Στα άδυτα του Αγίου Όρους: Η σωτηρία του ηγουμένου Εφραίμ, η διχόνοια και η Ουκρανή γιατρός

 

ΠΗΓΗ : ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Η περιπέτεια του ηγούμενου, που ευτυχώς πήγε καλά, δείχνει ότι πείθει τους αγιορείτες να εμβολιαστούν - Στο όρος των... αρνητών μόλις το 20% των μοναχών έχει εμβολιαστεί - Περίπου 1.000 έχουν νοσήσει και τέσσερις πέθαναν - Οι εμφύλιες διαμάχες και το ανάθεμα στο Pfizer - Την επόμενη Κυριακή θα αναγνωστεί στις εκκλησίες η εγκύκλιος της Συνόδου, που καλεί τους πιστούς να εμβολιαστούν

Η περιπέτεια του Βατοπαιδινού ηγουμένου Εφραίμ, ο οποίος έδωσε σκληρή μάχη με τον κορωνοϊό μένοντας διασωληνωμένος για σχεδόν 50 ημέρες και ευτυχώς την τελευταία εβδομάδα πηγαίνει καλύτερα, έφερε στην επιφάνεια με δραματικό τρόπο το μεγάλο πρόβλημα με τους αρνητές των εμβολίων στο Άγιον Όρος. Δεν πρόκειται μάλλον ακριβώς για πρόβλημα, αλλά για μια επικίνδυνη και ακατανόητη στάση, αν και σε μεγάλο βαθμό αναμενόμενη, με βάση τη θεώρηση που έχουν πολλοί μοναχοί για τα σύγχρονα πράγματα και η οποία έχει πολλαπλώς τραγικά αποτελέσματα: οι μονές έχουν χάσει ήδη τουλάχιστον τέσσερις μοναχούς, εκατοντάδες έχουν μολυνθεί και πολλοί εξ αυτών νόσησαν σοβαρά, η μοναστική πολιτεία δοκιμάζεται από περιορισμούς, το δε ποσοστό εμβολιασμών μετά βίας φτάνει ή ξεπερνά το 20%, ενώ εσχάτως έχει γίνει εμφανής και μια εμφύλια διαμάχη, καθώς ηγούμενοι που τάσσονται υπέρ του εμβολίου αντιμετωπίζονται επικριτικά, ακόμα και με περιπαικτικά, από άλλους που επιμένουν στην απόρριψή του.

Οι τελευταίοι μάλιστα είναι σαφώς περισσότεροι και μάλλον πιο φανατικοί, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για «έργο του διαβόλου», ενώ στο πρωτοφανές παζλ με τα όσα συμβαίνουν στην Αθωνική Πολιτεία προκύπτουν περίεργα πολιτικά παιχνίδια, δήθεν εναλλακτικές ιατρικές προσεγγίσεις κυρίως από τη Μονή Βατοπαιδίου, με πρωταγωνίστρια μία Ουκρανή γιατρό, διανθισμένες με αναθέματα στο Pfizer, ακόμα και χακαρίσματα στην ιστοσελίδα της Μονής Εσφιγμένου με fake news σε μοναστηριακή εκδοχή!

Ενδεικτικά της διχόνοιας είναι και τα αρνητικά σχόλια που διατυπώνονται ακόμα και δημοσίως, μέσω ιστοσελίδων σχετικών με το Αγιον Ορος, για την απόφαση του ηγουμένου της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας να γίνουν δεκτοί στο πανηγύρι του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου (γίνεται αυτό το Σαββατοκύριακο) αποκλειστικά εμβολιασμένοι μοναχοί και να αποκλειστούν επιπλέον και οι λαϊκοί προσκυνητές!

Εκκλησιαστικό site, γνωστό για τις σχετικές παρεμβάσεις του και τη διαρκή ενασχόληση με τα αγιορείτικα τεκταινόμενα, έγραφε προ ημερών επί του θέματος τα εξής (η ορθογραφία είναι του αρχικού κειμένου): «Μήπως οἱ Λαυρεῶται Μοναχοί πρωτοστατοῦν καί πάλι, ὅπως ἐπί Βέκκου, ὅπου “παρέδωσαν” τήν Ὀρθοδοξίαν, “ἀντί πινακίου φακῆς”, εἰς τόν ἀντίχριστον Πάπαν τῆς Ρώμης, ὅπως μᾶς ἀναφέρει ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, τοιουτοτρόπως καί εἰς τάς ἡμέρας μας “παραδίδουν” τήν πίστιν εἰς τά κελεύσματα τῶν παγκοσμιοποιητῶν καί τοῦ Καίσαρος. Ἆραγε, τό “πινάκιον φακῆς” ποῖον εἶναι; Μήπως τά εὐρωπαϊκά ἀργύρια;».

Οι ζηλωτές

Στο Αγιον Ορος οι υπέρμαχοι εμβολιασμού είναι μειοψηφία. Και πιθανόν τίποτα δεν μπορεί να πείσει τους μοναχούς που μέχρι τώρα δεν έχουν προσέλθει στο Κέντρο Υγείας στις Καρυές, όπου έχει στηθεί το εμβολιαστικό κέντρο, να το πράξουν στη συνέχεια. Παλαιοημερολογίτες, από εκείνους που πρωτοστάτησαν και στις συγκεντρώσεις της περασμένης εβδομάδας κατά του εμβολίου, με πιο χαρακτηριστική αυτή που έγινε στην πλατεία Συντάγματος, οι μοναχοί έχουν σκληρή στάση απέναντι στο εμβόλιο. Λέγεται ότι καθοριστικό ρόλο στην αρνητική στάση των Αγιορειτών για το εμβόλιο, πέραν των αμιγώς θρησκευτικών αντιλήψεων δηλαδή, έχουν διαδραματίσει και «εξωγενείς» παράγοντες και πρόσωπα με διαφόρων ειδών επιρροές στη μοναστική πολιτεία. Κυκλοφορεί, για παράδειγμα, έντονα η φήμη για το πόσο επηρέασε τον ίδιο τον ηγούμενο Εφραίμ στο να μη σπεύσει να εμβολιαστεί, μία Ουκρανή γιατρός η οποία διατηρεί, σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, ιατρικό κέντρο στην Ελβετία.

 

Ο 65χρονος ηγούμενος της Μονής Βατοπαιδίου ταλαιπωρείται από χρόνια νοσήματα (σακχαρώδη διαβήτη, καρδιολογικά προβλήματα), αλλά μέχρι τις 21 Μαΐου, οπότε προσβλήθηκε από τον κορωνοϊό (οκτώ ημέρες μετά έγινε εσπευσμένα η αεροδιακομιδή του στον «Ευαγγελισμό» και στις 4 Ιουνίου διασωληνώθηκε έως τις 12 Ιουλίου), δεν είχε φροντίσει να αξιοποιήσει τα εμβόλια που είχε στη διάθεσή του το Αγιον Ορος από την πρώτη στιγμή της εμβολιαστικής προσπάθειας. Είναι εξαιρετικά πιθανό η επιλογή αυτή του Εφραίμ -παρότι μετέπειτα πληροφορίες θολώνουν τα περί των προθέσεών του να εμβολιαστεί- να σχετίζεται με την παρουσία και τη δράση που λέγεται ότι είχε μια μυστηριώδης Ουκρανή γιατρός και την εμπλοκή της σε... επιστημονικές τάχα αναζητήσεις της Μονής Βατοπαιδίου σχετικά με τους εμβολιασμούς και την αντιμετώπιση της πανδημίας. Οι συζητήσεις και οι φήμες που κυκλοφόρησαν ανέφεραν ότι η συγκεκριμένη μονή θεωρεί ακατάλληλο το εμβόλιο της Pfizer (!) και ότι έχει δικό της... ιατρικό επιτελείο που κάνει έρευνες για εναλλακτικές επιλογές! Να σημειωθεί ότι κάποιοι λένε για τη χρήση του ρωσικού εμβολίου Sputnik ή και άλλες ενέργειες αγνώστου περιεχομένου και στοχεύσεως, χωρίς όμως να μπορεί να επιβεβαιωθεί κάτι συγκεκριμένο.

Πάντως, δεν είναι λίγοι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι γύρω από το θέμα του εμβολιασμού στο «Περιβόλι της Παναγιάς» παίζονται και γενικότερα παιχνίδια που ξεκινούν από τις σφαίρες εκκλησιαστικής επιρροής και φτάνουν σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, αφού η Αθωνική Πολιτεία «προσφέρεται» για «ασκήσεις διπλωματικού τύπου». Και μόνο το γεγονός ότι εξαρχής επέδειξε έντονο ενδιαφέρον για όλα όσα συμβαίνουν πέριξ της Ουρανούπολης ο Κυριάκος Βελόπουλος αρκεί για να φουντώσουν οι ερμηνείες σχετικά με τις επιδιώξεις διαφόρων κέντρων.

Ο άγνωστος πόλεμος

Από την αρχή του εμβολιαστικού προγράμματος, το Αγιον Ορος βρέθηκε στη μέση μιας ιδιότυπης αντιπαράθεσης με πολλά μέτωπα. Οι γνωρίζοντες πρόσωπα και πράγματα στη χερσόνησο του Αθω λένε ότι οι ορθολογιστές είναι μειοψηφία, ενώ μια πολυάριθμη ομάδα μοναχών, κυρίως φανατικών ζηλωτών, έχει επιδοθεί σε τυφλή εκστρατεία κατά των εμβολιασμών, υποστηρίζοντας ότι ο κορωνοϊός είναι επινόηση του Πάπα, εντάσσεται στο σχέδιο της Νέας Τάξης Πραγμάτων και άλλα παρανοϊκά τέτοιου είδους. Με δεδομένη βέβαια την αρνητική διάθεση των περισσότερων μοναχών στο εμβόλιο, που όμως προσκρούει στην εφιαλτική πραγματικότητα με τα εκατοντάδες κρούσματα, τις πολλές νοσηλείες και τους θανάτους μοναχών, είναι και δεν είναι απορίας άξιον το πώς κάποιες πλευρές βρήκαν ευκαιρία να μετατρέψουν τη μοναστική πολιτεία σε πεδίο άσκησης επιρροής.

Στις αρχές Απριλίου, για παράδειγμα, ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης και μοναδικός πολιτικός αρχηγός κατά του εμβολίου Κυριάκος Βελόπουλος ισχυρίζεται ότι «στο Αγιον Ορος γίνεται χαμός, εκβιάζουν μοναχούς για να εμβολιαστούν, θέλουν δεν θέλουν, δεν έχουν αφήσει τίποτα όρθιο» και προειδοποιεί «θα τους τσακίσουμε», κατηγορώντας ουσιαστικά για όλα αυτά τον ηγούμενο της Μονής Εσφιγμένου αρχιμανδρίτη Βαρθολομαίο. Ο τελευταίος τού απαντά με δηκτικό και ξεκάθαρο τρόπο: «Ας αφήσουν ήσυχο το Αγιον Ορος. Με τα ψέματα προσπαθούν να κάνουν πολιτικά παιχνίδια. Κανένας εκβιασμός. Οποιος θέλει πάει και δηλώνει συμμετοχή για τον εμβολιασμό του. Ας σταματήσουν επιτέλους αυτή τη διχαστική πολιτική. Ολοι έχουν φτάσει στα όριά τους. Τα κρούσματα είναι υψηλά, οι Εντατικές γεμάτες, η οικονομία έχει γονατίσει. Κάποιοι, δυστυχώς, κωφεύουν προκλητικά και επιμένουν να σφυρίζουν αδιάφορα».

Εξαιτίας της σθεναρής στάσης της υπέρ του εμβολιασμού, η Μονή Εσφιγμένου γίνεται στόχος και άλλων κέντρων. Προς τα τέλη Απριλίου η μονή καλεί τις Αρχές της Πολιτείας να παρέμβουν, καθώς καταγγέλλει επίσημα ότι κάποιοι σφετερίζονται παράνομα το όνομά της στο Διαδίκτυο προκειμένου να διασπείρουν ψευδείς ειδήσεις για να αποτρέψουν τους ανθρώπους από τον εμβολιασμό. «Υπάρχουν διαδικτυακές ιστοσελίδες και προφίλ σε κοινωνικά μέσα δικτύωσης (Facebook, YouTube, Twitter κ.τ.λ.), τα οποία φέρουν παρανόμως το όνομα της μονής μας και καθημερινά συγκεντρώνουν και αναρτούν οποιοδήποτε ψευδοεπιστημονικό άρθρο σχετικά με την πανδημία κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο, σκορπώντας τον πανικό στις ψυχές των ανθρώπων, ώστε να τους αποτρέψουν από κάθε μέτρο προστασίας της υγείας τους από την απειλή... Υπό πλήρη ασυδοσία μεταδίδουν προπαγάνδα κατά του εμβολιασμού, κατά κάθε μέτρου προστασίας και των διαγνωστικών τεστ. Ακόμα και οι πιο παράλογες προτροπές παρουσιάζονται ως δήθεν εντολές του Θεού (φευ!), καλυμμένες με αιρετικά και ψευδοθεολογικά επιχειρήματα», αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση που προδίδει την αγωνία των μοναχών.

Σημειωτέον ότι ο ηγούμενος της νόμιμης Μονής Εσφιγμένου Βαρθολομαίος έχει επισημάνει από νωρίς ότι «τον αγώνα κατά του κορωνοϊού εδώ δυσκολεύουν οι τάσεις για συνωμοσιολογία σε υπερθετικό βαθμό. Υπάρχουν αρκετοί ανεγκέφαλοι. Πολεμούν το εμβόλιο παραβλέποντας ότι κάνει καλό. Τρέφονται με αυτή την κατάσταση, τους αρέσει, πιστεύουν ότι κάνουν αγώνα για την Ορθοδοξία και κατά της Νέας Τάξης Πραγμάτων και του Αντίχριστου. Υπονομεύουν με αυτό τον ύπουλο τρόπο τη ζωή των ανθρώπων».

Με κάτι τέτοια, διόλου περίεργο, όσο και καταδικαστέο βέβαια, που τον έβαλαν στόχο οι φανατικοί. Η επιχειρηματολογία όσων ηγουμένων και μοναχών στο Αγιον Ορος είναι κατά του εμβολίου εδράζεται κυρίως σε τέσσερις λόγους, ώστε να φαίνεται ισχυρή και όχι εντελώς μεταφυσική και αντεπιστημονική. Και τουλάχιστον εντός της Αθωνικής Πολιτείας, τα επιχειρήματα αυτά πιάνουν τόπο, όπως δείχνουν το επίμονο μέτωπο άρνησης του εμβολιασμού και η σχετικά ακραία ρητορική κάποιων μοναχών. Οι αρνητές επικαλούνται, καταρχάς, ότι «σημαίνουσες πνευματικές προσωπικότητες του Αγίου Ορους, όπως ο Γέροντες Παρθένιος της Μονής Αγίου Παύλου, Ευθύμιος της Ιεράς Καλύβης Αναστάσεως του Χριστού στην Καψάλα, ο Γαβριήλ του Ιερού Κουτλουμουσιανού Κελλίου Οσίου Χριστοδούλου του εν Πάτμω», αλλά και ο Γέρων Παύλος από τα Βουλευτήρια, κάτοχος MD Μοριακής Βιολογίας και Βιοϊατρικής, «έχουν καλύψει το θέμα πνευματικά και ιατρικά με απαρέγκλιτη έως σήμερα αρνητική στάση στον εμβολιασμό», όπως αναφέρεται.Το δεύτερο επιχείρημα πολλών μοναχών είναι ότι «δεν θέλουν να γίνουν πειραματόζωα». Τρίτος λόγος άρνησης και ουσιαστικά υπεκφυγής από τον εμβολιασμό είναι «οι παρενέργειες που προκύπτουν στους εμβολιασμένους».

Ο τέταρτος λόγος σχετίζεται με τα στοιχεία που επικαλούνται πολλές μονές και αφορούν τον αριθμό των όσων έχουν μολυνθεί στο μεταξύ από τον ιό, αλλά και στον τρόπο που πέρασαν τη δοκιμασία. «Πολλές ιερές μονές έχουν νοσήσει από τον κορωνοϊό με μηδαμινές ανάγκες ιατρικής περίθαλψης (Καρακάλλου, Δοχειαρίου, Κωνσταμονίτου, Ζωγράφου κ.α.) και δεν συμφωνούν με το μέγεθος τρομοκρατίας που παρουσιάζεται», αναφέρουν οι αρνητές. Διάφορες εκτιμήσεις που διατυπώνονται, αλλά δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν λένε ότι έχουν νοσήσει περί τους 800-1.000, δηλαδή περίπου οι μισοί μοναχοί, μέχρι τώρα και άρα έχει φτιαχτεί ένα υποτυπώδες τείχος φυσικής ανοσίας. Στις 21 Μαρτίου μεταφέρθηκαν στο Κέντρο Υγείας στις Καρυές 400 δόσεις από το εμβόλιο της Pfizer και ξεκίνησαν αμέσως οι εμβολιασμοί, υπό την εποπτεία του διευθυντή Κωνσταντίνου Δοκουσλή. Ανταποκρίθηκαν σε εκείνη τη φάση λιγότεροι από 300 μοναχοί, ποσοστό δηλαδή 15% από τους 2.000 που διαβιούν στις 20 μονές της Αθωνικής Πολιτείας. Μόλις ολοκληρώθηκε ο κύκλος αυτών των εμβολιασμών, στη συνέχεια υπήρξαν στασιμότητα και έλλειψη ιδιαίτερου ενδιαφέροντος.

Οι ρυθμοί είναι απελπιστικά χαμηλοί όλο αυτό το διάστημα και οι εκτιμήσεις λένε ότι ίσως μέχρι τώρα να έχουν φτάσει οι εμβολιασμοί λίγο πάνω από το 20%. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι υπάρχει ένας διόλου ευκαταφρόνητος αριθμός μοναχών που προτίμησε να εμβολιαστεί κρυφά για προφανείς λόγους, ο κυριότερος των οποίων είναι να μη γίνει στόχος των φανατικών. Σημειωτέον ότι το Άγιον Όρος έκλεισε για τους επισκέπτες από τον περασμένο Δεκέμβριο και άνοιξε μετά τις 11 Μαΐου. Ολους αυτούς τους μήνες και κυρίως αφότου άνοιξε και πάλι στους προσκυνητές, διενεργούνται για την ασφαλή μετακίνηση rapid tests. Αλλωστε ο διοικητής του Αγίου Ορους Αθανάσιος Μαρτίνος ήταν ο άνθρωπος που βοήθησε αποφασιστικά για να έρθουν γρήγορα στη χώρα rapid tests, αλλά και οργάνωσε όλη την υγειονομική επιχείρηση ώστε να παρασχεθεί κάθε βοήθεια στους μοναχούς, ειδικά σε μια δύσβατη περιοχή, όπου οι μετακινήσεις γίνονται σε κάποιες περιπτώσεις μόνο με τη βοήθεια μουλαριών. Υπενθυμίζεται ότι τα πρώτα κρούσματα κορωνοϊού εμφανίστηκαν στο «Περιβόλι της Παναγίας» από την αρχή της πανδημίας στη χώρα μας, την άνοιξη του 2020, από τέσσερις μοναχούς που επέστρεψαν από ταξίδι στην Ευρώπη και έτσι δεν υπήρξε καμία ψευδαίσθηση για το αν υπάρχει ή όχι ο ιός και αν κάνει ή δεν κάνει εξαίρεση στους ανθρώπους της Εκκλησίας.

Το Άγιον Όρος και τα εμβόλια για τον κορονοϊό : Σε 10 Μονές εμβολιάστηκαν οι μοναχοί

 

Του Γιώργου Θεοχάρη –ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Το Άγιον Όρος αρχίζει να βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο της επικαιρότητας στο θέμα του κορονοϊού το τελευταίο διάστημα, μετά από διάφορα δημοσιεύματα που έχουν γίνει σχετικά, και που αναφέρονται κυρίως στο θέμα των εμβολίων.

Οι ειδήσεις που κυκλοφορούν είναι συχνά αντιφατικές, ενώ δεν λείπει και η παραπληροφόρηση.

Κάποια δημοσιεύματα μιλούν για πολύ μικρό ποσοστό εμβολιασμένων στο Άγιον Όρος, μόλις για 20%.

Η αλήθεια είναι όμως αρκετά διαφορετική.

Την ίδια ώρα έχουν φτάσει πληροφορίες στο ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ που κάνουν λόγο ότι τα 2/3  του υγειονομικού προσωπικού του Κέντρου Υγείας Αγίου Όρους δεν έχει εμβολιαστεί.  Ορισμένοι εξ αυτών συστήνουν στους μοναχούς να μην κάνουν το εμβόλιο . Εάν αυτό ισχύει,  τότε χρήζει άμεσης εξέτασης από τις αρμόδιες αρχές. 

Από τις 20 μονές του Αγίου Όρους έχουν εμβολιαστεί οι μοναχοί των μισών, δηλαδή δέκα μονών.

Στις περισσότερες από αυτές τις δέκα μονές εμβολιάστηκαν σχεδόν μοναχοί. Ενώ στις άλλες επτά Μονές έχουν νοσήσει από κορονοιο οι περισσότεροι μοναχοί και μάλιστα υπήρξαν και θύματα.

Στους μοναχούς των κοινοβιακών μονών που εμβολιάστηκαν πρέπει να προστεθούν και αρκετοί Κελιώτες, που επίσης προσήλθαν να εμβολιαστούν στο Κέντρο Υγείας Καρυών με το εμβόλιο της Pfizer.

Επομένως το ποσοστό των εμβολιασμένων μοναχών σε καμία περίπτωση δεν είναι 20%, όπως ψευδώς διαδίδεται, αλλά υπερδιπλάσιο, πάνω από το 40%, με τους μη εμβολιασμένους να έχουν μάλλον μία μικρή αριθμητική υπεροχή.

Από τους μοναχούς των μονών που δεν εμβολιάστηκαν, οι περισσότεροι είχαν περάσει τον κορονοϊό στα μεγάλα κύματα της πανδημίας που κτύπησαν το Άγιον Όρος, κυρίως από τον Σεπτέμβριο μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2020.

Έτσι και άλλες μονές που δεν έκαναν το εμβόλιο, δεν το έκαναν επειδή είναι εναντίον του, αλλά επειδή είχαν κάποιους δισταγμούς και επειδή είχαν ήδη ανοσία, προτίμησαν να καλυφθούν πίσω από αυτήν, αποφεύγοντας το δίλημμα «εμβόλιο ή όχι».

Να σημειωθεί όμως ότι η ανοσία αυτή λήγει σύντομα, καθώς συμπληρώνεται σχεδόν ένας χρόνος από την νόσηση, με αποτέλεσμα σε λίγους μήνες να προκύπτει ξανά θέμα κινδύνου και θέμα… εμβολιασμού.

Τότε θα αποκαλυφθούν και «οι διαλογισμοί των καρδιών».

Οι μονές που ούτε νόσησαν ούτε έκαναν το εμβόλιο είναι ελάχιστες, δεν ξεπερνούν τις δύο-τρεις.

Από την άλλη πλευρά όλοι σχεδόν οι λαϊκοί που εργάζονται στο Άγιο Όρος έχουν εμβολιαστεί.

Επομένως αυτήν την στιγμή στο Άγιον Όρος έχει κτιστεί ένα τείχος ανοσίας, αλλά με … ημερομηνία σύντομης λήξης.

Επίσης στο Άγιον Όρος έχουν απαγορευτεί οι πανηγύρεις και η Ιερά Κοινότητα έχει δώσει εντολή να τελούνται με την συμμετοχή μόνο της αδελφότητας της Μονής, καθώς από πανηγύρεις έχουν νοσήσει το περασμένο φθινόπωρο εκατοντάδες μοναχοί και πέθαναν δύο.

Συνολικά οι νεκροί από την πανδημία στο Άγιο Όρος είναι περίπου δεκαπέντε.

Δυστυχώς συμβαίνει και αυτό. αρνητές μοναχοί και συνωμοσιολόγοι κάνουν bullying στους εμβολιασμένους μοναχούς και κοσμικούς.Επίσης,

Αυτοί θα μπορούσαν σίγουρα να είναι λιγότεροι, εάν μεταξύ των μοναχών συνολικά υπήρχε μία πιο ορθολογική αντιμετώπιση της πανδημίας και της ιατρικής, αλλά δυστυχώς στο περιβόλι της Παναγίας ανάμεσα στα λουλούδια και στα καρποφόρα δένδρα φυτρώνουν και αναπτύσσονται και τα αγκάθια της παραπληροφόρησης, της συνωμοσιολογίας και της πλάνης.

 

Ένα συγκλονιστικό ημερολόγιο: 365 ημέρες στο Άγιον Όρος

 Ο φωτογράφος Μιχάλης Ρίζος επιστρέφει από το άβατο του Άθω

Ανέκαθεν οι αναζητήσεις μου, έσω και έξω, συνδέονταν με την μουσική. Τοπία, καταστάσεις και συναισθήματα είχαν πάντοτε μια αόρατη σύνδεση με συγκεκριμένες μελωδίες. Ποιος επηρέαζε ποιόν παιζόταν για πολλά χρόνια, σε μια λεπτή γραμμή.

Αντιλήφθηκα τελευταία ότι ηγετικό ρόλο αναλάμβανε τις περισσότερες φορές η ακουστική μου αίσθηση, που μου έφτιαχνε ολόκληρους κόσμους και συνδύαζε όλες τις υπόλοιπες αισθήσεις μαζί της. Η πρώτη μου επαφή, λοιπόν, με το Άγιο Όρος, προήλθε από την στιγμή που σε νεαρή ηλικία, άκουσα το «Athos» του μινιμαλιστή Stephan Micus. Και όπως όλοι οι δίσκοι της συγκεκριμένης δισκογραφικής εταιρίας πλαισιώνονται με αξιόλογες φωτογραφίες, έτσι και σ’ αυτόν, υπήρχαν φωτογραφίες του Αγίου Όρους. Μάλιστα με μαγικό τρόπο αυτό που φανταζόμουν ως Άγιο Όρος, και αυτό που αισθανόμουν ακούγοντας τις μελωδίες, ταίριαζε απόλυτα με αυτό που έβλεπα.

Ο κόσμος που αποκάλυπταν οι λιγοστές εικόνες, περιείχε όλη τη μυστηριακή, κατανυκτική ατμόσφαιρα, έξω από το στείρο, θρησκοληπτικό τυπικό που γνώριζα -έστω και ελάχιστα- από τις εκκλησίες της πόλης. Εξέφραζε μια λιτή, αλλά βαθιά, μυσταγωγία μαζί με ένα έθνικ, ανθρώπινο στοιχείο. Απλώθηκε λοιπόν, απαλά, η επιθυμία να βρεθώ εκεί κάποια στιγμή, και οι μελωδίες του να γίνουν ένα δικό μου soundtrack. Αρκετά χρόνια αργότερα έμελλε να γίνει πραγματικότητα, όχι ακριβώς έτσι όπως το φανταζόμουν, αλλά ίσως όπως άρμοζε.

 

Το να σου ζητήσουν να δουλέψεις για καιρό σε ένα μέρος σαν το Άγιο Όρος είναι για κάποιους φωτογράφους ίσως όνειρο ζωής. Σίγουρα το να σου ζητήσουν να αλλάξεις τις συνήθειες και την καθημερινότητά σου, είναι μια πρόκληση. Για εμένα, ήταν τριπλή πρόκληση μιας που εκτός του επαναπροσδιορισμού των συνθηκών διαβίωσής μου, αλλά και των επαγγελματικών απαιτήσεων, ήμουν περίεργος να γνωρίσω, μετά από διάφορες προσωπικές εσωτερικές αναζητήσεις, τι σημαίνει ορθοδοξία.

Δεν είχα την παραμικρή ιδέα, φυσικά

Όπως έφτιαχνα τις βαλίτσες μου και σύμφωνα με αυτά που μου είχαν πει πως θα συναντήσω, σκεφτόμουν πως ό,τι πιο λιτό, πρακτικό, αλλά και ταυτόχρονα κάπως σοβαρό, θα άρμοζε με την περίσταση. Έτσι, λοιπόν, ξεκίνησα μια χειμωνιάτικη και βροχερή Κυριακή βράδυ, έτοιμος -ή σχεδόν έτοιμος- να ανηφορήσω προς το τρίτο πόδι της Χαλκιδικής. Θυμάμαι στο κινητό μου υπήρχε ένας χάρτης του Αγίου όρους, ένα PDF με τα μονοπάτια και τις διαδρομές και πάρα πολλή μουσική. Στο μυαλό μου υπήρχε ταυτόχρονα η προσμονή για το πού θα βρισκόμουν σύντομα, για τη νέα δουλειά, μια μελαγχολία για την θαλπωρή που άφηνα πίσω μου και μια άγρια χαρά για το άγνωστο. Σκεφτόμουν τον δίσκο που είχα ακούσει τότε, το τι θα συναντήσω, σκεφτόμουν πολύ. Είχα ακούσει και πολλά, από ιστορίες για Αγίους, μέχρι κουτσομπολιά και από κουρελιασμένους ρασοφόρους που δεν έχουν τίποτα στην κατοχή τους, μέχρι πλούσιες μονές με θησαυρούς. Ευτυχώς, κράτησα το μυαλό μου ανοιχτό χωρίς προκαταλήψεις και προχώρησα.

Το να ξεκινάτε για το Άγιο Όρος, χωρίς προκαταλήψεις, είναι, ίσως, το καλύτερο εφόδιο που μπορείτε να πάρετε μαζί σας. Επίσης, για εμένα, ήταν και από τις σπάνιες φορές που η προσμονή του προορισμού υπερέβαινε αυτή του μεγάλου ταξιδιού. Ή καλύτερα, ο συγκεκριμένος προορισμός μπορούσε να ξεκινά, ενδεχομένως, ένα μεγάλο ταξίδι. Δεν είχα την παραμικρή ιδέα φυσικά, περί «δρόμου», ο οποίος θα ανοιγόταν μπροστά μου, περί δοκιμασιών, άσκησης και μετάνοιας -μετάνοια ως μεταστροφή του νου προς νέα κατεύθυνση, όπως την ορίζουν οι μοναχοί, και όχι ως μετάνιωμα. Η «άσκηση», λοιπόν, ξεκίνησε από τη διαδρομή.

Η πιο άμεση λύση, για κάποιον που μένει Αθήνα ή και νοτιότερα, και δε θέλει διανυκτέρευση Θεσσαλονίκη ή Χαλκιδική, είναι το ΚΤΕΛ. Αν πηγαίνει κάποιος για καιρό, επειδή δε μπορεί να πάρει αυτοκίνητο εντός του Αγίου Όρους, και το να το αφήσει σε πάρκινγκ, δε συμφέρει, το ΚΤΕΛ είναι μονόδρομος. Ξεκινάει από Αθήνα, το βράδυ, και καταλήγει ξημέρωμα στο σταθμό της Χαλκιδικής. Από εκεί και με μια μικρή στάση, θα πρέπει να μεταβιβαστεί σε νέο λεωφορείο για να φτάσει μετά από τρεις, περίπου, ώρες στο λιμάνι, σύνορο του Αγίου Όρους, την Ουρανούπολη Χαλκιδικής. Από εκεί και πάλι με μια ολιγόωρη αναμονή, θα αναχωρήσει (αφού πρώτα έχεις εξασφαλίσει διαμονητήριο έγγραφο), καράβι, τύπου ferry boat, προς το Άγιο Όρος, τον «Άθωνα», από την ονομασία του Όρους που εμβληματικά δεσπόζει νότια της χερσονήσου.

Πριν το λιμάνι της Δάφνης, που βρίσκεται στο κέντρο του Αγίου Όρους και λίγα χιλιόμετρα χαμηλότερα από τις Καρυές, -την σε 400μ υψόμετρο πρωτεύουσά του-, το καραβάκι έκανε στάση (η 4η κατά σειρά, αν θυμάμαι καλά) στη μονή Ξενοφώντος, όπου και κατέβηκα. Από το λιμάνι της Δάφνης μπορεί κανείς να πάει σχεδόν παντού, καθώς λεωφορεία περιμένουν το ferry boat για να πάνε τον κόσμο στην πρωτεύουσα, και από εκεί, αναλόγως τα άτομα (λόγω κόστους), υπάρχουν ιδιωτικά βανάκια για να μεταφέρουν τους επισκέπτες στις μονές. Πρέπει να έχει δει κανείς, όμως, από πριν ένα χάρτη, έτσι ώστε αν χρειαστεί, να γνωρίζει πώς πρέπει να κινηθεί. Υπάρχει η περίπτωση, επίσης, κάποιοι να πηγαίνουν προς την πλευρά που θέλει κι αυτός, οπότε μπορεί να πάει ως ένα σημείο μαζί τους -είναι κρίμα να ξεμείνει στις Καρυές, θα χρειαστεί πολύωρη πεζοπορία. Να σημειωθεί ότι οι αποστάσεις δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητες.

 

«Τέσσερις η ώρα εσπερινός και τράπεζα»

Είχε πάει μεσημέρι, όταν μπήκα στην μονή, και η νύστα, η ταλαιπωρία και οι εναλλαγές τοπίων, μού είχαν δημιουργήσει μια θολή κατάσταση στο κεφάλι.

«Τέσσερις η ώρα εσπερινός και τράπεζα» είπε ο λεγόμενος Αρχοντάρης, ο μοναχός που είναι επί της υποδοχής, και υπεύθυνος για καφέδες, λουκουμάκια, νερό και γενικώς ό,τι σερβίρεται στην αίθουσα καθιστικού, το λεγόμενο Αρχονταρίκι. Μετά, λοιπόν, από λίγη ξεκούραση, ο επισκέπτης ανοίγει τα μάτια σε ένα λιτό δωμάτιο, συνήθως με άλλους επισκέπτες μαζί, κι ενώ έχει φύγει η θολούρα της κούρασης, βρίσκεται και πάλι σε ένα νέο, πολιτισμικό τζετ λαγκ. Έχει περάσει από την βοή της πόλης στην ησυχία ενός μοναστηριού, από τους φρενήρεις ρυθμούς, στο ήσυχο πρόγραμμα της μονής και από τις γκρίζες εικόνες στην παρθένα -σχεδόν- φύση. Χιλιάδες υλικά και πρακτικά, καθημερινά ερεθίσματα, συσκευές όπως η τηλεόραση το ραδιόφωνο και άλλα αντικαθίστανται από μια λιτή ρουτίνα που σκοπό έχει την αποκλειστική αφιέρωση στη λατρεία, την προσευχή και την κατάνυξη.

Η καθημερινότητα μου άλλαξε από τις πρώτες κιόλας ώρες. Το πού βρισκόμουν, πού έτρωγα, πώς φερόμουν, τι άκουγα, τι μύριζα, δεν είχαν να κάνουν καθόλου με αυτά που βίωνα πριν. Τράπεζα, ο μοναχός εννοούσε την τραπεζαρία για φαγητό, το οποίο μετά από τόσες ώρες έμοιαζε το πιο πλούσιο γεύμα ever. Το φαγητό, χωρίς κρέας πάντα, διαφέρει αναλόγως της μονής, αλλά γενικά είναι καλό, μεσογειακό και σερβίρεται σε τέτοιες ώρες που αν τις συνηθίσει κανείς (το πρωί τρώμε μεσημεριανό, βραδινό το απόγευμα στην δύση του ηλίου), μετά δύσκολα πεινάει στα ενδιάμεσα. Δυστυχώς, όποιος πεινάσει και δεν έχει φροντίσει να προμηθευτεί κάτι από έξω, δύσκολα θα βρει στις μονές κάποιο σνακ.

 

«Πριν φύγεις από εδώ πρέπει να έχεις γεμάτο οπτικό υλικό» / Photo: Μιχάλης Ρίζος

Η ευγένεια, η πραότητα και το λακωνίζειν

Καθώς πέρναγαν οι πρώτες μέρες, παρατήρησα ότι το όλο κλίμα δεν είχε να κάνει με αυτά που φανταζόμουν ότι θα συναντούσα. Οι μοναχοί κάθε άλλο παρά απόμακροι ήταν, στην πλειονότητά τους αποκαλύφθηκαν εξυπηρετικοί, απλοί, πρακτικοί και με δομημένη σκέψη. Με έκαναν να αισθάνομαι ευπρόσδεκτος, αλλά και ίσος με όλους. Η ευγένεια, η πραότητα και το λακωνίζειν, ήταν διάχυτο παντού.

Έτσι, λοιπόν, μπήκα στο κλίμα. Είναι εντυπωσιακή η ευκολία με την οποία προσαρμόζεται ο άνθρωπος σε έναν τέτοιο τρόπο ζωής από τις πρώτες κιόλας μέρες. Όχι ότι δεν ένιωσα κάποια βράδια ένα αίσθημα εγκλεισμού, αλλά είναι και αυτό μέρος της δοκιμασίας της μοναχικής ζωής, όταν, δηλαδή, περνάς καιρό σε μια μονή, όχι απλά σαν ολιγοήμερος επισκέπτης. Κάτι άλλο που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι ενώ είχαν περάσει αρκετές μέρες που δεν είχα ακούσει μουσική, σαν να μην είχα τη διάθεση να ακούσω -σίγουρα όχι με τον τρόπο που άκουγα εκτός του Όρους. Στο μυαλό μου τριγύριζαν οι ψαλμωδίες που άκουγα μες τη βαθιά νύχτα, όταν παρευρισκόμουν στην πρωινή λειτουργία, πριν την ανατολή του ήλιου. Αξέχαστες μυσταγωγίες. Καθόμουν μισοκοιμισμένος, μισοζαλισμένος, αξημέρωτα, εντός του ναού της μονής, του λεγόμενου Καθολικού, υπό το λιγοστό φως μερικών καντηλιών και ελάχιστων κεριών, ακούγοντας βυζαντινές ψαλμωδίες, ενώ γύρω μου, σε μη τακτά χρονικά διαστήματα, μαυροφορεμένες σκιές περνούσαν αθόρυβα και χάνονταν, για να ακουμπήσουν σε κάποιο απομονωμένο στασίδι, στο σκοτάδι. Αυτή εικόνα αποτελεί, για μένα, το αποκορύφωμα των εντυπώσεων και της ατμόσφαιρας του Αγίου Όρους. Κάποιος μοναχός που γνώρισα, σε άλλη μονή, πρώην μουσικός παραγωγός ηλεκτρονικής μουσικής, μου είχε πει: «Φαντάσου τι γίνεται λίγο πριν την ανατολή του ήλιου όταν όλες οι μονές, οι σκήτες και τα κελιά ψέλνουν ταυτόχρονα σε όλο το όρος». Τέτοιας έντασης «πομποδέκτες» δεν υπάρχουν, ούτε θα υπάρξουν.

Φωτογραφίζοντας τις μονές παρατήρησα ότι το ανθρώπινο στοιχείο του θαυμασμού για τα κειμήλια δεν ίσχυε στους μοναχούς. Ο θαυμασμός και ο σεβασμός τους ήταν καθαρά για το τι αντιπροσώπευε το κάθε ένα από αυτά, παρά για το ίδιο αντικείμενο. Θυμάμαι κάποια φορά, που ο ίδιος μοναχός, ο οποίος φορούσε γάντια και προσευχόταν πριν πιάσει τα εκκλησιαστικά σκεύη, όταν έγινε μια μικρή ζημιά σε ένα πήλινο, λαογραφικό κειμήλιο, ηρέμησε τη δική μας ταραχή λέγοντάς μας: «Τι σκάτε; Αυτό πριν από εμάς ήταν εδώ και θα είναι και μετά από εμάς, ας το κολλήσουμε απλά». Μια άλλη φορά, που φωτογραφίζαμε εικόνες του 17ου και 18ου αιώνα, μπήκε στο «τύπου στούντιο» που είχαμε φτιάξει, ένα γεροντάκι, που ούτε είχαμε ξαναδεί, ούτε ξαναείδαμε ποτέ, για να πάρει την εικόνα πίσω στο κελί του -έμενε σε κελί εκτός της μονής. Την ήθελε για τον εσπερινό που τελούσε μόνος του στο κελί του. Χάρηκε όταν είδε ότι είχαμε καθαρίσει το προστατευτικό τζαμάκι που είχε μπροστά. «Πάτερ, η εικόνα που έχετε στο κελί σας είναι ιστορική» του λέμε. «Δεν ξέρω παιδιά μου, εκεί ήτανε και εκεί θα μείνει» μας απάντησε.

 

Τα βράδια στα μικρά μπαλκόνια της μονής, αν δεν έχει πολύ κρύο, αναθεωρείς αρκετά πράγματα

Όταν το ρεύμα κλείνει στις έξι το απόγευμα και είναι χειμώνας, δεν έχει και πολλά πράγματα να κάνει κανείς. Έτσι, η ανθρώπινη επικοινωνία είναι αναπόφευκτη, οι διαπροσωπικές σχέσεις ενισχύονται και οι συζητήσεις καταλήγουν πολλές φορές σε προσωπικές εξομολογήσεις. Τα βράδια στα μικρά μπαλκόνια της μονής, αν δεν έχει πολύ κρύο, αναθεωρείς αρκετά πράγματα, αυτοαναλύεσαι, στοχάζεσαι. Κάπως έτσι πέρασαν οι πρώτοι μήνες.

Στη συνέχεια επισκέφθηκα για φωτογράφιση, ανάμεσα σε άλλες μονές και σκήτες (μικρές μονές), και την πρωτεύουσα, με τα λιγοστά μαγαζάκια της και τα πολλά αξιοθέατα. Από εκεί, πράγματι, έχει κάποιος τη δυνατότητα να επισκεφθεί σχεδόν όλο το Άγιο Όρος. Οι διαδρομές θέλουν ένα γερό 4Χ4 και κάποιον φυσικά να βοηθήσει στην ξενάγηση. Εναλλακτικά, καλή οργάνωση χρόνου, μεταφορικού μέσου και καλή επικοινωνία με την εκάστοτε μονή για τη διανυκτέρευση. Τα μονοπάτια αμέτρητα πάντοτε καταλήγουν σε μοναστήρι ή σκήτη. Μετά από μήνες, στην Αθωνική κοινότητα, είχε έρθει η ώρα να δω και την εξωτερική ομορφιά του τόπου. Τα τοπία μοιάζουν με πίνακες, και κάθε μικρό ή μεγάλο μέρος έχει ιστορία αιώνων πίσω του καθώς και κάποιον μοναχό να τη διηγηθεί (την ιστορία). Βράχοι σκαλισμένοι, πηγές με θαυμαστούς μύθους και ιστορίες, κελιά με σπάνια χαρακτηριστικά, κονάκια (κελιά μονών σε άλλα μέρη εκτός των συνόρων της κάθε μονής), με αμέτρητα βιβλία και εικόνες.

Προς το τέλος της «Αθωνικής θητείας» μου και με εφαλτήριο την πραγματικά πανέμορφη μονή Σίμωνος Πέτρας, που, κυριολεκτικά, κρέμεται σε ύψος 300 μέτρων από τη θάλασσα, πάνω σε βράχο από γρανίτη, είχα την ευκαιρία όχι μόνο να ταξιδέψω σε πολλά και διαφορετικά τοπία, μονές, σκήτες και κελιά μοναχών, αλλά και να συνομιλήσω με πολλούς μοναχούς. Με δύο πραγματικά αξιόλογους «πατέρες», όπως αποκαλούνται οι μοναχοί από εμάς τους «λαϊκούς», τριγυρνούσαμε πολλές Κυριακές, από το πρωί ως την δύση του ηλίου, που κλείνουν οι μεγάλες πόρτες των μοναστηριών. Από κελιά-βιβλιοδετεία που ‘τρέχαν να μας καλωσορίσουν μέχρι τη Μονή Εσφιγμένου, που προς μεγάλη μας έκπληξη, απαγόρευσαν στους πατέρες που μας συνόδευαν να μπουν στο ναό της μονής. Από την πανήγυρη της Μονής Μεγίστης Λαύρας με τα τεράστια καζάνια, ως τα αμπέλια στον Μυλοπόταμο με το πιο γλυκόπιοτο κρασί. Από τον φωτεινό και γελαστό αρχοντάρη της Σκήτης του Προφήτη Ηλία και την γλυκιά μονή Παντοκράτορα ως την αυστηρότητα του Πρωτάτο. Από την μικρή, ήσυχη Σταυρονικήτα ως την τεράστια, σαν μικρό χωριό, εξελιγμένη μονή Βατοπαιδίου. Κατανοώντας την δίψα μου για την απεικόνιση όλων αυτών των εμπειριών, οι πατέρες βοήθησαν να υλοποιηθεί αυτή η επιθυμία μου. «Πριν φύγεις από εδώ πρέπει να έχεις γεμάτο οπτικό υλικό». Έτσι κι έγινε. Κατά το ήμισυ, βέβαια, αφού έχω αφήσει ένα δύσκολο κομμάτι, για το μέλλον.

Ταξίδεψα σε πολλά και διαφορετικά τοπία, μονές, σκήτες και κελιά μοναχών / Photo: Μιχάλης Ρίζος

Να καταγράψω την τραχιά και σκληρή νότια πλευρά του Άθωνα, αλλά και το ίδιο το βουνό. Εντέλει, ο πλούτος των μονών είναι η ιστορία που κουβαλούν και κρατάνε ζωντανή τόσους αιώνες, μια ιστορία που ξεκινά από το Βυζάντιο και φτάνει ως τις μέρες μας, μια ιστορία, που με προσπάθεια, κρατούν ζωντανή οι μοναχοί, μιας και έρχονται αντιμέτωποι, εκτός από τις προσωπικές προκλήσεις, με μια λεπτή ισορροπία μεταξύ εκσυγχρονισμού και διατήρησης του τυπικού του μοναχισμού τόσων αιώνων. Άλλη εποχή, άλλες δυσκολίες. Η τριβή και η προσπάθεια, όμως, εξακολουθεί να υπάρχει και να λειαίνει τις ψυχές τους, όπως και τότε. Τα κειμήλια, αμέτρητα και σπάνια, περισσότερο ιστορικής παρά οικονομικής αξίας. Οι στιγμές μυσταγωγικές αλλά ταυτόχρονα απαλές. Όλα αυτά είναι που με τραβούν, σαν μέλι, να πάω και να ξαναπάω εκεί, να γνωρίσω και να βιώσω περισσότερα. Η ομορφιά, όπως ανακάλυψα, ήταν να μη φέρω την εμπειρία στα μέτρα μου, αλλά να μπω εγώ στα δικά της μέτρα. Άλλωστε, αυτό κρύβει και ένα βαθύτερο επίπεδο ορθόδοξης αλήθειας, πέραν του τόπου.

Ακόμα μια φορά, η μουσική μού είχε αποκαλύψει μια αλήθεια: οι εμπειρίες που προσκόμισα από την διαμονή μου στο Άγιο Όρος ήταν ανώτερες αυτού που είχα ως αίσθηση ακούγοντας τότε εκείνον το δίσκο. Ήταν το κατάλληλο μέρος για να «μεταστρέψω το νου μου» προς νέα μονοπάτια. Παραφράζοντας τον Όσιο γέροντα Παΐσιο, το Άγιο Όρος είναι σαν ένα μεγάλο χωράφι και το εκάστοτε έντομο που μπαίνει μέσα θα πάει στο αντίστοιχο μέρος να τραφεί. Ο καθένας θα το βιώσει ανάλογα με τα δικά του φίλτρα, τις δικές του ανάγκες και επιθυμίες. Ίσως, όμως, το ζητούμενο είναι να τα αφήσει όλα αυτά στην Ουρανούπολη.

"ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΤΟ ΦΩΣ" - ΨΗΦΙΑΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΥΣ ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΩΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

            

 ΜΙΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ,ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΑΘΩΝΙΚΗΣ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΚΙΒΩΤΟΥ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ ΑΠΟ 16 ΕΩΣ 24 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2020.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΒΕΛΟΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ ΚΑΤΩ ΔΕΞΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ Η ΕΙΚΟΝΑ

Γέροντας Εφραίμ: Νικητής στη «μάχη» με τον κορονοϊό – Βγήκε από το νοσοκομείο

Μετά από 1,5 μήνα νοσηλείας στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Ευαγγελισμού ο Γέροντας Εφραίμ βγήκε σήμερα Σάββατο 17 Ιουλίου από το νοσοκομείο.

Ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου εξήλθε του νοσοκομείου τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου και ακολουθώντας τις οδηγίες των γιατρών του θα συνεχίσει την θεραπεία του σε κέντρο αποκατάστασης.

Γιατροί και νοσηλευτές αποχαιρέτησαν τον Γέροντα Εφραίμ με μεγάλη συγκίνηση, αλλά και χαρά που μετά από μια μεγάλη περιπέτεια τα κατάφερε.

Χθες το απόγευμα, τον Γέροντα επισκέφθηκαν ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος και ο διοικητής του Αγίου Όρους Αθανάσιος Μαρτίνος.

Ο Εφραίμ βρέθηκε στον Ευαγγελισμό με κορονοϊό στις 28 Μαΐου, ενώ στις 4 Ιουνίου οι γιατροί είχαν κρίνει αναγκαία την διασωλήνωσή του.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ "ΜΑΚΑΡΙΤΗ" ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ ΜΟΝΑΧΟ

 

Ένα παράδοξο περιστατικό συνέβη την τελευταία εβδομάδα σε σχέση με το Άγιο Όρος.

Πρόσφατα διαδόθηκε ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι πέθανε Ρώσος μοναχός που είχε αρρωστήσει από κορονοϊό. 

Μάλιστα κάποια site με δόση υπερβολής έφτασαν να μιλούν ακόμη και για «Πανικό στο Άγιον Όρος».

Η είδηση που είχε κυκλοφορήσει ευρύτατα και αναμεταδόθηκε,ήταν ότι μοναχός 49 χρόνων, που βρέθηκε θετικός στη μετάλλαξη «Δ», πέθανε στο νοσοκομείο Παπανικολάου στη Θεσσαλονίκη, όπου νοσηλευόταν σε κρίσιμη κατάσταση στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Ο μοναχός ήταν Ρώσος και ζούσε σε Κελί κοντά στο ρωσικό μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονα.

Ωστόσο, σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες ο 49χρονος Ρώσος μοναχός ζει και νοσηλεύεται στην Θεσσαλονίκη

Αντιμετωπίζει κάποια προβλήματα από τον κορονοϊό, αλλά η υγεία του είναι σταθερή. Επιπλέον δεν έχει εμφανιστεί πρόβλημα κρουσμάτων στο Άγιον Όρος. Η κατάσταση είναι καλή και η ροή προσκυνητών ομαλή και αυξανόμενη.

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Με μεγάλη λαμπρότητα εορτάστηκε και φέτος ο προστάτης του Συνδέσμου μας, Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης το διήμερο που μας πέρασε.

 Κέντρο του εορτασμού ήταν το ομώνυμο Ιερό Παρεκκλήσιο, μετόχι της Ιεράς Μονής Μαρίτσης, που βρίσκεται στην οδό Αχαϊκής Συμπολιτείας στο Ζαβλάνι Πατρών. 

Του Όρθρου και της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργία προεξήρχε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος. 

Ο Θεφιλέστατος στην ομιλία του αναφέρθηκε στο ρόλο που διαδραματίζει η ελληνική οικογένεια στη διαμόρφωση του χαρακτήρος των παιδιών, φέρνοντας ως παράδειγμα την ανατροφή του Αγίου Νικοδήμου από την οικογένειά του.

Κατόπιν, υπογράμμισε τα πνευματικά προσόντα με τα οποία επροίκισε ο Θεός τον Άγιο, τα οποία τα διέθεσε για την δόξα του Θεού, για το κλέος της Εκκλησίας και για την σωτηρία ανθρωπίνων ψυχών υπέρ ων Χριστός απέθανε και ανέστη.

Η μεγάλη αυτή μορφή της Εκκλησίας μας άφησε ένα τεράστιο συγγραφικό έργο, όπως η Φιλοκαλία, η συγκέντρωση των Ιερών Κανόνων και το Νέο Μαρτυρολόγιο. Μέσω αυτών των ιερών συγγραμμάτων ο Όσιος πατήρ καλλιέργησε και καλλιεργεί αφενός μεν την Ορθόδοξη πνευματικότητα, αφετέρου δε ενίσχυε και ενισχύει τους Έλληνες στην ομολογία και την πίστη, προβάλλοντας τους αγώνες των Νεομαρτύρων. 

Ο Θεοφιλέστατος έκλεισε την ομιλία του υπογραμμίζοντας πως ο Άγιος Νικόδημος έζησε ως επίγειος Άγγελος και ήτο κατά της εκκοσμικεύσεως της εκκλησιαστικής και πνευματικής ζωής.

Τέλος, μετέφερε τις ευχές του Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου για έτη πάμπολλα, ηγιασμένα και ευλογημένα.

Για την προχθεσινή ημέρα, διαβάστε την προηγούμενη ανάρτησή μας.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΚΑΙ ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΔΗΜΟ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ

 ΤΕΛΕΣΤΗΚΕ ΧΘΕΣ ΣΤΟ ΜΕΤΟΧΙΟ ΤΗΣ Ι.Μ.ΜΑΡΙΤΣΗΣ ΣΤΟ ΖΑΒΛΑΝΙ,Ο ΚΑΘΙΕΡΩΜΕΝΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ.

ΕΓΙΝΕ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΚΑΙ ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑ ΥΠΕΡ ΥΓΕΙΑΣ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΜΑΣ,ΑΠ' ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΠΑΡΑ ΚΑΤΩ.

Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΜΑΣ ΕΟΡΤΑΖΕΙ

 

           ΤΟ ΜΕΤΟΧΙΟ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΖΑΒΛΑΝΙ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΑΧΑΪΚΗΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

 

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΑΠΟ 2 ΕΩΣ 7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2021

                                      ΓΕΝΙΚΟ ΠΕΡΙΛΗΠΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2021: Αναχώρηση ώρα 06.30 από την Πλατεία Γεωργίου Α΄ (άνω μέρος) για Ουρανούπολη μέσω Εγνατίας οδού, με στάση για καφέ στα Ιωάννινα. Στην συνέχεια μετάβαση καί στάση στην Θεσσαλονίκη στον Ι.Ν.Αγίου Δημητρίου γιά προσκύνημα καί ξενάγηση καθώς καί παραμονή για μεσημεριανό φαγητό(προαιρετικά).  Κατόπιν το μεσημέρι επίσκεψη για προσκύνημα στην Ιερά Μονή Ιωάννου του Θεολόγου στην Σουρωτή όπου υπάρχει ο τάφος του Aγίου Παϊσίου . Τέλος αργά το απόγευμα άφιξη στην παραλία Ουρανούπολης σε μεγάλο ξενοδοχειακό συγκρότημα  όπου και θα διαμείνουμε γιά διανυκτέρευση.Στο ξενοδοχείο θα προσφερθεί πλήρες δείπνο (μπουφέ).

Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2021: Πλήρες πρωïνό (μπουφέ) στο ξενοδοχείο και κατόπιν είσοδος στο Άγιον Όρος από την Ουρανούπολη με το πλοίο της γραμμής ( ώρα 9.45 ) και με το σύνολο των προσκυνητών (περίπου 40 άτομα) χωρισμένο σε  ομάδες , που με τον αρχηγό της κάθε ομάδα θα εισέλθει στο Άγιον Όρος σε διάφορες Ιερές Μονές και Προσκυνήματα γιά διαμονή η επίσκεψη όπως είναι προγραμματισμένα.(Το αναλυτικό πρόγραμμα κάθε ομάδας γιά κάθε ημέρα θα δοθεί εντός τού λεωφορείου).  Οι διανυκτερεύσεις εντός του Αγίου Όρους θα είναι τέσσερις (4) και θα γίνουν ενδεικτικά ως ακολούθως:

                    ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΟΝΩΝ

                    

            Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2021

Α΄ ΟΜΑΔΑ: Ι. Μ.Κωνσταμονίτου

Β΄ ΟΜΑΔΑ: Ι. Μ.Χιλανδαρίου

Γ’  ΟΜΑΔΑ: Ι. Μ.Ζωγράφου

Δ'. ΟΜΑΔΑ: Ι. Σκήτη Τιμίου Προδρόμου 

Ε'  ΟΜΑΔΑ: Ι.Μ.Ξενοφώντος

      Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2021

Α΄ ΟΜΑΔΑ: Ι. Μονή Αγίου Παύλου

Β΄ ΟΜΑΔΑ: Ι.Μονή Διονυσίου

Γ΄ ΟΜΑΔΑ: Ι.Μονή Παντελεήμονος

Δ΄ ΟΜΑΔΑ:Ι.Σκήτη Τιμίου Προδρόμου

Ε' ΟΜΑΔΑ:Ι.Σκήτη Αγίας Άννης

            Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2021

Α΄ ΟΜΑΔΑ: Ι.Μ.Παντοκράτορος

Β΄ ΟΜΑΔΑ: Ι.Μονή Κωνσταμονίτου

Γ' ΟΜΑΔΑ: Ι.Μ.Αγίου Παύλου

Δ' ΟΜΑΔΑ: Ι.Μ.Σταυρονικήτα

Ε’ ΟΜΑΔΑ: Ι.Μ. Ιβήρων

              Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2021

Α΄ ΟΜΑΔΑ: Ι.Μ.Ξενοφώντος

Β΄ ΟΜΑΔΑ: Ι. Μονή Ζωγράφου

Γ'  ΟΜΑΔΑ: Ι.Μ.Παντοκράτορος

Δ'  ΟΜΑΔΑ: Ι.Μ.Δοχειαρίου

Ε' ΟΜΑΔΑ: Ι.Μ.Καρακάλλου

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: ΟΛΕΣ ΟΙ ΟΜΑΔΕΣ ΘΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΟΥΝ ΣΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΕΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΣΤΙΣ ΚΑΡΥΕΣ ΤΟ ΠΡΩΤΑΤΟ ΓΙΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ», ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΥΤΛΟΥΜΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ Ι. ΣΚΗΤΗ ΑΓ. ΑΝΔΡΕΟΥ (ΣΑΡΑΪ), ΟΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Ο ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΜΕΝΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

ΑΝΔΡΕΟΥ ΜΕ ΤΟ ΛΕΙΨΑΝΟ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΚΑΡΑΣ ΤΟΥ.ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΩΣ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΒΑΔΗΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΠΟΥ ΔΙΑΜΕΝΕΙ ΚΑΘΕ ΟΜΑΔΑ,ΣΕ ΚΟΝΤΙΝΕΣ ΚΑΛΥΒΕΣ, ΣΚΗΤΕΣ Η ΜΟΝΕΣ.

Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2021: Συνάντηση  των ομάδων στην Δάφνη και έξοδος από το Άγιον Όρος προς Ουρανούπολη με το πλοίο της γραμμής και επιστροφή στην Πάτρα, το βράδυ ,με στάσεις καθ'οδόν καί τερματισμό στο κάτω μέρος της πλατείας Τριών Συμμάχων.Λεπτομερές καθημερινό πρόγραμμα, κατατοπιστικές πληροφορίες και καθορισμός της θέσης στο πούλμαν του κάθε επιβάτη θα λάβει κάθε προσκυνητής σύμφωνα με την ομάδα που συμμετέχει σε προγραμματισμένη συνάντηση την Τρίτη 31 Αυγούστου 2021 ώρα 7 μ.μ.στην αίθουσά μας Β.Ρούφου 88.

Κόστος: Μέλη και Φίλοι του Συνδέσμου ενιαία τιμή : € 230 

Στην ανωτέρω τιμή περιλαμβάνονται:

1. Διαδρομή με πούλμαν Πάτρα – Θεσσαλονίκη – Σουρωτή –  Ουρανούπολη – Πάτρα.

2. Το βραδινό, πλήρες δείπνο (μπουφέ) στο ξενοδοχείο.

3. Η διανυκτέρευση σε δίκλινο δωμάτιο και το πλήρες πρωινό (μπουφέ).Μονόκλινα δωμάτια δεν υπάρχουν.

4. Εισιτήρια θαλασσίων διαδρομών εντός του Αγίου Όρους με τα πλοία της γραμμής, εισόδου και επιστροφής (Δάφνη-Ουρανούπολη),μεταφορές στην ξηρά με ειδικά μισθωμένα αυτοκίνητα ( 13θέσια μικρά λεωφορεία ).

5. Φάκελος με πληροφοριακό υλικό, χάρτες διαδρομών κλπ.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:Το κόστος του Διαμονητηρίου που εκδίδει το Γραφείο Προσκυνητών επιβαρύνει τους προσκυνητές ανάλογα, καθώς κάθε ένας παραλαμβάνει το διαμονητήριό του ξεχωριστά και πληρώνει ανάλογα(έχει αλλάξει ο τρόπος διανομής μετά από απόφαση του Γραφ.Προσκυνητών).

ΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΗ ΜΕ RAPID TEST   COVID-19 ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ ΒΡΕΘΕΙ ΘΕΤΙΚΟΣ,ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΠΛΗΡΩΣ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΜΗ ΕΙΣΟΔΟΥ ΤΟΥ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΜΕ ΙΔΙΑ ΜΕΣΑ.

ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΥΛΜΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΑΡΝΗΤΙΚΟ RAPID TEST COVID-19 24ων ΩΡΩΝ Η ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ.

  Οι επικεφαλής των ομάδων θα πράξουν το καλύτερο δυνατόν ώστε να τηρηθεί το πρόγραμμα όπως αυτό αναγράφεται, χωρίς καθυστερήσεις. Υπάρχει όμως περίπτωση, όχι από πρόθεση, αλλά από λόγους ανωτέρας βίας πχ. αλλαγή καιρού, δρομολογίου, αδυναμίας της Μονής κτλ, να επέλθουν ορισμένες διαφοροποιήσεις στο πρόγραμμα επίσκεψης των Μονών. Όλες οι επιλογές που έχουν γίνει για φιλοξενία στις Μονές είναι οι καλύτερες από άποψη διαμονής.

                              EK TOY Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΘΕΣΕΩΝ ΜΕ ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΗ ΠΟΣΟΥ €100 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΤΑ ΤΗΛ. 2610277925 KAI 6974414981

κ. ΑΝΔΡΕΑ ΤΕΣΤΕΜΠΑΣΗ

ΚΑΙ 6944919811 κ. ΕΥΑΓΓΕΛΟ  ΚΑΡΚΟΥΛΙΑ

«Διατηρητέα και Εκποιητέα Μοναστηριακή Περιουσία»

 Προδημοσίευση από το νέο βιβλίο του Αρχιεπισκόπου

Ο Αρχιεπίσκοπος ξεκινάει τη συγγραφή του βιβλίου του «Διατηρητέα και Εκποιητέα Μοναστηριακή Περιουσία» επισημαίνοντας πως η ανάρτηση των δασικών πινάκων έχει προκαλέσει μία γενική αναταραχή στην κοινωνία.

Απόσπασμα 1ο

«(...) Πρόκειται για μία νέα επιδρομή καταλήψεως και της τελευταίας εναπομεινάσης μοναστηριακής περιουσίας»

Αν η Πολιτεία δεν αλλάξει στάση και πνεύμα στο θέμα της ανάρτησης των δασικών χαρτών, τότε αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα «μία νέα επιδρομή καταλήψεως και της τελευταίας εναπομεινάσης μοναστηριακής περιουσίας» ξεκαθαρίζει από την αρχή του νέου βιβλίου του, από τον πρόλογο, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.

Ο Αρχιεπίσκοπος ξεκινάει τη συγγραφή του βιβλίου του «Διατηρητέα και Εκποιητέα Μοναστηριακή Περιουσία» επισημαίνοντας πως η ανάρτηση των δασικών πινάκων έχει προκαλέσει μία γενική αναταραχή στην κοινωνία. «Η ανάρτηση των Δασικών Πινάκων εκ μέρους της Πολιτείας κατά την τρέχουσα χρονική περίοδο δημιούργησε πανικό στην ελληνική κοινή γνώμη λόγω του αυθαίρετου χαρακτηρισμού των εκτάσεων γης» λέει χαρακτηριστικά. Και συνεχίζει λέγοντας πως το θέμα αυτό «των Δασικών Πινάκων, της καταγραφής, της ιδιοκτησίας και του χαρακτηρισμού των εκτάσεων» είναι ένα αντικείμενο που ενδιαφέρει κατ' εξοχήν την Εκκλησία, αφού στο παρελθόν (1836, 1930, 1933, 1952) έχουν υπάρξει διαμάχες αλλά και συμφωνίες Εκκλησίας - Πολιτείας για το θέμα της απαλλοτρίωσης, εκποίησης της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Μπαίνει φρένο στα πλαστικά μιας χρήσης - Δείτε τι αλλάζει

Στη συνέχεια ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος μπαίνει στο... ψητό του βιβλίου. Είναι προφανές ότι η Ιεραρχία και ο Αρχιεπίσκοπος έχουν διαπιστώσει ότι με την ανάρτηση των δασικών χαρτών κάποια από τα μοναστηριακά κτήματα που στο παρελθόν είχαν χαρακτηριστεί ως καλλιεργήσιμες εκτάσεις, τώρα θεωρούνται δασικά. Ετσι, ο Αρχιεπίσκοπος απευθύνει προειδοποίηση προς την κυβέρνηση ότι με τις νέες ρυθμίσεις για τους δασικούς χάρτες θα χαθεί και η τελευταία μοναστηριακή περιουσία, αλλά και για τις αντιδράσεις που μπορεί να ακολουθήσουν από μοναστήρια και μητροπόλεις. «Αν επικρατήσει το διαφαινόμενο πνεύμα στη βούληση της Πολιτείας, δεν θα ήταν υπερβολικό να υποστηρίζει ο καλοπροαίρετος μελετητής ότι πρόκειται για μία νέα επιδρομή καταλήψεως και της τελευταίας εναπομεινάσης μοναστηριακής περιουσίας» λέει.

Και προσθέτει: «Είναι φυσικό λοιπόν να επακολουθήσουν αρνητικά σχόλια, αντιδράσεις, δυσμενείς κρίσεις, ακόμη και βίαια επεισόδια από ανθρώπους που δεν γνωρίζουν σε βάθος την ιστορική εξέλιξη των θεμάτων αυτών. Και τούτο σε μία δυσχερή χρονική περίοδο που απαιτεί από όλους την πλέον δυνατή συναίνεση και κοινωνική ενότητα».

Για αυτούς τους λόγους εξηγεί ο Αρχιεπίσκοπος «επιχειρούμε, στην παρούσα σύντομη έρευνα να συγκεντρώσουμε και να παραθέσουμε ιστορικά στοιχεία που θα χρησιμεύουν στην σώφρονα και δίκαιη αντιμετώπιση του κρίσιμου ζητήματος».

Αναφέρει δε πως τα ιστορικά στοιχεία «που παρατίθενται αναδεικνύουν τις αντιδικίες της Εκκλησίας και του Ελληνικού Δημοσίου για την προάσπιση των συμφερόντων της Εκκλησίας από την ίδρυση του Νέου Ελληνικού Κράτους μέχρι σήμερα, καθώς επίσης και τα επιχειρήματα της Εκκλησίας για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων της».

 

Aπόσπασμα 2ο

«Η αμφισβήτηση των δικαιωμάτων της Εκκλησίας (...) θα καταστεί εμπόδιο στην εκπλήρωση του έργου της (...)».

Αν χαθεί και η τελευταία εναπομείνασα εκκλησιαστική περιουσία, αυτό θα αποτελέσει σοβαρό πλήγμα στην εκπλήρωση του κοινωνικού της έργου, προειδοποιεί στον επίλογο του βιβλίου του ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.

Η παρούσα μελέτη, υποστηρίζει ο Αρχιεπίσκοπος, «αποδεικνύει βασιζόμενη σε ιστορικά στοιχεία και αδιαμφισβήτητα τεκμήρια, την δικαίωση των θέσεων της Εκκλησίας ως προς την νομική κατοχύρωση της ακίνητης περιουσίας της και τον χαρακτηρισμό αυτής».

Στη συνέχεια ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος υπογραμμίζει ότι η περιουσία της Εκκλησίας αποτέλεσε το θεμέλιο για την «εκπλήρωση του έργου της, τόσο του θρησκευτικού όσο και του εθνικού». Και «δημιουργήθηκε κατά την ιστορική πορεία της επί αιώνες και συνέβαλε αποφασιστικά στην διατήρηση της εθνικής συνείδησης σε περιόδους υποτέλειας, στην αμέριστη αρωγή στο κοινωνικό σύνολο σε καιρούς χαλεπούς και στην εξύψωση του φρονήματος και του πνευματικού επιπέδου του γένους.

Η οποιαδήποτε αμφισβήτηση των δικαιωμάτων της θα αποτελέσει ακόμη μία φορά καίριο πλήγμα στο σώμα της Εκκλησίας και θα καταστεί εμπόδιο στην εκπλήρωση του έργου της, καθώς θα την μετατρέψει σε απλό παρατηρητή των γεγονότων που επηρεάζουν την πνευματική εξέλιξη του ανθρώπου που αναζητεί βοήθεια και καταφυγή στους κόλπους της».

«Επικαλούμεθα ως εκ τούτου, την σωστή και δίκαιη αντιμετώπιση του θέματος, ώστε να καταστεί δυνατόν να συνεχιστεί το πνευματικό και κοινωνικό έργο της Εκκλησίας επ' ωφελεία του κοινωνικού συνόλου, αλλά και της πνευματικής κληρονομιάς που επιβιώνει και αποτελεί βοήθεια σε χρόνους "δίσεκτους και μήνες οργισμένους"».

 

Απόσπασµα 3ο

Τα επιχειρήματα της Εκκλησίας

Σε ξεχωριστό κεφάλαιο στο βιβλίο ο Αρχιεπίσκοπος παραθέτει τα επιχειρήματα της Εκκλησίας για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων της. «Στις αντιδικίες με τις Ιερές Μονές το Δημόσιο προβάλλει το επιχείρημα ότι ως γενικός διάδοχος του Οθωμανικού Κράτους είναι κύριος ολόκληρης της κατακτηθείσας γης. Ως προς τούτο το επιχείρημα του Δημοσίου πρέπει να τονιστεί ότι, όπως δέχεται η Νομολογία, το Ελληνικό Κράτος δεν κατέστη γενικός διάδοχος του Οθωμανικού Κράτους σε ολόκληρη την ακίνητη περιουσία την οποία εγκατέλειψαν οι Οθωμανοί. Αντιθέτως, η ιδιωτική ιδιοκτησία παρέμεινε στα χέρια των ιδιωτών».

Και σε άλλο σημείο κάνει αναφορά στα «Τεκμήρια Κυριότητας». Για τα δάση λέει «υφίσταται τεκμήριο κυριότητας του Δημοσίου, το οποίο εισήγαγε το Β.Δ. της 17/29 Νοεμβρίου 1836 "περί ιδιωτικών δασών". Δεν μπόρεσε όμως να εφαρμοστεί και πρέπει το ίδιο το Δημόσιο να αποδείξει στις αντιδικίες του με τους ιδιώτες και τις Μονές, ότι η περιουσία που διεκδικεί περιήλθε σε αυτό σύμφωνα με όσα όριζαν τα Πρωτόκολλα της Συνθήκης του Λονδίνου και ότι ο ιδιώτης κάτοχος και νομέας του δάσους δεν απώλεσε τη νομή του μέχρι τις 12/9/1915. Κραυγαλέο παράδειγμα της περιπτώσεως αυτής είναι το δασολίβαδο ΑΚΡΙΝΟ ΝΕΡΟ της Μονής Ιερουσαλήμ Δαυλείας της Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας».

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ - 2ο ΜΕΡΟΣ ( ΒΟΛΙΩΤΕΣ )

 ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ  ΣΕ  ΣΥΝΕΧΕΙΕΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ.

ΜΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ 4Ε.

Πατήστε στο κέντρο της εικόνας το βέλος για να ξεκινήσει το βίντεο και κατόπιν το τετραγωνάκι κάτω δεξιά για να μεγαλώσει η εικόνα.

Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης: Ο θεμελιωτής του αγιορείτικου κοινοβιακού μοναχισμού

 

Το Άγιον Όρος αποτελεί την κιβωτό του ορθόδοξου μοναχισμού εδώ και χίλια χρόνια. Αποτελεί δε δημιούργημα ενός μεγάλου άνδρα της Εκκλησίας μας, του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου.

Αυτός υπήρξε ο πρώτος κτήτορας κοινοβιακής μονής στον Άθωνα, της σεβάσμιας Μονής της Μεγίστης Λαύρας.

Γεννήθηκε το 930 μ. Χ. στην Τραπεζούντα του Πόντου από γονείς που είχαν έρθει από τη μακρινή Αντιόχεια. Δυστυχώς πέθαναν νωρίς. Ο πατέρας του πριν γεννηθεί ο Αθανάσιος και λίγο καιρό αργότερα η μητέρα του. Πριν πεθάνει η μητέρα του βάπτισε το νεογέννητο αγόρι και του έδωσε το όνομα Αβράμιος.

Μια ευσεβής φίλη της και μοναχή, ανάλαβε να μεγαλώσει το ορφανό. Το φρόντιζε σαν δικό της παιδί και του ενέπνευσε την πίστη στο Θεό, την ευσέβεια και την αγάπη για το μοναχικό ιδεώδες. Όμως και αυτή, όταν ήταν επτά χρονών το παιδί, αρρώστησε και πέθανε. Κάποιοι άλλοι συγγενείς το περιμάζεψαν και το φρόντισαν ώσπου να ενηλικιωθεί. Τον έστειλαν μάλιστα να σπουδάσει στα ονομαστά σχολεία της περιοχής.

Περί το 950 ήρθε στην Κωνσταντινούπολη για να συμπληρώσει τις σπουδές του, τον οποίο φιλοξένησε και φρόντισε μια πλούσια εξαδέλφη του, σύζυγος ανωτέρου αξιωματικού του βυζαντινού στρατού, Ζεφινεζέρ. Σπούδασε στη σχολή του ονομαστού φιλοσόφου και δασκάλου Αθανασίου. Μάλιστα ήταν τέτοια η επίδοσή του, ώστε μετά την αποφοίτησή , ανάλαβε καθήκοντα διδάσκοντος στη σχολή.

Εκεί είχε την ευκαιρία να γνωρισθεί με έναν άγιο άνθρωπο, τον όσιο Μιχαήλ Μαλεΐνο, ηγούμενο της μονής Κυμινά της Βιθυνίας στη Μικρά Ασία. Ο Μιχαήλ διέκρινε ότι στην ψυχή του νεαρού Αβράμιου ήταν κρυμμένος ο πόθος της μοναχικής ζωής και ασκήσεως. Γι’ αυτό και του δίδαξε τους κανόνες της μοναχικής ζωής. Αλλά την ίδια περίοδο είχε και μια άλλη γνωριμία, η οποία θα έπαιζε σημαντικό ρόλο στην κατοπινή του πορεία, τον ανεψιό του μοναχού Μιχαήλ, Νικηφόρο Φωκά, τον μετέπειτα αυτοκράτορα του Βυζαντίου.

Ο Αβράμιος ακολούθησε τον Μιχαήλ στη Μονή του, όπου εκάρη μοναχός και έλαβε το μοναχικό όνομα Αθανάσιος. Έδειξε δε μεγάλο ζήλο για τη μοναχική ζωή και απέκτησε πλούσια πνευματική καρποφορία. Μετά από τέσσερα χρόνια αποσύρθηκε στην έρημο, για μεγαλύτερη άσκηση, κάθαρση και πνευματικό αγώνα.

Μόνο που ο ηγούμενος Μιχαήλ τον όρισε ως πνευματικό πατέρα και καθοδηγητή του Νικηφόρου Φωκά. Ύστερα από λίγο καιρό, πλήθος ανθρώπων από τη γύρω περιοχή έτρεχε στο ερημητήριό του για να εξομολογηθεί και να ζητήσει τις πνευματικές του συμβουλές και να πάρει την ευλογία του.

Αυτό όμως δεν άρεσε στον ασκητή Αθανάσιο, διότι, λόγω της ταπεινότητάς του, δεν πίστευε ότι ήταν ικανός για μια τέτοια πνευματική ακτινοβολία. Η κοσμική φήμη τον αρρώσταινε. Γι’ αυτό πήρε τη μεγάλη απόφαση να καταφύγει στον απομονωμένο τότε Άθωνα, σε κάποιο μοναστήρι, του Ζυγού, όπου συστήθηκε ως μοναχός Βαρνάβας. Αλλά ύστερα από λίγο καιρό έγινε γνωστή η ταυτότητά του.

Μάλιστα μαθεύτηκε η νέα του διαμονή και ως την Κωνσταντινούπολη, στον Νικηφόρο Φωκά, ο οποίος έχασε τον πολύτιμο πνευματικό του πατέρα. Μετέβηκε μάλιστα στον Άθωνα για να τον συναντήσει και να του εκμυστηρευτεί την επιθυμία του να γίνει και εκείνος μοναχός κοντά του. Δεν είχε γίνει ακόμη αυτοκράτορας, ήταν ανώτερος αξιωματικός (δομέστικος) του στρατού.

Το 960 του ανατέθηκε να εκστρατεύσει εναντίον των Αράβων, οι οποίοι είχαν καταλάβει την Κρήτη και έσφαζαν τον εκεί πληθυσμό. Ένα χρόνο αργότερα, αφού νίκησε τους εισβολείς και απελευθέρωσε το νησί, γύρισε με πλούσια λάφυρα, μέρος των οποίων έδωσε στον Αθανάσιο για να κτίσει μοναστήρι στον Άθωνα.

Το 963, τη χρονιά που ο Νικηφόρος έγινε αυτοκράτορας, αρχίζει η ανοικοδόμηση του τεραστίου συγκροτήματος της Μονής Μεγίστης Λαύρας, της οποίας έγινε ηγούμενος ο Αθανάσιος.

Στον άλλοτε έρημο εκείνο τόπο κτίσθηκε τώρα μια μικρή πολιτεία. Γύρο από το καθολικό της Μονής κτίσθηκαν κελιά, μαγειρείο, τράπεζα, νοσοκομείο, ξενώνες, εργαστήρια, αποθήκες, νερόμυλος, υδραγωγείο, κλπ. Πολλοί μοναχοί και ερημίτες της περιοχής ήρθαν να επανδρώσουν το λαμπρό μοναστήρι. Ο Άγιος Αθανάσιος, με βάση τους μοναχικούς κανόνες της αρχαίας Εκκλησίας, σύνταξε νέους κανονισμούς κοινοβιακού μοναχισμού, οι οποίοι θα αποτελέσουν κατόπιν τη βάση του αγιορείτικου μοναχισμού. Έτσι ο Άγιος Αθανάσιος θεωρείται ο θεμελιωτής του.

Ποίμανε τη Μονή για σαράντα περίπου χρόνια και ευτύχησε να φτάσει ακόμα και τους χίλιους μοναχούς. Ο Νικηφόρος Φωκάς είχε εκδηλώσει την επιθυμία να αφήσει το θρόνο και να ντυθεί το μοναχικό σχήμα στη Μονή του Αθανασίου, όμως τον πρόλαβε η φρικτή δολοφονία του το 969 από τον ανεψιό του Ιωάννη Τσιμισκή.

Περί το 1004, κατά διάρκεια οικοδόμησης κάποιου παρεκκλησίου της Μονής, κατέρρευσε ένα μέρος του τρούλου και καταπλάκωσε τον Αθανάσιο, ο οποίος λίγες μέρες μετά, κοιμήθηκε εν ειρήνη. Η μνήμη του εορτάζεται στις 5 Ιουλίου.

Είναι πολύ σημαντικό να προβάλλονται στις μέρες μας μορφές της Εκκλησίας μας, σαν τον Άγιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη, διότι αποτελούν πρότυπα ζωής για τον σύγχρονο αποπροσανατολισμένο πνευματικά άνθρωπο.

Άγιοι, σαν τον Άγιο Αθανάσιο, βίωσαν με συνέπεια την ασκητική του ορθοδόξου μοναχικού ιδεώδους, η οποία είναι το μοναδικό αντίδοτο στον δικό μας καταναλωτικό βαρβαρισμό, ο οποίος ευθύνεται πρωτίστως για την σύγχρονη παγκόσμια οικονομική (και όχι μόνο) κρίση. Ειδικά ο αγιορείτικος κοινοβιακός μοναχισμός, τον οποίο θεμελίωσε ο Άγιος Αθανάσιος, αποτελεί το νοητό πνευματικό φάρο και την ελπίδα για μια καλλίτερη και ανθρωπινότερη κοινωνία, στα πρότυπα του ορθοδόξου τρόπου ζωής και πολιτείας.

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Ο Όσιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης και η εμφάνιση της Παναγίας

 

Η παράδοση της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας διασώζει το εξής θαυμαστό περιστατικό:

Κατά το έτος 963, συνέβη λιμός στην Αυτοκρατορία, ένεκα του οποίου δημιουργήθηκε έλλειψη τροφών και στο Άγιον Όρος. Επειδή είχε αρχίσει η οικοδομή της Λαύρας και να εξαντλούνται τα υλικά και τα τρόφιμα, ο Όσιος απεφάσισεν να μεταβεί στις Καρυές για να συμβουλευθεί τον Πρώτο και τους γέροντες επί του πρακτέου. 

Ενώ λοιπόν επορεύετο προς τις Καρυές, σε αρκετή απόσταση από τη Μονή, συναντά μια σεμνοτάτην και ωραιωτάτην γυναίκα. Από την θέα της εταράχθη. Αλλά πρώτη η γυνή ερώτα τον Αθανάσιον «Πόθεν έρχεσαι, Αθανάσιε, και πού πορεύεσαι;».

Έκπληκτος ο Όσιος απήντησε «Ποία είσαι εσύ, η οποία μου ομιλείς και γνωρίζεις το όνομά μου;».

«Εγώ είμαι η Μήτηρ του Κυρίου και προστάτις σου» απαντά εκείνη, και συνεχίζει «Αλλ’ ειπέ μοι, διατί εγκατέλιπες την Λαύραν, και πού μεταβαίνεις;» Και ο Όσιος: «Δεν πιστεύω ότι είσαι η Κεχαριτωμένη, εάν δεν ιδώ κάποιο σημείον».

«Δίκαιον έχεις, Αθανάσιε· διά να πιστεύσεις, ιδού» απήντησε. «Χτύπησε σταυροειδώς με την ράβδο σου αυτήν την πέτρα επικαλούμενος το όνομα της Παναγίας Τριάδος και θα ιδείς ευθύς να αναβλύζει άφθονον και αστείρευτον ύδωρ».

Πεισθείς ο Όσιος, εκτύπησε την ενώπιόν του πέτρα και αμέσως ανέβλυσεν ύδωρ, και το σημείον εκείνο έκτοτε ονομάσθηκε ύδωρ του αγιάσματος, ένθα εκτίσθη ναύδριον της Ζωοδόχου Πηγής.

Μετά το γεγονός τούτο, προσέπεσε ενώπιον της Παναγίας και εζήτησε συγγνώμη. Τότε η Παναγία υποσχέθηκε στον Όσιο να αναλάβει την τροφοδοσία της Μονής και των άλλων αναγκαίων, και τον προέτρεψε να επιστρέψει στην Λαύρα, και έγινε ευθύς άφαντος.

Ο Αθανάσιος επέστρεψε στη Μονή. Μόλις διέβη την κεντρικήν πύλη και εισήλθεν στην αυλή, βλέπει ενώπιόν του και πάλι την Υπεραγίαν Θεοτόκον, η οποία τον οδήγησε στην αποθήκη της Μονής, η οποία ήταν πλέον πλήρης τροφίμων.

Δεικνύουσα δε η Παναγία την ευλογία εκείνη του Θεού, λέγει στον Όσιο· «Θέλω, τέκνον μου Αθανάσιε, εις το εξής να μην ορίσεις εσύ και οι διάδοχοί σου Οικονόμον εις την Μονήν, διότι εγώ θα είμαι η Οικονόμισσα της Λαύρας μέχρι της συντέλειας των αιώνων» και έγινε πάλι άφαντος.

Πράγματι, ο Όσιος κατόπιν αυτών συνέχισε την ολοκλήρωση της Λαύρας, μέχρι συντελέσεως της οποίας επήρκεσεν η ευλογία εκείνη των τροφίμων.

Στο σημείο όπου ενεφανίσθη η Παναγία ανηγέρθη ύστερα, και υπάρχει έως σήμερον το Προσκυνητάριον της Παναγίας της Οικονομίσσης, μετ’ ακοιμήτου κανδήλας.

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ: ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΓΕΡΩΝ ΜΩΫΣΗΣ(Μπάρμπα-Γιάννης ο Αρσανάρης)

 Ξημερώνοντας η 2α Ιουλίου, απεβίωσε ειρηνικά στην Ιερά Μονή Καρακάλλου Αγίου Όρους ο Γέρων Μωϋσής -ευρύτερα γνωστός στους προσκυνητές και ως “μπαρμπα-Γιάννης ο Αρσανάρης”.

Ήταν αυτός που καλωσόριζε ευγενικά τους πιστούς στο λιμάνι, όταν αποβιβάζονταν από το ταχύπλοο της γραμμής.

Ο μακαριστός -πλέον- Γέρων Μωϋσής, όσο ζούσε κοντά στους μοναχούς της αδελφότητας είχε κι άλλο ένα προσωνύμιο: τον αποκαλούσαν «πάτερ-Λας Βέγκας», προσωνύμιο το οποίο είχε «σφραγίσει» σαν υδατογράφημα την ιδιάζουσα προσωπικότητά του!

Το πρώτο προσωνύμιο, ως “μπαρμπα-Γιάννη Αρσανάρη”, βγήκε λόγω της αρχικής εκούσιας εγκαταβίωσής του στον Αρσανά της Μονής Καρακάλλου. Είχε βρει μια «τρύπα» σ’ ένα λεβητοστάσιο κι εκεί είχε φτιάξει μια αυτοσχέδια “φωλιά” ζώντας σαν ερημικός ερωδιός, ελεύθερος από μοναχικές υποχρεώσεις και βιοτικές έγνοιες.

