένον τοῦ Θεοῦ» ἄνθρωπον, ἐκεῖ εἶναι παρών ὁ Θεός.

Μετά τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Σύνοδον (Κρήτη 2016), τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, συμφώνως πρός τό πνεῦμα καί τάς ἀποφάσεις αὐτῆς, ὥρισε μίαν ἐπίσημον ἐπιτροπήν ἐκ θεολόγων διά τήν κατάρτισιν ἑνός κειμένου περί τῶν κοινωνικῶν συνεπειῶν τῆς πίστεώς μας καί περί τῆς κοινωνικῆς ἀποστολῆς καί μαρτυρίας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἰς τόν σύγχρονον κόσμον. Εἰς τό κείμενον τοῦτο, τό ὁποῖον ἔχει ἐγκριθῆ πρός δημοσίευσιν ὑπό τῆς περί ἡμᾶς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου καί φέρει τόν τίτλον Ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς.

Τό κοινωνικόν ἦθος ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ, σημειοῦνται προσφυῶς τά ἑξῆς: «Ἡ Ἐκκλησία ἐνθαρρύνει τούς πιστούς νά εἶναι εὐγνώμονες διά τά εὑρήματα τῶν ἐπιστημῶν καί νά δέχωνται ἀκόμη καί ἐκεῖνα τά ὁποῖα, ἐνδεχομένως, θά τούς ὑπεχρέωναν νά ἀναθεωρήσουν τάς ἀντιλήψεις των διά τήν ἱστορίαν καί τό πλαίσιον τῆς κοσμικῆς πραγματικότητος. Ἡ ἐπιθυμία δι᾿ ἐπιστημονικήν γνῶσιν ἀπορρέει ἀπό τήν ἰδίαν πηγήν μέ αὐτήν τοῦ ἱμέρου τῆς πίστεως νά εἰσέλθῃ ἔτι βαθύτερον εἰς τό μυστήριον τοῦ Θεοῦ». (§ 71).

Ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία προβάλλει μετ᾿έμφάσεως τό ἀδιαί-ρετον τῆς προστασίας τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος καί τῆς φιλανθρώπου μερίμνης διά τόν πλησίον. Τόσον ἡ οἰκοφιλική συμπεριφορά, ὅσον καί ἡ ἀναγνώρισις τῆς ἱερότητος τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, εἶναι «λειτουργία μετά τήν Λειτουργίαν», ζωτικαί διαστάσεις τῆς εὐχαριστιακῆς πραγματώσεως τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ ζωή τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἔμπρακτος σεβασμός τῆς κτίσεως καί τόπος καί τρόπος τοῦ πολιτισμοῦ τοῦ προσώπου καί τῆς ἀλληλεγγύης.

Τιμιώτατοι ἀδελφοί καί προσφιλέστατα τέκνα,

Εἰς αὐτήν τήν δύσκολον περίοδον, ἡ ἀνάληψις πρωτοβουλιῶν διά τόν περιο-ρισμόν τῆς πανδημίας ἀποτελεῖ βασικόν ποιμαντικόν καθῆκον διά τήν Ἐκκλησίαν. Κατηγορική ἠθική ἐπιταγή εἶναι ἐπίσης ἡ στήριξις τῆς γενικῆς προσβάσεως εἰς τόν ἐμβολιασμόν κατά τοῦ κορωνοϊοῦ, πρωτίστως δέ διά τούς πτωχοτέρους λαούς, κατά τόν Κυριακόν λόγον, «ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνί τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοί ἐποιήσατε» (Ματθ. κε’, 40).

Ὀφείλομεν νά ἀγαπῶμεν ἀλλήλους «καθώς ὁ Χριστός ἠγάπησεν ἡμᾶς» (Ἐφέσ. ε’, 2) καί νά ἀναδεικνυώμεθα «ἱερεῖς» τῆς δημιουργίας, φυλάσσοντες καί καλλιεργοῦντες αὐτήν μέ ἐπιμέλειαν καί στοργήν, ἀναφέροντες τό τιμαλφέστατον τοῦτο δῶρον τῆς Θείας Χάριτος μετ᾿ εὐχαριστίας εἰς τόν Κτίστην τῶν ἁπάντων.

Κατακλείοντες, εὐχόμεθα ὁλοθύμως πᾶσιν ὑμῖν εὐλογημένον, ὑγιές καί καλλίκαρπον τό νέον ἐκκλησιαστικόν ἔτος καί ἐπικαλούμεθα ἐφ᾿ ὑμᾶς, μεσιτείᾳ τῆς Παναγίας τῆς Παμμακαρίστου, τήν χάριν καί τό ἔλεος τοῦ Κυρίου καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾯ ἡ δόξα καί τό κράτος εἰς τούς ἀπεράντους αἰῶνας. Ἀμήν!

 

,βκα’ Σεπτεμβρίου α’

Ὁ Κωνσταντινουπόλεως

διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν