Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΜΑΣ ΕΟΡΤΑΖΕΙ

                               
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΜΕΛΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ " Η ΠΛΑΤΥΤΕΡΑ "

     Ιερός Ναός Αγίου Νικοδήμου

                                    Μετόχιον Ι. Μονής Μαρίτσης

                                        (Οδός Αχαϊκής Συμπολιτείας, Ζαβλάνι)

                                       Θρησκευτική Πανήγυρις

                                   Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου

                                         Τρίτη 14 Ιουλίου   2020

                                 

1)Δευτέρα 13 Ιουλίου : Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός μετ΄ αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος, υπό του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου ώρα 7.30 - 9 μ.μ.(Αρτοκλασία και του συνδέσμου μας).

2)Τρίτη 14 Ιουλίου πρωί : Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία μετά θείου κηρύγματος (ώρα 6.30 – 10 π.μ.) προεξάρχοντος του Σεπτού Ποιμενάρχου μας Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ. κ. Χρυσοστόμου.Έναρξις όρθρου  ώρα 6.30 π.μ.  καταβασίες ώρα 7.15 π.μ.

3)Τρίτη 14 Ιουλίου εσπέρας : Μέγας Εσπερινός, Ιερά Παράκλησις ώρα 7 –  8.30  μ.μ.

Εις την εορτή συμμετέχει ο Σύνδεσμος Φίλων Αγίου Όρους «Η Πλατυτέρα»

                                                                                                         Εκ του Ι. Ναού

                                                                            

Αγίου Παΐσιου Αγιορείτου – Η στενοχώρια αφοπλίζει τον άνθρωπο

Γέροντα, συχνά μου πονάει το στομάχι και δυσκολεύομαι να ανταποκριθώ
στα πνευματικά μου καθήκοντα.
– Εσύ κάθεσαι και συζητάς με τους λογισμούς σου, τα βλέπεις όλα μαύρα και βασανίζεσαι χωρίς λόγο· έτσι τσακίζεσαι ψυχικά και σωματικά. Έπειτα από ένα τέτοιο τσάκισμα πονάει και το στομάχι, και που να βρεθή μετά κουράγιο για πνευματικά;
Μπορεί να πάρης κάτι και να σού περάση το στομάχι, αλλά, αν δεν λείψη η στενοχώρια, πάλι θα πονέση. Μη δέχεσαι τους λογισμούς που σε απογοητεύουν, για να μην αχρηστέψης τα δώρα που σού έχει δώσει ο Θεός.
Όσο θα τοποθετήσαι σωστά, τόσο θα γαληνεύης και θα ηρεμής, και τόσο η υγεία σου θα καλυτερεύη και δεν θα έχης ανάγκη από φάρμακα.
Η στενοχώρια αφοπλίζει τον άνθρωπο. Του ρουφάει όλο το μεδούλι των ψυχικών και σωματικών του δυνάμεων και δεν τον αφήνει να κάνη τίποτε. Δηλητηριάζει την ψυχή και φέρνει ανωμαλίες και στο σώμα !

ΑΣΚΗΤΙΚΟΝ

Άγιον Όρος: Ταξίδι μύησης

Μια πεζοπορική εκδρομή για αρχάριους στη μοναστική πολιτεία.

Είναι μόλις 6.30 το πρωί –νύχτα ακόμη–, αλλά η Ουρανούπολη έχει ήδη ξυπνήσει. Τα περισσότερα μαγαζιά είναι ανοιχτά. Δεκάδες νυσταγμένοι άνδρες με πρησμένα μάτια και μικρά ή μεγάλα σακίδια στην πλάτη κατευθύνονται προς το «Γραφείο Προσκυνητών» για να παραλάβουν το διαμονητήριό τους. Πίνουν στα γρήγορα έναν καφέ και παίρνουν στο χέρι μια τυρόπιτα, προτού κατηφορίσουν προς την προβλήτα από όπου αναχωρούν τα πλοιάρια.

Μαζί τους και εμείς, μια ομάδα έξι ατόμων (από 40 έως 70 ετών), όλοι «πρωτάρηδες» στο Άγιον Όρος, συμμετέχουμε σε μια πεζοπορική εκδρομή με οδηγό τον Νίκο Τόδουλο, αρχηγό αναβάσεων της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας και Αναρρίχησης (ΕΟΟΑ). Η επιλογή αυτή έχει συγκεκριμένα πλεονεκτήματα: κατ’ αρχάς είναι ο ιδανικός τρόπος για να συνδυάσουμε τη γνωριμία με τη φύση και τα μνημεία του Άθωνα. Επιπλέον, δεν χρειάζεται να εμπλακούμε στο «διαδικαστικό» κομμάτι – το διαμονητήριο, που κοστίζει 25 ευρώ, είναι ουσιαστικά η visa για το Άγιον Όρος και πρέπει να έχει τακτοποιηθεί τουλάχιστον ένα με ενάμιση μήνα πριν από την άφιξη. Στη συνέχεια ο επισκέπτης πρέπει να επικοινωνήσει ο ίδιος με το μοναστήρι στο οποίο επιθυμεί να καταλύσει, με ανώτατο όριο τα τρία βράδια. Αυτός είναι ο γενικός κανόνας που ισχύει για τους «κοινούς» επισκέπτες και αυτά ακριβώς ανέλαβε ο οδηγός μας για λογαριασμό μας.

ΑΝΑΒΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ΔΕΙΠΝΟ

Κατανυκτική ατμόσφαιρα στη Σκήτη της Αγίας Άννας. (Φωτογραφία: ΝΙΚΟΛΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ)

Λίγο αργότερα, λοιπόν, βρισκόμαστε μέσα σε ένα θαλάσσιο «λεωφορείο», με προορισμό τη Σκήτη της Αγίας Άννας. Ο καιρός είναι εξαιρετικός και η διαδρομή μάς δίνει την ευκαιρία να πάρουμε μια πρώτη εικόνα από αυτόν τον απομονωμένο, διαφορετικό κόσμο: τις καταπράσινες, απόκρημνες πλαγιές, τις μικρές προβλήτες (εδώ ονομάζονται αρσανάδες και εξυπηρετούν κάποιο μοναστήρι) και τα ίδια τα θεαματικά οικοδομικά συγκροτήματα των μοναστηριών. Έπειτα από πλεύση περίπου μισής ώρας, αποβιβαζόμαστε στη στεριά. Περίπου 1.800 σκαλιά μετά (τα οποία μπορεί να αποφύγει κανείς αν «ενοικιάσει» μουλάρι) βρίσκεται η Σκήτη της Αγίας Άννας, ένας μικρός οικισμός αποτελούμενος από 52 «καλύβια». Οι σκήτες ανήκουν σε κάποιο από τα 20 μοναστήρια του Αγίου Όρους και χωρίζονται σε ιδιόρρυθμες και κοινοβιακές: στις πρώτες οι μοναχοί συναντώνται μόνο τις Κυριακές, στη λειτουργία και στο γεύμα που ακολουθεί, ενώ στις δεύτερες ζουν πιο συλλογικά (γενικώς, το Άγιον Όρος έχει τη δική του ορολογία και χρειάζεται λίγη προσπάθεια για να εξοικειωθείς).

Η θέα από την εκκλησία σε αποζημιώνει για τη δύσκολη ανάβαση. Ένας μοναχός θα φροντίσει για το κλασικό κέρασμα (λουκούμι και νερό ή τσίπουρο) και θα μας ξεναγήσει στον ναό, εξηγώντας μας τη σημασία του. Μαζί μας και αρκετοί Ρώσοι προσκυνητές, η μεγαλύτερη –όπως αποδείχθηκε τις επόμενες ημέρες– ομάδα επισκεπτών του Αγίου Όρους, που συχνά συνοδεύονται από έναν δίγλωσσο ιερέα. Ακολουθεί πεζοπορική διαδρομή περίπου δύο ωρών μέχρι την Ιερά Μονή Αγίου Παύλου, όπου θα καταλύσουμε το πρώτο μας βράδυ. Η διαδρομή είναι υπέροχη και όχι ιδιαίτερα απαιτητική, από ένα ανοιχτό μονοπάτι που ακολουθεί το φυσικό ανάγλυφο.

Λουκούμι και καφές ή τσίπουρο, η «κλασική» αγιορείτικη υποδοχή.  © Hartmut Krinitz/laif

Στο μοναστήρι μάς υποδέχεται ο αρχοντάρης, δηλαδή ο μοναχός ο οποίος έχει τεθεί επικεφαλής της φιλοξενίας. Μετά το κέρασμα, μας οδηγεί σε ένα κτίριο ξενώνων έξω από το μοναστήρι. Εκεί οι προσκυνητές μένουν σε δωμάτια των 5, 8 ή 10 ατόμων, που μοιράζονται δύο τουαλέτες και ένα ντους ανά όροφο. Σεντόνια δεν χρειάζεται να έχεις φέρει μαζί σου (πάντως κάποιοι από την παρέα είχαν φροντίσει να έχουν τους δικούς τους υπνόσακους), τα κρεβάτια είναι ήδη στρωμένα.

Προλαβαίνουμε τον εσπερινό και, αμέσως μετά, το δείπνο. Οι προσκυνητές οδηγούνται στην τράπεζα (σ.σ. την τραπεζαρία), όπου κάθονται –με τη σειρά κατά την οποία εισέρχονται στον χώρο– σε μεγάλα μοναστηριακά τραπέζια με το φαγητό (ομελέτα με λαχανικά, ψωμί, φέτα, σταφύλι, κρασί) να έχει ήδη σερβιριστεί. Μόλις ξεκινήσει η προσευχή, ξεκινά και το φαγητό, κατά τη διάρκεια του οποίου δεν επιτρέπεται να μιλάς. Κάθεσαι, τρως, παρατηρείς τους υπόλοιπους επισκέπτες, αναρωτιέσαι τι να αποζητά ο καθένας από την επίσκεψη αυτή. Το δείπνο ολοκληρώνεται αδιαπραγμάτευτα μόλις τελειώσει η προσευχή και όσοι το επιθυμούν επιστρέφουν στην εκκλησία για το λεγόμενο θησαύρισμα, για να προσκυνήσουν δηλαδή τους θησαυρούς του κάθε μοναστηριού, τα ιερά λείψανα ή κάποια σημαντική εικόνα.

Ένας μοναχός χτυπά το σήμαντρο στην Ιερά Μονή Ξενοφώντος. © Mauricio Lima/The New York Times

Με το που πέφτει ο ήλιος, οι πόρτες του μοναστηριού κλείνουν και κάπως έτσι λύνεται και η βασική απορία που είχα πριν ακόμη φτάσω εδώ: πόσο αυστηρό θα είναι το πλαίσιο στο οποίο θα κινούμαστε. Η εμπειρία έδειξε ότι στο Άγιον Όρος κανείς δεν θα σε «αναγκάσει» να ακολουθήσεις συγκεκριμένο πρόγραμμα. Ωστόσο, επειδή είναι μέρος της εμπειρίας, ακόμα και όσοι δεν επισκέπτονται την περιοχή με σκοπό να προσκυνήσουν (αλλά από περιέργεια ή για να δουν τα μνημεία και τη φύση) σε γενικές γραμμές καταλήγουν να ακολουθούν το πρόγραμμα του μοναστηριού. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να παρευρεθείς έστω στο τέλος της λειτουργίας, καθώς το φαγητό έπεται αμέσως μετά, χωρίς άλλη προειδοποίηση.

Η δεύτερη ημέρα ξεκινά πολύ νωρίς. Αποφασίζουμε να παρακολουθήσουμε τον όρθρο, που αρχίζει στις 2 π.μ. Η ατμόσφαιρα είναι όντως πολύ ωραία – χαμηλός φωτισμός (αφού δεν υπάρχει ρεύμα μέσα στην εκκλησία παρά μόνο το φως των κεριών και καντηλιών), ψαλμωδίες, μια γλυκιά ηρεμία. Η λειτουργία τελειώνει στις 6.30, ακολουθεί το πρωινό στην τράπεζα και μετά ετοιμάζουμε τα πράγματά μας για αναχώρηση προς το μονοπάτι που οδηγεί στην Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου. Το μονοπάτι ξεκινά από το άκρο της παραλίας (πρέπει να ξέρεις πού βρίσκεται, αλλιώς δεν φαίνεται, λόγω της πυκνής βλάστησης) και η διαδρομή είναι μέχρι ένα σημείο έντονα ανηφορική, με θέα που κόβει την ανάσα και τις μυρωδιές και τους ήχους της υπέροχης φύσης να συνοδεύουν την πορεία μας.

ΕΝΑ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ ΕΡΓΟΤΑΞΙΟ

Εντυπωσιακή η Ιερά Μονή Γρηγορίου, επάνω σε έναν βράχο. (Φωτογραφία: © ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ)

Περίπου μιάμιση ώρα μετά φτάνουμε στο μοναστήρι. Αφού μας υποδέχεται ο αρχοντάρης και μας οδηγεί στο δωμάτιό μας, αφήνουμε τα σακίδιά μας και αναχωρούμε με θαλάσσιο ταξί για την Ιερά Μονή Γρηγορίου. Το μοναστήρι του 14ου αιώνα μ.Χ. βρίσκεται επάνω σε έναν βράχο, δίπλα στη θάλασσα, με έναν μικρό αρσανά, από όπου ξεκινά ένα όμορφο λίθινο μονοπάτι. Περιηγούμαστε στους χώρους του, πίνουμε παγωμένο νερό από την πηγή και επιστρέφουμε με θαλάσσιο ταξί στην Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου για τον εσπερινό και το δείπνο. Συναντούμε πολλούς ανθρώπους: προσκυνητές από χωριά της Μακεδονίας και της Θράκης, μια παρέα από την Κύπρο, δύο Γερμανούς θεολόγους. Όσοι δεν θέλουν να μιλήσουν μπορούν είτε να απομονωθούν στον κοιτώνα τους είτε να επισκεφτούν τη βιβλιοθήκη, η οποία διαθέτει βιβλία θρησκευτικού περιεχομένου. Να σημειώσω ότι αυτές οι βιβλιοθήκες δεν είναι οι βιβλιοθήκες με τα κειμήλια των μοναστηριών. Αυτές, δυστυχώς, δεν είναι επισκέψιμες από τους προσκυνητές. Από το μπαλκόνι χαζεύoυμε τις εργασίες διευθέτησης ρέματος και διαμόρφωσης διαφόρων επιπέδων που πραγματοποιούνται πίσω από τη μονή. Όλο το Άγιον Όρος είναι ένα εργοτάξιο: σε κάθε μοναστήρι βρίσκονται σε εξέλιξη έργα συντήρησης, ανέγερσης νέων κτιρίων, διευθέτησης ρεμάτων, ανακατασκευής αρσανάδων. Μεγάλος αριθμός κτιρίων σε όλες τις μονές που επισκεφτήκαμε φαίνεται να έχει χτιστεί την τελευταία δεκαετία.

Την τρίτη ημέρα παίρνουμε το φεριμπότ για τη Δάφνη, ένα μικρό λιμανάκι με κάποιες υπηρεσίες και μαγαζιά, από όπου συνεχίζουμε με τα πόδια για την Ιερά Μονή Ξηροποτάμου, στην οποία θα διανυκτερεύσουμε. Ακολουθούμε τον δρόμο μέχρι ένα σημείο και έπειτα μπαίνουμε σε κανονικό μονοπάτι. Μισή ώρα μετά φτάνουμε στο μοναστήρι και τακτοποιούμαστε. Η Ξηροποτάμου δείχνει να είναι η πιο «αυστηρή» από τα μοναστήρια που επισκεφτήκαμε, με την έννοια ότι δεν συναντάς μοναχούς παρά μόνο στην εκκλησία, ενώ, αν συναντηθείς στην αυλή με κάποιον, το πιθανότερο είναι να μη σου δώσει σημασία.

ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΕΣ ΚΑΡΥΕΣ

Αφήνουμε τα πράγματά μας και παίρνουμε ταξί για τις Καρυές, την πρωτεύουσα του Αγίου Όρους. Οι Καρυές έχουν απίστευτη ατμόσφαιρα – θυμίζουν Κωνσταντινούπολη των αρχών του περασμένου αιώνα. Στις Καρυές βρίσκεται και το Πρωτάτο, ο παλαιότερος σωζόμενος ναός του Αγίου Όρους, με υπέροχες αγιογραφίες, όπου φυλάσσεται και η πιο ιερή εικόνα της ορθοδοξίας, το Άξιον Εστί. Στις Καρυές θα βρείτε επίσης μια δυο ταβέρνες, έναν φούρνο και μερικά μαγαζιά.

Επισκεπτόμαστε την Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου, γνωστή για το υπέροχο τέμπλο της, και τη Σκήτη του Αγίου Ανδρέα, όπου βρίσκεται και η Αθωνιάδα Σχολή με μαθητές γυμνασίου και λυκείου (η εικόνα των αγοριών που παίζουν στην αυλή, σε αυτόν τον χώρο και σε αυτό το μέρος, είναι ομολογουμένως παράξενη). Εδώ θα σταθώ λίγο: η σκήτη είναι πολύ εντυπωσιακή λόγω της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής της εκκλησίας της αλλά και της ατμόσφαιρας που δημιουργούν τα παλαιά, λιγότερο συντηρημένα κτίρια με τα μπουριά από τις ξυλόσομπες που βγαίνουν από τα παράθυρα. Η Σκήτη του Αγίου Ανδρέα είναι ακριβώς αυτό που πίστευα ότι θα έβλεπα στο Άγιον Όρος και με αυτή τη σκέψη επιστρέφω στο μοναστήρι για ύπνο.

Στην Ιερά Μονή Παντελεήμονος, ή ρώσικο μοναστήρι, κυριαρχεί η λαϊκή εκκλησιαστική αρχιτεκτονική της Ρωσίας. (Φωτογραφία: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ)

Η τελευταία ημέρα ξεκινά πολύ πρωί, μόλις τελειώνει ο όρθρος. Με μια άνετη πεζοπορία περίπου μιας ώρας σε χωματόδρομο φτάνουμε στην Ιερά Μονή Παντελεήμονος, το ρώσικο μοναστήρι. Το μέγεθός του και το πλήθος μοναχών και επισκεπτών είναι πολύ εντυπωσιακό – λέγεται ότι μπορεί να φιλοξενήσει τεράστιο αριθμό ατόμων (άλλοι μιλούν για 1.000 επισκέπτες, άλλοι για 5.000 ή περισσότερους). Moιάζει με μικρή πόλη, που επεκτείνεται συνέχεια. Εδώ θα θαυμάσουμε τη ρωσική λαϊκή αρχιτεκτονική και θα δούμε τη μεγαλύτερη καμπάνα του Αγίου Όρους, που όταν χτυπά λέγεται ότι ακούγεται σε όλη τη χερσόνησο. Συνεχίζουμε προς την Ιερά Μονή Ξενοφώντος δίπλα στη θάλασσα, όπου όμως δεν έχουμε ευκαιρία για πολλά, καθώς βρίσκεται υπ’ ατμόν με τις ετοιμασίες για το ετήσιο πανηγύρι της. Μια και είναι η ημέρα της αναχώρησής μας –άρα δεν θα κουβαλάμε στην πλάτη ό,τι αγοράσουμε–, κάνουμε μια στάση στο κατάστημά της και παίρνουμε για το σπίτι βότανα, κρασιά και τσίπουρο.

Γέροντας επισκευάζει μια σκάλα, στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου. (Φωτογραφία: ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΑΛΙΟΣ)

Περπατώντας για 20 λεπτά σε χωματόδρομο, φτάνουμε στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου. Ένας τεράστιος γερανός ξεχωρίζει από μακριά – όπως είπαμε, όλο το Άγιον Όρος είναι ένα εργοτάξιο. Στη μονή βρίσκονται σε εξέλιξη αξιόλογες αναστηλωτικές εργασίες, χρηματοδοτούμενες από το ΕΣΠΑ. Αυτό που τραβά την προσοχή μου είναι η «αγιογραφία» που απεικονίζει αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους, όπως τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη. Σύμφωνα με τον μύθο, οι μοναχοί συνέβαλαν στη διάσωση αρχαίων ελληνικών κειμένων. Από τον αρσανά της μονής θα μας παραλάβει το φεριμπότ για Ουρανούπολη. Απολογισμός; Σε τρεισήμισι ημέρες επισκεφτήκαμε οκτώ μοναστήρια και δύο σκήτες, παίρνοντας μια γεύση από την Αθωνική Πολιτεία. Μπορεί η πρώτη επίσκεψη στο Άγιον Όρος να μην επαρκεί για να μπεις στα βαθιά, σου δίνει όμως μια σαφή αίσθηση της φυσιογνωμίας και του ρόλου του.

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

• Πληροφορίες για την πεζοπορική εκδρομή που ακολουθήσαμε θα βρείτε στη σελίδα Agion Oros Trekking ή στη σελίδα του οδηγού μας Νίκου Τόδουλου στο Facebook. Η συμμετοχή κόστισε 360 ευρώ/άτομο (με ΦΠΑ), ποσό που περιλαμβάνει την αμοιβή του οδηγού, το διαμονητήριο και κάποιες εσωτερικές μετακινήσεις με πλωτό μέσο. Γενικά δεν πληρώνεις κάτι άλλο στο Άγιον Όρος, πέρα από το διαμονητήριο (και τις όποιες μεταφορές).
• Από Αθήνα η μετάβαση στην Ουρανούπολη δεν είναι απλή υπόθεση. Ανέβηκα Θεσσαλονίκη με Intercity (45 ευρώ, 4½ ώρες), κατόπιν πήρα ταξί για τα ΚΤΕΛ Χαλκιδικής (10 ευρώ) και από εκεί το λεωφορείο για Ουρανούπολη (14 ευρώ η απλή μετάβαση, 2½ ώρες). Το καλό είναι ότι και τα δύο εισιτήρια μπορείς να τα αγοράσεις ηλεκτρονικά. Επέστρεψα οδικώς με την παρέα και μοιραστήκαμε έξοδα για καύσιμα και διόδια (διάρκεια διαδρομής περίπου 6 ώρες).
• Το πιθανότερο είναι ότι το βράδυ πριν μπείτε στο Άγιον Όρος θα πρέπει να μείνετε στην Ουρανούπολη, η οποία προσφέρει ξενοδοχεία για όλα τα βαλάντια. Ωστόσο, η παροχή τουριστικών υπηρεσιών στην Ουρανούπολη (με εξαίρεση τα 2-3 μεγάλα ξενοδοχεία της) παραπέμπει σε παλαιότερες δεκαετίες – από τους κράχτες που σε πλευρίζουν για δωμάτιο μέχρι τα αμφιβόλου αισθητικής μαγαζιά που πωλούν θρησκευτικά σουβενίρ και τα αδικαιολογήτως ακριβά εστιατόρια (πιθανότατα προσανατολισμένα στους Ρώσους προσκυνητές). Αυτό που πράγματι αξίζει στην Ουρανούπολη είναι ο φούρνος του Σεκέρογλου (τηλ. 23920-26446) και το κατάστημα Athos Natura, που διαθέτει μια πολύ καλή ποικιλία κρασιών από το Άγιον Όρος και την ευρύτερη περιοχή.
• Στο Άγιον Όρος μπορείτε να προμηθευτείτε κάποια θρησκευτικού χαρακτήρα αντικείμενα (εικόνες, κομποσκοίνια, σταυρούς, φυλαχτά, βιβλία), κρασί και τσίπουρο (οι περισσότερες μονές έχουν το δικό τους), εξαιρετικά βότανα για αφεψήματα κ.ά. Καλό είναι μάλιστα να κάνετε τις αγορές σας μέσα στο ίδιο το μοναστήρι, ενισχύοντάς το απευθείας.
• Πολύ χρήσιμος αποδείχθηκε ο οδηγός του Λουκά Λίλιου «Άγιον Όρος, Προσκύνημα στο Περιβόλι της Παναγιάς» (εκδόσεις Λίλιος). Είναι μια καλή εισαγωγή για πρωτάρηδες στον συγκεκριμένο προορισμό και με βοήθησε με την ορολογία.
Πηγή : Kathimerini.gr

Η εν Χριστώ ελευθερία

της Μαρίας Κορνάρου

Η ελευθερία σήμερα μοιάζει να είναι το ζητούμενο. Βλέπουμε μέρα με τη μέρα να καταργούνται, επίσημα και ανεπίσημα, όλο και περισσότερα όρια, σταθερές και γενικά παραδεδεγμένες αλήθειες. Το αίτημα είναι να εκφραστεί ο άνθρωπος εντελώς «αδέσμευτα» χωρίς να μπαίνει τίποτα ανάμεσα σε εκείνον και τα θέλω του. Να διαμορφώνει τα πιστεύω του, όπως εκείνος κρίνει. Χωρίς υποδείξεις, αυθεντίες, χωρίς καν γενετικά προκαθορισμένες καταστάσεις. Καμία άφευκτη μοίρα. Μονάχα ελευθερία, οικονομική, πολιτική, της σκέψης, της έκφρασης, ελευθερία σεξουαλική, ηθική… Ο άνθρωπος όταν θα μπορεί να θέλει οτιδήποτε, και να κάνει ό,τι και όσα θελήσει, όταν θα απολαμβάνει την ελευθερία της βούλησής του χωρίς κανένα κοινωνικό φραγμό ή ηθική δέσμευση, τότε μόνο θα είναι ευτυχισμένος, αληθινά ελεύθερος.
Η ιδεολογία αυτή που έχει καταπιεί τον κόσμο δε θα μπορούσε να κερδίσει ποτέ έναν συνειδητό Ορθόδοξο Χριστιανό. Γιατί η πίστη μας είναι η μόνη που παραδέχεται ότι ο άνθρωπος είναι ελεύθερος, και η πνευματική ζωή είναι ο μόνος δρόμος για να ανακαλύψει ο άνθρωπος την ελευθερία με την οποία γεννήθηκε, το κατ’ εικόνα Θεού που φέρει μέσα του. Όταν ανακαλύψει αυτή την ελευθερία, να την κατευθύνει στον προορισμό της, που είναι η ομοίωση του Θεού. Αυτή η δυνατότητα μας δίνεται από τους κανόνες της Εκκλησίας, που συνενώνουν εις ένα τους πιστούς, από την υπακοή στον πνευματικό, που φανερώνει το θέλημα το Θεού, και από την παράδοση των Αγίων, που φανέρωσαν ο καθένας την παρουσία του Χριστού στη γη. Μόνο υπό το πρίσμα της ελευθερίας, μπορεί να υπάρχει Θεός αγάπης. Αλλιώς, αν δεν ήταν ελεύθερος ο άνθρωπος, θα έπρεπε ο κάθε «θεός» που πιστεύουν οι θρησκείες να είχε ως τώρα αναγκάσει όλους να τον λατρεύουν. Ποιος Θεός αγάπης δε θα ανάγκαζε να τον λατρεύουν οι πάντες, ώστε να μην κολαστούν; Βλέπουμε πώς καταρρέει κάθε πλανεμένη «θεολογία» και κάθε αίρεση, μπροστά στην αλήθεια της εν Χριστώ ελευθερίας.
Πολλοί πιστοί της κοσμικής ελευθερίας όπως την εκθέσαμε πιο πάνω, γελούν όταν ακούν κάτι τέτοια. Οι Χριστιανοί είναι ανελεύθεροι! Αφού το πρώτο που μαθαίνουν τί είναι; Η υπακοή. Κάνουν όλοι τα ίδια, νηστείες, προσευχές, δεν έχουν καμία προσωπικότητα. Ειδικά ο μοναστικός βίος, δύσκολα χωρά στα κοσμικά μυαλά. Τους φαίνονται ότι είναι δούλοι οι μοναχοί, που όλη μέρα κάνουν έργο για την Εκκλησία, ούτε φεύγουν ποτέ, μονάχα την υπακοή γνωρίζουν. Λείπει η πνευματική όραση. Αντικρύζουν την μοναστική πολιτεία, που μαρτυρεί τα δικαιώματα που’χουν οι άνθρωποι στην πολιτεία των αγγέλων, και εκείνοι κολλάνε στα υλικά και τα τυπικά. Αυτό που στην πραγματικότητα αποστρέφονται, δεν είναι η υπακοή, αλλά η ταπείνωση που η υπακοή φανερώνει. Αυτή συκοφαντούν. Ονομάζουν σκλαβιά την ελευθερία, και τη δουλεία το πνεύματος τη λένε λεφθεριά.
Η ελευθερία, όμως, είναι τρόπος του υπάρχειν. Χρειάζεται σταθερές για να αναπτυχθεί, μαραίνεται όταν εκτονώνεται πέρα-δώθε χωρίς κανένα προσανατολισμό ή σκοπό. Η εντύπωση ότι είμαστε αυτόνομοι και αυτοκαθοριζόμενοι, είναι απλά εντύπωση, όχι αλήθεια. Οι αποφάσεις της ζωής υπαγορεύονται από κοινωνικά πρότυπα, από πιέσεις, από τα πάθη μας που επιζητούν ικανοποίηση και προβολή. Ακόμη και η άρνηση των κοινωνικών προτύπων, διαμορφώνεται τελικά με βάση το κοινωνικό πρότυπο. Ο άνθρωπος πάντα σε κάτι θα συμμορφωθεί, ανταλλάσσοντας την ελευθερία του με την αποδοχή. Η ζωή μας καθορίζεται από τις αδυναμίες μας και τις αποφάσεις των άλλων. Μία βόλτα να κάνουμε στην πόλη, μπορούμε να πάμε όπου θέλουμε; Έτσι νιώθουμε, μα στ’ αλήθεια μπορούμε μόνο ν’ ακολουθήσουμε τους δρόμους, που άλλοι σχεδίασαν για εμάς. Έχουμε την ψευδαίσθηση της επιλογής, ενώ δρούμε πάντοτε σε πλαίσια προκαθορισμένα. Ακόμη και όσοι νομίζουν ότι αλλάζουν τις συνθήκες με τις οποίες γεννήθηκαν, δεσμεύονται από τη βούληση και την ανοχή του Θεού στις προσπάθειές τους. Συχνά δε, μπαίνει στο δρόμο ο πειρασμός, και σπαταλά ο άνθρωπος τη ζωή του κυνηγώντας χίμαιρες, ξεγελασμένος ότι εκφράζει την ελευθερία του…
Όσοι βαδίζουν στο δρόμο του Θεού, καθώς αγωνίζονται, κάποια στιγμή καταλαβαίνουν ότι έχουμε στ’ αλήθεια, δύο μόνο επιλογές: ή το Χριστό, ή όχι. Όλα όσα νομίζουμε ότι μας αρέσουν, ότι μας εκφράζουν, ότι είναι σωστά, εάν επιμείνουμε στα λόγια του Κυρίου κάποια στιγμή θα ξεθωριάσουν. Θα καταρρεύσουν σιγά-σιγά μέσα μας όλα τα είδωλα, όλες οι ψεύτικες ελπίδες και τα παινέματα του κόσμου. Θα μείνει μονάχα η πίστη μας, η πίστη που γεμίζει τον άνθρωπο, που επισφραγίζει την ελευθερία μας με την μόνη αληθινή επιλογή, που είναι ο Χριστός.

ΟΣΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΕΝ ΑΘΩ

Πηγή: Ekklisiaonline.gr

Εορτολόγιο: 5 Ιουλίου η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Οσίου Αθανασίου του εν Αγίω Όρει Άθω. 
Ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης θεωρείται ο θεμελιωτής του μοναχισμού στο Άγιο Όρος.
Γεννήθηκε γύρω στο 930 μ.Χ. στην Τραπεζούντα. Ο Αθανάσιος έκτισε το 963 τη Μονή Μεγίστης Λαύρας στην άκρη του Άθω.
Το έτος αυτό θεωρείται και το έτος έναρξης του μοναστηριακού κοινοβιακού βίου στο λεγόμενο πλέον «Άγιο Όρος».
Η μνήμη του τιμάται στις 5 Ιουλίου.
Η εμφάνιση της Παναγίας στον Όσιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη
Κατά το έτος 963, συνέβη λιμός στην του διάσταση, κατάκτησε την αρετή και Αυτοκρατορία, ένεκα του οποίου εδημιουργήθει έλλειψη τροφών και στο Άγιον Όρος.
Επειδή είχε αρχίσει η οικοδομή της Λαύρας και να εξαντλούνται τα υλικά και τα τρόφιμα, ο Όσιος απεφάσισεν να μεταβεί στις Κα¬ρυές για να συμβουλευθεί τον Πρώτο και τους γέροντες επί του πρακτέου. Ενώ λοιπόν επορεύετο προς τις Καρυές, σε αρκετή απόστα¬ση από τη Μονή, συναντά μια σεμνοτάτην και ωραιωτάτην γυναίκα. Από την θέα της εταράχθη. Αλλά πρώτη η γυνή ερώτα τον Αθανάσιον «Πόθεν έρχεσαί, Αθανάσιε, και που πο¬ρεύεσαι;».
Έκπληκτος ο Όσιος απάντη¬σε «Ποία είσαι εσύ, η οποία μου ομιλείς και γνωρίζεις το όνομά μου;».
«Εγώ είμαι η Μήτηρ του Κυ¬ρίου και προστάτις σου» απα¬ντά εκείνη, και συνεχίζει «Αλλ’ είπε μοι, διατί εγκατέλιπες την Λαύραν, και που μεταβαίνεις;»
Και ο Όσιος: «Δεν πιστεύω ότι είσαι η Κεχαριτωμένη, εάν δεν ιδώ κάποιο σημείον».
«Δίκαιον έχεις, Αθανάσιε δια να πιστεύσεις, ιδού» απάντησε. «Χτύπησε σταυροειδώς με την ράβδο σου αυτήν την πέτρα επικαλούμενος το όνομα της Παναγίας Τριάδος και θα ιδείς ευθύς να αναβλύζει άφθονον και αστείρευτον ύδωρ».
Πεισθείς ο Όσιος, εκτύπησε την ενώ¬πιον του πέτρα και αμέσως ανέβλυσεν ύδωρ, και το σημείον εκείνο έκτοτε ονομάσθηκε ύδωρ του αγιάσματος,έν¬θα εκτίσθη ναϋδριον της Ζωοδόχου Πηγής.
Μετά το γεγονός τούτο, προσέπεσε ενώπιον της Παναγίας και εζήτησε συγγνώμη. Τότε η Παναγία υποσχέθηκε στον Όσιο να αναλάβει την τροφοδοσία της Μονής και των άλλων αναγκαίων, και τον προέτρεψε να επιστρέψει στην Λαύρα, και έγινε ευθύς άφαντος.
Ο Αθανάσιος επέστρεψε στη Μονή. Μόλις διέβη την κεντρικήν πύλη και εισήλθεν στην αυλή, βλέπει ενώπιον του και πάλι την Υπεραγίαν θεοτόκον, η οποία τον οδήγησε στην αποθήκη της Μονής, η οποία ήταν πλέον πλήρης τροφίμων. Δεικνύουσα δε η Παναγία την ευλο¬γία εκείνη του θεού, λέγει στον Όσιο «θέλω, τέκνον μου Αθανάσιε, εις το εξής να μη ορίσης εσύ και οι διάδοχοί σουΟικονόμονεις την Μονήν, διότι εγώ θα είμαι η Οικονόμισσατης Λαύρας μέχρι της συντέλειας των αιώνων» και έγινε πάλι άφαντος. Πράγματι, ο Όσιος κατόπιν αυτών συνέχισε την ολοκλήρωση της Λαύρας, μέχρι συντελέσεως της οποίας επήρκεσεν η ευλογία εκείνη των τροφίμων.
Στο σημείο όπου ενεφανίσθη η Πα¬ναγία ανηγέρθη ύστερα, και υπάρχει έως σήμερον το Προσκυνητάριον της Παναγίας της Οικονομίσσης, μετ’ ακοιμήτου κανδήλας.
Ο συγκλονιστικός βίος, η ίδρυση της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας, το τραγικό τέλος και το Απολυτίκιο του Οσίου Αθανασίου του εν Άθω, από τον Αρχιμανδρίτη της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου, Αθανάσιο Μισσό.

Όσιος Αθανάσιος ο εν Άθω και οι συν αυτώ έξι μαθητές του

Μέγας μὲν Ἀντώνιος, ἀρχὴ Πατέρων.
Θεῖος δ' Ἀθανάσιος ἔνθεον τέλος.

Κἂν Ἀθανάσιος ὕστερος χρόνοις,
Ἀλλ' ὑπερέσχε καὶ παλαιοὺς τοῖς πόνοις.

Eις τους έξ μαθητάς αυτού.
Ἀθανασίῳ καὶ μαθητῶν ἑξάδι,
Ναοὶ λύονται σωμάτων ναοῦ λύσει.

Πέμπτῃ δ' Ἀθανάσιον ἆγον νόες ἄστυ θεοῖο.

Βιογραφία

Ο Όσιος Αθανάσιος, ο οποίος καταγόταν από την Τραπεζούντα, προέρχονταν από πολύ ευσεβή και εύπορη οικογένεια. Η οικογένειά του, του προσέφερε όλα τα απαραίτητα εφόδια για τις σπουδές του, τις οποίες τις ολοκλήρωσε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί του γεννήθηκε μέσα στην ψυχή του η επιθυμία να γίνει μοναχός και να φθάσει στα άκρα της ασκητικής ζωής.

Γι' αυτό ακριβώς τον λόγο, πήγε στο όρος Κυμινάς της Μικράς Ασίας, όπου βρισκόταν ένα μοναστήρι του οποίου ηγούμενος ήταν ο Μιχαήλ, ο επονομαζόμενος Μαλείνος. Έτσι ανάμεσα στους μοναχούς, συγκαταριθμήθηκε και ο Αθανάσιος. Στο λίγο χρονικό διάστημα που ήταν στο Μοναστήρι, διακρίθηκε για τις αρετές και για την ασκητική του ζωή. Επειδή όμως έφθασε σε ύψιστα σημεία αρετής και τον τιμούσαν όλοι, αποφάσισε να φύγει και πήγε στον Άθωνα κοντά σε ένα γέρο ασκητή υπακούοντας σ' αυτόν με μεγάλη ταπεινοφροσύνη.

Εν συνεχεία μετά από Θεία αποκάλυψη, έφυγε από εκεί και πήγε στα ενδότερα του Αγίου Όρους. Εκεί μετά από πολλές παρακλήσεις του αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά, με τον οποίο γνωρίζονταν, έχτισε έναν ναό προς τιμήν της Παναγίας. Επίσης έφτιαξε πολλά κελιά για τούς μοναχούς. Μετά λοιπόν από πολλούς κόπους και θυσίες, δημιούργησε την ιερά Μονή της Μεγίστης Λαύρας, η οποία είναι η αρχαιότερη μονή στο Όρος και τιμάται επ' ονόματι του Οσίου Αθανασίου (963 μ.Χ.).

Στην συνέχεια εξεδήμησε προς Κύριον και μάλιστα κατά τρόπο μαρτυρικό. Συγκεκριμένα υπήρχε ανάγκη να μετασκευαστεί η οροφή του Ναού της Μονής. Ο Όσιος, αν και σε μεγάλη ηλικία, ανέβηκε και αυτός μαζί με άλλους αδελφούς της μονής για να κάνουν το έργο. Η οροφή όμως κατέρρευσε και καταπλάκωσε τον Όσιο μαζί με τους υπόλοιπους αδελφούς.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Τὴν ἐν σαρκὶ ζωήν, σοῦ κατεπλάγησαν, Ἀγγέλων τάγματα, πῶς μετὰ σώματος, πρὸς ἀοράτους συμπλοκάς, ἐχώρησας πανεύφημε, καὶ κατετραυμάτισας, τῶν δαιμόνων, τὰς φάλαγγας· ὅθεν Ἀθανάσιε, ὁ Χριστὸς σὲ ἠμείψατο, πλουσίαις δωρεαῖς· διὸ Πάτερ, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
Ὡς τῶν ἀϋλων οὐσιῶν θεωρὸν ἄριστον, καὶ πρακτικὸν ὑφηγητὴν παναληθέστατον, εὐφημοῦμέν σε ἡ ποίμνη σου, καὶ βοῶμεν, Μὴ ἐλλίπης ἱκετεύειν πρὸς τὸν Κύριον, λυτρωθῆναι πειρασμῶν καὶ περιστάσεων, τοὺς βοώντάς σοι, Χαίροις Πάτερ, Ἀθανάσιε.

Ιερά Λείψανα:

Απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Αθανασίου βρίσκεται στην Ιερά Μονή Κύκκου Κύπρου.

Άγιος Ιωνάς ο Αθωνίτης

Εορτάζει στις 4 Ιουλίου εκάστου έτους

Βιογραφία

Ο όσιος μάρτυρας Ιωνάς (κατά κόσμο Ιβάν Αντρέεβιτς Σανκόφ) γεννήθηκε σε μια ευσεβή οικογένεια εμπόρου, στις 20 Ιουλίου του 1879 μ.Χ., στο χωριό Σόλτσινο, της κοινότητος του Αλπάτιεφ, του δήμου Ζαράισκ, της επαρχίας Ριαζάν. Ο πατέρας του, Αντρέι Νικίτιτς Σανκόφ, έκανε εμπόριο άρτου στη Μόσχα και όλη του η οικογένεια ζούσε μαζί του. Το 1890 μ.Χ., όταν ο Ιβάν ήταν 11 χρονών, αρρώστησε βαριά η μητέρα του και με τη συμβουλή των ιατρών έφυγε στην πατρίδα της, το χωριό Σόλτσινο, όπου η οικογένεια είχε σπίτι κι ένα μικρό κτήμα. Τον Ιβάν τον πήρε μαζί της.

Μένοντας στο Σόλτσινο, ο Ιβάν τελείωσε δυο τάξεις στο σχολείο, αλλά πέθανε η μητέρα του κι εκείνος επέστρεψε στη Μόσχα στον πατέρα του. Εκεί ολοκλήρωσε τη μόρφωσή του και άρχισε να ασχολείται μαζί με τον πατέρα του με το εμπόριο. Αλλά η καρδιά του ευσεβή νεανία δεν έτεινε προς την απασχόληση με το εμπόριο, ούτε και στην οικογενειακή ζωή. Στην οικογένεια τους υπήρχε η παράδοση να αφιερώνουν ένα από τα παιδιά τους στην υπηρεσία του Θεού, το οποίο γινόταν για όλους τους συγγενείς αποκλειστικός ικέτης. Γι' αυτό ο Ιβάν επιθύμησε να πάει στον Άθω και να γίνει μοναχός.

Το 1897 μ.Χ., όταν ο νεανίας έγινε 18 χρονών, ήρθε στον Άθω και μπήκε δόκιμος στην μονή του Αγίου Παντελεήμονος. Εδώ, στη δοξασμένη αρχαία μονή, ολοκληρώθηκε, κατά τα λεγόμενα του, η πνευματική του μόρφωση. Εδώ, στις 17 Απριλίου του 1889 μ.Χ., χειροτονήθηκε σε ρασοφόρο με τ' όνομα Ιωνάς και στις 12 Μαρτίου του 1902 μ.Χ. χειροτονήθηκε με μανδύα. Στις 5 Ιουνίου του 1905 μ.Χ. χειροτονήθηκε σε ιεροδιάκονο και στις 17 Σεπτεμβρίου του 1913 μ.Χ. σε ιερομόναχο. Την υπακοή ο πατήρ Ιωνάς περνούσε στην καγκελαρία και από το 1914 μ.Χ. στο μετόχι της Κωνσταντινουπόλεως.

Την 1η Μαρτίου του 1914 μ.Χ. τον ιερομόναχο Ιωνά τον έστειλαν στο μετόχι της Κωνσταντινουπόλεως, όπου υπηρέτησε έως τις αρχές του πολέμου της Τουρκίας με την Ρωσία. Τον Ιούλιο του 1914 μ.Χ., όταν όλοι οι Ρώσοι είχαν εξοριστεί από την Κωνσταντινούπολη, ο πατήρ Ιωνάς έφυγε από 'κει με τρένο μαζί με υπαλλήλους του ρωσικού προξενείου. Όλο τον καιρό της παραμονής του στην Κωνσταντινούπολη έγραφε επιστολές στον ηγούμενο πατέρα Μισαήλ, κρατώντας μαζί του πνευματικό δεσμό.

Όταν έφτασε στη Ρωσία τον όρισαν στο μετόχι της μονής του Αγίου Παντελεήμονος στην Οδησσό και υπηρέτησε εκεί, ώσπου, το 1923 μ.Χ. οι άθεες αρχές το έκλεισαν. Αφού έχασε το ναό, ο πατήρ Ιωνάς μετατέθηκε στην εκκλησία του Ευαγγελισμού της Οδησσού, όπου υπηρέτησε ως το 1927 μ.Χ., όταν οι αρχές έκλεισαν και αυτή την εκκλησία. Τότε ο πατήρ Ιωνάς άρχισε να τελεί στο ναό των Αγίων Πάντων, στα μνήματα, αλλά και αυτή η εκκλησία έκλεισε το 1930 μ.Χ.

Εκείνη τη χρονιά ο πατήρ Ιωνάς έλαβε μια επιστολή από την πατρίδα, στην οποία οι γνωστοί του τον ενημέρωναν ότι στο χωριό τους, το Αλπάτεβο, το οποίο βρισκόταν μόλις μερικά χιλιόμετρα από το χωριό Σόλτσινο, απεβίωσε ο ιερέας τους και εκείνοι τον προσκαλούσαν να υπηρετήσει στο ναό αυτό. Ο πατήρ Ιωνάς αμέσως πήγε στην πατρίδα του και κατευθύνθηκε από την ιεραρχία στο χωριό Αλπάτεβο, όπου και υπηρέτησε έως την σύλληψη του.

Στα τέλη του 1937 μ.Χ. λόγω μαζικών διωγμών κατά της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας οι συνεργάτες του ΛΕΕΥ (Λαϊκή Επιτροπή Εσωτερικών Υποθέσεων) ανέκριναν τον πρόεδρο της αυτοδιοίκησης του χωριού και τον πρόεδρο του κολχόζ στο Αλπάτεβο και επίσης τακτικούς μάρτυρες σχετικά με την δραστηριότητα του Πατρός Ιωνά. Εκείνοι έδωσαν μαρτυρίες ότι το 1937 μ.Χ. τέθηκε ζήτημα για το κλείσιμο του ναού και την παράδοση του κτιρίου για σχολείο. Για το λόγο αυτό συγκάλεσαν συνέλευση. Ο ιερέας, όταν το έμαθε, το μετέδωσε στους πιστούς. Εκείνοι πήγαν στη συνέλευση και εμπόδισαν να κλείσουν το ναό, παρά λίγο ακυρώνοντας και την ίδια τη συνέλευση. Οι ψευδομάρτυρες έλεγαν ότι ο ιερέας κάθε μέρα κουβεντιάζει με γυναίκες ειδικά με χήρες και εκείνες μαζεύονται μέσα στην αποθήκη της εκκλησίας, όπου μένει αυτός. Μαρτύρησαν ότι δήθεν ο ιερέας έλεγε ότι πέρσι ήταν μικρή η σοδειά κι αυτό ήταν κακό για τα μέλη του κολχόζ. Φέτος η σοδειά είναι καλή και πάλι αυτό κακό θα είναι, γιατί ούτως ή άλλως θα τη φάνε τα ποντίκια και πάλι δεν θα έχουν τίποτα. Όταν ρώτησαν τον πατέρα Ιωνά, γιατί τις νύχτες κάθεται στο σκοτάδι και δεν ανάβει το φως, εκείνος απάντησε ότι κηροζίνη του δίνουν μόλις ένα μπουκάλι το χρόνο.

Μια από τις γυναίκες μαρτύρησε ότι η ίδια δεν άκουσε καμιά από τις κουβέντες ανάμεσα στον ιερέα και τους πιστούς, επειδή όταν πλησίαζε, οι πιστοί αμέσως σταματούσαν να μιλάνε, αλλά χάρη στην προπαγάνδα του η σπιτονοικοκυρά, όπου ενοικιάζει δωμάτιο, αναγκάζει τα παιδιά της να προσεύχονται στο Θεό.

Άλλη μάρτυς έδειξε ότι δήθεν μια φορά ο ιερέας απευθύνθηκε στους ενορίτες στο ναό με το κήρυγμα, στο οποίο μάλωνε την τοπική διοίκηση, η οποία είχε σκοπό να κλείσει το ναό και επίσης καλούσε τους πιστούς να γραφτούν σε εικοσάδες και με τον τρόπο αυτό να προστατέψουν το ναό και να εμποδίσουν το κλείσιμο του. Επίσης, εκείνος πήγε στο σπίτι της και προσπάθησε να πείσει τον άνδρα της να μπει στα μέλη της εκκλησιαστικής διοίκησης. Ταυτόχρονα μάλωνε τη σοβιετική εξουσία, λέγοντας ότι τον αναγκάζει να πληρώσει χίλια ρούβλια φόρο, αλλά ο κόσμος δεν πάει στην εκκλησία και πιθανόν σύντομα θα την κλείσουν. Τότε ο κόσμος θα στεναχωρηθεί, αλλά η σοβιετική εξουσία ξανά δεν θα ανοίξει το ναό. Η μάρτυς επίσης έδειξε ότι, αν και ο πατήρ Ιωνάς την έβαλε στη λίστα των είκοσι, δεν πήγε να συμμετάσχει σ' αυτή και την υπογραφή της δεν την έβαλε. Όλα αυτά, ενάντια της εξουσίας, κάνει ο ιερέας, για να μην κλείσουν την εκκλησία.

Στις 24 Φλεβάρη του 1938 μ.Χ. ο πατήρ Ιωνάς συνελήφθη και τον έβαλαν στη φυλακή της πόλης Κολόμνα. Όταν συνέλαβαν τον ιερέα, του έδωσαν την εντολή σύλληψης και του είπαν να την υπογράψει. Ο πατήρ Ιωνάς αρνήθηκε. Εκείνη την ημέρα ο ανακριτής πέρασε τον Ιερέα από ανάκριση. Ιδού το κείμενο της:

- Μέσα στα χαρτιά σας βρέθηκε ένα σημείωμα με το εξής περιεχόμενο: «Έλεγε για τον αναμενόμενο ερχομό του αντίχριστου, πρώτα μαζικό και ύστερα ενσαρκωμένο σε ξεχωριστό πρόσωπο». Πείτε, ποιος το έλεγε και πως να εκλάβουμε αυτό το περιεχόμενο του σημειώματος, ρώτησε ο ανακριτής.

- Το σημείωμα είναι γραμμένο από μένα, αποτελεί απόκομμα από τη Βίβλο, αλλά τι σημαίνουν αυτά τα λόγια δεν μπορώ να εξηγήσω. Μου προκάλεσαν το ενδιαφέρον αυτά τα λόγια και τα έγραψα, απάντησε ο πατήρ Ιωνάς.

- Σας κατηγορούν για αντιεπαναστατική προπαγάνδα ανάμεσα στον πληθυσμό και εξάπλωση της αντιεπαναστατικής συκοφαντίας για τους διοικητές του κόμματος και της κυβέρνησης και επίσης για εκφράσεις διαμαρτυριών κατά του υπάρχοντος καθεστώτος.

- Με την αντιεπαναστατική προπαγάνδα και την εξάπλωση της αντιεπαναστατικής συκοφαντίας κατά του υπάρχοντος καθεστώτος δεν είχα ασχοληθεί και δεν το παραδέχομαι, απάντησε ο ιερέας.

Κατόπιν των ανακρίσεων του ιερέα ο ανακριτής πάλι κάλεσε τους μάρτυρες. Ένας απ' αυτούς είπε ότι είδε τον ιερέα να μιλά με τη δημογερόντισσα, παρουσία άλλων πιστών, τα επώνυμα των οποίων δεν γνωρίζει. Η δημογερόντισσα είπε ότι σε λίγο θα είναι εκλογές και καλό θα ήταν να υπάρχει ένας υποψήφιος από τους πιστούς, αλλά ο πατήρ Ιωνάς την διέκοψε, λέγοντας ότι η οργάνωση τους δεν είναι δηλωμένη και δεν θα δεχτούν υποψήφιο απ' αυτούς. Η δημογερόντισσα απάντησε σ' αυτό ότι, αν δεν εκλεχτούν οι άνθρωποι τους, μπορεί να κλείσουν την εκκλησία. Επίσης ο μάρτυρας υπέδειξε ότι ο ιερέας δήθεν έλεγε «Το σύνταγμα είναι απλώς και μόνο ένα χαρτί, δεν υπάρχει εκεί καμιά ισότητα. Από κάποιον παίρνουν φόρο 30 ρούβλια και από τον ιερέα δυο χιλιάδες, ενώ στο σύνταγμα λένε ότι όλοι είναι ίσοι. Τότε πως να καταλάβεις ποιος είναι ίσος εδώ. Το φόρο έβαλαν, για να κλείσουν την εκκλησία. Αυτό πρέπει να το αντιληφθείτε κι αν είναι έτσι, πρέπει να μην αφήσουμε να κλείσουν την εκκλησία και να μαζέψουμε λεφτά».

Κατόπιν ανακρίσεων των μαρτύρων ο ανακριτής πάλι κάλεσε τον ιερέα, ο οποίος έως τότε, τρείς μήνες πλέον, βρισκόταν στην φυλακή υπό κράτηση.

- Παραδέχεστε ότι είστε ένοχος, ότι ανάμεσα στα μέλη του κοχλόζ του χωριού Αλπάτεβο κάνατε αντιεπαναστατική προπαγάνδα κατά του υπάρχοντος καθεστώτος, εξαπλώνατε αντιεπαναστατική συκοφαντία για τους διοικητές του κόμματος και της κυβέρνησης; Τον Ιούλιο του 1937 οργανώσατε τις γυναίκες να εκδηλωθούν κατά της κατάργησης της εκκλησίας. Το επιβεβαιώνετε; ρώτησε ο ανακριτής.

- Στην κατηγορία για αντιεπαναστατική προπαγάνδα δεν παραδέχομαι την ενοχή μου. Επίσης δεν υπήρξε από την πλευρά μου καμιά ενθάρρυνση των γυναικών τον Ιούλιο του 1937 κατά της κατάργησης της εκκλησίας...

Στις 7 Ιουνίου του 1938 μ.Χ. η τρόικα της ΛΕΕΥ καταδίκασε τον πατέρα Ιωνά σε εκτέλεση. Κατόπιν αποφάσεως της τρόικα ο πατήρ Ιωνάς μεταφέρθηκε στη Μόσχα στη φυλακή Ταγκάνκα. Στις 13 Ιουνίου ο φωτογράφος της φυλακής έβγαλε τη φωτογραφία του. Ο ιερομόναχος Ιωνάς (Σανκόφ) εκτελέστηκε στις 4 Ιουλίου του 1938 μ.Χ. και μνημονεύτηκε σε κοινό τάφο στο πολύγωνο Μπούτοβο, κάτω από τη Μόσχα.

Περισσότεροι προσκυνητές στο Άγιον Όρος

Περισσότερους προσκυνητές θα δέχεται στο εξής το Άγιο Όρος μετά την μερική χαλάρωση των περιορισμών την οποία αποφάσισε χθες η Ιερά Κοινότητα.

Σύμφωνα με την απόφαση επιτρέπεται η έκδοση ειδικών διαμονητηρίων με ανώτατο όριο ημερησίως 20 ατόμων ανά Ιερά Μονή,  15 ατόμων ανά Κυριακόν Κοινοβιακής Σκήτης, πέντε ατόμων ανά Κυριακό Ιδιορρύθμου Σκήτης και τριών ατόμων ανά Ιερό Κελλίον, Καλύβη ή Ησυχαστήριο.

Επίσης, επιτρέπεται στο εξής η μετακίνηση μεταξύ των μονών, κάτι που έως σήμερα απαγορευόταν.

Το Γραφείο Προσκυνητών θα εκδίδει καθημερινά 60 (εξήντα) συνολικά διαμονητήρια, οι κάτοχοι των οποίων θα μπορούν να διανυκτερεύουν στις Ιερές Μονές, μόνο κατόπιν συνεννοήσεως με αυτές. Τέλος, σύμφωνα πάντα με την απόφαση της Ιεράς Κοινότητας, η κάθε Μονή μπορεί να ζητήσει μεγαλύτερο αριθμό ειδικών διαμονητηρίων για τις ανάγκες των ετήσεων πανηγύρεων αυτής, κατόπιν σχετικής ενημερώσεως της Ιεράς Επιστασίας.

ΒΑΤΟΠΑΙΔΙ: Ετήσιο μνημόσυνο για τον γέροντα Ιωσήφ

Βατοπαίδι: Ιερά Αγρυπνία και το Ιερό Μνημόσυνο για τα 11 χρόνια από την Κοίμηση του Γέροντος Ιωσήφ του Βατοπαιδινού τελέσθηκαν στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου το βράδυ της Τρίτης.

Στο Ιερό Μνημόσυνο προεξήρχε ο Ηγούμενος της Μονής του Οσίου Γρηγορίου αρχιμ. Χριστοφόρος.

Ημέρα Κοίμησης του Γέροντα Ιωσήφ του Βατοπαιδινού

Ολόκληρη η Βατοπαιδινή οικογένεια, θρηνούσε την 1 Ιουλίου του 2009, την κοίμηση του Γέροντα Ιωσήφ του Βατοπαιδινού, ενός από τους ελάχιστους εναπομείναντες πραγματικούς Αθωνίτες Γέροντες, ο οποίος εκοιμήθη το πρωί στις 2:30.

Ο Γέροντας εγεννήθη την 1η Ιουλίου του 1921, στην εορτή των Αγίων Αναργύρων. Μετά την κοίμηση του Γέροντα του, Ιωσήφ του Ησυχαστή, είχε φύγει από τη σκήτη που έμενε και είχε πάει στην Σκήτη των Αγίων Αναργύρων. Ο άγιος Κοσμάς και ο άγιος Δαμιανός λοιπόν ήταν εκείνοι που τον προστάτευαν και εκείνοι που διάλεξαν να τον πάρουν μαζί τους ανήμερα της εορτή τους.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΒΕΛΑΚΙ ΚΑΤΩ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Πλήγμα στον προσκυνηματικό τουρισμό

«Το πλήρες άνοιγμα του Αγίου Όρους θα σηματοδοτήσει και τη ροή του Προσκυνηματικού Τουρισμού στην περιοχή μας» δηλώνει o δήμαρχος του Αριστοτέλη, ενός εκ των μεγαλύτερων δήμων της Χαλκιδικής, Στέλιος Βαλιάνος.
Μιλώντας στο πρακτορείο Sputnik ανέφερε ότι η τουριστική κίνηση στην περιοχή επηρεάζεται και από το γεγονός ότι το Άγιο Όρος αυτή τη στιγμή δεν δέχεται τον αριθμό των επισκεπτών που δεχόταν πριν από την πανδημία.
Αξίζει να σημειωθεί ότι την περασμένη Τετάρτη 1η Ιουλίου, άνοιξαν τα σύνορα της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για πολίτες 15 χωρών που θεωρούνται ασφαλείς επιδημιολογικά.
Από αυτές τις χώρες απουσιάζει η Ρωσία, οι κάτοικοι της οποίας επισκέπτονται τη χώρα μας τόσο για τις φυσικές της ομορφιές όσο και τα μοναδικά ορθόδοξα προσκυνήματα.

Μεγάλη αύξηση προσκυνητών στο Άγιο Όρος

Με εξαίρεση τη φετινή χρονιά, που οι συνθήκες είναι πρωτόγνωρες εξαιτίας της πανδημίας, μεγάλη αύξηση παρατηρήθηκε τα τελευταία χρόνια όσον αφορά τον αριθμό των επισκεπτών στο Άγιο Όρος.
Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της εταιρείας «Αγιορείτικες γραμμές», που έχει αναλάβει τη μεταφορά των επισκεπτών προς το Άγιο Όρος, κάθε χρόνο η Αθωνική Πολιτεία «υποδέχεται» 250.000 με 270.000 επισκέπτες. Τα νούμερα αυτά αφορούν κυρίως την τελευταία πενταετία, κατά τη διάρκεια της οποίας η κίνηση προς το Άγιο Όρος έχει παρουσιάσει αύξηση της τάξης του 30% σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια.
Οι περισσότεροι επισκέπτες είναι Έλληνες και ακολουθούν Ρουμάνοι και Κύπριοι. Αυξημένη κίνηση καταγράφεται όσον αφορά Βούλγαρους και Σέρβους προσκυνητές προς την Αθωνική Πολιτεία, οι οποίοι καλύπτουν το κενό που άφησαν οι Ρώσοι.

Ανακοίνωση Ι.Μ. Εσφιγμένου για την υπόθεση με τον ψευδογιατρό

Καρυές Αγίου Όρους
19.6/2.7.2020

---

Η Ιερά Μονή Εσφιγμένου, κατόπιν εσφαλμένων αναφορών σε διάφορα δημοσιεύματα, δηλώνει πως ουδέποτε έχει έρθει σε επικοινωνία ή συναλλαγή με τον φερόμενο ως ψευδογιατρό, Νικόλαο Κοντοστάθη, και ουδέποτε μοναχός της τον σύστησε σε οιονδήποτε, αλλά, αντιθέτως, έγινε παράνομη χρήση του ονόματός της από τους καταληψίες του κεντρικού της κτηριακού συγκροτήματος.
Επιπλέον, ποτέ εκπρόσωπος της Μονής δεν έκανε δηλώσεις επί του θέματος, ανώνυμα και με αλλοιωμένη φωνή, όπως παρουσιάστηκε σε δελτίο ειδήσεων τηλεοπτικού σταθμού!
Εξ όσων δυνάμεθα να γνωρίζουμε, ο κατηγορούμενος επανειλημμένως διέμεινε στο υπό κατάληψη κεντρικό κτηριακό συγκρότημα της Μονής, προφανώς έχοντας εισέλθει παράνομα στο Άγιο Όρος, εφόσον ουδέποτε εφοδιάστηκε με το απαραίτητο για νόμιμη είσοδο διαμονητήριο από το γραφείο προσκυνητών της Ιεράς Επιστασίας.
Οι καταληψίες του κεντρικού κτηρίου της μονής μας δεν είναι Εσφιγμενίτες, ούτε Αγιορείτες μοναχοί.
Η υπόθεση των σχέσεων του φερόμενου ως ψευδογιατρού με τους καταληψίες της Μονής βρίσκεται ακόμα στο στάδιο της διερεύνησης από τις αρμόδιες αρχές.
Η Ιερά Μονή μας παρακολουθεί με πολλή προσοχή τις εξελίξεις και θα επανέλθει επί του θέματος μόλις διαλευκανθούν όλες οι πτυχές του, όπως αυτή που σχετίζεται με οικονομικές δοσοληψίες, καθώς και με την παράνομη συνεργασία όλων όσοι ευθύνονται σε πράξεις εις βάρος της υγείας και της ζωής αθώων ανθρώπων.
Εκ της Ιεράς Μονής

«Γερβάσιος Παρασκευόπουλος: Ο πνευματικός πατήρ και φωστήρ των Πατρών»

Πλήθος ευσεβών Χριστιανών κατέκλυσε κατά το διήμερο 29 και 30 Ιουνίου, τον χώρο των Κατασκηνώσεων στα Συχαινά των Πατρών, όπου ευρίσκεται ο Ιερός Ναός της Αγίας Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής, προκειμένου να τιμήση τους αγίους Αποστόλους, αλλά και την μνήμη του αοιδίμου πνευματικού πατρός και διδασκάλου των Πατρών, Γερβασίου του Παρασκευοπούλου, ο οποίος σαν αυτήν την ημέρα έφυγε για τον ουρανό το έτος 1964.
Η παρουσία του ολοζώντανη στην Πάτρα, στις καρδιές των ανθρώπων, όχι μόνο εκείνων που ζούν, μαθητών και μαθητριών του, πνευματικών του τέκνων, αλλά και των νεωτέρων, των σημερινών Πατρινών.
Τα σημεία της αγιότητος του «Παππούλη» των Πατρών, πλείστα όσα, η παρρησία του μεγάλη προς Θεόν εν όσω ακόμη ζούσε στον κόσμο αυτό, περισσότερα όμως μετά την κοίμησή του.

 Το έτος 2014, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος, έκαμε την ανακομιδή των Λειψάνων του, παρουσία πολλών Αρχιερέων, πλήθους Ιερέων, Διακόνων και Μοναχών και χιλιάδων ευσεβών Χριστιανών, οι οποίοι εν ιερώ πνευματικώ συγκλονισμώ εκραύγαζαν «Άγιος, Άγιος, Άγιος».
Από την Ιερά Μητρόπολη εστάλη ο Φάκελλος συμπεπληρωμένος στην Ιερά Σύνοδο προς αγιοκατάξη του ηγιασμένου Ιερέως και εκείθεν απεστάλη ευλαβώς στο Οικουμενικό Πατριαρχείο διά την τελική απόφαση.
Εφέτος η συμμετοχή του Λαού στις ιερές εκδηλώσεις, ήτο αθρόα και συγκινητική.
Την παραμονή 29.6.2020, ετελέσθη ο πανηγυρικός Εσπερινός στον οποίο ωμίλησε ο πανοσιολογιώτατος Αρχιμ. π. Ιερόθεος Ανδρουτσόπουλος, προιστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Πατρών.
Ανήμερα στον Όρθρο, στην Θεία Λειτουργία και στον Μεθέορτο Εσπερινό, προέστη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος, ο οποίος εκήρυξε τον θείο λόγο, αναφερθείς στην κλήση των Αγίων Αποστόλων από τον Κύριο και στα σωτήρια αποτελέσματα αυτής της κλήσεως.
Στη συνέχεια ανεφέρθη με λόγια συγκινητικά στην ζωή και στην κλήση από τον Θεό για διακονία στον ιερό Αμπελώνα του Κυρίου, του αοιδίμου π. Γερβασίου, σημειώσας ιδιαιτέρως ότι η Αποστολική πόλις των Πατρών, έχει εξαιρέτως ευλογηθή από τον Θεό, εν προκειμένω και με την παρουσία, τις ευχές και τις πρεσβείες του ηγιασμένου Γέροντος π. Γερβασίου.
Ας κρατήσωμε αυτή την ιερά παρακαταθήκη που παρελάβαμε ακεραία και την λαμπάδα αναμμένη, προς δόξαν Θεού και σωτηρίαν ψυχών, ετόνισε ο Σεβασμιώτατος.
Ανήμερα της εορτής το βράδυ στο αίθριο των κατασκηνώσεων της Αναπλαστικής Σχολής Πατρών, παρουσία πλήθους Λαού, μίλησε ο Πρωτ. π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος, με θέμα: «Περί της Θείας Λειτουργίας».

ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΚΕΙΜ ΤΩΝ ΝΟΤΕΝΩΝ ΑΧΑΪΑΣ

Βιογραφία
Ο Όσιος Ιωακείμ γεννήθηκε στα μέσα του 17ου αιώνα μ.Χ. (ή σύμφωνα με άλλες πηγές στα τέλη του 16ου αιώνα μ.Χ), στο χωριό Σκιαδά που βρίσκεται στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του όρους Ερύμανθος, στη περιοχή της σημερινής Τριταίας, της επαρχίας των Παλαιών Πατρών (Αχαΐα). Σε νεαρή ηλικία και παρά τη θέληση του, αρραβωνιάστηκε μια ευσεβή νέα, που καταγόταν από το ίδιο χωριό.

Ο Ιωακείμ όμως, φλεγόμενος του πόθου της μοναχικής ζωής, εγκατέλειψε γονείς και αρραβωνιαστικιά και έγινε μοναχός στο Μοναστήρι της Χρυσοπηγής, που βρίσκεται πάνω από το χωριό Δίβρη του νομού Ηλείας. Στο Μοναστήρι της Χρυσοπηγής ο Άγιος έφθασε σε μεγάλα ύψη αρετής και αγιότητας, ώστε κρίθηκε άξιος από τον Ηγούμενο της Μονής για να λάβει το μέγα αξίωμα της Ιεροσύνης. Ζώντας έτσι ταπεινά μέσα στην αδελφότητα, μετά την κοίμηση του Καθηγούμενου της Μονής, εκλέγεται Ηγούμενος.

Εν συνεχεία πήγε στη Μονή των Νοτενών, που βρίσκεται κοντά στη γενέτειρά του και τιμάται απ’ ονόματι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, και έγινε Καθηγούμενος της. Δεν παρήλθαν, όμως, πολλά χρόνια και, φλεγόμενος από τον πόθο της ησυχίας, παραιτήθηκε από το αξίωμα του ηγουμένου, και αποσύρθηκε σε κάποιο σπήλαιο, που υπήρχε κοντά στο Μοναστήρι.

Στο μικρό εκείνο σπήλαιο, ο όσιος επιδόθηκε σε σκληρή άσκηση, με διαρκείς προσευχές, νηστείες και αγρυπνίες, υπομένοντας κάθε σκληραγωγία και στενοχώρια της ασκητικής πολιτείας, προκειμένου να καθαρίσει τον εαυτό του από τα πάθη και να γίνει εύχρηστο σκεύος του Αγίου Πνεύματος. Η τροφή του ήταν χυλός αλεύρου βρασμένου με μέλι, ή άγρια χόρτα βρασμένα.

Οι μεγάλοι του πνευματικοί αγώνες ήταν κρυφοί, γιατί φοβόταν ότι «η φανερή αρετή χάνεται, καθώς ο θησαυρός ο φανερός κλέπτεται». Έτσι όλες τις νύκτες κοιμόταν όρθιος, κρεμασμένος με σχοινιά από τις μασχάλες του, έχοντας εμπρός του ένα Τετραευάγγελο ανοικτό.

Αν και όταν εντελώς αγράμματος, εν τούτοις τόσο πολύ κατανοούσε την Αγία Γραφή και τα συγγράμματα των θείων Πατέρων, ώστε και ο τότε Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών, Παρθένιος Ε' (1750-56 και 1759-70 μ.Χ.), ο οποίος ήταν πολύ πεπαιδευμένος στην ελληνική σοφία, καταδεχόταν να πηγαίνει σ’ αυτόν και να τον συμβουλεύεται.

Έτσι, λοιπόν, ζούσε και αγωνιζόταν όλες τις ημέρες της ζωής του ο όσιος Ιωακείμ, έως ότου έφθασε «εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ» (Εφ. δ΄ 13), περί τα μέσα του 18ου αιώνα μ.Χ. Τότε, καταλαβαίνοντας την ώρα της εκδημίας του, κάλεσε τους πατέρες της Μονής και τους νουθέτησε πως να πολιτεύωνται και να ζουν εν ειρήνη, κατά το μοναχικό τους πολίτευμα. Έπειτα, αφού έκαμε το σημείο του Σταυρού, είπε: «Εἰς χεῖράς σου, Χριστέ, παρατίθημι τὸ πνεῦμά μου», και έτσι απέπνευσε. Ενταφιάσθηκε ευλαβώς στον νάρθηκα του Ιερού ναού, στο μοναστήρι.

Τρία χρόνια μετά την κοίμηση του οσίου (ή σύμφωνα με άλλες πηγές δέκα χρόνια μετά), ο ανωτέρω Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών θέλησε να κάνει την ανακομιδή των Λειψάνων του. Ένας, όμως, από εκείνους που έσκαβαν, τραβώντας απρόσεκτα, έβγαλε κομμένο από τους ώμους το δεξιό χέρι του Οσίου με όλο το κρέας και το δέρμα του. Τότε εξεπλάγησαν όλοι και άρχισαν προσεκτικά να βγάζουν με τα δάκτυλα το χώμα από τον τάφο, έως ότου το υπόλοιπο σώμα του αγίου βγήκε όλο ακέραιο, πλήρες ευωδίας, και κατά κάποιον τρόπον στάθηκε όρθιο, όπως εκείνο του αγίου Σπυρίδωνος.

Τότε η φήμη του Ιερού Λειψάνου διαδόθηκε παντού και πολλοί χριστιανοί έτρεχαν σ’ αυτό, άλλοι μεν χάριν προσκυνήσεως, άλλοι δε για να ιατρεύσουν τα πάθη τους, και αμέσως λάμβαναν την θεραπεία τους. Και όχι μόνον οι χριστιανοί, αλλά και πολλοί τούρκοι πήγαιναν, και θεραπεύονταν από τον Άγιο.

Μετά από λίγα χρόνια, κατά την μεγάλη επιδρομή των Τουρκαλβανών στον Μωρέα, μετά την αποτυχημένη εξέγερση των Ορλωφικών (1770 μ.Χ.), «κρίμασιν οἷς οἶδεν ὁ Κύριος», το ιερό Λείψανο διαλύθηκε και η Αγία Κάρα του Οσίου κλάπηκε μαζί με άλλα πολύτιμα αντικείμενα της Μονής.

Σήμερα στην Ιερά Μονή των Νοτενών σώζονται λίγα Λείψανα από το ιερό σκήνος του οσίου Ιωακείμ του Νέου, που ευωδιάζουν και κάνουν διάφορες θεραπείες στους πιστούς, ενώ εμπρός από το σπήλαιο, στο οποίο ασκήτευε, έχει οικοδομηθεί εκκλησία επ’ ονόματί του, όπου και η μνήμη τιμάται με λαμπρότητα στις 3 Ιουλίου.

Ιερά Λείψανα:

Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου φυλάσσονται στις Μονές Νοτενών Αχαΐας και Χρυσοπηγής Δίβρης Ηλείας.

Η παραίτηση του ηγουμένου της Ι.Μονής Κουτλουμουσίου και η παρακαταθήκη του με το Ουκρανικό αυτοκέφαλο

Η είδηση της παραίτησης του ηγουμένου της Μονής Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους Χριστοδούλου λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας, έφερε στο νου το παλαιότερο καυτό δημοσίευμα : «Σχισματικοί»στο Άγιον Όρος: Ποιος και γιατί τους επιτρέπει να εισέλθουν. Εδώ σκιαγραφόταν η παράξενη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί στη μονή λόγω του Ουκρανικού ζητήματος.

“………..Σε αυτό το πλαίσιο αξίζει να αναφερθεί η Μονή Κουτλουμουσίου. Ένας από τους αδελφούς της Μονής Αγίου Παντελεήμονος, ο ιερομόναχος Χρυσόστομος, βρέθηκε στην «ενθρόνιση» του επικεφαλής της OCU Επιφάνιου Ντουμένκο. Αλλά η Κοινότητα του Αγίου Όρους είχε αποφασίσει να μη στείλει εκπροσώπους της στην «ενθρόνιση» του Ντουμένκο. Ως εκ τούτου ο π. Χρυσόστομος παρουσιάστηκε στο Κίεβο όχι ως εκπρόσωπος της Αθωνικής αδελφότητας, αλλά ως κληρικός του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
Την ίδια στιγμή ο ηγούμενος της Κουτλουμουσίου ήταν μεταξύ εκείνων (Ιβήρων, Λαύρας και Νέας Εσφιγμένου) οι οποίοι, στις 28 Φεβρουαρίου του 2019 κατά τη συνάντηση της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους, εξέφρασαν την υποστήριξή τους στην OCU.
Ήταν ο ίδιος ιερομόναχος Χρυσόστομος, ο οποίος έγραψε το διαμονητήριο(ειδική γραπτή άδεια για επίσκεψη στο Άγιον Όρος) για την Ουκρανική αντιπροσωπεία , το πρώτο στην ιστορία του Αγίου Όρους.

Το 2016 ο Ιερομόναχος Χρυσόστομος και ο ιεροδιάκονος Χρυσόστομος από τη Μονή Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους μετέβησαν στην Ουκρανία. Εκεί, στο Ανοιχτό Ορθόδοξο Πανεπιστήμιο της Αγίας Σοφίας, έκαναν διάφορες ομιλίες και συναντήθηκαν με τον Πρωθυπουργό Βολοντίμιρ Γκρόισμαν [Vladimir Groysman] και τον Πρόεδρο του Ουκρανικού Κοινοβουλίου Αντρέι Παρουμπίι [Andrei Parubiy]. Κατά την διάρκεια όμως της επίσκεψής τους ήρθαν τα νέα, ότι «κοντά στην Μονή Κουτλουμουσίου ξεκίνησε ήδη η κατασκευή κελλιών για επισκέπτες από την Ουκρανία». Τα κελλιά αυτά θα μπορούν να φιλοξενήσουν 60 άτομα. Στο έδαφός τους θα βρίσκονται δύο ναοί. Φυσικά, στην περίπτωση αυτή χορηγός ήταν ο Αντρέι Ματσόλα ο οποίος δήλωσε: «Έχουμε στόχο να δημιουργήσουμε στο Άγιον Όρος το κέντρο της Ουκρανίας, όπου οποιοσδήποτε Ουκρανός θα μπορεί να έρθει, να διανυκτερεύσει, να προσευχηθεί και να αισθανθεί σε κάποιο βαθμό σαν στο σπίτι του.»
Μπορούμε να υποθέσουμε ότι ήδη από το 2016 οι οικοδόμοι και οι δωρητές των κελλίων ανέμεναν να εγκατασταθούν στο χώρο αυτό εκπρόσωποι της νέας «Ουκρανικής Εκκλησίας», η δημιουργία της οποίας είχε ήδη σχεδιαστεί από τον Φανάρι.
Παρεμπιπτόντως, η Σκήτη αυτή βρίσκεται κοντά στην Μονή Κουτλουμουσίου, στην οποία και ανήκει. Ιδρύθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα και, φυσικά, δεν έχει καμία σχέση με την ομώνυμη Ρωσική Μονή του Αγίου Όρους.
Αποδεικνύεται ότι ήδη από το 2016 ο προαναφερθείς Χρυσόστομος έδωσε στο κελλί του τη Θεία Κοινωνία στους λειτουργούς του Πατριαρχείου Κιέβου, οι οποίοι είχαν επισκεφθεί τη Σκήτη της Μονής Κουτλουμουσίου ως προσκυνητές με επικεφαλής τον βουλευτή Ρόμαν Ματσόλα του Συνασπισμού του Πέτρο Ποροσένκο.
Ωστόσο, παρά το γεγονός αυτό, η κατάσταση γύρω από την αναγνώριση των Ουκρανών  από τους μοναχούς της Μονής Κουτλουμουσίου, καθώς και των μοναστηριών και κελλιών που ανήκουν σε αυτή, έχει κάπως αλλάξει.
Από τους δώδεκα υπογράφοντες την πολυσυζητημένη επιστολή των γερόντων του Αγίου Όρους, που απαίτησαν από την Κοινότητα να απαγορεύσει την είσοδο στους εκπροσώπους της OCU, οι πέντε ήταν από τη Μονή Κουτλουμουσίου.
Η Strana.ua ανέφερε ότι «στις 13 Απριλίου κάποιος ιερομόναχος από την Ουκρανία, ο Paisiy Krill, έφερε τρεις πλούσιους ενορίτες της OCU στη Μονή Κουτλουμουσίου. Εκεί έλαβαν τη Θεία Κοινωνία. Όταν ένας από τους ρωσόφωνους υποτακτικούς ανακάλυψε ποιοι ήταν αυτοί, το ανακοίνωσε στην αδελφότητα την ώρα του γεύματος. Τότε ένας από τους προαναφερθέντες Χρυσοστόμους (όχι εκείνος που βρέθηκε στην «ενθρόνιση» του Επιφάνιου) τον πλησίασε και του «εξήγησε ότι ήταν φίλοι της Μονής, ενώ το ότι είναι σχισματικοί είναι προσωπική άποψη του Ρώσου υποτακτικού».
Προς το παρόν ο ηγούμενος της Κουτλουμουσίου, αν και συμπεριφέρθηκε στον Αντρέι Ματσόλα με μεγάλο σεβασμό, στο θέμα των Ουκρανών, πήρε μία ουδέτερη θέση. Δεν μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα για ποιο λόγο. Ίσως η θέση του ηγουμένου να άλλαξε λόγω της διαμαρτυρίας των αδελφών ή ίσως… λόγω του ότι ο ηγούμενος αποφάσισε ότι η τήρηση των κανόνων είναι πιο σημαντική από την κατασκευή των χώρων διαμονής.
Από όλα τα παραπάνω μπορούμε να συμπεράνουμε ότι δεν είναι όλα τόσο απλά και τόσο ξεκάθαρα στον Άθωνα, όπως υποστηρίζουν οι ακόλουθοι της OCU. Πράγματι, υπάρχουν πολλά Μοναστήρια και μεμονωμένοι μοναχοί στο Άγιον Όρος που απαιτούν ή μπορεί να απαιτήσουν από τους Ουκρανούς προσκυνητές πιστοποιητικό σχέσης τους με την κανονική Εκκλησία. Φυσικά υπάρχουν και εκείνοι που προτιμούν να μην εξετάζουν τα θέματα των εκκλησιαστικών κανόνων, αλλά να εμπιστεύονται τις ενέργειες του Πατριάρχη Βαρθολομαίου.
Εξάλλου, αν στο Άγιον Όρος, το οποίο υπάγεται άμεσα στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, πολλοί δε συμφωνούν με την αναγνώριση των Ουκρανών , τότε αυτοί που δεν εξαρτώνται από το Φανάρι θα διαφωνήσουν ακόμη περισσότερο. Επιπλέον, το πρόβλημα με την αναγνώριση της OCU πιθανόν να επιδεινωθεί με την πάροδο του χρόνου.
Ως εκ τούτου, αντιλαμβανόμενοι  πόσο φλέγον είναι τόσο το ζήτημα της παραίτησης του ηγούμενου Χριστοδούλου από την ηγουμενία της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου, αλλά και πολύ περισσότερο το ζήτημα του ποιός θα τον διαδεχτεί στην ηγουμενία,θα είναι άραγε φίλα προσκείμενος στους Ουκρανούς;

Σήμερα 02 Ιουλίου τιμάται η κατάθεση της τίμιας Εσθήτος της Θεοτόκου

Στο ναό των Βλαχερνών, που είχε κτίσει η βασίλισσα Πουλχερία, κόρη του αυτοκράτορα Αρκαδίου και σύζυγος του αυτοκράτορα Μαρκιανού (451 – 457 μ.Χ.), είχαν κατατεθεί τα σπάργανα (εντάφια) της Θεοτόκου, τα όποια είχαν σταλεί από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ιουβενάλιο..
Όταν δε ήταν αυτοκράτορας ο Λέων Α’ ο Θράξ (457 – 474 μ.Χ.), οι πατρίκιοι Γάλβιος και Κάνδιδος έφεραν από τα Ιεροσόλυμα και την τίμια εσθήτα της Υπεραγίας Θεοτόκου. Ο Λέων την παρέλαβε και την κατέθεσε στο ναό των Βλαχερνών, μέσα σε χρυσή λάρνακα.
Η εσθήτα αυτή υπήρχε μέσα στο ναό των Βλαχερνών μέχρι το έτος 820 μ.Χ. Αλλά ο ναός αυτός το 1070 μ.Χ. κάηκε και κατόπιν, αφού ανοικοδομήθηκε, από απροσεξία ξανακάηκε στις 19 Ιανουαρίου του 1434 μ.Χ. Βέβαια, πάντα τα τίμια αντικείμενα της Υπεραγίας Θεοτόκου γίνονται αφορμή στους αγωνιζόμενους χριστιανούς να μιμηθούν την αρετή της. Και όπως, λοιπόν, αυτή «διετήρει πάντα τὰ ρήματα (τοῦ Κυρίου) ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς» (Λουκά, θ’ 51.), διατηρούσε, δηλαδή, τα λόγια του Υιού της βαθειά χαραγμένα στην καρδιά της, έτσι ας κάνουμε κι εμείς.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. δ’.
Θεοτόκε ἀειπάρθενε, τῶν ἀνθρώπων ἡ σκέπη, Ἐσθῆτα καὶ Ζώνην τοῦ ἀχράντου σου σώματος, κραταιὰν τῇ πόλει σου περιβολὴν ἐδωρήσω, τῷ ἀσπόρῳ τόκῳ σου ἄφθαρτα διαμείναντα, ἐπὶ σοὶ γὰρ καὶ φύσις καινοτομεῖται καὶ χρόνος, διὸ δυσωποῦμέν σε, εἰρήνην τῇ οἰκουμένῃ δωρήσασθαι, καὶ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.

Δικαστικές μάχες για την περιουσία της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου

Ο Άρειος Πάγος εξέδωσε,προσωρινή διαταγή να μην εκτελεστούν άμεσα τρεις αποφάσεις που αφορούν τη απόδοση του Μοναστηριού και άλλων δύο ακινήτων,εντός και εκτός του Αγίου Όρους,στην νέα νόμιμη αδελφότητα.

Αιτήσεις Αναστολής Εκτελέσεως των Αποφάσεων για την Κατάσχεση Περιουσιακών Στοιχείων κατέθεσαν οι Ζηλωτές Μοναχοί της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου Αγίου Όρους, στο πλαίσιο μιας ιδιότυπης διαμάχης που διαρκεί εδώ και δεκαετίες, η νέα Νόμιμη Αδελφότητα ζητεί Αποζημίωση και την Έξωση των Ζηλωτών, μετά τις Αγωγές που υπέβαλε για την παράνομη κατοχή της Ακίνητης και Κινητής Περιουσίας του Μοναστηριού, στην Περιοχή της Χαλκιδικής.
Με βάση τελεσίδικες Πολιτικές Αποφάσεις του Εφετείου Θεσσαλονίκης απειλήθηκαν μέτρα αναγκαστικής Εκτελέσεως κατά των Ακινήτων της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, τόσο του κυρίως Κτιριακού συγκροτήματος όσο και άλλων Ακινήτων που βρίσκονται εκτός Αγίου Όρους, όπως είναι τμήμα οικοπέδου στα Νέα Ρόδα και Αγρόκτημα στην οδό Στρατωνίου – Ιερισσού.
Το Εφετείο Θεσσαλονίκης Επικύρωσε τις προγενέστερες Αποφάσεις του Πρωτοδικείου Πολυγύρου σχετικά με το κεντρικό συγκρότημα, την Περιοχή γύρω από αυτό (συνολικής έκτασης 8.181 στρεμμάτων), Ναούς, Ναΰδρια, Κελιά, Σκήτες.
Επίσης, αποφάσισε να υποχρεωθούν οι Ζηλωτές Μοναχοί να αποδώσουν στη Νέα Αδελφότητα Ιερά Κειμήλια, Άμφια, τη Βιβλιοθήκη, άλλες Εγκαταστάσεις, μεταφορικά μέσα και άλλα Κινητά αντικείμενα.
Ανάλογες αποφάσεις εκδόθηκαν για ένα Αγρόκτημα συνολικής έκτασης 49.980 τ.μ, στην Εθνική οδό Στρατωνίου – Ιερισσού και για ένα τμήμα οικοπέδου, έκτασης 436 τ.μ,  που βρίσκεται στα Νέα Ρόδα Χαλκιδικής και μέσα στο οποίο υπάρχει διώροφη οικοδομή.
Την 19η Ιουνίου, με πρωτοβουλία της Νέας Αδελφότητος της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, κοινοποιήθηκαν στους Ζηλωτές Μοναχούς Αντίγραφα με Εντολή προς εκτέλεση και των τριών Αποφάσεων που Επικυρώθηκαν από το Εφετείο Θεσσαλονίκης.
Και οι τρείς Αποφάσεις προσβλήθηκαν με Αιτήσεις αναίρεσης.
Η πρώτη Απόφαση έχει προσβληθεί, από την 14η Φεβρουαρίου, ενώ την 24η Ιουνίου κατατέθηκαν, στο Εφετείο Θεσσαλονίκης, οι Αιτήσεις κατά των άλλων δύο τελεσιδίκων Αποφάσεων του Εφετείου που Επικύρωσαν Αποφάσεις του Πρωτοδικείου Πολυγύρου.
Μετά την Άσκηση των Αιτήσεων Αναιρέσεως, την ίδια ημέρα (24/06/2020), Κατατέθηκαν ενώπιον του Αρείου Πάγου, ισάριθμες Αιτήσεις για την Αναστολή Εκτελέσεως των παραπάνω Αποφάσεων.
Παράλληλα ζητήθηκε η Έκδοση Διαταγής για την προσωρινή Αναστολή των Εκτελέσεων, ώστε να αποφευχθεί η απειλούμενη κατάσχεση των Περιουσιακών Στοιχείων της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου.
Ο Άρειος Πάγος εξέδωσε προσωρινή Διαταγή για να μην εκτελεσθούν οι τρεις Αποφάσεις μέχρις ότου το Αρμόδιο Τμήμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου εκδώσει Απόφαση αναφορικά με τις Αιτήσεις που κατατέθηκαν.
Η ημερομηνία συζητήσεως των Αιτήσεων Αναστολής προσδιορίστηκε για την 08η Ιουλίου 2020.
Όσον αφορά το Ποινικό σκέλος της υποθέσεως έγιναν γνωστά τα εξής:
Η Καταδικαστική Απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με την οποία Ζηλωτές Μοναχοί Καταδικάστηκαν με Ποινές Κάθειρξης για τα γεγονότα του Ιουλίου 2013 (ρίψη μολότοφ από το Κονάκι στις Καρυές) Αναιρέθηκε, με Απόφαση του Αρμοδίου Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου.
Η Ποινική Δίκη θα επαναληφθεί ενώπιον του Μ.Ο.Ε. Θεσσαλονίκης.
Ο Άλκης Γρηγοριάδης, εκ των Δικηγόρων που Εκπροσωπούν τους Ζηλωτές Μοναχούς, δήλωσε τα εξής:
«Το συγκεκριμένο πρόβλημα πρέπει να βρεθεί τρόπος να λυθεί στο πλαίσιο της Εκκλησιαστικής Κοινότητας.
Η Προσφυγή στα Πολιτικά και Ποινικά Δικαστήρια βλάπτει την ίδια την Ορθοδοξία και δημιουργεί εχθρότητα μεταξύ των πιστών άρα πρέπει να πρυτανεύσει η λογική και η συναίνεση από όλες τις πλευρές».

Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός οι Ανάργυροι

Βολαῖς ἀδελφοὺς οὐ διέσπων οἱ λίθοι,
Ὡς εἰς ἕν, ἄμφω συμπεπηγότας λίθον.
Πρώτῃ Ἰουλίοιο λίθοισιν Ἀνάργυροι ἤθλουν.

Βιογραφία

Τα αδέρφια Κοσμάς και Δαμιανός, οι οποίοι έζησαν την εποχή που αυτοκράτορας των Ρωμαίων ήταν ο Καρίνος, ήταν γιατροί στο επάγγελμα και παρείχαν ιάσεις σε όλους όσους είχαν ανάγκη, και για αντάλλαγμα δεν έπαιρναν χρήματα, αλλά το μόνο πού ζητούσαν ήταν να πιστεύσουν στον Χριστό.

Κάποιοι όμως καλοθελητές διέβαλαν τους αγίους στον αυτοκράτορα και του είπαν ότι οι θεραπείες και τα θαύματα που επιτελούσαν τα έκαναν με μαγικές τέχνες. Τότε οι Άγιοι Ανάργυροι επειδή δεν ήθελαν να πάνε άλλους αντί αυτών στον αυτοκράτορα, προσήλθαν μόνοι τους ενώπιον του και ο Καρίνος προσπάθησε να τους μεταπείσει να αρνηθούν τον Χριστό. Εκείνοι όμως όχι μόνο δεν αρνήθηκαν την πίστη τους, αλλά κατάφεραν να μεταπείσουν και να αλλάξουν και τον ίδιο τον αυτοκράτορα, αφού και ο ίδιος δέχτηκε τις θεραπευτικές τους ιάσεις. Συγκεκριμένα, όταν ο Καρίνος ανέκρινε τους Αγίους, μετατοπίστηκε η θέση του προσώπου του και στράφηκε προς την ράχη του. Αμέσως τότε οι Άγιοι την θεράπευσαν με την προσευχή τους στον Χριστό. Εξαιτίας αυτού του θαύματος, πίστευσαν στον Χριστό όσοι βρίσκονταν εκείνη την στιγμή μπροστά σ' αυτό πού συνέβη και ο ίδιος ο Αυτοκράτορας τους έστειλε πίσω στους συγγενείς τους με μεγάλες τιμές.

Αργότερα όμως, μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα, οι Άγιοι φθονήθηκαν από τον ίδιο τον δάσκαλο που τούς είχε μάθει την ιατρική επιστήμη, γιατί είχαν αποκτήσει μεγάλη δόξα και φήμη. Γι' αυτό τον λόγο τους ανέβασε σε κάποιο όρος για να μαζέψουν δήθεν κάποια βότανα και εκεί τους επιτέθηκε με πέτρες και τους θανάτωσε.

Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος πλ. δ’.
Ἅγιοι Ἀνάργυροι καὶ θαυματουργοί, ἐπισκέψασθε τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε ἡμῖν.


Ιερά Λείψανα:
Μέρος της Κάρας του Αγίου Κοσμά βρίσκεται στην Ιερά Μονή Παντοκράτορος Αγίου Όρους.
Απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Κοσμά βρίσκονται στον ρωμαιοκαθολικό Ναό Αγ. Αναργύρων Ρώμης.
Τεμάχια της Κάρας του Αγίου Δαμιανού βρίσκονται στην Ιερά Μονή Παντοκράτορος Αγίου Όρους.
Απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Δαμιανού βρίσκονται στον ρωμαιοκαθολικό Ναό Αγ. Αναργύρων Ρώμης.