Σύμφωνα με τον Γιώργο Σπανό, με το δεύτερο, ως “πάτερ-Λάς Βέγκας”, τον… εβάπτισε πολύ αργότερα κάποιος λαϊκός, που τον γνώριζε από τον κόσμο και του το πρόσαψε ως “παραπεμπτικό” στην προτέρα του “ζωή και πολιτεία”! Διότι, πριν ακόμα ελκύσει ο Χριστός την καρδιά του σε μετάνοια, είχε ξοδέψει τη ζωή και την ψυχή του στα… καζίνα του Λας Βέγκας, κάνοντας “επιτυχή καριέρα” ως επαγγελματίας χαρτοπαίχτης και τζογαδώρος, και στοιβάζοντας μεγάλη περιουσία… την οποία, τελικά, κατέφαγε -όπως γίνεται συνήθως- στο κυνήγι μιας άπιαστης επίγειας «χαράς»

Μετά την πνευματική ανάνηψή του, αναζήτησε καταφύγιο μετανοίας… κατ’ αρχήν σαν δόκιμος, για κάποιο διάστημα, στην έρημο του Σινά. Αργότερα, στ’ Άγιον Όρος… με “έδρα” τον Μοναστηριακό αρσανά της Καρακάλλου, δίπλα στη θάλασσα, η οποία ήταν και η μεγάλη του αγάπη!

Τα τελευταία χρόνια, που κατέπεσε οργανικά ο “μπαρμπα-Γιάννης ο Αρσανάρης” και δεν μπορούσε πια να αυτοσυντηρηθεί, οι μοναχοί τον έφεραν στη Μονή και τον φρόντιζαν σαν παιδάκι (γιατί ήταν όντως ένα παιδάκι… ογδόντα ετών, ο ευλογημένος!) φροντίζοντας και για την αθάνατη ψυχή του, να εξομολογείται και να κοινωνεί τα Άχραντα Μυστήρια… Ακόμα και για να καρεί, επιτέλους, μοναχός – και εκάρη… με το όνομα Μωϋσής!

Δεν ήθελε να πάει σε νοσοκομείο ο ευλογημένος, παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας του, και υπέμενε καρτερικά και ταπεινά τις ασθένειές του περιμένοντας, μέρα τη μέρα, ώρα την ώρα, τον Αρχάγγελο, για να του παραδώσει την ψυχή. Σ’ εμάς, όταν περνούσαμε απ’ το κελλάκι του να τον δούμε και τον ρωτούσαμε «Πώς πάμε… αββά Μωϋσή;», απαντούσε πάντα με καλογερική λιτότητα, τόσο με τη γλώσσα όσο και με τα βαθουλωμένα αλλά εκφραστικά του μάτια: «Δόξα στον Άγιο Θεό…»!

Έφυγε λίγο πριν ξεκινήσει το Μεσονυκτικό στο Καθολικό της Μονής. Είπαν ότι πέταξε αθόρυβα σαν νυχτοπούλι στον μεσονύκτιο ουρανό… όπως αθόρυβα έζησε ανάμεσά τους τα τελευταία χρόνια και εύχονται ο Άγιος Τριαδικός Θεός μας να τον ξεκουράσει στην αγκαλιά της αγάπης Του!

Σύναξη των Αγιορειτών Πατέρων – Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου

 

Ο κοινός εορτασμός των Αγίων του Αγίου Όρους αρχίζει με τη σύνθεση της ακολουθίας και του εγκωμίου τους από τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, που είναι και ο τελευταίος συναξαριογράφος…

Ο Άγιος Νικόδημος ξεκίνησε την εργασία του αυτή «προτροπή και αξιώσει της Ιεράς και κοινής Συνάξεως πάντων των Μοναστηριακών του Αγίου Όρους Πατέρων». Ακολουθία και εγκώμιο τυπώθηκαν στην Ερμούπολη της Σύρου το 1847 μ.Χ., «διά συνδρομής της Σεβάσμιας ομηγύρεως των εν Άθω Πατέρων», οι οποίοι προεγράφησαν για πεντακόσια περίπου αντίτυπα, και προς «κοινήν των Μοναχών, και πάντων των Ορθοδόξων Λαϊκών Χριστιανών ωφέλειαν». Ο ακριβής χρόνος της συγγραφής δεν είναι γνωστός.

Η πρώτη χρονολογημένη εικόνα της Συνάξεως των Αθωνιτών Πατέρων αγιογραφήθηκε το 1796 μ.Χ. και βρίσκεται στο αντιπροσωπείο της ιεράς μονής Κωνσταμονίτου στις Καρυές. Πιθανώς το 1796 μ.Χ. να γράφτηκε η ακολουθία και μέχρι της εκδόσεως της να κυκλοφόρησε σε χειρόγραφα, όπως συνηθιζόταν. Περί το 1800 μ.Χ. αγιογραφήθηκε η εικόνα των Αγιορειτών Αγίων, που βρίσκεται στην αίθουσα των Συνάξεων της Ιεράς Κοινότητος, ενώ παλαιότερα βρισκόταν στο τέμπλο του ιερού ναού του Πρωτάτου Καρυών Αγίου Όρους.

Ο Άγιος Νικόδημος στο γλαφυρό του εγκώμιο πρός τους οσίους αναφέρει τους λόγους που τον οδήγησαν στην «καινή και κοινή μνήμη πάντων των του Όρους άγιων Πατέρων».

Γιατί «κοινοί προστάται και ευεργέται όλου κοινώς του αγίου Όρους» φάνηκαν. Αυτοί οι οποίοι «έγιναν εις ημάς μυρίων αγαθών πρόξενοι» άξιο είναι να εορτάζονται μαζί. Παλαιά συνήθεια της Εκκλησιάς ο κοινός εορτασμός αγίων, όπως των «εν Σινά και Ραϊθω αναίρεθέντων Οσίων», των «εν τω Σαββάτω της Τυρινης Οσίων Πατέρων», των «εν τη Λιβύη και Αιγύπτω και Θηβαΐδι ασκησάντων» και άλλων πολλών αγίων εόρτιες συνάξεις κατά χώρες, τόπους και μονές.

Συνεχίζοντας ο Άγιος Νικόδημος γράφει πως, με την κοινή πανήγυρη των Αγιορειτών Οσίων, «όσοι Πατέρες του Όρους, είτε από τους ονομαστούς, είτε από τους ανωνύμους, έμειναν έως τώρα ανεγκωμίαστοι, διότι δεν έχουσιν ιδίαν ασματικήν ακολουθίαν, διά της κοινής ταύτης ακολουθίας και εορτής, και αυτοί» καθίσταται δυνατόν πλέον να «τιμώνται και εορτάζωνται».

Ακόμη «ίνα μη ως αχάριστα τέκνα φανώμεν, μη τιμήσαντες κοινώς τους πνευματικούς ημών Πατέρας τούτους και διδασκάλους και ευεργέτας και οδηγούς, των οποίων και τα Μοναστήρια κατοικούμεν, και τας διδασκαλίας εντρυφώμεν, και τον άρτον αυτών τρώγομεν». Και ακόμη «ίνα η κοινή αύτη των αγίων Πατέρων εορτή, γένηται παρακίνησις προς μίμησιν της αρετής, και του ζήλου αυτών εις ημάς τους μοναχούς του νυν καιρού».

Η πλήρης ασματική ακολουθία των οσίων είναι γραμμένη με όλη τη χάρη και την αγάπη του θείου Νικόδημου. Ο μεγάλος του σεβασμός προς τους τιμωμένους αγίους τον κάνει εκστατικό, θαυμαστό και εμπνευσμένο συνθέτη. Στους κανόνες του Όρθρου αναφέρονται ονομαστικά οι άγιοι, αλλά λείπουν αρκετά ονόματα. Οι κόποι του Αγίου Νικόδημου και το σκύψιμο του στις αρχαίες του Όρους βιβλιοθήκες δεν του έδωσαν όλα τα ακριβά μυστικά τους. Προσπάθεια συμπληρώσεως της ακολουθίας έκανε ο σύγχρονος και ήδη μακαριστός υμνογράφος μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης, αλλά και από εδώ απουσιάζουν ονόματα αγίων, που η έρευνα στις ημέρες μας έφερε στο φως.

Η ακολουθία των οσίων ψάλλεται πανηγυρικά, με ιδιαίτερη λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια, τη Δεύτερη Κυριακή του Ματθαίου, μετά την Κυριακή των Αγίων Πάντων, σε όλες τις αγιορείτικες μονές και σκήτες και ιδιαίτερα στους προς τιμή των οσίων ναούς και το Πρωτάτο…

Η τιμή των Αγιορειτών Οσίων, παρότι επικεντρώνεται στον τόπο που έζησαν, δεν άργησε να λάβει και ευρύτερες διαστάσεις. Έτσι τιμώνται κι εορτάζονται στις γενέτειρες τους και στις περιοχές που έδρασαν ή που κατέχουν εικόνες και τίμια λείψανα τους…

Μωϋσέως Μοναχού Αγιορείτου, Οι Άγιοι του Αγίου Όρους, Εκδ. Μυγδονία 2008, σ. 25-26,115-119 αποσπάσματα

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ - 1ο ΜΕΡΟΣ ( ΒΟΥΛΕΥΤΗΡΙΑ )

 ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ  ΣΕ  ΣΥΝΕΧΕΙΕΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ.

ΜΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ 4Ε.

Πατήστε στο κέντρο της εικόνας το βέλος για να ξεκινήσει το βίντεο και κατόπιν το τετραγωνάκι κάτω δεξιά για να μεγαλώσει η εικόνα.

Τρισάγιο στον τάφο του Ιωσήφ του Βατοπαιδινού με τη συμπλήρωση 12 ετών από την μακαρία κοίμησή του

 

Σε κλίμα συγκίνησης και κατάνυξης τελέσθηκε το μνημόσυνο του μακαριστού Γέροντα Ιωσήφ Βατοπαιδινού, καθώς την Πέμπτη 1 Ιουλίου 2021, συμπληρώθηκαν 12 έτη από την ημέρα της εις Κύριον εκδημίας του.

Στο μνημόσυνο, το οποίο τελέσθηκε εχθές το απόγευμα, προέστη ο σεβαστός Καθηγούμενος της Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας Γέρων Ελισαίος, ο οποίος προσήλθε στη Μονή κατά την ημέρα αυτή τιμώντας την μνήμη του μακαριστού Γέροντα και εκφράζοντας την πνευματική του αγάπη και στήριξη προς την Βατοπαιδινή Αδελφότητα.

Το πρωί, στο Καθολικό της Μονής, τελέσθηκε Ιερατικό Συλλείτουργο, προεξάρχοντος του Γέροντος Ελισαίου, πλαισιουμένου από Βατοπαιδινούς και άλλους Αγιορείτες Πατέρες.

Μετά το πέρας της Ευχαριστιακής Σύναξης τελέσθηκε τρισάγιο επί του τάφου του μακαριστού Γέροντος Ιωσήφ, πνευματικού Γεννήτορος της Βατοπαιδινής Αδελφότητος και πνευματικού τέκνου του Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστού.

Στη συνέχεια έλαβε χώρα το καθιερωμένο αγιορείτικο κέρασμα το Συνοδικό της Μονής, όπου ο Γέρων Ελισαίος απηύθυνε λόγο πνευματικό στους παρισταμένους, ενώ χορός Πατέρων της Μονής έψαλλε μελοποιημένο ποίημα αφιερωμένο στον μακαριστό Γέροντα.

Έχει ιδιαίτερη σημασία αυτή η ημέρα της εκδημίας του Γέροντος την φετινή χρονιά, ημέρα τιμής και μνήμης των Αγίων Αναργύρων, εις τους οποίους αναπέμφθηκαν θερμές ικεσίες υπέρ ταχείας αποκαταστάσεως της υγείας του Σεπτού Καθηγούμενου της Μονή Γέροντος Εφραίμ Βατοπαιδινού.

Υπενθυμίζεται πως ο Γέρων Εφραίμ βρίσκεται το τελευταίο διάστημα νοσηλευόμενος σε Νοσοκομείο των Αθηνών, αφού προσβλήθηκε από την νόσο του κορωνοϊού. Η Βατοπαιδινή Αδελφότητα καθώς και όλοι οι φίλοι της Μονής ζώντας ένα πραγματικό θαύμα τις δύσκολες αυτές ημέρες του νοσοκομείου αναμένουν την σύντομη επιστροφή του Γέροντος στην Μονή